Marcos 8

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ɨɨⁿ nduu tucu ío cuéhé ñǎyiu ní tacá núú ndécú Jèsús, te ñá túú tnàhí sá cáxǐ‑yu. Te ní cana‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
1 Naqueles dias, outra grande multidão se reuniu e, mais uma vez, o povo ficou sem comida. Jesus chamou os discípulos e disse:
2 —Yúhú, cùndahú iní‑í nchaa ñáyiu‑a chi sa ní cuu úní nduu ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑o ìha, te ñá túú tnàhí ná sá cáxǐ‑yu.
2 “Tenho compaixão dessa gente. Estão aqui comigo há três dias e não têm mais nada para comer.
3 Te núu na nàtendaha‑í‑yu núhú tnámǎ‑yu vehé‑yu, te cuneé‑yu docó ichi, chi davá‑yu ío xica ndècú‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 Se eu os mandar embora com fome, desmaiarão no caminho. Alguns vieram de longe”.
4 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
4 Os discípulos disseram: “Como conseguiremos comida suficiente neste lugar deserto para alimentá-los?”.
5 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
5 Jesus perguntou: “Quantos pães vocês têm?”. “Sete”, responderam eles.
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu sá ngǒo‑yu nchaá‑yu, te ní ngóo‑yu, te ní queheⁿ‑gá ndɨ ùsá pàá‑áⁿ, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí. Te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá te ní sáñaha‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní dácǎhñu‑güedé nchaa ñáyiu‑áⁿ.
6 Então Jesus mandou todo o povo sentar-se no chão. Tomou os sete pães, agradeceu a Deus e os partiu em pedaços. Em seguida, entregou-os aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
7 Te ndècu ndɨhɨ‑güedé ɨɨⁿ ǔú chácá lǐhli, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑gá ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí. Te dǎtnùní ní táúchíúⁿ‑gǎ ní dácǎhñu ñaha‑güedě xií‑yu.
7 Eles encontraram, ainda, alguns peixinhos; Jesus também os abençoou e mandou que os discípulos os distribuíssem.
8 Te nchaá‑yu ní xexí‑yu ní ndahá xɨtɨ́‑yu. Te sátá nǐ túhú cóhǒ‑yu te ní nadatàcá‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ǔsá tnàhá tɨ́dihi mee‑ni sǎ nǐ quendóo‑áⁿ.
8 Todos comeram à vontade. Depois, os discípulos recolheram sete cestos grandes com as sobras.
9 Te núú ncháá ñǎyiu ní xexi‑áⁿ xǐnu dàtná cúmí mǐl‑yu. Te sátá nǐ yáha ní dácáxí ñàha Jesús xií‑yu te ní dándácá ñàha‑gá.
9 Naquele dia, havia cerca de quatro mil homens na multidão. Após comerem, Jesus os mandou para casa.
10 Te dǎtnùní cuánguee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé yucu cue tée ñuú Dalmànutá.
10 Em seguida, entrou com seus discípulos num barco e atravessou para a região de Dalmanuta.
11 Te núú nǐ quexìo Jesús xíáⁿ nǐ sáá cue tée cùu fariséú, te ní ngüíta‑güedé nándɨ tnúhu xáhaⁿ‑güedě xii‑gá xító ndèé ñáhá‑güedě. Te xǎhaⁿ‑güedě sá ná cádá‑gǎ ɨɨⁿ sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada cundehe‑güedé nàcuáa cutnùní iní‑güedé nǔu ndáá sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑gá véxi‑gá ñuyíú‑a.
11 Alguns fariseus vieram ao encontro de Jesus e começaram a discutir com ele. Para pô-lo à prova, exigiram que lhes mostrasse um sinal do céu.
12 Te ní sánuu iní‑gá te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
12 Ao ouvir isso, Jesus suspirou profundamente e disse: “Por que este povo insiste em pedir um sinal? Eu lhes digo a verdade: não darei sinal algum aos homens desta geração”.
13 Te ní dándǒo‑gá ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te cuándee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá te cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu làgúná.
