Mateus 10
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te Jèsús ní cana‑gá ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní sáñaha‑gǎ xii‑güedé tnúhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑güedé cuèndá queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, ndɨhɨ cuèndá sá cádá tǎtna‑güedé nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú cuěi nándɨ núú cuěhé tnàhá‑yu.
1 Jesus reuniu seus doze discípulos. Conferiu-lhes o poder de expulsar os espíritos imundos e de curar todo mal e toda enfermidade.
2 Te duha xǐnani ndɨ ùxúú cue tée‑áⁿ: tée cùnuu‑gá nání‑dě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, te ñaní‑dé cúú tě Ndrǐxí, te tnàhá tée‑áⁿ cúú‑dě tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús, ndɨhɨ té Jàcobó ndɨhɨ ñaní té Jàcobó‑áⁿ těe nàni Juaá, te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ cúú‑güedě déhe té Zebèdeú.
2 Eis os nomes dos doze apóstolos: o primeiro, Simão, chamado Pedro; depois André, seu irmão. Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão.
3 Te tnàhá té Lìpé xícá cùu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ té Bartolòmé, ndɨhɨ té Mǎxí, ndɨhɨ té Màteú tée cùu cobradór impuèstú ní cùu, ndɨhɨ té Jàcobó déhe té Àlfeú, ndɨhɨ té Lèbeú tée dànani‑güedé Tàdeú,
3 Filipe e Bartolomeu. Tomé e Mateus, o publicano. Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu.
4 ndɨhɨ té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá, ndɨhɨ té Jùdás Iscàrioté tée ní sáá nduu nǐ sáha cuèndá ñáhá xìi Jesús núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑gá.
4 Simão, o cananeu, e Judas Iscariotes, que foi o traidor.
5 — ausente —
5 Estes são os Doze que Jesus enviou em missão, após lhes ter dado as seguintes instruções: Não ireis ao meio dos gentios nem entrareis em Samaria;
6 — ausente —
6 ide antes às ovelhas que se perderam da casa de Israel.
7 Te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá sà ní cuyatni nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
7 Por onde andardes, anunciai que o Reino dos céus está próximo.
8 Te cada tátna‑ndo nchàa ñáyiu cùhú cuěi ñáyiu tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑yu, te queñuhu‑ndo nchàa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, te dandòto‑ndo cue ñáyiu sa ní xíhí, te vá càcáⁿ‑ndó yǎhu‑ndo nǔú ñǎyiu òré cada‑ndo nchàa chiuⁿ‑áⁿ, chi sa nàha‑ndo sá dìcó ducaⁿ nǐ taxi‑í tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo.
8 Curai os doentes, ressuscitai os mortos, purificai os leprosos, expulsai os demônios. Recebestes de graça, de graça dai!
9 ’Te vá cánèhe‑ndo díhúⁿ cuu ichi‑ndo,
9 Não leveis nem ouro, nem prata, nem dinheiro em vossos cintos,
10 te ni vǎ cánèhe‑ndo ñunu cuhuⁿ ndachiuⁿ‑ndo, te ni vǎ cánèhe‑ndo ɨngá ichi dóó‑ndó nàdáma‑ndo, te ni vǎ cánèhe‑ndo úú‑gá chàú‑ndó chi dɨu‑ni chàú yɨ́hɨ́‑ndó‑ǎⁿ xíǎⁿ‑ni quɨhɨ‑ndo, te ni vǎ cánèhe‑ndo tatnu, te ducaⁿ càda‑ndo chi nchòhó sa nàha‑ndo sá ncháá ñǎyiu quìde chiuⁿ te dɨu‑ni cuèndá chìuⁿ quidé‑yu nìhí‑yu sá xéxǐ‑yu.
10 nem mochila para a viagem, nem duas túnicas, nem calçados, nem bastão; pois o operário merece o seu sustento.
11 ’Te ndɨ tnahá ñuú ná quèxio‑ndo te nducu‑ndo ñǎyiu cùtnuní iní‑ndó sǎ cúǔ‑yu ñáyiu váha, te vehe ñáyiu‑áⁿ cundecu‑ndo ndèé sáá nduu ndèe‑ndo ñuú‑áⁿ.
11 Nas cidades ou aldeias onde entrardes, informai-vos se há alguém ali digno de vos receber; ficai ali até a vossa partida.
12 Te òré quexìo‑ndo vehé‑yu te cúñaha‑ndo xìí‑yu: “Yá Ndiǒxí chíndèe chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo ndècu‑ndo”, duha cúñaha‑ndo xìí‑yu.
