Marcos 7

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te ñuú Jerusàlén ní quee cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, te ní quexìo‑güedé núú ndécú Jèsús, te tnàhá cue tée cùu fariséú ní quexìo ndɨhɨ‑güedé.
1 Ora, reuniram-se a Jesus os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém.
2 Te cue tée‑áⁿ nǐ xiní‑güedé sá dàva cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ñá túú ndàha‑güedé dàtná ndáhá mèe cue tée cùu fariséú‑áⁿ òré caxi‑güedé. Te xíǎⁿ nǔu cue tée ní quexìo‑áⁿ nǐ cáháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
2 E, vendo que alguns dos discípulos dele comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar
3 Te ducaⁿ chi nchaa cue tée cùu fariséú‑áⁿ ndɨhɨ nchaa ñáyiu isràél nchìcúⁿ nihnú‑yu quìdé‑yu dàtná ní xóo cada nchaa cue ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha, chi nchaa ñáyiu‑áⁿ và cáxǐ‑yu te núu vá ndáhǎ‑yu dàtná ní xóo ndaha nchàa cue ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha‑ǎⁿ.
3 (pois os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Te ñáyiu‑áⁿ ndɨ tnahá òré cuáháⁿ‑yu núú yǎhu te nàsáá‑yu, te ndàhá‑yu nàcuáa sàni iní‑yu ndùvétú iní Yǎ Ndiǒxí, te núu vá dúcáⁿ càdá‑yu te vá cáxǐ‑yu. Te tnàhá náquèté‑yu vàsú sá sácǔhuⁿ sá xíhǐ‑yu, ndɨhɨ lǐtu, ndɨhɨ cóhó càá, ndɨhɨ càmá. Te nchaa xéhé náquèté‑yu nàcuáa sàni iní‑yu ndùvétú iní Yǎ Ndiǒxí. Te ío‑gá tɨtnɨ́ sá nǐ xóo cada nchaa ñáyiu ní xíndecu ndéé sanaha‑ǎⁿ nchìcúⁿ nihnú‑yu quìdé‑yu.
4 quando voltam da praça, não comem sem se aspergirem; e há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal [e camas]),
5 Te cue tée cùu fariséú‑áⁿ, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús:
5 interpelaram-no os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos de conformidade com a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías a respeito de vós, hipócritas, como está escrito:
7 Te àúⁿ nǎ cuu chìñuhu ñahá‑yu xii‑í, chi ñá túú vědana ndèé nándɨ̌hɨ‑xi,
7 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Te nchòhó ní dáñá‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo nacuáa ní cahu iní cue ñáyiu ñuyíú‑a, chi nàquete‑ni‑ndo lítu, te nàquete‑ni‑ndo vasú sácǔhuⁿ sá xíhí‑ndó nàtava‑ndo nacuáa ní xóo cada ñáyiu‑áⁿ nǐ xóo naqueté‑yu nchaa xíǎⁿ, te nándɨ‑gá nchaa núú sǎ quídé‑ndó —càchí Jèsús xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
8 Negligenciando o mandamento de Deus, guardais a tradição dos homens.
9 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
9 E disse-lhes ainda: Jeitosamente rejeitais o preceito de Deus para guardardes a vossa própria tradição.
10 Te ndíi Moìsés ní cachí ndíi sá ncháá ñǎyiu canehé‑yu sá yɨ́ñùhu núú tǎtǎ‑yu ndɨhɨ núú nǎnǎ‑yu. Te nchaa ñáyiu na càháⁿ úhú cuèndá tǎtǎ‑yu àdi cuendá nǎnǎ‑yu te cahni ñaha‑güedě xií‑yu ní cachí ndíi.
10 Pois Moisés disse:
11 Te nchòhó càchí‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ tée na cǔñaha‑dě xii tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě sá sǎ nǐ sani iní‑dé cuáñaha‑dě xií‑yu cùu‑xi Corbán, te ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi sá cuǎñaha‑dě xií‑yu, te tnúhu Còrbán‑áⁿ quéé‑xí: Sá cúú cuèndá Yǎ Ndiǒxí.
