Mateus 10

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te Jèsús ní cana‑gá ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní sáñaha‑gǎ xii‑güedé tnúhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑güedé cuèndá queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, ndɨhɨ cuèndá sá cádá tǎtna‑güedé nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú cuěi nándɨ núú cuěhé tnàhá‑yu.
1 E, chamando os seus doze discípulos, deu-lhes poder sobre os espíritos imundos, para os expulsarem, e para curarem toda a enfermidade e todo o mal.
2 Te duha xǐnani ndɨ ùxúú cue tée‑áⁿ: tée cùnuu‑gá nání‑dě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, te ñaní‑dé cúú tě Ndrǐxí, te tnàhá tée‑áⁿ cúú‑dě tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús, ndɨhɨ té Jàcobó ndɨhɨ ñaní té Jàcobó‑áⁿ těe nàni Juaá, te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ cúú‑güedě déhe té Zebèdeú.
2 Ora, os nomes dos doze apóstolos são estes: O primeiro, Simão, chamado Pedro, e André, seu irmão; Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão;
3 Te tnàhá té Lìpé xícá cùu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ té Bartolòmé, ndɨhɨ té Mǎxí, ndɨhɨ té Màteú tée cùu cobradór impuèstú ní cùu, ndɨhɨ té Jàcobó déhe té Àlfeú, ndɨhɨ té Lèbeú tée dànani‑güedé Tàdeú,
3 Filipe e Bartolomeu; Tomé e Mateus, o publicano; Tiago, filho de Alfeu, e Lebeu, apelidado Tadeu;
4 ndɨhɨ té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá, ndɨhɨ té Jùdás Iscàrioté tée ní sáá nduu nǐ sáha cuèndá ñáhá xìi Jesús núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑gá.
4 Simão, o Cananita, e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
5 — ausente —
5 Jesus enviou estes doze, e lhes ordenou, dizendo: Não ireis pelo caminho dos gentios, nem entrareis em cidade de samaritanos;
6 — ausente —
6 Mas ide antes às ovelhas perdidas da casa de Israel;
7 Te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá sà ní cuyatni nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
7 E, indo, pregai, dizendo: É chegado o reino dos céus.
8 Te cada tátna‑ndo nchàa ñáyiu cùhú cuěi ñáyiu tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑yu, te queñuhu‑ndo nchàa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, te dandòto‑ndo cue ñáyiu sa ní xíhí, te vá càcáⁿ‑ndó yǎhu‑ndo nǔú ñǎyiu òré cada‑ndo nchàa chiuⁿ‑áⁿ, chi sa nàha‑ndo sá dìcó ducaⁿ nǐ taxi‑í tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo.
8 Curai os enfermos, limpai os leprosos, ressuscitai os mortos, expulsai os demônios; de graça recebestes, de graça dai.
9 ’Te vá cánèhe‑ndo díhúⁿ cuu ichi‑ndo,
9 Não possuais ouro, nem prata, nem cobre, em vossos cintos,
10 te ni vǎ cánèhe‑ndo ñunu cuhuⁿ ndachiuⁿ‑ndo, te ni vǎ cánèhe‑ndo ɨngá ichi dóó‑ndó nàdáma‑ndo, te ni vǎ cánèhe‑ndo úú‑gá chàú‑ndó chi dɨu‑ni chàú yɨ́hɨ́‑ndó‑ǎⁿ xíǎⁿ‑ni quɨhɨ‑ndo, te ni vǎ cánèhe‑ndo tatnu, te ducaⁿ càda‑ndo chi nchòhó sa nàha‑ndo sá ncháá ñǎyiu quìde chiuⁿ te dɨu‑ni cuèndá chìuⁿ quidé‑yu nìhí‑yu sá xéxǐ‑yu.
10 Nem alforges para o caminho, nem duas túnicas, nem alparcas, nem bordões; porque digno é o operário do seu alimento.
11 ’Te ndɨ tnahá ñuú ná quèxio‑ndo te nducu‑ndo ñǎyiu cùtnuní iní‑ndó sǎ cúǔ‑yu ñáyiu váha, te vehe ñáyiu‑áⁿ cundecu‑ndo ndèé sáá nduu ndèe‑ndo ñuú‑áⁿ.
11 E, em qualquer cidade ou aldeia em que entrardes, procurai saber quem nela seja digno, e hospedai-vos aí, até que vos retireis.
12 Te òré quexìo‑ndo vehé‑yu te cúñaha‑ndo xìí‑yu: “Yá Ndiǒxí chíndèe chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo ndècu‑ndo”, duha cúñaha‑ndo xìí‑yu.
