Mateus 20
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA
1 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Te òré ní níhí‑dě cue tée cada chìuⁿ‑áⁿ, te ní quide ndáá‑dé ndɨhɨ‑güedé sá chǎhu ñaha‑dě xii‑güedé ɨɨⁿ díhúⁿ denàriú ɨɨⁿ nduu. Te sátá dúcáⁿ te ní tendaha ñàha‑dé xii‑güedé cuáháⁿ‑güedé cada chìuⁿ‑güedé núú dúcáⁿ nǐ xitu‑dé yoho yàha stilé‑áⁿ.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Te dǎtnùní ní xica tucu‑dé cuáháⁿ‑dé dàtná òré caá ɨ́ɨ́ⁿ dátnéé cuǎndúcú‑gǎ‑dé cue tée cada chìuⁿ núú nǐ xitu‑dé yoho yàha stilé‑áⁿ, te ní xiní‑dé xǐnutnɨ́ɨ ɨɨⁿ ǔú cue tée núú yǎhu te ñá túú nǎ chìuⁿ xíquide‑güedé.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: “Ñá túú cùdana cuyáchí‑ndó càda‑ndo chiuⁿ‑í te cháhu ñaha‑ǐ xii‑ndo nàcuáa tàú‑xi cunduu‑ǎⁿ”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé. Te cue tée‑áⁿ nǐ sáha‑güedé tnúhu cada chìuⁿ‑güedé te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Te tée ní xitu yoho yàha stilé‑áⁿ nǐ xica tucu‑dé dàtná òré caúxúú nduu cuǎndúcú‑gǎ‑dé cue tée cada chìuⁿ‑dé, te ní níhí tucu‑dé cue tée cada chìuⁿ. Te ní quee tucu‑dé dàtná òré caá úní sacuaa, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide tucu‑dé.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Te ní quee tucu‑dé dàtná òré caá úhúⁿ sacuaa cuándúcú‑gǎ‑dé cue tée cada chìuⁿ‑dé, te ní xiní‑dé xǐnutnɨ́ɨ ɨɨⁿ ǔú cue tée dɨu‑ni núú yǎhu‑áⁿ te ñá túú nǎ chìuⁿ quide‑güedé, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: “Sànuu sá nchòhó ní cuu nchàca vitna ñá túú nìhí‑ndó chìuⁿ cada‑ndo”, cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Te cue tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii‑dé: “Ñá túú nìhí‑ndɨ́ chìuⁿ cada‑ndɨ́ chi vá yǒo ndùcu ñaha xii‑ndɨ́”, càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑dé. Te ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: “Yúhú taxi‑í chìuⁿ cada‑ndo, te quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nǔú nǐ xitu‑í yoho yàha stilé yàcáⁿ cada chìuⁿ‑ndo, te cháhu ñaha‑ǐ xii‑ndo nàcuáa tàú‑xi cunduu”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 Te sátá nǐ dáhu nchícanchii, te tée dii chìuⁿ‑xi‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ: “Cúñaha xìi nchaa cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ ná quíxí‑güedě te cháhu‑n‑güedě, te díhna‑gá cue tée nchìcúⁿ cuìí‑nǎ cuánguɨhu núú chíúⁿ ngüǐta‑n chǎhu‑n, te ndéé núú nǐ ndɨhɨ‑ná cháhu‑n cuè tée cuánguɨhu díhna nuu‑gǎ núú chíúⁿ”, càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue tée quìde chiuⁿ‑áⁿ.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Te díhna‑gá cue tée cuánguɨhu caá úhúⁿ sacuaa ní quexìo‑güedé cuèndá cháhu ñaha‑dě, te ní cháhu ñaha‑dě ɨɨⁿ caa dǐhúⁿ denàriú xii ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑güedé.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Te sátá nǐ cháhu‑dé dava‑gá cue tée ní quide chìuⁿ. Te ndéé núú nǐ ndɨhɨ‑ná ní cháhu‑dé cue tée cuánguɨhu díhna nuu‑gǎ núú chíúⁿ. Te cue tée‑áⁿ nǐ sani iní‑güedé sá váí‑gǎ cháhu ñaha‑dě xii‑güedé, dico ñáhá chi ɨɨⁿ caa‑ni díhúⁿ denàriú ní cháhu ñaha‑dě xii ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑güedé.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Te cue tée‑áⁿ nǐ queheⁿ cuèndá‑güedé díhúⁿ‑güedě dico ñá túú ní quìde váha‑xi iní‑güedé.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii tée dii chìuⁿ‑xi ní quide‑güedé: “¿Ná cuèndá cue tée nchìcúⁿ cuìí‑nǎ cuánguɨhu núú chíúⁿ ɨɨⁿ‑ni nǐ cháhu ñaha‑n xìi‑ndɨ́ ndɨhɨ‑güedé, te ɨɨⁿdìi oré duha ní quide chìuⁿ‑güedé? Te nchúhú nchàca nchaa ní sahni iní‑ndɨ́ ní quide chìuⁿ‑ndɨ́, te ní ndoho‑ndɨ́ cahni, te ɨɨⁿ‑ni nǐ cháhu ñaha‑n xìi‑ndɨ́ ndɨhɨ‑güedé”, càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii tée dii chìuⁿ‑xi ní quide‑güedé.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 Te tée dii chìuⁿ‑xi ní quide‑güedé‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii ɨɨⁿ tée‑áⁿ: “Yòhó, ñá túú quìde‑í ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑í cada‑í sá cúú‑xí‑n, chi ní quide ndáá‑ó sǎ dɨ́ú‑ní ɨ̀ɨⁿ díhúⁿ denàriú cháhu ñaha‑ǐ xii‑n ɨ̀ɨⁿ nduu.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Te vitna queheⁿ díhúⁿ cuèndá nduu‑n te núhú‑n, chi yúhú cuìní‑í sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní chǎhu ñaha‑ǐ xii‑n ndɨ̀hɨ cue tée nchìcúⁿ cuìí‑nǎ cuánguɨhu núú chíúⁿ.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Chi yúhú cuu‑ni cada‑í náni cuìní‑í ndɨhɨ díhùⁿ‑í, ¿àdi dico ñá túú quìde váha‑xi iní‑n sǎ dúhá cùndahú iní‑í cue tée‑ǎⁿ ducaⁿ chǎhu‑í‑güedé?”, càchí tée cùu patróóⁿ‑áⁿ xǎhaⁿ‑dě xii tée‑áⁿ. Duha ndùu cuendú cánì‑í núú‑ndó.
