Marcos 7
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA
1 Te ñuú Jerusàlén ní quee cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ní quexìo‑güedé núú ndécú Jèsús, te tnàhá cue tée cùu fariséú ní quexìo ndɨhɨ‑güedé.
1 Os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém, reuniram-se em volta de Jesus.
2 Te cue tée‑áⁿ nǐ xiní‑güedé sá dàva cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ñá túú ndàha‑güedé dàtná ndáhá mèe cue tée cùu fariséú‑áⁿ òré caxi‑güedé. Te xíǎⁿ nǔu cue tée ní quexìo‑áⁿ nǐ cáháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
2 Eles viram que alguns dos discípulos de Jesus comiam pão com as mãos impuras, isto é, sem lavar.
3 Te ducaⁿ chi nchaa cue tée cùu fariséú‑áⁿ ndɨhɨ nchaa ñáyiu isràél nchìcúⁿ nihnú‑yu quìdé‑yu dàtná ní xóo cada nchaa cue ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha, chi nchaa ñáyiu‑áⁿ và cáxǐ‑yu te núu vá ndáhǎ‑yu dàtná ní xóo ndaha nchàa cue ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha‑ǎⁿ.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos.
4 Te ñáyiu‑áⁿ ndɨ tnahá òré cuáháⁿ‑yu núú yǎhu te nàsáá‑yu, te ndàhá‑yu nàcuáa sàni iní‑yu ndùvétú iní Yǎ Ndiǒxí, te núu vá dúcáⁿ càdá‑yu te vá cáxǐ‑yu. Te tnàhá náquèté‑yu vàsú sá sácǔhuⁿ sá xíhǐ‑yu, ndɨhɨ lǐtu, ndɨhɨ cóhó càá, ndɨhɨ càmá. Te nchaa xéhé náquèté‑yu nàcuáa sàni iní‑yu ndùvétú iní Yǎ Ndiǒxí. Te ío‑gá tɨtnɨ́ sá nǐ xóo cada nchaa ñáyiu ní xíndecu ndéé sanaha‑ǎⁿ nchìcúⁿ nihnú‑yu quìdé‑yu.
4 Quando voltam da praça, não comem sem se lavar. E há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal e camas.
5 Te cue tée cùu fariséú‑áⁿ, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram a Jesus: — Por que os seus discípulos não vivem conforme a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos impuras?
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
6 Jesus respondeu:
7 Te àúⁿ nǎ cuu chìñuhu ñahá‑yu xii‑í, chi ñá túú vědana ndèé nándɨ̌hɨ‑xi,
7 E em vão me adoram,
8 Te nchòhó ní dáñá‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo nacuáa ní cahu iní cue ñáyiu ñuyíú‑a, chi nàquete‑ni‑ndo lítu, te nàquete‑ni‑ndo vasú sácǔhuⁿ sá xíhí‑ndó nàtava‑ndo nacuáa ní xóo cada ñáyiu‑áⁿ nǐ xóo naqueté‑yu nchaa xíǎⁿ, te nándɨ‑gá nchaa núú sǎ quídé‑ndó —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 — Rejeitando o mandamento de Deus, vocês guardam a tradição humana.
9 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
9 E disse-lhes ainda:
10 Te ndíi Moìsés ní cachí ndíi sá ncháá ñǎyiu canehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú tǎtǎ‑yu ndɨhɨ núú nǎnǎ‑yu. Te nchaa ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá tǎtǎ‑yu àdi cuendá nǎnǎ‑yu te cahni ñaha‑güedě xií‑yu ní cachí ndíi.
10 Pois Moisés disse: “Honre o seu pai e a sua mãe.” E: “Quem maldisser o seu pai ou a sua mãe seja punido de morte.”
11 Te nchòhó càchí‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ tée na cǔñaha‑dě xii tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě sá sǎ nǐ sani iní‑dé cuáñaha‑dě xií‑yu cùu‑xi Corbán, te ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi sá cuǎñaha‑dě xií‑yu, te tnúhu Còrbán‑áⁿ quéé‑xí: Sá cúú cuèndá Yǎ Ndiǒxí.
