Mateus 20

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
1 Jesus disse:
2 Te òré ní níhí‑dě cue tée cada chìuⁿ‑áⁿ, te ní quide ndáá‑dé ndɨhɨ‑güedé sá chǎhu ñaha‑dě xii‑güedé ɨɨⁿ díhúⁿ denàriú ɨɨⁿ nduu. Te sátá dúcáⁿ te ní tendaha ñàha‑dé xii‑güedé cuáháⁿ‑güedé cada chìuⁿ‑güedé núú dúcáⁿ nǐ xitu‑dé yoho yàha stilé‑áⁿ.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Te dǎtnùní ní xica tucu‑dé cuáháⁿ‑dé dàtná òré caá ɨ́ɨ́ⁿ dátnéé cuǎndúcú‑gǎ‑dé cue tée cada chìuⁿ núú nǐ xitu‑dé yoho yàha stilé‑áⁿ, te ní xiní‑dé xǐnutnɨ́ɨ ɨɨⁿ ǔú cue tée núú yǎhu te ñá túú nǎ chìuⁿ xíquide‑güedé.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: “Ñá túú cùdana cuyáchí‑ndó càda‑ndo chiuⁿ‑í te cháhu ñaha‑ǐ xii‑ndo nàcuáa tàú‑xi cunduu‑ǎⁿ”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te cue tée‑áⁿ nǐ sáha‑güedé tnúhu cada chìuⁿ‑güedé te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Te tée ní xitu yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ xica tucu‑dé dàtná òré caúxúú nduu cuǎndúcú‑gǎ‑dé cue tée cada chìuⁿ‑dé, te ní níhí tucu‑dé cue tée cada chìuⁿ. Te ní quee tucu‑dé dàtná òré caá úní sacuaa, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide tucu‑dé.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Te ní quee tucu‑dé dàtná òré caá úhúⁿ sacuaa cuándúcú‑gǎ‑dé cue tée cada chìuⁿ‑dé, te ní xiní‑dé xǐnutnɨ́ɨ ɨɨⁿ ǔú cue tée dɨu‑ni núú yǎhu‑áⁿ te ñá túú nǎ chìuⁿ quide‑güedé, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: “Sànuu sá nchòhó ní cuu nchàca vitna ñá túú nìhí‑ndó chìuⁿ cada‑ndo”, cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii‑dé: “Ñá túú nìhí‑ndɨ́ chìuⁿ cada‑ndɨ́ chi vá yǒo ndùcu ñaha xii‑ndɨ́”, càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: “Yúhú taxi‑í chìuⁿ cada‑ndo, te quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nǔú nǐ xitu‑í yoho yàha stilé yàcáⁿ cada chìuⁿ‑ndo, te cháhu ñaha‑ǐ xii‑ndo nàcuáa tàú‑xi cunduu”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Te sátá nǐ dáhu nchícanchii, te tée dii chìuⁿ‑xi‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ: “Cúñaha xìi nchaa cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ ná quíxí‑güedě te cháhu‑n‑güedě, te díhna‑gá cue tée nchìcúⁿ cuìí‑nǎ cuánguɨhu núú chíúⁿ ngüǐta‑n chǎhu‑n, te ndéé núú nǐ ndɨhɨ‑ná cháhu‑n cuè tée cuánguɨhu díhna nuu‑gǎ núú chíúⁿ”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ.
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Te díhna‑gá cue tée cuánguɨhu caá úhúⁿ sacuaa ní quexìo‑güedé cuèndá cháhu ñaha‑dě, te ní cháhu ñaha‑dě ɨɨⁿ caa dǐhúⁿ denàriú xii ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑güedé.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Te sátá nǐ cháhu‑dé dava‑gá cue tée ní quide chìuⁿ. Te ndéé núú nǐ ndɨhɨ‑ná ní cháhu‑dé cue tée cuánguɨhu díhna nuu‑gǎ núú chíúⁿ. Te cue tée‑áⁿ nǐ sani iní‑güedé sá váí‑gǎ cháhu ñaha‑dě xii‑güedé, dico ñáhá chi ɨɨⁿ caa‑ni díhúⁿ denàriú ní cháhu ñaha‑dě xii ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑güedé.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Te cue tée‑áⁿ nǐ queheⁿ cuèndá‑güedé díhúⁿ‑güedě dico ñá túú ní quìde váha‑xi iní‑güedé.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii tée dii chìuⁿ‑xi ní quide‑güedé: “¿Ná cuèndá cue tée nchìcúⁿ cuìí‑nǎ cuánguɨhu núú chíúⁿ ɨɨⁿ‑ni nǐ cháhu ñaha‑n xìi‑ndɨ́ ndɨhɨ‑güedé, te ɨɨⁿdìi oré duha ní quide chìuⁿ‑güedé? Te nchúhú nchàca nchaa ní sahni iní‑ndɨ́ ní quide chìuⁿ‑ndɨ́, te ní ndoho‑ndɨ́ cahni, te ɨɨⁿ‑ni nǐ cháhu ñaha‑n xìi‑ndɨ́ ndɨhɨ‑güedé”, càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii tée dii chìuⁿ‑xi ní quide‑güedé.