12 Entrando numa casa, saudai-a: Paz a esta casa.
13 Te núu ní cáháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo, te cuu‑xi sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu cuèndá tnúhu ní xáhaⁿ‑ndo‑ǎⁿ, dico núu ñá túú ní càháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo, te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá vǎ cúú‑xí sǎ vǎha xií‑yu tnúhu ní xáhaⁿ‑ndo‑ǎⁿ.
13 Se aquela casa for digna, descerá sobre ela vossa paz; se, porém, não o for, vosso voto de paz retornará a vós.
14 Te núu ní sáá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñuú àdi ɨɨⁿ vehe, te núu ñá túú ní cǎháⁿ ndɨhɨ ñaha vǎha‑yu xii‑ndo te ni ñà túú ní cuìní‑yu cundedóho‑yu tnúhu càháⁿ‑ndó te ndee‑ndo ñùú‑áⁿ àdi vehe‑áⁿ, te naquɨdɨ‑ndo tɨ̌cá chúhmá nǐ tnɨ́ɨ sáhá‑ndó cuèndá ná cùtnuní iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu.
14 Se não vos receberem e não ouvirem vossas palavras, quando sairdes daquela casa ou daquela cidade, sacudi até mesmo o pó de vossos pés.
15 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ sàá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii ñáyiu ducaⁿ na càda ñaha xii‑ndo‑áⁿ dàcúúxí ñǎyiu ní xíndecu ñuú Sòdomá ndɨhɨ ñuú Gòmorrá.
15 Em verdade vos digo: no dia do juízo haverá mais indulgência com Sodoma e Gomorra que com aquela cidade.
16 ’Te cada iní‑ndó sǎ cúú‑ndó dàtná cue mběé cue quɨtɨ cuáháⁿ núú ìó yɨ́hɨ́. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndo chi yúhú tendaha ñaha‑ǐ xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú xǐndecu cue ñáyiu cuihna ìní‑xi, te ío váha cuáha‑ndo cuèndá nàcuáa cada‑ndo dàtná quídé cǒó, dico cunduu váha iní‑ndó ñà túú nǎ cada‑ndo dàtná quídé lǒmá.
16 Eu vos envio como ovelhas no meio de lobos. Sede, pois, prudentes como as serpentes, mas simples como as pombas.
17 Te quɨhɨ iní‑ndó chi cue ñáyiu na cùu úhú iní ñáhá xìi‑ndo, te cuáha cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑ndo nǔú cuè tée cùchiuⁿ, te caniha‑güedě xii‑ndo xɨ̀tɨ́ veñúhu‑güedé.
17 Cuidai-vos dos homens. Eles vos levarão aos seus tribunais e açoitar-vos-ão com varas nas suas sinagogas.
18 Te dava tucu ñáyiu cuu úhú iní ñáhá xìi‑ndo candeca ñahá‑yu xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ núú cuè tée cùnuu yɨndaha nacióⁿ, àdi núú dàva‑gá cue tée cùnuu sá cuèndá‑í. Te nchòhó níhí‑ndó nàcuáa cada‑ndo cǎháⁿ váha‑ndo cuèndá‑í núú‑güedě ndɨhɨ núú cuè ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél.
18 Sereis por minha causa levados diante dos governadores e dos reis: servireis assim de testemunho para eles e para os pagãos.
19 — ausente —
19 Quando fordes presos, não vos preocupeis nem pela maneira com que haveis de falar, nem pelo que haveis de dizer: naquele momento ser-vos-á inspirado o que haveis de dizer.
20 — ausente —
20 Porque não sereis vós que falareis, mas é o Espírito de vosso Pai que falará em vós.
21 ’Te dava cue tée cuáha cuèndá‑güedé ñaní‑güedé núú cuè tée cùchiuⁿ cuendá cahni ñaha‑güedě, te dava cue tée cùu tátá dɨu‑ni ducaⁿ càda‑güedé déhe‑güedé, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha dava cue ñáyiu cùu déhe xii tǎtǎ‑yu ndɨhɨ nǎnǎ‑yu, chi cuáha cuèndá ñáhǎ‑yu núú cuè tée cùchiuⁿ cuendá cahni ñaha‑güedě xií‑yu.
21 O irmão entregará seu irmão à morte. O pai, seu filho. Os filhos levantar-se-ão contra seus pais e os matarão.
22 Te nchòhó chi nchaa ñáyiu ngüíta‑yu cuu úhú iní ñáhǎ‑yu xii‑ndo sǎ cuèndá‑í. Te núu na càda ndee‑ni iní‑ndó cànchicúⁿ nihnu‑ni‑ndo ìchi‑í cuěi nándɨ sá ná càda ñahá‑yu xii‑ndo ndèé ná sàá nduu vǎ cúndècu‑gá‑ndó ñùyíú‑a ña, te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ ndɨhɨ Yá Ndiǒxí.