13 Então ele os deixou, entrou de volta no barco e atravessou para o outro lado do mar.
14 Te ní cunaa‑güedé canehe‑güedé sá cáxí‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ, te ɨɨⁿdìi‑ni paá ndécú xɨ̀tɨ́ bàrcú‑áⁿ nǐ naníhí‑güedě.
14 Os discípulos, porém, se esqueceram de levar comida. Tinham no barco apenas um pão.
15 Te Jèsús ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
15 Enquanto atravessavam o mar, Jesus os advertiu: “Fiquem atentos! Tenham cuidado com o fermento dos fariseus e de Herodes”.
16 Te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé:
16 Os discípulos começaram a discutir entre si porque não tinham trazido pão.
17 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá nàcuáa ndùu tnúhu xǐtnàha‑güedé, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
17 Ao saber do que estavam falando, Jesus disse: “Por que discutem sobre a falta de pão? Ainda não sabem ou não entenderam? Seu coração está tão endurecido que não compreendem?
18 Te cuěi ndèhe‑ndo dico ñá túú cùtnuní iní‑ndó nǎ cúú nchàa sá quídè‑í, te cuěi ndèdóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ‑í dico ñá cútnùní iní‑ndó nǎsa ndùu‑xi, te ni ñǎ ndácú ìní‑ndó nchàa sá tá quìde‑í véxi.
18 Vocês têm olhos, mas não veem? Têm ouvidos, mas não ouvem? Não se lembram de nada?
19 Te chí dándàcu iní cútnàhá ní táhú cuèchi‑í úhúⁿ‑ni pàá te ní xexi úhúⁿ mǐl mee‑ni cuè tée chi dɨu‑ni cue tée‑áⁿ nǐ quɨ́úndehu. Te chí càchí tnúhu ná daha tɨ́dihi ní chítú mee‑ni sǎ nǐ quendóo òré ní nadatàcá‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 Quando reparti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de sobras vocês recolheram?”. “Doze”, responderam eles.
20 —Te cútnàhá ní táhú cuèchi tucu‑í úsá tnàhá pàá ní xexi cúmí mǐl ñáyiu, te chí càchí tnúhu ná daha tucu tɨ́dihi ní chítú mee‑ni sǎ nǐ quendóo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 “E quando reparti os sete pães entre os quatro mil, quantos cestos grandes cheios de sobras vocês recolheram?” “Sete”, responderam.
21 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
21 “E vocês ainda não entendem?”, perguntou.
22 Te Jèsús ní sáá‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Bètsaidá. Te ñuú‑áⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo ñáyiu núú‑gǎ tánèhé‑yu ɨɨⁿ tée cuàá, te càháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ nǔu vá cúndèe iní‑gá tendaha ñàha‑gá xii‑dé cuèndá ndúha núú‑dě.
22 Quando chegaram a Betsaida, algumas pessoas trouxeram um cego a Jesus e lhe pediram que o tocasse.
23 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha tée cuàá‑áⁿ, te ní queñuhu ñaha‑gǎ tnuú‑yu, te ndèca ñaha‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xio yuhu ñùú. Te yàcáⁿ ní dácánùu‑gá dɨɨ́‑gá núú‑dě te ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te dǎtnùní ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑dě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
23 Ele tomou o cego pela mão e o levou para fora do povoado. Em seguida, cuspiu nos olhos do homem, pôs as mãos sobre ele e perguntou: “Vê alguma coisa?”.
24 Te tée cuàá‑áⁿ nǐ ndonehe núú‑dě, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
24 Recuperando aos poucos a vista, o homem respondeu: “Vejo pessoas, mas não as enxergo claramente. Parecem árvores andando”.
25 Te Jèsús ní tendaha tùcu‑gá núú‑dě te ní cuu ní ndacoto váha‑gá‑dé, te òré‑áⁿ nǐ ndúha núú‑dě. Te nchaandɨ túhú sá ndéhé‑dě ní cutnùní váha núú‑dě nándɨ cùu nchaa xíǎⁿ.