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Te duha càháⁿ‑í chi dava ñáyiu cùnuu ndecu ichi Yá Ndiǒxí vitna sáá nduu te vá cúnùu vihi‑gá‑yu dàtná cúnùú‑yu vitna, te dava ñáyiu ñá túú cùnuu vitna sáá nduu ǐo cunùú‑yu. Te ío cuéhé ñǎyiu càháⁿ ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu dico sacú‑ni‑yu nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Te ñùhu Jesús ichi cuásaá‑gá ñuú Jerusàlén ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé ní naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ‑gá, te ta ndàtnúhu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xii‑güedé cuáháⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 —Vitna ñùhu‑o ichi cuásaá‑ó ñùú Jerusàlén, te yàcáⁿ cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo núú cuè tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ núú cuè tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés. Te dɨu cue tée‑áⁿ cǔñaha‑güedě xii dava‑gá cue tée sá cáhní ñàha‑güedé xii‑í.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Te cuáha cuèndá ñáhá‑güedě xii‑í núú cuè tée ñá túú cùu cue tée isràél, te cue tée‑áⁿ cudɨ́quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑í, te caniha‑güedě ndɨhɨ ñɨɨ, te dǎtnùní cata caa ñaha‑güedě xii‑í núú cùrúxí te núú cùrúxí‑áⁿ cuú‑í, dico nduu úní sá cùú‑í te ndoto‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Te cue déhe té Zebèdeú té Jàcobó ndɨhɨ té Juàá ndécá ñàha náná‑güedě xii‑güedé cuáháⁿ núú ndécú Jèsús, te òré ní quexìo‑aⁿ ndɨhɨ‑güedé núú ndécú‑gǎ te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑áⁿ nǔú‑gǎ cuèndá cuìní‑aⁿ ndàtnúhu ndɨhɨ ñaha‑aⁿ xìi‑gá cuèndá sá cúú‑xí cuè déhe‑aⁿ.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Te cùmání‑gǎ cáháⁿ‑aⁿ te ní xícáⁿ tnúhú Jèsús núú‑aⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ:
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii úú cue tée‑áⁿ:
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
23 Então Jesus lhes disse:
24 Te òré ní níhí ǔxí‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá tnúhu nàcuáa ndùu sá cuìní cue tée úú‑áⁿ, te ní cudééⁿ‑güedě núú cuè tée úú‑áⁿ.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Te Jèsús ní cana‑gá nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Dico nchòhó chi vá dúcáⁿ càda‑ndo, chi núu dava‑ndo cuìní‑ndó cùnuu‑ndo, te xìni ñuhu‑xi cunu cuechi núú tnáhá‑ndó te vá cádá‑ndó sǎ cúnùu‑ndo.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Te núu dava‑ndo cuìní‑ndó quène cáva‑ndo, te cuu‑ndo dàtná cue ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi cunu cuechi nǔú tnáhá‑ndó.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Te cada‑ndo dàtná quídé yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi yúhú véxi‑í ñuyíú‑a dico ñá dɨ́ú sǎ cúnú cuèchi ñáyiu núù‑í chi véxi‑í sá cúnú cuèchi‑í núǔ‑yu. Te cuú‑í ñuyíú‑a cuèndá vàí‑yu cácu nihnú‑yu núú ùhú núú ndàhú —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Te òré ní quee Jèsús ñuú Jerìcó ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te cuéhé víhí ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Te yuhu ìchi cuáháⁿ‑gá xǐnucóo úú tnàhá cue tée cuàá, te cue tée‑áⁿ nǐ cutnùní iní‑güedé sá Jèsús ñúhú‑gǎ ichi‑áⁿ te ní ngüíta‑güedé níhi càháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Te cue ñáyiu tènaá ñáhǎ‑yu xii‑güedé, te xǎhǎⁿ‑yu sá ná càdɨ́‑güedé yuhu‑güedé, dico uuⁿ‑gá níhi ní cáháⁿ‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Te ní ngüɨ́ñɨ́ Jèsús te ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Te Jèsús ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑güedé, te ní tendaha‑gǎ núú‑güedě. Te òré‑ni ní ndúha núú‑güedě, te nchìcúⁿ ñáhá‑güedě xii‑gá cuáháⁿ.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.