Marcos 8

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te ɨɨⁿ nduu tucu ío cuéhé ñǎyiu ní tacá núú ndécú Jèsús, te ñá túú tnàhí sá cáxǐ‑yu. Te ní cana‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 —Yúhú, cùndahú iní‑í nchaa ñáyiu‑a chi sa ní cuu úní nduu ndècu ndɨhɨ ñahá‑yu xii‑o ìha, te ñá túú tnàhí ná sá cáxǐ‑yu.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Te núu na nàtendaha‑í‑yu núhú tnámǎ‑yu vehé‑yu, te cuneé‑yu docó ichi, chi davá‑yu ío xica ndècú‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Te Jèsús ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu sá ngǒo‑yu nchaá‑yu, te ní ngóo‑yu, te ní queheⁿ‑gá ndɨ ùsá pàá‑áⁿ, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí. Te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá te ní sáñaha‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní dácǎhñu‑güedé nchaa ñáyiu‑áⁿ.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Te ndècu ndɨhɨ‑güedé ɨɨⁿ ǔú chácá lǐhli, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑gá ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí. Te dǎtnùní ní táúchíúⁿ‑gǎ ní dácǎhñu ñaha‑güedě xií‑yu.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Te nchaá‑yu ní xexí‑yu ní ndahá xɨtɨ́‑yu. Te sátá nǐ túhú cóhǒ‑yu te ní nadatàcá‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ǔsá tnàhá tɨ́dihi mee‑ni sǎ nǐ quendóo‑áⁿ.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Te núú ncháá ñǎyiu ní xexi‑áⁿ xǐnu dàtná cúmí mǐl‑yu. Te sátá nǐ yáha ní dácáxí ñàha Jesús xií‑yu te ní dándácá ñàha‑gá.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Te dǎtnùní cuánguee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé yucu cue tée ñuú Dalmànutá.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Te núú nǐ quexìo Jesús xíáⁿ nǐ sáá cue tée cùu fariséú, te ní ngüíta‑güedé nándɨ tnúhu xáhaⁿ‑güedě xii‑gá xító ndèé ñáhá‑güedě. Te xǎhaⁿ‑güedě sá ná cádá‑gǎ ɨɨⁿ sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada cundehe‑güedé nàcuáa cutnùní iní‑güedé nǔu ndáá sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑gá véxi‑gá ñuyíú‑a.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Te ní sánuu iní‑gá te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Te ní dándǒo‑gá ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te cuándee‑gá bàrcú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá te cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé ndàa ɨngá xio yuhu làgúná.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Te ní cunaa‑güedé canehe‑güedé sá cáxí‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ, te ɨɨⁿdìi‑ni paá ndécú xɨ̀tɨ́ bàrcú‑áⁿ nǐ naníhí‑güedě.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Te Jèsús ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Te ní ngüíta‑güedé xǐtnàha‑güedé:
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Te Jèsús ní cutnùní iní‑gá nàcuáa ndùu tnúhu xǐtnàha‑güedé, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Te cuěi ndèhe‑ndo dico ñá túú cùtnuní iní‑ndó nǎ cúú nchàa sá quídè‑í, te cuěi ndèdóho‑ndo nchàa tnúhu càháⁿ‑í dico ñá cútnùní iní‑ndó nǎsa ndùu‑xi, te ni ñǎ ndácú ìní‑ndó nchàa sá tá quìde‑í véxi.