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta para o Senhor,
12 Te sá dúcáⁿ ná càháⁿ ɨɨⁿ tée‑áⁿ te nchòhó chíndèe tnúhu‑ndo‑dě cuèndá sá vǎ chíndèe‑gá‑dé tǎtá‑dě ndɨhɨ nǎná‑dě.
12 então, o dispensais de fazer qualquer coisa em favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Te ducaⁿ quìde‑ndo chi ní dáquéé tɨ̌hú‑ndó nàcuáa ní cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo, te mee‑ni nàcuáa ta quìde cue tée ñuyíú‑a véxi nchìcúⁿ nihnu‑ndo quìde‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ ta sànu ichi tnaha‑ndo véxi, te nándɨ‑gá nchaa sá cáhú ìní‑ndó quìde‑ndo —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
13 invalidando a palavra de Deus pela vossa própria tradição, que vós mesmos transmitistes; e fazeis muitas outras coisas semelhantes.
14 Te Jèsús ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
14 Convocando ele, de novo, a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, todos, e entendei.
15 Nchaa sá xéxí‑ndó chi ñá túú nǎ quídé‑xí ìní‑ndó, dico nchaa sá cuèhé sá dúhá sàni iní‑ndó quìde‑ndo, nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑ndo.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai do homem é o que o contamina.
16 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndèdóho nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a ío váha chí cuǎha cuèndá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Te Jèsús ní dándǒo‑gá nchaa ñáyiu núú xǐxúcu‑yu‑áⁿ te cuándɨhu‑gá xɨtɨ́ vehe. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ nǔu nása quèe‑xi cuendú ní cani‑gá núú ñǎyiu‑áⁿ.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
18 Então, lhes disse: Assim vós também não entendeis? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Chi ñá dɨ́ú ìní‑yu cuánguee‑xi chi cuánguee ndáá‑xi xɨtɨ́‑yu, te nàyáha ñaha‑xi xìí‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e sai para lugar escuso? E, assim, considerou ele puros todos os alimentos.
20 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
20 E dizia: O que sai do homem, isso é o que o contamina.
21 Te iní‑yu‑áⁿ cácú nìhnu nchaa sá cuèhé sá dúhá, chi sàni cuehé sání dùha iní‑yu. Te cue tée càháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñadɨ̀hɨ́ te ñá dɨ́ú ñàdɨhɨ́‑güedé cúǔ‑yu, te dɨu‑ni ducaⁿ quìde cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ càháⁿ ndɨhɨ́‑yu tée te ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ́‑yu cùu‑güedé. Te sàhní‑yu cue tnàha ñáyiú‑yu, te mee‑ni ìchi dɨ́ɨ́ ìní cúdɨ̌ɨ́ ìní‑yu cundecú‑yu.
21 Porque de dentro, do coração dos homens, é que procedem os maus desígnios, a prostituição, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 Te dùhu ndachiuⁿ tnahá‑yu, te xìhó‑yu cundecu ndɨhɨ́‑yu sá ndécú ndɨ̀hɨ tnaha ñáyiú‑yu, te ío quìde úhú iní‑yu sá cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te ío dàndahú tnáhǎ‑yu, te mee‑ni nchàa sá cuèhé sá dúhá cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu quìdé‑yu, te ío cuédú ínǐ‑yu, te ío yɨtɨ yùhú‑yu, te ío quìde cahnú‑yu mèé‑yu, te quìdé‑yu nándɨ‑gá sá ñà túú tàú‑yu cadá‑yu.
22 a avareza, as malícias, o dolo, a lascívia, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Te nchaa sá cuèhé sá dúhá‑ǎⁿ cácú nìhnu‑xi iní‑yu, te nchaa xíǎⁿ quídé‑xí ndècu cuéchi‑yu, te ñá túú cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí ìní‑yu.
23 Ora, todos estes males vêm de dentro e contaminam o homem.
24 Te ní xica Jèsús cuáháⁿ‑gá ndéé yucu cue tée ñuú Tìrú, ndɨhɨ yucu cue tée ñuú Sìdón. Te òré ní quexìo‑gá xíáⁿ te cuánguɨhu‑gá ɨɨⁿ vehe te xíáⁿ cundecu‑gá, te cuìní‑gá sá vǎ quìní ñáyiu sá xǐáⁿ ndécú‑gǎ ní cùu, dico dai ní níhǐ‑yu tnúhu.
