Mateus 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ɨɨⁿ nduu cùu‑xi nduu ndetatú ñáyiu ñùhu Jesús ichi ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ta yǎha‑gá ndɨhɨ‑güedé ɨɨⁿ xichi núú cáá trìú te xǐxíhí‑güedé docó nǔu xíǎⁿ ní ngüíta‑güedé sàhnú‑güedé yoco trìú‑áⁿ, te ndɨhɨ ndaha‑güedé quɨ́ɨ́ⁿ‑güedě quéé trìú‑áⁿ tá xèxi‑güedé cuáháⁿ.
1 Por aquele tempo, Jesus estava caminhando pelos campos de cereal, num sábado. Seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas e comê-las.
2 Te cue tée cùu fariséú ní xiní‑güedé nàcuáa quìde cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús, núu ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
2 Alguns fariseus os viram e protestaram: “Veja, seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado!”.
3 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Chi ndíi‑áⁿ nǐ quɨ́hu ndíi vehe Yá Ndiǒxí ní queheⁿ ndíi pàá ní cuu íí ndécú‑ǎⁿ nǐ xexi ndíi ndɨhɨ cue tée ní xica cuu ndɨhɨ ndíi, te ñá túú tàú ndíi sá dúcáⁿ càda ndíi ndɨhɨ cue tée‑áⁿ ní cùu, chi mee‑ni cuè dútú tàú‑güedé caxi‑güedé pàá‑áⁿ ní cùu.
4 Ele entrou na casa de Deus e, com seus companheiros, comeram os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer.
5 ¿Te náa ñá túú xìní‑ndó nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú ndíi Moìsés sá ncháá cuè dútú vǎ ndétàtú‑güedé nduu cùu‑xi nduu ndetatú‑ǎⁿ? Te ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ cuéchi cùu‑xi sá dúcáⁿ ñà túú ndètatú‑güedé nduu cùu‑xi nduu ndetatú.
5 E vocês não leram na lei de Moisés que os sacerdotes de serviço no templo podem trabalhar no sábado?
6 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ yǔhú cúù‑í tée ío‑gá cúnùu ndecu ndɨhɨ‑ndo dacúúxí vèñúhu sá ǐo cùnuu.
6 Eu lhes digo: há alguém aqui maior que o templo!
7 Dico nchòhó chi ñá tècú tnùní‑ndó nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí núú tùtú‑gá núú càchí‑xi: “Yúhú cuìní‑í sá cúndàhú iní‑ndó cuè tnaha ñáyiu‑ndo te ñá dɨ́ú mèe‑ni sá cáhní‑ndó quɨ̀tɨ nduu táhù‑í”, duha càchí‑gá núú tùtú‑gá. Te núu dìcó nchòhó tècú tnùní‑ndó ñá, te vá càháⁿ cuèhé‑ndó cuèndá nchaa ñáyiu ñá túú ndècu cuéchi‑xi.
7 Vocês não teriam condenado meus discípulos inocentes se soubessem o significado das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’.
8 Te yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, tnàhá‑í ndécú ndɨ̀hɨ‑í tnúhu ndee ìní sá cǔu‑í nchaa ñáyiu nàcuáa cadá‑yu nduu ndètatú‑ó‑á —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 Pois o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
9 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá, te cuánguɨhu‑gá xɨtɨ́ ɨɨⁿ veñúhu.
9 Então Jesus foi à sinagoga local,
10 Te xíáⁿ ndécú ɨ̀ɨⁿ tée ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑dé. Te dava cue tée xǐndecu‑áⁿ ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé cuèndá‑gá núú cuè tée cùnuu, te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě:
10 onde viu um homem que tinha uma das mãos deformada. Os fariseus perguntaram a Jesus: “A lei permite curar no sábado?”. Esperavam que ele dissesse “sim”, para que pudessem acusá-lo.
11 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
11 Jesus respondeu: “Se um de vocês tivesse uma ovelha e ela caísse num poço no sábado, não trabalharia para tirá-la de lá?
12 Te ɨɨⁿ ñáyiu ío‑gá cúnùú‑yu dàcúúxí ɨ̀ɨⁿ mbéé, núu xíǎⁿ tàú‑ó sǎ cádá‑ó sǎ vǎha sá cúú‑xǐ‑yu cuěi cùu‑xi nduu ndetatú‑ó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 Quanto mais vale uma pessoa que uma ovelha! Sim, a lei permite que se faça o bem no sábado”.
13 Te dǎtnùní ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
13 Em seguida, disse ao homem: “Estenda a mão”. Ele a estendeu, e ela foi restaurada e ficou igual à outra.
14 Te cue tée cùu fariséú ní ndee‑güedé xɨtɨ́ veñúhu, te ní ngüíta‑güedé ndátnǔhu‑güedé nǔu nása cada‑güedé cahni‑güedé Jèsús.