22 Sereis odiados de todos por causa de meu nome, mas aquele que perseverar até o fim será salvo.
23 Te núu ɨɨⁿ ñuú cuìní‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑ndo càda úhú ñáhá‑güedě sá cuèndá‑í, te cunu‑ndo nǔú‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó ɨ̀ngá ñuú. Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ cùmání‑gǎ quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nchàa dava‑gá ñuú núú xǐndecu ñáyiu isràél cáháⁿ‑ndó tnǔhu‑í, te sa quixi tucu yúhú, Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ñuyíú‑a.
23 Se vos perseguirem numa cidade, fugi para uma outra. Em verdade vos digo: não acabareis de percorrer as cidades de Israel antes que volte o Filho do Homem.
24 — ausente —
24 O discípulo não é mais que o mestre, o servidor não é mais que o patrão.
25 — ausente —
25 Basta ao discípulo ser tratado como seu mestre, e ao servidor como seu patrão. Se chamaram de Beelzebul ao pai de família, quanto mais o farão às pessoas de sua casa!
26 ’Te nchòhó vá yùhú‑ndó nǔú ñǎyiu. Chi nchaa tnúhu sá cúú yùhu ni cuu vá cúú yùhu‑gá, chi nchaa dacuɨtɨ́í sǎ quéé tǔu‑xi núú ñǎyiu.
26 Não os temais, pois; porque nada há de escondido que não venha à luz, nada de secreto que não se venha a saber.
27 Te nchaa tnúhu sá càchí tnúhu‑í xii‑ndo nǔú méé nǔú ɨ́ɨ́ⁿ‑ó, cùu‑xi tnúhu sá ndúú yùhu ni cuu datúu‑ndo nǔú cuè ñáyiu cuěi núú chítú nǔú tàcá.
27 O que vos digo na escuridão, dizei-o às claras. O que vos é dito ao ouvido, publicai-o de cima dos telhados.
28 Te xìni ñuhu‑xi sá vǎ yùhú‑ndó cuè ñáyiu cuěi na càhni ñahá‑yu xii‑ndo, chi dɨu‑ni yɨquɨ cùñú‑ndó ndàcú‑yu cahní‑yu, dico ñá túú nǎgá ndacú‑yu cada ñàhá‑yu xii‑ndo. Te tàú‑ndó sǎ Yǎ Ndiǒxí yùhú‑ndó chi Yaá‑áⁿ ndacu‑gá danàa‑gá yɨquɨ cùñú‑ndó, te ndacu‑gá daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xii‑ndo nǔú ùhú núú ndàhú.
28 Não temais aqueles que matam o corpo, mas não podem matar a alma; temei antes aquele que pode precipitar a alma e o corpo na geena.
29 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ndèé úú tnàhá tɨ́laá cúyǎhu‑dɨ núú ɨ́ɨ́ⁿ‑ní dǐhúⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ‑dɨ ñá túú xìhí cùtexínu‑dɨ chi ndéé nǔu mee Yǎ Ndiǒxí Yaá cúú Tǎtá‑ndó ná càchí‑gá te xìhí‑dɨ.
29 Não se vendem dois passarinhos por um asse? No entanto, nenhum cai por terra sem a vontade de vosso Pai.
30 Dico nchòhó chi ío‑gá néhé cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo chi ndéé idi dɨ́quɨ́‑ndó yɨ̀ndehu.
30 Até os cabelos de vossa cabeça estão todos contados.
31 Núu xíǎⁿ càchí‑í sá vǎ yùhú‑ndó chi cùnuu‑gá‑ndó dàcúúxí tɨ̌laá cuěi vài vihi‑güedɨ.
31 Não temais, pois! Bem mais que os pássaros valeis vós.
32 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu na dàtúu núú tnàha ñáyiu‑xi sá ndécú ndɨ̀hɨ ñahá‑yu xii‑í, te ducaⁿ te tnàhá yúhú dàtúu‑í núú Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í‑yu.
32 Portanto, quem der testemunho de mim diante dos homens, também eu darei testemunho dele diante de meu Pai que está nos céus.
33 Dico nchaa ñáyiu na cǔñaha xìi tnaha ñáyiu‑xi sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ càda yúhú tucu chi cúñaha‑ǐ xii Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu sá ñà túú ndècu ndɨhɨ‑í‑yu.