11 Vocês, porém, dizem que, se alguém disser ao seu pai ou à sua mãe: “A ajuda que você poderia receber de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor”,
12 Te sá dúcáⁿ ná càháⁿ ɨɨⁿ tée‑áⁿ te nchòhó chíndèe tnúhu‑ndo‑dě cuèndá sá vǎ chíndèe‑gá‑dé tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě.
12 então vocês o dispensam de fazer qualquer coisa em favor do seu pai ou da sua mãe,
13 Te ducaⁿ quìde‑ndo chi ní dáquéé tɨ̌hú‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te mee‑ni nàcuáa ta quìde cue tée ñuyíú‑a véxi nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ ta sànu ichi tnaha‑ndo véxi, te nándɨ‑gá nchaa sá cáhú ìní‑ndó quìde‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 invalidando a palavra de Deus por meio da tradição que vocês mesmos passam de pai para filho. E fazem muitas outras coisas semelhantes.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
14 E, convocando outra vez a multidão, Jesus disse:
15 Nchaa sá xéxí‑ndó chi ñá túú nǎ quídé‑xí ìní‑ndó, dico nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑ndó quìde‑ndo, nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑ndo.
15 Não existe nada fora da pessoa que, entrando nela, possa contaminá-la; mas o que sai da pessoa é o que a contamina.
16 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndèdóho nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a ío váha chí cuǎha cuèndá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Te Jèsús ní dándǒo‑gá nchaa ñáyiu núú xǐxúcu‑yu‑áⁿ te cuándɨhu‑gá xɨtɨ́ vehe. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nǔu nása quèe‑xi cuendú ní cani‑gá núú ñǎyiu‑áⁿ.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram a respeito da parábola.
18 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
18 Jesus lhes disse:
19 Chi ñá dɨ́ú ìní‑yu cuánguee‑xi chi cuánguee ndáá‑xi xɨtɨ́‑yu, te nàyáha ñaha‑xi xìí‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 porque não entra no coração dela, mas no estômago, e depois é eliminado? E, assim, Jesus considerou puros todos os alimentos.
20 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
20 E dizia:
21 Te iní‑yu‑áⁿ cácú nìhnu nchaa sá cuèhé sá dúhá, chi sàni cuehé sání dùha iní‑yu. Te cue tée càháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñadɨ̀hɨ́ te ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑güedé cúǔ‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ càháⁿ ndɨhɨ́‑yu tée te ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé. Te sàhní‑yu cue tnàha ñáyiú‑yu, te mee‑ni ìchi dɨ́ɨ́ ìní cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu cundecú‑yu.
21 Porque de dentro, do coração das pessoas, é que procedem os maus pensamentos, as imoralidades sexuais, os furtos, os homicídios,
22 Te dùhu ndachiuⁿ tnahá‑yu, te xìhó‑yu cundecu ndɨhɨ́‑yu sá ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiú‑yu, te ío quìde úhú iní‑yu sá cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te ío dàndahú tnáhǎ‑yu, te mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu quìdé‑yu, te ío cuédú ínǐ‑yu, te ío yɨtɨ yùhú‑yu, te ío quìde cahnú‑yu mèé‑yu, te quìdé‑yu nándɨ‑gá sá ñà túú tàú‑yu cadá‑yu.
22 os adultérios, a avareza, as maldades, o engano, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, o orgulho, a falta de juízo.
23 Te nchaa sá cuèhé sá dúhá‑ǎⁿ cácú nìhnu‑xi iní‑yu, te nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑yu, te ñá túú cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí ìní‑yu.
23 Todos estes males vêm de dentro e contaminam a pessoa.
24 Te ní xica Jèsús cuáháⁿ‑gá ndéé yucu cue tée ñuú Tìrú, ndɨhɨ yucu cue tée ñuú Sìdón. Te òré ní quexìo‑gá xíáⁿ te cuánguɨhu‑gá ɨɨⁿ vehe te xíáⁿ cundecu‑gá, te cuìní‑gá sá vǎ quìní ñáyiu sá xǐáⁿ ndécú‑gǎ ní cùu, dico dai ní níhǐ‑yu tnúhu.
