Marcos 8

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ɨɨⁿ nduu tucu ío cuéhé ñǎyiu ní tacá núú ndécú Jèsús, te ñá túú tnàhí sá cáxǐ‑yu. Te ní cana‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
1 Naqueles dias, havendo de novo uma grande multidão, e não tendo o que comer, chamou Jesus os discípulos e disse-lhes:
2 —Yúhú, cùndahú iní‑í nchaa ñáyiu‑a chi sa ní cuu úní nduu ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑o ìha, te ñá túú tnàhí ná sá cáxǐ‑yu.
2 Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer.
3 Te núu na nàtendaha‑í‑yu núhú tnámǎ‑yu vehé‑yu, te cuneé‑yu docó ichi, chi davá‑yu ío xica ndècú‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 Se eu os mandar em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
4 E seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
5 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete.
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu sá ngǒo‑yu nchaá‑yu, te ní ngóo‑yu, te ní queheⁿ‑gá ndɨ ùsá pàá‑áⁿ, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí. Te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá te ní sáñaha‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní dácǎhñu‑güedé nchaa ñáyiu‑áⁿ.
6 Logo mandou ao povo que se sentasse no chão; e tomando os sete pães e havendo dado graças, partiu-os e os entregava a seus discípulos para que os distribuíssem; e eles os distribuíram pela multidão.
7 Te ndècu ndɨhɨ‑güedé ɨɨⁿ ǔú chácá lǐhli, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑gá ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí. Te dǎtnùní ní táúchíúⁿ‑gǎ ní dácǎhñu ñaha‑güedě xií‑yu.
7 Tinham também alguns peixinhos, os quais ele abençoou, e mandou que estes também fossem distribuídos.
8 Te nchaá‑yu ní xexí‑yu ní ndahá xɨtɨ́‑yu. Te sátá nǐ túhú cóhǒ‑yu te ní nadatàcá‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ǔsá tnàhá tɨ́dihi mee‑ni sǎ nǐ quendóo‑áⁿ.
8 Comeram, pois, e se fartaram; e dos pedaços que sobejavam levantaram sete alcofas.
9 Te núú ncháá ñǎyiu ní xexi‑áⁿ xǐnu dàtná cúmí mǐl‑yu. Te sátá nǐ yáha ní dácáxí ñàha Jesús xií‑yu te ní dándácá ñàha‑gá.
9 Ora, eram cerca de quatro mil homens. E Jesus os despediu.
10 Te dǎtnùní cuánguee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé yucu cue tée ñuú Dalmànutá.
10 E, entrando logo no barco com seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Te núú nǐ quexìo Jesús xíáⁿ nǐ sáá cue tée cùu fariséú, te ní ngüíta‑güedé nándɨ tnúhu xáhaⁿ‑güedě xii‑gá xító ndèé ñáhá‑güedě. Te xǎhaⁿ‑güedě sá ná cádá‑gǎ ɨɨⁿ sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada cundehe‑güedé nàcuáa cutnùní iní‑güedé nǔu ndáá sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑gá véxi‑gá ñuyíú‑a.
11 Saíram os fariseus e começaram a discutir com ele, pedindo-lhe um sinal do céu, para o experimentarem.
12 Te ní sánuu iní‑gá te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
12 Ele, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não será dado sinal algum.
13 Te ní dándǒo‑gá ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te cuándee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá te cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu làgúná.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Te ní cunaa‑güedé canehe‑güedé sá cáxí‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ, te ɨɨⁿdìi‑ni paá ndécú xɨ̀tɨ́ bàrcú‑áⁿ nǐ naníhí‑güedě.
14 Ora, eles se esqueceram de levar pão, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Te Jèsús ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
15 E Jesus ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé:
16 Pelo que eles arrazoavam entre si porque não tinham pão.
17 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá nàcuáa ndùu tnúhu xǐtnàha‑güedé, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que arrazoais por não terdes pão? não compreendeis ainda, nem entendeis? tendes o vosso coração endurecido?
18 Te cuěi ndèhe‑ndo dico ñá túú cùtnuní iní‑ndó nǎ cúú nchàa sá quídè‑í, te cuěi ndèdóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ‑í dico ñá cútnùní iní‑ndó nǎsa ndùu‑xi, te ni ñǎ ndácú ìní‑ndó nchàa sá tá quìde‑í véxi.
18 Tendo olhos, não vedes? e tendo ouvidos, não ouvis? e não vos lembrais?
19 Te chí dándàcu iní cútnàhá ní táhú cuèchi‑í úhúⁿ‑ni pàá te ní xexi úhúⁿ mǐl mee‑ni cuè tée chi dɨu‑ni cue tée‑áⁿ nǐ quɨ́úndehu. Te chí càchí tnúhu ná daha tɨ́dihi ní chítú mee‑ni sǎ nǐ quendóo òré ní nadatàcá‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 Quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Doze.
20 —Te cútnàhá ní táhú cuèchi tucu‑í úsá tnàhá pàá ní xexi cúmí mǐl ñáyiu, te chí càchí tnúhu ná daha tucu tɨ́dihi ní chítú mee‑ni sǎ nǐ quendóo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 E quando parti os sete para os quatro mil, quantas alcofas cheias de pedaços levantastes? Responderam-lhe: Sete.