14 Então os fariseus convocaram uma reunião para tramar um modo de matá-lo.
15 Te sátá nǐ cutnùní iní Jèsús nàcuáa cuìní‑güedé cada ñaha‑güedě xii‑gá te ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá, te ío vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ, te tnàhá cue ñáyiu cùhú nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ, te ní quide tátna‑gá cue ñáyiu‑áⁿ.
15 Jesus, sabendo o que planejavam, retirou-se daquela região. Muitos o seguiram, e ele curou todos os enfermos que havia entre eles.
16 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu sá vǎ càháⁿ‑yu yoo cùu‑gá.
16 Contudo, advertiu-lhes que não revelassem quem ele era.
17 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha nǐ chídó tnùní ndíi núú tùtú‑gá, te duha ndùu tnúhu ní xáhaⁿ‑gǎ:
17 Cumpriu-se, assim, a profecia de Isaías a seu respeito:
18 Tée‑a cùu‑dé tée ní sani iní‑í sá cúnú cuèchi‑dé núù‑í,
18 “Vejam meu Servo, aquele que escolhi. Ele é meu Amado; nele tenho grande alegria. Porei sobre ele meu Espírito, e ele proclamará justiça às nações.
19 Te vá dácàá‑dé tnúhu cáháⁿ‑dé ndɨhɨ ñáyiu, te ni vǎ cáná sàa‑dé òré cáháⁿ‑dé,
19 Não lutará nem gritará, nem levantará a voz em público.
20 Te ni ñà túú nǎ cada‑dé cue ñáyiu cùu datná ɨɨⁿ tnu ndǒó sá cuìní‑xi tnáhnú, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cúú tùcú‑yu dàtná ɨɨⁿ mèchá càndíl sá ǐo quène ñúhmá te cuìní‑xi ndahvá.
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a chama que já está fraca. Por fim, ele fará que a justiça seja vitoriosa.
21 Te nchaa ñáyiu nɨhìí ñuyíú ǐo cundee cùu cahnu iní ñáhǎ‑yu xii‑dé.
21 E seu nome será a esperança de todo o mundo”.
22 Te ní quexìo ɨɨⁿ úú cue tée núú ndécú Jèsús, te ndèca‑güedé ɨɨⁿ tée ñɨ̀hɨ́ te cuàá‑dé, te yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑dé, te Jèsús ní queñuhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑dé, te òré‑ni‑áⁿ nǐ cuu ní nacáháⁿ‑dé te ní ndúha núú‑dě.
22 Então levaram até Jesus um homem cego e mudo que estava possuído por um demônio. Jesus o curou, e ele passou a falar e ver.
23 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑yu sá dúcáⁿ nǐ quide‑gá, te ní xítnàhá‑yu:
23 Admirada, a multidão perguntou: “Será que este homem é o Filho de Davi?”.
24 Te cue tée cùu fariséú ní tecú dóho‑güedé nàcuáa ndùu tnúhu xǐtnàhá‑yu, núu xíǎⁿ ní xítnàha‑güedé:
24 No entanto, quando os fariseus souberam do milagre, disseram: “Ele só expulsa demônios porque seu poder vem de Belzebu, o príncipe dos demônios”.
25 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá nàcuáa ndùu tnúhu ní xítnàha‑güedé, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
25 Jesus conhecia os pensamentos deles e respondeu: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma cidade ou família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Te núu sácuíhná ducaⁿ quìde‑xi queñuhu‑xi cue espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu ña, te ñá túú cùu ɨɨⁿnuu‑xi ndecu‑xi te núu ducaⁿ, te vá cúdǐi sácuíhná‑ǎⁿ cundecu‑xi taxi tnùní‑xi te núu ducaⁿ quìde‑xi.
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido e luta contra si mesmo. Seu reino não sobreviverá.
27 Te duha càháⁿ‑í chi nchòhó càchí‑ndó sǎ chíndèe ñaha sácuíhná xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi yɨhɨ ñaha xii ñáyiu. Te núu yúhú quídé cuèndá‑ndó sǎ sàcuíhná chíndèe ñaha‑xi xii‑í, te xìni ñuhu‑xi cada cuendá‑ndó yòo chindee ñaha xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑ndo queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu. Te mee‑güedě càchí‑güedé sá nchòhó ñá túú càháⁿ ndáá‑ndó sǎ dúcáⁿ càháⁿ‑ndó.
