Marcos 7
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH
1 Te ñuú Jerusàlén ní quee cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ní quexìo‑güedé núú ndécú Jèsús, te tnàhá cue tée cùu fariséú ní quexìo ndɨhɨ‑güedé.
1 Alguns fariseus e alguns mestres da Lei que tinham vindo de Jerusalém reuniram-se em volta de Jesus.
2 Te cue tée‑áⁿ nǐ xiní‑güedé sá dàva cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ñá túú ndàha‑güedé dàtná ndáhá mèe cue tée cùu fariséú‑áⁿ òré caxi‑güedé. Te xíǎⁿ nǔu cue tée ní quexìo‑áⁿ nǐ cáháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
2 Eles viram que alguns dos discípulos dele estavam comendo com mãos impuras , quer dizer, não tinham lavado as mãos como os fariseus mandavam o povo fazer.
3 Te ducaⁿ chi nchaa cue tée cùu fariséú‑áⁿ ndɨhɨ nchaa ñáyiu isràél nchìcúⁿ nihnú‑yu quìdé‑yu dàtná ní xóo cada nchaa cue ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha, chi nchaa ñáyiu‑áⁿ và cáxǐ‑yu te núu vá ndáhǎ‑yu dàtná ní xóo ndaha nchàa cue ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha‑ǎⁿ.
3 (Os judeus, e especialmente os fariseus, seguem os ensinamentos que receberam dos antigos: eles só comem depois de lavar as mãos com bastante cuidado.
4 Te ñáyiu‑áⁿ ndɨ tnahá òré cuáháⁿ‑yu núú yǎhu te nàsáá‑yu, te ndàhá‑yu nàcuáa sàni iní‑yu ndùvétú iní Yǎ Ndiǒxí, te núu vá dúcáⁿ càdá‑yu te vá cáxǐ‑yu. Te tnàhá náquèté‑yu vàsú sá sácǔhuⁿ sá xíhǐ‑yu, ndɨhɨ lǐtu, ndɨhɨ cóhó càá, ndɨhɨ càmá. Te nchaa xéhé náquèté‑yu nàcuáa sàni iní‑yu ndùvétú iní Yǎ Ndiǒxí. Te ío‑gá tɨtnɨ́ sá nǐ xóo cada nchaa ñáyiu ní xíndecu ndéé sanaha‑ǎⁿ nchìcúⁿ nihnú‑yu quìdé‑yu.
4 E, antes de comer, lavam tudo o que vem do mercado. Seguem ainda muitos outros costumes, como a maneira certa de lavar copos, jarros, vasilhas de metal e camas.)
5 Te cue tée cùu fariséú‑áⁿ, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
5 Os fariseus e os mestres da Lei perguntaram a Jesus: — Por que é que os seus discípulos não obedecem aos ensinamentos dos antigos e comem sem lavar as mãos?
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
6 Jesus respondeu:
7 Te àúⁿ nǎ cuu chìñuhu ñahá‑yu xii‑í, chi ñá túú vědana ndèé nándɨ̌hɨ‑xi,
7 A adoração deste povo é inútil,
8 Te nchòhó ní dáñá‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo nacuáa ní cahu iní cue ñáyiu ñuyíú‑a, chi nàquete‑ni‑ndo lítu, te nàquete‑ni‑ndo vasú sácǔhuⁿ sá xíhí‑ndó nàtava‑ndo nacuáa ní xóo cada ñáyiu‑áⁿ nǐ xóo naqueté‑yu nchaa xíǎⁿ, te nándɨ‑gá nchaa núú sǎ quídé‑ndó —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 E continuou:
9 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Te ndíi Moìsés ní cachí ndíi sá ncháá ñǎyiu canehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú tǎtǎ‑yu ndɨhɨ núú nǎnǎ‑yu. Te nchaa ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá tǎtǎ‑yu àdi cuendá nǎnǎ‑yu te cahni ñaha‑güedě xií‑yu ní cachí ndíi.
10 Pois Moisés ordenou: “Respeite o seu pai e a sua mãe.” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
11 Te nchòhó càchí‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ tée na cǔñaha‑dě xii tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě sá sǎ nǐ sani iní‑dé cuáñaha‑dě xií‑yu cùu‑xi Corbán, te ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi sá cuǎñaha‑dě xií‑yu, te tnúhu Còrbán‑áⁿ quéé‑xí: Sá cúú cuèndá Yǎ Ndiǒxí.