21 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
21 E ele lhes disse: Não entendeis ainda?
22 Te Jèsús ní sáá‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Bètsaidá. Te ñuú‑áⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo ñáyiu núú‑gǎ tánèhé‑yu ɨɨⁿ tée cuàá, te càháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ nǔu vá cúndèe iní‑gá tendaha ñàha‑gá xii‑dé cuèndá ndúha núú‑dě.
22 Então chegaram a Betsaída. E trouxeram-lhe um cego, e rogaram-lhe que o tocasse.
23 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha tée cuàá‑áⁿ, te ní queñuhu ñaha‑gǎ tnuú‑yu, te ndèca ñaha‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xio yuhu ñùú. Te yàcáⁿ ní dácánùu‑gá dɨɨ́‑gá núú‑dě te ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te dǎtnùní ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑dě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
23 Jesus, pois, tomou o cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e cuspindo-lhe nos olhos, e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Te tée cuàá‑áⁿ nǐ ndonehe núú‑dě, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
24 E, levantando ele os olhos, disse: Estou vendo os homens; porque como árvores os vejo andando.
25 Te Jèsús ní tendaha tùcu‑gá núú‑dě te ní cuu ní ndacoto váha‑gá‑dé, te òré‑áⁿ nǐ ndúha núú‑dě. Te nchaandɨ túhú sá ndéhé‑dě ní cutnùní váha núú‑dě nándɨ cùu nchaa xíǎⁿ.
25 Então tornou a pôr-lhe as mãos sobre os olhos; e ele, olhando atentamente, ficou restabelecido, pois já via nitidamente todas as coisas.
26 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé:
26 Depois o mandou para casa, dizendo: Mas não entres na aldeia.
27 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nchaa ñuú lǐhli càa ñuú Cèsareá Fìlipú, te òré ñúhú‑gǎ ndɨhɨ‑güedé ichi te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
27 E saiu Jesus com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e no caminho interrogou os discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
28 Responderam-lhe eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros: Algum dos profetas.
29 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑gá núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Te Jèsús ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
30 E ordenou-lhes Jesus que a ninguém dissessem aquilo a respeito dele.
31 Te Jèsús ní ngüíta‑gá xǐtnǔhu‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nàcuáa yáha‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
31 Começou então a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muitas coisas, que fosse rejeitado pelos anciãos e principais sacerdotes e pelos escribas, que fosse morto, e que depois de três dias ressurgisse.
32 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nàcuáa tecú tnùní váha‑güedé tnúhu càháⁿ‑gá. Te té Pèlú ní cana ñaha‑dě xii‑gá ɨɨⁿ xio, te ní ngüíta‑dé ténàá ñáhá‑dě xii‑gá ní cùu.
32 E isso dizia abertamente. Ao que Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Dico Jèsús ndɨ̌hɨ‑ni ní nchócuǐhnu‑gá ní ndàcoto‑gá núú nchàa‑güedé chi ndàa sátá‑gǎ xǐndecu‑güedé, te ní ngüíta‑gá ténàá‑gá té Pèlú, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
33 Mas ele, virando-se olhando para seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque não cuidas das coisas que são de Deus, mas sim das que são dos homens.
34 Te Jèsús ní cana‑gá nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
34 E chamando a si a multidão com os discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Te nchaa ñáyiu cuìní sá ñà túú tnàhí ná yáha cundecu ñuyíú‑a cuíta nihnú‑yu, dico nchaa ñáyiu ñá túú tnàhí yùhú cuěi nándɨ sá ná yǎha‑yu cundecú‑yu ñuyíú‑a sá cuèndá‑í, ndɨhɨ sá cuèndá tnúhu‑í, te ñáyiu‑áⁿ naníhí tàhú‑yu.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, salvá-la-á.
36 Te cuěi nchaandɨ túhú sá ìó ñuyíú‑a na nìhí ñáyiu cundecu ndɨhɨ́‑yu, dico núu dɨu nchaa xíǎⁿ ná càda cuíta nihnú‑yu te ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑xi sá dúcáⁿ ndècu ndɨhɨ́‑yu nchaa xíǎⁿ.
36 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua vida?
37 Te ni ɨ̀ɨⁿ sá ìó ñuyíú‑a vá chíndèe‑xi ñáyiu cuèndá naníhí tàhú‑yu.
37 Ou que diria o homem em troca da sua vida?
38 Te nchaa ñáyiu na cùcahaⁿ núú‑xi cáháⁿ váha cuèndá‑í, ndɨhɨ cuèndá tnúhu‑í núú nchàa ñáyiu dàquee tɨhú ñáhá xìi Yá Ndiǒxí, ñáyiu xǐndecu ichi cuèhé ichi duha, te tnàhá yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu cucahaⁿ núù‑í núǔ‑yu òré ná quìxi tucu‑í ndɨhɨ cue espíritú xínú cuèchi núú Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí. Te mee‑gǎ cada cutnùní iní nchaa ñáyiu sá yǔhú ío càhnu cuu‑í.
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.