12 E, quando entrardes nalguma casa, saudai-a;
13 Te núu ní cáháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo, te cuu‑xi sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu cuèndá tnúhu ní xáhaⁿ‑ndo‑ǎⁿ, dico núu ñá túú ní càháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo, te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá vǎ cúú‑xí sǎ vǎha xií‑yu tnúhu ní xáhaⁿ‑ndo‑ǎⁿ.
13 E, se a casa for digna, desça sobre ela a vossa paz; mas, se não for digna, torne para vós a vossa paz.
14 Te núu ní sáá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñuú àdi ɨɨⁿ vehe, te núu ñá túú ní cǎháⁿ ndɨhɨ ñaha vǎha‑yu xii‑ndo te ni ñà túú ní cuìní‑yu cundedóho‑yu tnúhu càháⁿ‑ndó te ndee‑ndo ñùú‑áⁿ àdi vehe‑áⁿ, te naquɨdɨ‑ndo tɨ̌cá chúhmá nǐ tnɨ́ɨ sáhá‑ndó cuèndá ná cùtnuní iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu.
14 E, se ninguém vos receber, nem escutar as vossas palavras, saindo daquela casa ou cidade, sacudi o pó dos vossos pés.
15 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ sàá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii ñáyiu ducaⁿ na càda ñaha xii‑ndo‑áⁿ dàcúúxí ñǎyiu ní xíndecu ñuú Sòdomá ndɨhɨ ñuú Gòmorrá.
15 Em verdade vos digo que, no dia do juízo, haverá menos rigor para o país de Sodoma e Gomorra do que para aquela cidade.
16 ’Te cada iní‑ndó sǎ cúú‑ndó dàtná cue mběé cue quɨtɨ cuáháⁿ núú ìó yɨ́hɨ́. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndo chi yúhú tendaha ñaha‑ǐ xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú xǐndecu cue ñáyiu cuihna ìní‑xi, te ío váha cuáha‑ndo cuèndá nàcuáa cada‑ndo dàtná quídé cǒó, dico cunduu váha iní‑ndó ñà túú nǎ cada‑ndo dàtná quídé lǒmá.
16 Eis que vos envio como ovelhas ao meio de lobos; portanto, sede prudentes como as serpentes e inofensivos como as pombas.
17 Te quɨhɨ iní‑ndó chi cue ñáyiu na cùu úhú iní ñáhá xìi‑ndo, te cuáha cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑ndo nǔú cuè tée cùchiuⁿ, te caniha‑güedě xii‑ndo xɨ̀tɨ́ veñúhu‑güedé.
17 Acautelai-vos, porém, dos homens; porque eles vos entregarão aos sinédrios, e vos açoitarão nas suas sinagogas;
18 Te dava tucu ñáyiu cuu úhú iní ñáhá xìi‑ndo candeca ñahá‑yu xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ núú cuè tée cùnuu yɨndaha nacióⁿ, àdi núú dàva‑gá cue tée cùnuu sá cuèndá‑í. Te nchòhó níhí‑ndó nàcuáa cada‑ndo cǎháⁿ váha‑ndo cuèndá‑í núú‑güedě ndɨhɨ núú cuè ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél.
18 E sereis até conduzidos à presença dos governadores, e dos reis, por causa de mim, para lhes servir de testemunho a eles, e aos gentios.
19 — ausente —
19 Mas, quando vos entregarem, não vos dê cuidado como, ou o que haveis de falar, porque naquela mesma hora vos será ministrado o que haveis de dizer.
20 — ausente —
20 Porque não sois vós quem falará, mas o Espírito de vosso Pai é que fala em vós.
21 ’Te dava cue tée cuáha cuèndá‑güedé ñaní‑güedé núú cuè tée cùchiuⁿ cuendá cahni ñaha‑güedě, te dava cue tée cùu tátá dɨu‑ni ducaⁿ càda‑güedé déhe‑güedé, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha dava cue ñáyiu cùu déhe xii tǎtǎ‑yu ndɨhɨ nǎnǎ‑yu, chi cuáha cuèndá ñáhǎ‑yu núú cuè tée cùchiuⁿ cuendá cahni ñaha‑güedě xií‑yu.
21 E o irmão entregará à morte o irmão, e o pai o filho; e os filhos se levantarão contra os pais, e os matarão.
22 Te nchòhó chi nchaa ñáyiu ngüíta‑yu cuu úhú iní ñáhǎ‑yu xii‑ndo sǎ cuèndá‑í. Te núu na càda ndee‑ni iní‑ndó cànchicúⁿ nihnu‑ni‑ndo ìchi‑í cuěi nándɨ sá ná càda ñahá‑yu xii‑ndo ndèé ná sàá nduu vǎ cúndècu‑gá‑ndó ñùyíú‑a ña, te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ ndɨhɨ Yá Ndiǒxí.