11 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
12 Te sá dúcáⁿ ná càháⁿ ɨɨⁿ tée‑áⁿ te nchòhó chíndèe tnúhu‑ndo‑dě cuèndá sá vǎ chíndèe‑gá‑dé tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě.
12 então ele não precisa ajudar os seus pais.
13 Te ducaⁿ quìde‑ndo chi ní dáquéé tɨ̌hú‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te mee‑ni nàcuáa ta quìde cue tée ñuyíú‑a véxi nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ ta sànu ichi tnaha‑ndo véxi, te nándɨ‑gá nchaa sá cáhú ìní‑ndó quìde‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 Assim vocês desprezam a palavra de Deus, trocando-a por ensinamentos que passam de pais para filhos. E vocês fazem muitas outras coisas como esta.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
14 Jesus chamou outra vez a multidão e disse:
15 Nchaa sá xéxí‑ndó chi ñá túú nǎ quídé‑xí ìní‑ndó, dico nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑ndó quìde‑ndo, nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑ndo.
15 Tudo o que vem de fora e entra numa pessoa não faz com que ela fique
16 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndèdóho nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a ío váha chí cuǎha cuèndá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
16 [Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.]
17 Te Jèsús ní dándǒo‑gá nchaa ñáyiu núú xǐxúcu‑yu‑áⁿ te cuándɨhu‑gá xɨtɨ́ vehe. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nǔu nása quèe‑xi cuendú ní cani‑gá núú ñǎyiu‑áⁿ.
17 Quando Jesus se afastou da multidão e entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram o que queria dizer essa comparação.
18 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
18 Então ele disse:
19 Chi ñá dɨ́ú ìní‑yu cuánguee‑xi chi cuánguee ndáá‑xi xɨtɨ́‑yu, te nàyáha ñaha‑xi xìí‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 porque não vai para o coração, mas para o estômago, e depois sai do corpo. Com isso Jesus quis dizer que todos os tipos de alimento podem ser comidos.
20 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
20 Ele continuou:
21 Te iní‑yu‑áⁿ cácú nìhnu nchaa sá cuèhé sá dúhá, chi sàni cuehé sání dùha iní‑yu. Te cue tée càháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñadɨ̀hɨ́ te ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑güedé cúǔ‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ càháⁿ ndɨhɨ́‑yu tée te ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé. Te sàhní‑yu cue tnàha ñáyiú‑yu, te mee‑ni ìchi dɨ́ɨ́ ìní cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu cundecú‑yu.
21 Porque é de dentro, do coração, que vêm os maus pensamentos, a imoralidade sexual, os roubos, os crimes de morte,
22 Te dùhu ndachiuⁿ tnahá‑yu, te xìhó‑yu cundecu ndɨhɨ́‑yu sá ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiú‑yu, te ío quìde úhú iní‑yu sá cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te ío dàndahú tnáhǎ‑yu, te mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu quìdé‑yu, te ío cuédú ínǐ‑yu, te ío yɨtɨ yùhú‑yu, te ío quìde cahnú‑yu mèé‑yu, te quìdé‑yu nándɨ‑gá sá ñà túú tàú‑yu cadá‑yu.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, as mentiras, as imoralidades, a inveja, a calúnia, o orgulho e o falar e agir sem pensar nas consequências.
23 Te nchaa sá cuèhé sá dúhá‑ǎⁿ cácú nìhnu‑xi iní‑yu, te nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑yu, te ñá túú cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí ìní‑yu.
23 Tudo isso vem de dentro e faz com que as pessoas fiquem impuras.
24 Te ní xica Jèsús cuáháⁿ‑gá ndéé yucu cue tée ñuú Tìrú, ndɨhɨ yucu cue tée ñuú Sìdón. Te òré ní quexìo‑gá xíáⁿ te cuánguɨhu‑gá ɨɨⁿ vehe te xíáⁿ cundecu‑gá, te cuìní‑gá sá vǎ quìní ñáyiu sá xǐáⁿ ndécú‑gǎ ní cùu, dico dai ní níhǐ‑yu tnúhu.
24 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto da cidade de Tiro. Ele entrou numa casa e não queria que soubessem que estava ali, mas não pôde se esconder.
25 Te ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ndécú ɨ̀ɨⁿ déhe yoco‑aⁿ, te yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑xi, te ñaha‑áⁿ ǐo ndɨ̌hɨ ní níhí‑aⁿ tnúhu sá nǐ quexìo Jesús xíáⁿ nǔu ní sáháⁿ‑aⁿ núú ndécú‑gǎ, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑áⁿ nǔú‑gǎ.