27 Se eu expulso demônios pelo poder de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
28 Dico yúhú chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑xi xii‑í quéñùhu‑í nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ sácuíhná yɨ́hɨ́ ñàha xii ñáyiu, te sá dúcáⁿ chìndee ñaha Espíritú‑gá xii‑í, xíǎⁿ cútnùní sá sà ní sáá nduu cuìní‑gá ndɨ́hu ndaha ñàha‑gá xii‑ndo.
28 Mas, se expulso demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus já chegou até vocês.
29 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè ñadúhú chi vá ndácú‑güedě cuèndá‑ni quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě vehe ɨɨⁿ tée ío ndee, chi díhna‑gá xíní ñùhu‑xi tnɨɨ‑güedé tée‑áⁿ dacùtu ñaha‑güedé xii‑dé dǎtnùní ducaⁿ te ndacu‑güedé duhu‑güedě nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé.
29 Afinal, quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
30 ’Te nchaa ñáyiu ñá túú cùndɨhɨ ñaha xii‑í, te cùu úhú iní ñáhǎ‑yu. Te nchaa ñáyiu ñá túú chìndee ñaha xii‑í, te dàquee tɨ́hǔ‑yu chìuⁿ quide‑í.
30 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo na verdade trabalha contra mim.
31 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu quìde nchaa sá cuèhé sá dúhá cuu cada càhnu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ cùu cada cahnu iní‑gá nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu. Dico cue ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá Espíritú‑gá, te ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá tnàhí‑gá xií‑yu.
31 “Por isso eu lhes digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Te nchaa ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu, te cuu cada càhnu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xií‑yu. Dico cue ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá Espíritú‑gá te vá cádá càhnu iní ñáhá tnàhí‑gá xií‑yu cuěi vitna ndècu vívǔ‑yu, te cuěi na cùú‑yu.
32 Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, mas quem falar contra o Espírito Santo não será perdoado, nem neste mundo nem no mundo por vir.
33 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú yutnu xìní‑ó nǎ yutnu cùu‑xi cuendá sá sǎvìdí‑xi, te xìní‑ó sǎ ncháá yùtnu váha cùuⁿ mee‑ni sávìdí váha, dico nchaa yutnu sá ñà túú vǎha te cùuⁿ mee‑ni sávìdí sá ñà túú vǎha. Te duha càháⁿ‑í cuèndá cada cuèndá váha‑ndo nàcuáa ndùu chiuⁿ quide‑ndo ɨɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo cuendá ducaⁿ cùtnuní ná ñáyiu cùu‑ndo.
33 “Uma árvore é identificada por seus frutos. Se a árvore é boa, os frutos serão bons. Se a árvore é ruim, os frutos serão ruins.
34 Dico nchòhó cúú‑ndó dàtná ɨɨⁿ cóó děéⁿ chi ío cuihna ìní‑ndó, te vá cání ìní‑ndó sǎ ndácú‑ndó cǎháⁿ‑ndó ɨ̀ɨⁿ tnúhu váha, chi ío cuihna ìní‑ndó. Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ncháá ñǎyiu càháⁿ‑yu náni véxi iní‑yu.
34 Raça de víboras! Como poderiam homens maus como vocês dizer o que é bom e correto? Pois a boca fala do que o coração está cheio.
35 Te nchaa ñáyiu váha iní‑xi càháⁿ‑yu tnúhu váha, chi dɨu‑ni tnúhu váha‑áⁿ ñúhú ìní‑yu. Te nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi càháⁿ‑yu tnúhu cuèhé tnúhu duha, chi dɨu‑ni tnúhu cuèhé tnúhu duha‑áⁿ ñúhú ìní‑yu.
35 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau.
36 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ná sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, te nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑ndó cǎháⁿ‑gá sá ñà túú ní quìde váha‑ndo sǎ dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑ndó tnǔhu‑áⁿ.
36 Eu lhes digo: no dia do juízo, vocês prestarão contas de toda palavra inútil que falarem.
37 Te nàcuáa ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑ndó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo, te ducaⁿ cǎháⁿ Yǎ Ndiǒxí te núu ndècu cuéchi‑ndo àdi ñá túú ndècu cuéchi‑ndo. Te núu ñá túú cuěchi‑ndo te cácu‑ndo, dico núu ndècu cuéchi‑ndo te vá cǎcu‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée cùu fariséú‑áⁿ.
37 Por suas palavras vocês serão absolvidos, e por elas serão condenados”.
38 Te cue tée cùu fariséú, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés xǎhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
38 Alguns dos mestres da lei e fariseus vieram a Jesus e disseram: “Mestre, queremos que nos mostre um sinal de sua autoridade”.
39 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
39 Jesus, porém, respondeu: “Vocês pedem um sinal porque são uma geração perversa e adúltera, mas o único sinal que lhes darei será o do profeta Jonas.