25 Jesus pôs as mãos sobre os olhos do homem mais uma vez, e sua visão foi completamente restaurada; ele passou a ver tudo com nitidez.
26 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé:
26 Então Jesus se despediu dele e disse: “Ao voltar para casa, não entre no povoado”.
27 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nchaa ñuú lǐhli càa ñuú Cèsareá Fìlipú, te òré ñúhú‑gǎ ndɨhɨ‑güedé ichi te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
27 Jesus e seus discípulos deixaram a Galileia e foram para os povoados perto de Cesareia de Filipe. Enquanto caminhavam, Jesus lhes perguntou: “Quem as pessoas dizem que eu sou?”.
28 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
28 Eles responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias ou um dos profetas”.
29 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑gá núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo!”.
30 Te Jèsús ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
30 Mas Jesus os advertiu de que não falassem a ninguém a seu respeito.
31 Te Jèsús ní ngüíta‑gá xǐtnǔhu‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nàcuáa yáha‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
31 Então Jesus começou a lhes ensinar que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas e fosse rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Seria morto, mas três dias depois ressuscitaria.
32 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nàcuáa tecú tnùní váha‑güedé tnúhu càháⁿ‑gá. Te té Pèlú ní cana ñaha‑dě xii‑gá ɨɨⁿ xio, te ní ngüíta‑dé ténàá ñáhá‑dě xii‑gá ní cùu.
32 Enquanto falava abertamente sobre isso com os discípulos, Pedro o chamou de lado e o repreendeu por dizer tais coisas.
33 Dico Jèsús ndɨ̌hɨ‑ni ní nchócuǐhnu‑gá ní ndàcoto‑gá núú nchàa‑güedé chi ndàa sátá‑gǎ xǐndecu‑güedé, te ní ngüíta‑gá ténàá‑gá té Pèlú, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
33 Jesus se virou, olhou para seus discípulos e repreendeu Pedro. “Afaste-se de mim, Satanás!”, disse ele. “Você considera as coisas apenas do ponto de vista humano, e não da perspectiva de Deus.”
34 Te Jèsús ní cana‑gá nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
34 Depois, chamou a multidão e os discípulos e disse: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome sua cruz e siga-me.
35 Te nchaa ñáyiu cuìní sá ñà túú tnàhí ná yáha cundecu ñuyíú‑a cuíta nihnú‑yu, dico nchaa ñáyiu ñá túú tnàhí yùhú cuěi nándɨ sá ná yǎha‑yu cundecú‑yu ñuyíú‑a sá cuèndá‑í, ndɨhɨ sá cuèndá tnúhu‑í, te ñáyiu‑áⁿ naníhí tàhú‑yu.
35 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa e por causa das boas-novas, a salvará.
36 Te cuěi nchaandɨ túhú sá ìó ñuyíú‑a na nìhí ñáyiu cundecu ndɨhɨ́‑yu, dico núu dɨu nchaa xíǎⁿ ná càda cuíta nihnú‑yu te ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑xi sá dúcáⁿ ndècu ndɨhɨ́‑yu nchaa xíǎⁿ.
36 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida?
37 Te ni ɨ̀ɨⁿ sá ìó ñuyíú‑a vá chíndèe‑xi ñáyiu cuèndá naníhí tàhú‑yu.
37 E o que daria o homem em troca de sua vida?
38 Te nchaa ñáyiu na cùcahaⁿ núú‑xi cáháⁿ váha cuèndá‑í, ndɨhɨ cuèndá tnúhu‑í núú nchàa ñáyiu dàquee tɨhú ñáhá xìi Yá Ndiǒxí, ñáyiu xǐndecu ichi cuèhé ichi duha, te tnàhá yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu cucahaⁿ núù‑í núǔ‑yu òré ná quìxi tucu‑í ndɨhɨ cue espíritú xínú cuèchi núú Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí. Te mee‑gǎ cada cutnùní iní nchaa ñáyiu sá yǔhú ío càhnu cuu‑í.
38 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem nesta época de adultério e pecado, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.