24 Levantando-se Jesus, saiu dali e foi para as terras de Tiro e Sidom. Tendo entrado numa casa, não queria que ninguém soubesse onde ele estava. No entanto, não pôde ocultar-se,
25 Te ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ndécú ɨ̀ɨⁿ déhe yoco‑aⁿ, te yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑xi, te ñaha‑áⁿ ǐo ndɨ̌hɨ ní níhí‑aⁿ tnúhu sá nǐ quexìo Jesús xíáⁿ nǔu ní sáháⁿ‑aⁿ núú ndécú‑gǎ, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑áⁿ nǔú‑gǎ.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possuída de espírito imundo, logo ouviu falar a respeito de Jesus. Ela veio e se ajoelhou aos pés dele.
26 Te ní ngüíta‑aⁿ càháⁿ ndàhú‑aⁿ núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑aⁿ sǎ nǔu vá cúndèe iní‑gá queñuhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii déhe‑aⁿ. Dico ñá dɨ́ú ñàha israél cúú‑áⁿ chi ñaha ñuú Sirofèniciá cúú‑áⁿ te tnúhu grìégú cúú tnǔhu‑aⁿ.
26 Essa mulher era estrangeira, de origem siro-fenícia, e pedia a Jesus que expulsasse o demônio da sua filha.
27 Te xíǎⁿ nǔu ní xáhaⁿ Jèsús xii‑aⁿ:
27 Mas Jesus lhe disse:
28 Te ní xáhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
28 A mulher respondeu a ele: — Senhor, os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ:
29 Então Jesus disse à mulher:
30 Te ñaha‑áⁿ nǐ nasáá‑aⁿ vehe‑aⁿ te càa déhe‑aⁿ núú càmá, dico ñá túú‑gǎ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑xi chi sa ní quee ñaha‑xi.
30 Quando a mulher voltou para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio tinha saído dela.
31 Te Jèsús ní ndee‑gá yucu cue tée ñuú Tìrú te ní yáha‑gá yucu cue tée ñuú Sìdón, ndɨhɨ yucu ndɨ ùxí ñuú nání Dècápolís, te ní sáá‑gá ndéé yuhu làgúná distrìtú Galìleá.
31 De novo, Jesus se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até o mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo ñáyiu ndéé núú‑gǎ ndécǎ‑yu ɨɨⁿ tée ñá cúú cǎháⁿ váha‑dé te doho‑dě. Te càháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ sá ná tèndaha ñaha‑gá xii‑dé cuèndá ndúha‑dé.
32 Então lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Te Jèsús ní queñuhu ñaha‑gǎ xii‑dé tnuú‑yu, te ndèca ñaha‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xio, te ní dáquɨ̌hu‑gá dɨ́quɨ́ ndáhá‑gǎ yaú lóho‑dé, te ní dácánùu‑gá dɨɨ́‑gá dɨ́quɨ́ ndáhá‑gǎ, te ní tendaha‑gǎ yàa‑dé.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs os dedos nos ouvidos dele; depois, cuspindo, aplicou saliva na língua do homem.
34 Te ní ndacoto‑gá andɨu te ní sánuu iní‑gá, te ní cáháⁿ‑gá tnúhu mee‑gǎ, te xǎhaⁿ‑gǎ:
34 Então, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse:
35 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ nacaáⁿ lóho‑dé, te ní nduu váha yàa‑dé, te ní cuu cáháⁿ váha‑dé.
35 E logo os ouvidos do homem se abriram, e o empecilho da língua se soltou, e ele falava sem dificuldade.
36 Te Jèsús ní cáháⁿ víhí‑gǎ dóho ñáyiu ndɨhɨ ñaha xìi tée ní quide tátna‑gá‑áⁿ sǎ vǎ yǒo ɨɨⁿ cúñàhá‑yu sá nǐ quide tátna ñaha‑gǎ xii‑dé, dico uuⁿ‑gá ní quidé‑yu ní cáháⁿ‑yu núú ñǎyiu sá nǐ quide tátna‑gá tée‑áⁿ.
36 Jesus lhes ordenou que não contassem isso a ninguém; porém, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Te nchaá‑yu ío ní cuñúhu‑yu, te ní xítnàhá‑yu:
37 Ficavam muito admirados, dizendo: — Tudo ele tem feito muito bem; faz até os surdos ouvirem e os mudos falarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.