Mateus 12
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te ɨɨⁿ nduu cùu‑xi nduu ndetatú ñáyiu ñùhu Jesús ichi ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ta yǎha‑gá ndɨhɨ‑güedé ɨɨⁿ xichi núú cáá trìú te xǐxíhí‑güedé docó nǔu xíǎⁿ ní ngüíta‑güedé sàhnú‑güedé yoco trìú‑áⁿ, te ndɨhɨ ndaha‑güedé quɨ́ɨ́ⁿ‑güedě quéé trìú‑áⁿ tá xèxi‑güedé cuáháⁿ.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Te cue tée cùu fariséú ní xiní‑güedé nàcuáa quìde cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús, núu ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Chi ndíi‑áⁿ nǐ quɨ́hu ndíi vehe Yá Ndiǒxí ní queheⁿ ndíi pàá ní cuu íí ndécú‑ǎⁿ nǐ xexi ndíi ndɨhɨ cue tée ní xica cuu ndɨhɨ ndíi, te ñá túú tàú ndíi sá dúcáⁿ càda ndíi ndɨhɨ cue tée‑áⁿ ní cùu, chi mee‑ni cuè dútú tàú‑güedé caxi‑güedé pàá‑áⁿ ní cùu.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 ¿Te náa ñá túú xìní‑ndó nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú ndíi Moìsés sá ncháá cuè dútú vǎ ndétàtú‑güedé nduu cùu‑xi nduu ndetatú‑ǎⁿ? Te ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ cuéchi cùu‑xi sá dúcáⁿ ñà túú ndètatú‑güedé nduu cùu‑xi nduu ndetatú.
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ yǔhú cúù‑í tée ío‑gá cúnùu ndecu ndɨhɨ‑ndo dacúúxí vèñúhu sá ǐo cùnuu.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Dico nchòhó chi ñá tècú tnùní‑ndó nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí núú tùtú‑gá núú càchí‑xi: “Yúhú cuìní‑í sá cúndàhú iní‑ndó cuè tnaha ñáyiu‑ndo te ñá dɨ́ú mèe‑ni sá cáhní‑ndó quɨ̀tɨ nduu táhù‑í”, duha càchí‑gá núú tùtú‑gá. Te núu dìcó nchòhó tècú tnùní‑ndó ñá, te vá càháⁿ cuèhé‑ndó cuèndá nchaa ñáyiu ñá túú ndècu cuéchi‑xi.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Te yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, tnàhá‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í tnúhu ndee ìní sá cǔu‑í nchaa ñáyiu nàcuáa cadá‑yu nduu ndètatú‑ó‑á —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá, te cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ ɨɨⁿ veñúhu.
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 Te xíáⁿ ndécú ɨ̀ɨⁿ tée ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑dé. Te dava cue tée xǐndecu‑áⁿ ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé cuèndá‑gá núú cuè tée cùnuu, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě:
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 Te ɨɨⁿ ñáyiu ío‑gá cúnùú‑yu dàcúúxí ɨ̀ɨⁿ mbéé, núu xíǎⁿ tàú‑ó sǎ cádá‑ó sǎ vǎha sá cúú‑xǐ‑yu cuěi cùu‑xi nduu ndetatú‑ó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Te dǎtnùní ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 Te cue tée cùu fariséú ní ndee‑güedé xɨtɨ́ veñúhu, te ní ngüíta‑güedé ndátnǔhu‑güedé nǔu nása cada‑güedé cahni‑güedé Jèsús.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 Te sátá nǐ cutnùní iní Jèsús nàcuáa cuìní‑güedé cada ñaha‑güedě xii‑gá te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá, te ío vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ, te tnàhá cue ñáyiu cùhú nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ, te ní quide tátna‑gá cue ñáyiu‑áⁿ.
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu sá vǎ càháⁿ‑yu yoo cùu‑gá.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha nǐ chídó tnùní ndíi núú tùtú‑gá, te duha ndùu tnúhu ní xáhaⁿ‑gǎ:
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 Tée‑a cùu‑dé tée ní sani iní‑í sá cúnú cuèchi‑dé núù‑í,
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Te vá dácàá‑dé tnúhu cáháⁿ‑dé ndɨhɨ ñáyiu, te ni vǎ cáná sàa‑dé òré cáháⁿ‑dé,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Te ni ñà túú nǎ cada‑dé cue ñáyiu cùu datná ɨɨⁿ tnu ndǒó sá cuìní‑xi tnáhnú, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cúú tùcú‑yu dàtná ɨɨⁿ mèchá càndíl sá ǐo quène ñúhmá te cuìní‑xi ndahvá.