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Te chí dándàcu iní cútnàhá ní táhú cuèchi‑í úhúⁿ‑ni pàá te ní xexi úhúⁿ mǐl mee‑ni cuè tée chi dɨu‑ni cue tée‑áⁿ nǐ quɨ́úndehu. Te chí càchí tnúhu ná daha tɨ́dihi ní chítú mee‑ni sǎ nǐ quendóo òré ní nadatàcá‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 —Te cútnàhá ní táhú cuèchi tucu‑í úsá tnàhá pàá ní xexi cúmí mǐl ñáyiu, te chí càchí tnúhu ná daha tucu tɨ́dihi ní chítú mee‑ni sǎ nǐ quendóo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Te Jèsús ní sáá‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ñuú Bètsaidá. Te ñuú‑áⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo ñáyiu núú‑gǎ tánèhé‑yu ɨɨⁿ tée cuàá, te càháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ nǔu vá cúndèe iní‑gá tendaha ñàha‑gá xii‑dé cuèndá ndúha núú‑dě.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Te Jèsús ní tnɨɨ‑gá ndaha tée cuàá‑áⁿ, te ní queñuhu ñaha‑gǎ tnuú‑yu, te ndèca ñaha‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xio yuhu ñùú. Te yàcáⁿ ní dácánùu‑gá dɨɨ́‑gá núú‑dě te ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te dǎtnùní ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑dě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Te tée cuàá‑áⁿ nǐ ndonehe núú‑dě, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Te Jèsús ní tendaha tùcu‑gá núú‑dě te ní cuu ní ndacoto váha‑gá‑dé, te òré‑áⁿ nǐ ndúha núú‑dě. Te nchaandɨ túhú sá ndéhé‑dě ní cutnùní váha núú‑dě nándɨ cùu nchaa xíǎⁿ.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé:
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nchaa ñuú lǐhli càa ñuú Cèsareá Fìlipú, te òré ñúhú‑gǎ ndɨhɨ‑güedé ichi te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá:
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Te ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑gá núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Te Jèsús ní cáháⁿ‑gá dóho‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Te Jèsús ní ngüíta‑gá xǐtnǔhu‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nàcuáa yáha‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ Jèsús núú cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá nàcuáa tecú tnùní váha‑güedé tnúhu càháⁿ‑gá. Te té Pèlú ní cana ñaha‑dě xii‑gá ɨɨⁿ xio, te ní ngüíta‑dé ténàá ñáhá‑dě xii‑gá ní cùu.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Dico Jèsús ndɨ̌hɨ‑ni ní nchócuǐhnu‑gá ní ndàcoto‑gá núú nchàa‑güedé chi ndàa sátá‑gǎ xǐndecu‑güedé, te ní ngüíta‑gá ténàá‑gá té Pèlú, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Te Jèsús ní cana‑gá nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Te nchaa ñáyiu cuìní sá ñà túú tnàhí ná yáha cundecu ñuyíú‑a cuíta nihnú‑yu, dico nchaa ñáyiu ñá túú tnàhí yùhú cuěi nándɨ sá ná yǎha‑yu cundecú‑yu ñuyíú‑a sá cuèndá‑í, ndɨhɨ sá cuèndá tnúhu‑í, te ñáyiu‑áⁿ naníhí tàhú‑yu.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Te cuěi nchaandɨ túhú sá ìó ñuyíú‑a na nìhí ñáyiu cundecu ndɨhɨ́‑yu, dico núu dɨu nchaa xíǎⁿ ná càda cuíta nihnú‑yu te ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑xi sá dúcáⁿ ndècu ndɨhɨ́‑yu nchaa xíǎⁿ.
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Te ni ɨ̀ɨⁿ sá ìó ñuyíú‑a vá chíndèe‑xi ñáyiu cuèndá naníhí tàhú‑yu.
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Te nchaa ñáyiu na cùcahaⁿ núú‑xi cáháⁿ váha cuèndá‑í, ndɨhɨ cuèndá tnúhu‑í núú nchàa ñáyiu dàquee tɨhú ñáhá xìi Yá Ndiǒxí, ñáyiu xǐndecu ichi cuèhé ichi duha, te tnàhá yúhú Tée cùu ñaní tnáhǎ‑yu nchaá‑yu cucahaⁿ núù‑í núǔ‑yu òré ná quìxi tucu‑í ndɨhɨ cue espíritú xínú cuèchi núú Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí. Te mee‑gǎ cada cutnùní iní nchaa ñáyiu sá yǔhú ío càhnu cuu‑í.
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.