33 Aquele, porém, que me negar diante dos homens, também eu o negarei diante de meu Pai que está nos céus.
34 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ vǎ cání ìní‑ndó sǎ yǔhú véxi‑í ñuyíú‑a te cuu ɨɨⁿnuu‑gǎ ñáyiu cundecú‑yu, chi da ngüǐta‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu cundecú‑yu, te ducaⁿ chi nchaa ñáyiu vá quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi‑í ñáyiu‑áⁿ ngǒo‑yu cuu úhú iní‑yu nchaa ñáyiu quɨndáá iní ñáhá xìi‑í.
34 Não julgueis que vim trazer a paz à terra. Vim trazer não a paz, mas a espada.
35 Te dava cue tée xǐndecu tǎtá‑xi te ngóo‑güedé cuu úhú iní‑güedé tǎtá‑güedě, te dɨu‑ni ducaⁿ càda cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ xǐndecu nǎná‑xi, chi ngóo‑yu cuu úhú iní‑yu nǎnǎ‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ càda tucu cue ñáyiu cùu sánu, chi ngóo‑yu cuu úhú iní‑yu nǎná yɨɨ́‑yu.
35 Eu vim trazer a divisão entre o filho e o pai, entre a filha e a mãe, entre a nora e a sogra,
36 Te ndɨ mèé‑yu vehé‑yu ngóo‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu cundecú‑yu.
36 e os inimigos do homem serão as pessoas de sua própria casa.
37 ’Te na càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu ío‑gá ná cùu iní tǎtá‑xi àdi náná‑xi dàcúúxí yǔhú, te ñáyiu‑áⁿ ñà túú tàú‑yu cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í, te nchaa ñáyiu ío‑gá ná cùu iní déhe ducuⁿ‑xi, àdi déhe yoco‑xi dàcúúxí yǔhú, te dɨu‑ni ducaⁿ ñà túú tàú‑yu cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í.
37 Quem ama seu pai ou sua mãe mais que a mim, não é digno de mim. Quem ama seu filho mais que a mim, não é digno de mim.
38 Te nchaa ñáyiu vá cánchǐcúⁿ nihnu ñaha xìi‑í cuèndá sá yùhú‑yu ndohó‑yu dàtná ndoho‑í ñáyiu‑áⁿ ñà túú tàú‑yu cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í.
38 Quem não toma a sua cruz e não me segue, não é digno de mim.
39 Te cue ñáyiu na yùhú cuú sá cuèndá‑í te ñáyiu‑áⁿ cuǐta nihnú‑yu, dico nchaa ñáyiu vá yùhú cuú sá cuèndá‑í, te ñáyiu‑áⁿ nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ ndɨhɨ Yá Ndiǒxí.
39 Aquele que tentar salvar a sua vida, perdê-la-á. Aquele que a perder, por minha causa, reencontrá-la-á.
40 ’Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑ndo te cada iní‑yu sá tnàhá yúhú ní queheⁿ cuèndá‑yu. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑í, te cada iní‑yu sá tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní queheⁿ cuèndá‑yu.
40 Quem vos recebe, a mim recebe. E quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
41 Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ɨɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá sá quídé‑dě chìuⁿ‑gá, te dàtná‑ni càa táhú cuǎñaha‑gǎ nduu táhú těe ducaⁿ càháⁿ tnúhu‑gá‑áⁿ, dɨu‑ni ducaⁿ cùnduu táhú cuǎñaha‑gǎ nduu táhú ñǎyiu ducaⁿ na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑dé. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ɨɨⁿ tée quìde váha cuèndá sá dúcáⁿ quìde váha‑dé, te dàtná‑ni càa táhú nduu táhú těe‑áⁿ dɨu‑ni ducaⁿ cùnduu táhú nduu táhú ñǎyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑dé.
41 Aquele que recebe um profeta, na qualidade de profeta, receberá uma recompensa de profeta. Aquele que recebe um justo, na qualidade de justo, receberá uma recompensa de justo.
42 Te nchaa ñáyiu na cuǎñaha ɨ̀ɨⁿ yaxiⁿ ndute coho ɨɨⁿ ñáyiu cùu cuendá‑í cuèndá sá nǐ tuha ñàhá‑yu xii‑í cuěi ñá túú cùnuu vihí‑yu, te ñáyiu ducaⁿ na cuǎñaha ndùte‑áⁿ nǐhǐ‑yu sá ndúú tǎhǔ‑yu núú Yǎ Ndiǒxí —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
42 Todo aquele que der ainda que seja somente um copo de água fresca a um destes pequeninos, porque é meu discípulo, em verdade eu vos digo: não perderá sua recompensa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.