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Te nchaa ñáyiu nɨhìí ñuyíú ǐo cundee cùu cahnu iní ñáhǎ‑yu xii‑dé.
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Te ní quexìo ɨɨⁿ úú cue tée núú ndécú Jèsús, te ndèca‑güedé ɨɨⁿ tée ñɨ̀hɨ́ te cuàá‑dé, te yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑dé, te Jèsús ní queñuhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑dé, te òré‑ni‑áⁿ nǐ cuu ní nacáháⁿ‑dé te ní ndúha núú‑dě.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑yu sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá, te ní xítnàhá‑yu:
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Te cue tée cùu fariséú ní tecú dóho‑güedé nàcuáa ndùu tnúhu xǐtnàhá‑yu, núu xíǎⁿ ní xítnàha‑güedé:
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá nàcuáa ndùu tnúhu ní xítnàha‑güedé, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Te núu sácuíhná ducaⁿ quìde‑xi queñuhu‑xi cue espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu ña, te ñá túú cùu ɨɨⁿnuu‑xi ndecu‑xi te núu ducaⁿ, te vá cúdǐi sácuíhná‑ǎⁿ cundecu‑xi taxi tnùní‑xi te núu ducaⁿ quìde‑xi.
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Te duha càháⁿ‑í chi nchòhó càchí‑ndó sǎ chíndèe ñaha sácuíhná xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu. Te núu yúhú quídé cuèndá‑ndó sǎ sàcuíhná chíndèe ñaha‑xi xii‑í, te xìni ñuhu‑xi cada cuendá‑ndó yòo chindee ñaha xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑ndo queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu. Te mee‑güedě càchí‑güedé sá nchòhó ñá túú càháⁿ ndáá‑ndó sǎ dúcáⁿ càháⁿ‑ndó.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 Dico yúhú chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑xi xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ sácuíhná yɨ́hɨ́ ñàha xii ñáyiu, te sá dúcáⁿ chìndee ñaha Espíritú‑gá xii‑í, xíǎⁿ cútnùní sá sà ní sáá nduu cuìní‑gá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xii‑ndo.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè ñadúhú chi vá ndácú‑güedě cuèndá‑ni quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě vehe ɨɨⁿ tée ío ndee, chi díhna‑gá xíní ñùhu‑xi tnɨɨ‑güedé tée‑áⁿ dacùtu ñaha‑güedé xii‑dé dǎtnùní ducaⁿ te ndacu‑güedé duhu‑güedě nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 ’Te nchaa ñáyiu ñá túú cùndɨhɨ ñaha xii‑í, te cùu úhú iní ñáhǎ‑yu. Te nchaa ñáyiu ñá túú chìndee ñaha xii‑í, te dàquee tɨ́hǔ‑yu chìuⁿ quide‑í.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu quìde nchaa sá cuèhé sá dúhá cuu cada càhnu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ cùu cada cahnu iní‑gá nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu. Dico cue ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá Espíritú‑gá, te ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá tnàhí‑gá xií‑yu.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Te nchaa ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu, te cuu cada càhnu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu. Dico cue ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá Espíritú‑gá te vá cádá càhnu iní ñáhá tnàhí‑gá xií‑yu cuěi vitna ndècu vívǔ‑yu, te cuěi na cùú‑yu.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú yutnu xìní‑ó nǎ yutnu cùu‑xi cuendá sá sǎvìdí‑xi, te xìní‑ó sǎ ncháá yùtnu váha cùuⁿ mee‑ni sávìdí váha, dico nchaa yutnu sá ñà túú vǎha te cùuⁿ mee‑ni sávìdí sá ñà túú vǎha. Te duha càháⁿ‑í cuèndá cada cuèndá váha‑ndo nàcuáa ndùu chiuⁿ quide‑ndo ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo cuendá ducaⁿ cùtnuní ná ñáyiu cùu‑ndo.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Dico nchòhó cúú‑ndó dàtná ɨɨⁿ cóó děéⁿ chi ío cuihna ìní‑ndó, te vá cání ìní‑ndó sǎ ndácú‑ndó cǎháⁿ‑ndó ɨ̀ɨⁿ tnúhu váha, chi ío cuihna ìní‑ndó. Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ncháá ñǎyiu càháⁿ‑yu náni véxi iní‑yu.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 Te nchaa ñáyiu váha iní‑xi càháⁿ‑yu tnúhu váha, chi dɨu‑ni tnúhu váha‑áⁿ ñúhú ìní‑yu. Te nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi càháⁿ‑yu tnúhu cuèhé tnúhu duha, chi dɨu‑ni tnúhu cuèhé tnúhu duha‑áⁿ ñúhú ìní‑yu.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ná sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, te nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑ndó cǎháⁿ‑gá sá ñà túú ní quìde váha‑ndo sǎ dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑ndó tnǔhu‑áⁿ.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Te nàcuáa ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑ndó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo, te ducaⁿ cǎháⁿ Yǎ Ndiǒxí te núu ndècu cuéchi‑ndo àdi ñá túú ndècu cuéchi‑ndo. Te núu ñá túú cuěchi‑ndo te cácu‑ndo, dico núu ndècu cuéchi‑ndo te vá cǎcu‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée cùu fariséú‑áⁿ.