22 E odiados de todos sereis por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até ao fim, esse será salvo.
23 Te núu ɨɨⁿ ñuú cuìní‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑ndo càda úhú ñáhá‑güedě sá cuèndá‑í, te cunu‑ndo nǔú‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó ɨ̀ngá ñuú. Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ cùmání‑gǎ quɨ́hɨ́ⁿ‑ndó nchàa dava‑gá ñuú núú xǐndecu ñáyiu isràél cáháⁿ‑ndó tnǔhu‑í, te sa quixi tucu yúhú, Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ñuyíú‑a.
23 Quando pois vos perseguirem nesta cidade, fugi para outra; porque em verdade vos digo que não acabareis de percorrer as cidades de Israel sem que venha o Filho do homem.
24 — ausente —
24 Não é o discípulo mais do que o mestre, nem o servo mais do que o seu senhor.
25 — ausente —
25 Basta ao discípulo ser como seu mestre, e ao servo como seu senhor. Se chamaram Belzebu ao pai de família, quanto mais aos seus domésticos?
26 ’Te nchòhó vá yùhú‑ndó nǔú ñǎyiu. Chi nchaa tnúhu sá cúú yùhu ni cuu vá cúú yùhu‑gá, chi nchaa dacuɨtɨ́í sǎ quéé tǔu‑xi núú ñǎyiu.
26 Portanto, não os temais; porque nada há encoberto que não haja de revelar-se, nem oculto que não haja de saber-se.
27 Te nchaa tnúhu sá càchí tnúhu‑í xii‑ndo nǔú méé nǔú ɨ́ɨ́ⁿ‑ó, cùu‑xi tnúhu sá ndúú yùhu ni cuu datúu‑ndo nǔú cuè ñáyiu cuěi núú chítú nǔú tàcá.
27 O que vos digo em trevas dizei-o em luz; e o que escutais ao ouvido pregai-o sobre os telhados.
28 Te xìni ñuhu‑xi sá vǎ yùhú‑ndó cuè ñáyiu cuěi na càhni ñahá‑yu xii‑ndo, chi dɨu‑ni yɨquɨ cùñú‑ndó ndàcú‑yu cahní‑yu, dico ñá túú nǎgá ndacú‑yu cada ñàhá‑yu xii‑ndo. Te tàú‑ndó sǎ Yǎ Ndiǒxí yùhú‑ndó chi Yaá‑áⁿ ndacu‑gá danàa‑gá yɨquɨ cùñú‑ndó, te ndacu‑gá daquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhá‑gǎ xii‑ndo nǔú ùhú núú ndàhú.
28 E não temais os que matam o corpo e não podem matar a alma; temei antes aquele que pode fazer perecer no inferno a alma e o corpo.
29 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ndèé úú tnàhá tɨ́laá cúyǎhu‑dɨ núú ɨ́ɨ́ⁿ‑ní dǐhúⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ‑dɨ ñá túú xìhí cùtexínu‑dɨ chi ndéé nǔu mee Yǎ Ndiǒxí Yaá cúú Tǎtá‑ndó ná càchí‑gá te xìhí‑dɨ.
29 Não se vendem dois passarinhos por um ceitil? e nenhum deles cairá em terra sem a vontade de vosso Pai.
30 Dico nchòhó chi ío‑gá néhé cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo chi ndéé idi dɨ́quɨ́‑ndó yɨ̀ndehu.
30 E até mesmo os cabelos da vossa cabeça estão todos contados.
31 Núu xíǎⁿ càchí‑í sá vǎ yùhú‑ndó chi cùnuu‑gá‑ndó dàcúúxí tɨ̌laá cuěi vài vihi‑güedɨ.
31 Não temais, pois; mais valeis vós do que muitos passarinhos.
32 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu na dàtúu núú tnàha ñáyiu‑xi sá ndécú ndɨ̀hɨ ñahá‑yu xii‑í, te ducaⁿ te tnàhá yúhú dàtúu‑í núú Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu sá ndécú ndɨ̀hɨ‑í‑yu.
32 Portanto, qualquer que me confessar diante dos homens, eu o confessarei diante de meu Pai, que está nos céus.
33 Dico nchaa ñáyiu na cǔñaha xìi tnaha ñáyiu‑xi sá ñà túú ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑í, te dɨu‑ni ducaⁿ càda yúhú tucu chi cúñaha‑ǐ xii Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu sá ñà túú ndècu ndɨhɨ‑í‑yu.