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Te tée dii chìuⁿ‑xi ní quide‑güedé‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii ɨɨⁿ tée‑áⁿ: “Yòhó, ñá túú quìde‑í ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑í cada‑í sá cúú‑xí‑n, chi ní quide ndáá‑ó sǎ dɨ́ú‑ní ɨ̀ɨⁿ díhúⁿ denàriú cháhu ñaha‑ǐ xii‑n ɨ̀ɨⁿ nduu.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Te vitna queheⁿ díhúⁿ cuèndá nduu‑n te núhú‑n, chi yúhú cuìní‑í sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní chǎhu ñaha‑ǐ xii‑n ndɨ̀hɨ cue tée nchìcúⁿ cuìí‑nǎ cuánguɨhu núú chíúⁿ.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Chi yúhú cuu‑ni cada‑í náni cuìní‑í ndɨhɨ díhùⁿ‑í, ¿àdi dico ñá túú quìde váha‑xi iní‑n sǎ dúhá cùndahú iní‑í cue tée‑ǎⁿ ducaⁿ chǎhu‑í‑güedé?”, càchí tée cùu patróóⁿ‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii tée‑áⁿ. Duha ndùu cuendú cánì‑í núú‑ndó.
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Te duha càháⁿ‑í chi dava ñáyiu cùnuu ndecu ichi Yá Ndiǒxí vitna sáá nduu te vá cúnùu vihi‑gá‑yu dàtná cúnùú‑yu vitna, te dava ñáyiu ñá túú cùnuu vitna sáá nduu ǐo cunùú‑yu. Te ío cuéhé ñǎyiu càháⁿ ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu dico sacú‑ni‑yu nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Te ñùhu Jesús ichi cuásaá‑gá ñuú Jerusàlén ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé ní naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ‑gá, te ta ndàtnúhu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii‑güedé cuáháⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 —Vitna ñùhu‑o ichi cuásaá‑ó ñùú Jerusàlén, te yàcáⁿ cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo núú cuè tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ núú cuè tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés. Te dɨu cue tée‑áⁿ cǔñaha‑güedě xii dava‑gá cue tée sá cáhní ñàha‑güedé xii‑í.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Te cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑í núú cuè tée ñá túú cùu cue tée isràél, te cue tée‑áⁿ cudɨ́quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑í, te caniha‑güedě ndɨhɨ ñɨɨ, te dǎtnùní cata caa ñaha‑güedě xii‑í núú cùrúxí te núú cùrúxí‑áⁿ cuú‑í, dico nduu úní sá cùú‑í te ndoto‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Te cue déhe té Zebèdeú té Jàcobó ndɨhɨ té Juàá ndécá ñàha náná‑güedě xii‑güedé cuáháⁿ núú ndécú Jèsús, te òré ní quexìo‑aⁿ ndɨhɨ‑güedé núú ndécú‑gǎ te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑áⁿ nǔú‑gǎ cuèndá cuìní‑aⁿ ndàtnúhu ndɨhɨ ñaha‑aⁿ xìi‑gá cuèndá sá cúú‑xí cuè déhe‑aⁿ.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Te cùmání‑gǎ cáháⁿ‑aⁿ te ní xícáⁿ tnúhú Jèsús núú‑aⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ:
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii úú cue tée‑áⁿ:
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
23 Então Jesus disse:
24 Te òré ní níhí ǔxí‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá tnúhu nàcuáa ndùu sá cuìní cue tée úú‑áⁿ, te ní cudééⁿ‑güedě núú cuè tée úú‑áⁿ.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Te Jèsús ní cana‑gá nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Dico nchòhó chi vá dúcáⁿ càda‑ndo, chi núu dava‑ndo cuìní‑ndó cùnuu‑ndo, te xìni ñuhu‑xi cunu cuechi núú tnáhá‑ndó te vá cádá‑ndó sǎ cúnùu‑ndo.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Te núu dava‑ndo cuìní‑ndó quène cáva‑ndo, te cuu‑ndo dàtná cue ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi cunu cuechi nǔú tnáhá‑ndó.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Te cada‑ndo dàtná quídé yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi yúhú véxi‑í ñuyíú‑a dico ñá dɨ́ú sǎ cúnú cuèchi ñáyiu núù‑í chi véxi‑í sá cúnú cuèchi‑í núǔ‑yu. Te cuú‑í ñuyíú‑a cuèndá vàí‑yu cácu nihnú‑yu núú ùhú núú ndàhú —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
28 Porque até o
29 Te òré ní quee Jèsús ñuú Jerìcó ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te cuéhé víhí ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Te yuhu ìchi cuáháⁿ‑gá xǐnucóo úú tnàhá cue tée cuàá, te cue tée‑áⁿ nǐ cutnùní iní‑güedé sá Jèsús ñúhú‑gǎ ichi‑áⁿ te ní ngüíta‑güedé níhi càháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Te cue ñáyiu tènaá ñáhǎ‑yu xii‑güedé, te xǎhǎⁿ‑yu sá ná càdɨ́‑güedé yuhu‑güedé, dico uuⁿ‑gá níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Te ní ngüɨ́ñɨ́ Jèsús te ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Te Jèsús ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑güedé, te ní tendaha‑gǎ núú‑güedě. Te òré‑ni ní ndúha núú‑güedě, te nchìcúⁿ ñáhá‑güedě xii‑gá cuáháⁿ.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.