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Te cue tée cùu fariséú, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xǎhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Chi ndíi Jònás‑áⁿ nǐ xúhuⁿ ndíi úní nduu úní niú xɨtɨ́ ɨɨⁿ chácá cáhnú vìhi nani ballená. Te dɨu‑ni ducaⁿ yǎha yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi úní nduu úní niú cuhuⁿ‑í xɨtɨ́ ñuhu.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Te na sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, te dàvá‑áⁿ cachí nchaa ñáyiu ñuú Nǐnivé sá ñà túú ní quìde ndáá nchaa ñáyiu ndècu vitna, te ducaⁿ cǎháⁿ‑yu chi mèé‑yu ní dáñǎ‑yu ichi cuèhé ichi duha cútnàhá ní sáháⁿ ndíi Jònás ñuú‑yu ní cáháⁿ ndíi tnúhu Yá Ndiǒxí núǔ‑yu. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Jònás.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 Te nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa ñáyiu, te dàvá‑áⁿ quiní‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ ñaha ní xɨ́ndaha ɨ̀ɨⁿ nacióⁿ cáá ndàa xio datni núú quéné nchǐcanchii, te ñaha‑áⁿ ǐo xica nǐ xíndecu‑aⁿ te ní sáháⁿ‑aⁿ ní xíndedóho‑aⁿ nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Salòmón, chi ndíi‑áⁿ ǐo ní sáá sá xìní tnùní ndíi. Te tnàhá ñaha‑áⁿ cǎháⁿ‑aⁿ sá ñà túú ní quìde ndáá nchaa ñáyiu ndècu vitna. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Salòmón.
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 ’Te òré ná quéé ñàha ɨɨⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii ɨɨⁿ ñáyiu, te cuáháⁿ‑xi ndùcu‑xi ɨɨⁿ xichi núú cúndècu‑xi te ñá nìhí‑xi te ní sani iní‑xi:
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 “Váha‑gá núhú tucu‑í núú nǐ xíndecu‑í”, duha ní sani iní‑xi. Te cuánuhú‑xi, te òré ní nasáá‑xi, te ní xiní‑xi sá cáá ìní ñáyiu‑áⁿ dàtná cáá‑nǎ ɨɨⁿ vehe ní natɨ́hú ní nduu vií‑ná te vá yǒo‑gá ndécú.
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 Te sátá dúcáⁿ te ní xica‑xi cuáháⁿ‑xi cuándúcú‑xí ǔsá tnàhá espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi sá nèhé víhí‑gǎ xǐquide. Te òré ní níhí‑xi cue espíritú‑áⁿ te ndèca ñaha‑xi cuáháⁿ cuèndá ngúndecu ndɨhɨ‑xi ñáyiu‑áⁿ. Te ñáyiu‑áⁿ uuⁿ‑gá nándɨ yáha‑yu dàcúúxí ndèé díhna. Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi yáha nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi ndècu ñuyíú‑a vitna —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní Jèsús ní quexìo náná‑gǎ ndɨhɨ cue ñaní‑gá cuìní‑yu cáháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá, te ní ngúnu tnɨ́ɨ‑yu ndàa quehé vehe núú ndécú‑gǎ.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 Te ɨɨⁿ cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu ducaⁿ xǎhaⁿ xìi‑gá‑áⁿ:
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Te ní dánèhé ñáhá‑gǎ nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu‑áⁿ:
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 Te nchaa ñáyiu na càda nchaa nacuáa càháⁿ Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu, te ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná nǎnà‑í, ndɨhɨ dàtná cue ñaní‑í, ndɨhɨ dàtná cue cúha‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu ducaⁿ nǐ dáyǎha tnúhu núú‑gǎ‑áⁿ.
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.