40 Chi ndíi Jònás‑áⁿ nǐ xúhuⁿ ndíi úní nduu úní niú xɨtɨ́ ɨɨⁿ chácá cáhnú vìhi nani ballená. Te dɨu‑ni ducaⁿ yǎha yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, chi úní nduu úní niú cuhuⁿ‑í xɨtɨ́ ñuhu.
40 Pois, assim como Jonas passou três dias e três noites no ventre do grande peixe, o Filho do Homem ficará três dias e três noites no coração da terra.
41 Te na sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa ñáyiu ndècu ñuyíú‑a, te dàvá‑áⁿ cachí nchaa ñáyiu ñuú Nǐnivé sá ñà túú ní quìde ndáá nchaa ñáyiu ndècu vitna, te ducaⁿ cǎháⁿ‑yu chi mèé‑yu ní dáñǎ‑yu ichi cuèhé ichi duha cútnàhá ní sáháⁿ ndíi Jònás ñuú‑yu ní cáháⁿ ndíi tnúhu Yá Ndiǒxí núǔ‑yu. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Jònás.
41 “No dia do juízo, os habitantes de Nínive se levantarão contra esta geração e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!
42 Te nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa ñáyiu, te dàvá‑áⁿ quiní‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñadɨhɨ́ ñaha ní xɨ́ndaha ɨ̀ɨⁿ nacióⁿ cáá ndàa xio datni núú quéné nchǐcanchii, te ñaha‑áⁿ ǐo xica nǐ xíndecu‑aⁿ te ní sáháⁿ‑aⁿ ní xíndedóho‑aⁿ nchaa tnúhu ní cáháⁿ ndíi Salòmón, chi ndíi‑áⁿ ǐo ní sáá sá xìní tnùní ndíi. Te tnàhá ñaha‑áⁿ cǎháⁿ‑aⁿ sá ñà túú ní quìde ndáá nchaa ñáyiu ndècu vitna. Dico vitna iha ndècu ndɨhɨ ñaha‑ndo xii yúhú, te dɨu‑í ío‑gá cúnùu‑í dàcúúxí ndǐi Salòmón.
42 A rainha de Sabá também se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
43 ’Te òré ná quéé ñàha ɨɨⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii ɨɨⁿ ñáyiu, te cuáháⁿ‑xi ndùcu‑xi ɨɨⁿ xichi núú cúndècu‑xi te ñá nìhí‑xi te ní sani iní‑xi:
43 “Quando um espírito impuro deixa uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso, mas não o encontra.
44 “Váha‑gá núhú tucu‑í núú nǐ xíndecu‑í”, duha ní sani iní‑xi. Te cuánuhú‑xi, te òré ní nasáá‑xi, te ní xiní‑xi sá cáá ìní ñáyiu‑áⁿ dàtná cáá‑nǎ ɨɨⁿ vehe ní natɨ́hú ní nduu vií‑ná te vá yǒo‑gá ndécú.
44 Então, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’. Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
45 Te sátá dúcáⁿ te ní xica‑xi cuáháⁿ‑xi cuándúcú‑xí ǔsá tnàhá espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi sá nèhé víhí‑gǎ xǐquide. Te òré ní níhí‑xi cue espíritú‑áⁿ te ndèca ñaha‑xi cuáháⁿ cuèndá ngúndecu ndɨhɨ‑xi ñáyiu‑áⁿ. Te ñáyiu‑áⁿ uuⁿ‑gá nándɨ yáha‑yu dàcúúxí ndèé díhna. Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi yáha nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi ndècu ñuyíú‑a vitna —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
45 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes. Assim acontecerá com esta geração perversa”.
46 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní Jèsús ní quexìo náná‑gǎ ndɨhɨ cue ñaní‑gá cuìní‑yu cáháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá, te ní ngúnu tnɨ́ɨ‑yu ndàa quehé vehe núú ndécú‑gǎ.
46 Enquanto Jesus falava à multidão, sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, pedindo para falar com ele.
47 Te ɨɨⁿ cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
47 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor”.
48 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu ducaⁿ xǎhaⁿ xìi‑gá‑áⁿ:
48 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
49 Te ní dánèhé ñáhá‑gǎ nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu‑áⁿ:
49 Então apontou para seus discípulos e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
50 Te nchaa ñáyiu na càda nchaa nacuáa càháⁿ Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu, te ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná nǎnà‑í, ndɨhɨ dàtná cue ñaní‑í, ndɨhɨ dàtná cue cúha‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu ducaⁿ nǐ dáyǎha tnúhu núú‑gǎ‑áⁿ.
50 Quem faz a vontade de meu Pai no céu é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.