24 Levantando-se, partiu dali para as terras de Tiro [e Sidom]. Tendo entrado numa casa, queria que ninguém o soubesse; no entanto, não pôde ocultar-se,
25 Te ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ndécú ɨ̀ɨⁿ déhe yoco‑aⁿ, te yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑xi, te ñaha‑áⁿ ǐo ndɨ̌hɨ ní níhí‑aⁿ tnúhu sá nǐ quexìo Jesús xíáⁿ nǔu ní sáháⁿ‑aⁿ núú ndécú‑gǎ, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑áⁿ nǔú‑gǎ.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possessa de espírito imundo, tendo ouvido a respeito dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés.
26 Te ní ngüíta‑aⁿ càháⁿ ndàhú‑aⁿ núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑aⁿ sǎ nǔu vá cúndèe iní‑gá queñuhu‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii déhe‑aⁿ. Dico ñá dɨ́ú ñàha israél cúú‑áⁿ chi ñaha ñuú Sirofèniciá cúú‑áⁿ te tnúhu grìégú cúú tnǔhu‑aⁿ.
26 Esta mulher era grega, de origem siro-fenícia, e rogava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Te xíǎⁿ nǔu ní xáhaⁿ Jèsús xii‑aⁿ:
27 Mas Jesus lhe disse: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Te ní xáhaⁿ‑aⁿ xìi‑gá:
28 Ela, porém, lhe respondeu: Sim, Senhor; mas os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ:
29 Então, lhe disse: Por causa desta palavra, podes ir; o demônio já saiu de tua filha.
30 Te ñaha‑áⁿ nǐ nasáá‑aⁿ vehe‑aⁿ te càa déhe‑aⁿ núú càmá, dico ñá túú‑gǎ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii‑xi chi sa ní quee ñaha‑xi.
30 Voltando ela para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio a deixara.
31 Te Jèsús ní ndee‑gá yucu cue tée ñuú Tìrú te ní yáha‑gá yucu cue tée ñuú Sìdón, ndɨhɨ yucu ndɨ ùxí ñuú nání Dècápolís, te ní sáá‑gá ndéé yuhu làgúná distrìtú Galìleá.
31 De novo, se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até ao mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní quexìo ñáyiu ndéé núú‑gǎ ndécǎ‑yu ɨɨⁿ tée ñá cúú cǎháⁿ váha‑dé te doho‑dě. Te càháⁿ ndàhú‑yu núú‑gǎ sá ná tèndaha ñaha‑gá xii‑dé cuèndá ndúha‑dé.
32 Então, lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Te Jèsús ní queñuhu ñaha‑gǎ xii‑dé tnuú‑yu, te ndèca ñaha‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xio, te ní dáquɨ̌hu‑gá dɨ́quɨ́ ndáhá‑gǎ yaú lóho‑dé, te ní dácánùu‑gá dɨɨ́‑gá dɨ́quɨ́ ndáhá‑gǎ, te ní tendaha‑gǎ yàa‑dé.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e lhe tocou a língua com saliva;
34 Te ní ndacoto‑gá andɨu te ní sánuu iní‑gá, te ní cáháⁿ‑gá tnúhu mee‑gǎ, te xǎhaⁿ‑gǎ:
34 depois, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá!, que quer dizer: Abre-te!
35 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ nacaáⁿ lóho‑dé, te ní nduu váha yàa‑dé, te ní cuu cáháⁿ váha‑dé.
35 Abriram-se-lhe os ouvidos, e logo se lhe soltou o empecilho da língua, e falava desembaraçadamente.
36 Te Jèsús ní cáháⁿ víhí‑gǎ dóho ñáyiu ndɨhɨ ñaha xìi tée ní quide tátna‑gá‑áⁿ sǎ vǎ yǒo ɨɨⁿ cúñàhá‑yu sá nǐ quide tátna ñaha‑gǎ xii‑dé, dico uuⁿ‑gá ní quidé‑yu ní cáháⁿ‑yu núú ñǎyiu sá nǐ quide tátna‑gá tée‑áⁿ.
36 Mas lhes ordenou que a ninguém o dissessem; contudo, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Te nchaá‑yu ío ní cuñúhu‑yu, te ní xítnàhá‑yu:
37 Maravilhavam-se sobremaneira, dizendo: Tudo ele tem feito esplendidamente bem; não somente faz ouvir os surdos, como falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.