25 Certa mulher, que tinha uma filha que estava dominada por um espírito mau, ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Te ní ngüíta‑aⁿ càháⁿ ndàhú‑aⁿ núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑aⁿ sǎ nǔu vá cúndèe iní‑gá queñuhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii déhe‑aⁿ. Dico ñá dɨ́ú ñàha israél cúú‑áⁿ chi ñaha ñuú Sirofèniciá cúú‑áⁿ te tnúhu grìégú cúú tnǔhu‑aⁿ.
26 Era estrangeira, de nacionalidade siro-fenícia, e pediu que Jesus expulsasse da sua filha o demônio.
27 Te xíǎⁿ nǔu ní xáhaⁿ Jèsús xii‑aⁿ:
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Te ní xáhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
28 — Mas, senhor, — respondeu a mulher — até mesmo os cachorrinhos que ficam debaixo da mesa comem as migalhas de pão que as crianças deixam cair.
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ:
29 Jesus disse:
30 Te ñaha‑áⁿ nǐ nasáá‑aⁿ vehe‑aⁿ te càa déhe‑aⁿ núú càmá, dico ñá túú‑gǎ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑xi chi sa ní quee ñaha‑xi.
30 Quando a mulher voltou para casa, encontrou a criança deitada na cama; de fato, o demônio tinha saído dela.
31 Te Jèsús ní ndee‑gá yucu cue tée ñuú Tìrú te ní yáha‑gá yucu cue tée ñuú Sìdón, ndɨhɨ yucu ndɨ ùxí ñuú nání Dècápolís, te ní sáá‑gá ndéé yuhu làgúná distrìtú Galìleá.
31 Jesus saiu da região que fica perto da cidade de Tiro, passou por Sidom e pela região das Dez Cidades e chegou ao lago da Galileia.
32 Te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo ñáyiu ndéé núú‑gǎ ndécǎ‑yu ɨɨⁿ tée ñá cúú cǎháⁿ váha‑dé te doho‑dě. Te càháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ sá ná tèndaha ñaha‑gá xii‑dé cuèndá ndúha‑dé.
32 Algumas pessoas trouxeram um homem que era surdo e quase não podia falar e pediram a Jesus que pusesse a mão sobre ele.
33 Te Jèsús ní queñuhu ñaha‑gǎ xii‑dé tnuú‑yu, te ndèca ñaha‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xio, te ní dáquɨ̌hu‑gá dɨ́quɨ́ ndáhá‑gǎ yaú lóho‑dé, te ní dácánùu‑gá dɨɨ́‑gá dɨ́quɨ́ ndáhá‑gǎ, te ní tendaha‑gǎ yàa‑dé.
33 Jesus o tirou do meio da multidão e pôs os dedos nos ouvidos dele. Em seguida cuspiu e colocou um pouco da saliva na língua do homem.
34 Te ní ndacoto‑gá andɨu te ní sánuu iní‑gá, te ní cáháⁿ‑gá tnúhu mee‑gǎ, te xǎhaⁿ‑gǎ:
34 Depois olhou para o céu, deu um suspiro profundo e disse ao homem:
35 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ nacaáⁿ lóho‑dé, te ní nduu váha yàa‑dé, te ní cuu cáháⁿ váha‑dé.
35 E naquele momento os ouvidos do homem se abriram, a sua língua se soltou, e ele começou a falar sem dificuldade.
36 Te Jèsús ní cáháⁿ víhí‑gǎ dóho ñáyiu ndɨhɨ ñaha xìi tée ní quide tátna‑gá‑áⁿ sǎ vǎ yǒo ɨɨⁿ cúñàhá‑yu sá nǐ quide tátna ñaha‑gǎ xii‑dé, dico uuⁿ‑gá ní quidé‑yu ní cáháⁿ‑yu núú ñǎyiu sá nǐ quide tátna‑gá tée‑áⁿ.
36 Jesus ordenou a todos que não contassem para ninguém o que tinha acontecido; porém, quanto mais ele ordenava, mais eles falavam do que havia acontecido.
37 Te nchaá‑yu ío ní cuñúhu‑yu, te ní xítnàhá‑yu:
37 E todas as pessoas que o ouviam ficavam muito admiradas e diziam: — Tudo o que faz ele faz bem; ele até mesmo faz com que os surdos ouçam e os mudos falem!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.