33 Mas qualquer que me negar diante dos homens, eu o negarei também diante de meu Pai, que está nos céus.
34 ’Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ vǎ cání ìní‑ndó sǎ yǔhú véxi‑í ñuyíú‑a te cuu ɨɨⁿnuu‑gǎ ñáyiu cundecú‑yu, chi da ngüǐta‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu cundecú‑yu, te ducaⁿ chi nchaa ñáyiu vá quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi‑í ñáyiu‑áⁿ ngǒo‑yu cuu úhú iní‑yu nchaa ñáyiu quɨndáá iní ñáhá xìi‑í.
34 Não cuideis que vim trazer a paz à terra; não vim trazer paz, mas espada;
35 Te dava cue tée xǐndecu tǎtá‑xi te ngóo‑güedé cuu úhú iní‑güedé tǎtá‑güedě, te dɨu‑ni ducaⁿ càda cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ xǐndecu nǎná‑xi, chi ngóo‑yu cuu úhú iní‑yu nǎnǎ‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ càda tucu cue ñáyiu cùu sánu, chi ngóo‑yu cuu úhú iní‑yu nǎná yɨɨ́‑yu.
35 Porque eu vim pôr em dissensão o homem contra seu pai, e a filha contra sua mãe, e a nora contra sua sogra;
36 Te ndɨ mèé‑yu vehé‑yu ngóo‑yu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑gá‑yu cundecú‑yu.
36 E assim os inimigos do homem serão os seus familiares.
37 ’Te na càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo sǎ ncháá ñǎyiu ío‑gá ná cùu iní tǎtá‑xi àdi náná‑xi dàcúúxí yǔhú, te ñáyiu‑áⁿ ñà túú tàú‑yu cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í, te nchaa ñáyiu ío‑gá ná cùu iní déhe ducuⁿ‑xi, àdi déhe yoco‑xi dàcúúxí yǔhú, te dɨu‑ni ducaⁿ ñà túú tàú‑yu cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í.
37 Quem ama o pai ou a mãe mais do que a mim não é digno de mim; e quem ama o filho ou a filha mais do que a mim não é digno de mim.
38 Te nchaa ñáyiu vá cánchǐcúⁿ nihnu ñaha xìi‑í cuèndá sá yùhú‑yu ndohó‑yu dàtná ndoho‑í ñáyiu‑áⁿ ñà túú tàú‑yu cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í.
38 E quem não toma a sua cruz, e não segue após mim, não é digno de mim.
39 Te cue ñáyiu na yùhú cuú sá cuèndá‑í te ñáyiu‑áⁿ cuǐta nihnú‑yu, dico nchaa ñáyiu vá yùhú cuú sá cuèndá‑í, te ñáyiu‑áⁿ nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ ndɨhɨ Yá Ndiǒxí.
39 Quem achar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a sua vida, por amor de mim, achá-la-á.
40 ’Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑ndo te cada iní‑yu sá tnàhá yúhú ní queheⁿ cuèndá‑yu. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑í, te cada iní‑yu sá tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní queheⁿ cuèndá‑yu.
40 Quem vos recebe, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
41 Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ɨɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá sá quídé‑dě chìuⁿ‑gá, te dàtná‑ni càa táhú cuǎñaha‑gǎ nduu táhú těe ducaⁿ càháⁿ tnúhu‑gá‑áⁿ, dɨu‑ni ducaⁿ cùnduu táhú cuǎñaha‑gǎ nduu táhú ñǎyiu ducaⁿ na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑dé. Te nchaa ñáyiu na quèheⁿ cuendá ɨɨⁿ tée quìde váha cuèndá sá dúcáⁿ quìde váha‑dé, te dàtná‑ni càa táhú nduu táhú těe‑áⁿ dɨu‑ni ducaⁿ cùnduu táhú nduu táhú ñǎyiu na quèheⁿ cuendá ñáhá xìi‑dé.
41 Quem recebe um profeta em qualidade de profeta, receberá galardão de profeta; e quem recebe um justo na qualidade de justo, receberá galardão de justo.
42 Te nchaa ñáyiu na cuǎñaha ɨ̀ɨⁿ yaxiⁿ ndute coho ɨɨⁿ ñáyiu cùu cuendá‑í cuèndá sá nǐ tuha ñàhá‑yu xii‑í cuěi ñá túú cùnuu vihí‑yu, te ñáyiu ducaⁿ na cuǎñaha ndùte‑áⁿ nǐhǐ‑yu sá ndúú tǎhǔ‑yu núú Yǎ Ndiǒxí —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
42 E qualquer que tiver dado só que seja um copo de água fria a um destes pequenos, em nome de discípulo, em verdade vos digo que de modo algum perderá o seu galardão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.