Marcos 4

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te Jèsús ní ngüíta‑gá dácuàha tucu‑gá ñáyiu yuhu làgúná. Te cuéhé víhǐ‑yu ní tacá xíáⁿ nǔu cuásaá‑gá núú ɨɨⁿ bàrcú nútnɨ̌ɨ xɨtɨ́ ndute làgúná‑áⁿ, te núú xǐǎⁿ ní ngóo‑gá te ní ngüíta‑gá dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu, te nchaá‑yu xǐxúcu‑yu yuhu làgúná‑áⁿ.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Te ní ngüíta‑gá ní cani‑gá tɨtnɨ́ cuèndú núǔ‑yu nàcuáa tecú tnùní‑yu tnúhu‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 —Chí cúndèdóho váha ɨɨⁿ cuèndú ná càni‑í‑a. Ɨɨⁿ tée cuángacáⁿ‑dé trìú.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Te òré ní ngüíta‑dé dǎngoyo‑dé trìú‑áⁿ, te dava ní quene ndava ní ngava ndéé ichi, te ní xiní cue tɨ́laá te ní nadatàcá‑güedɨ.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Te dava ní ngava ñuhu yadi nǔú yɨ́hɨ́ vìhi yúú, te ndɨ̌hɨ‑ni ní xínu‑xi cuèndá sá ñà túú càvihi ñuhu.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Dico òré ní nayehé ñá túú ní cùndee iní‑xi chi ní yíchí‑xi, chi ñá túú ní nǐhí quɨ̌hɨ́ⁿ cùnú yóho‑xi.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Te dava ní ngava núú yúcú ndɨ̌quɨ́ⁿ tnu ìñu, te ɨɨⁿnuu‑ni nǐ xínu‑xi ndɨhɨ tnu ìñu, te tnu ìñu‑áⁿ nǐ sahnu‑xi te ní dánáá‑xí nchàa triú sá nǐ xínu‑áⁿ.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Dico dava trìú‑áⁿ nǐ ngava‑xi núú ndécú ñùhu cocoⁿ, te xíǎⁿ ní xínu‑xi te ní sahnu‑xi te ío váha ní cuu, chi núú ɨ́ɨ́ⁿ‑ní trìú‑áⁿ te dava yoco‑xi ní nguɨ́hɨ ócó úxí trìú‑xi, te dava yoco‑xi ní nguɨ́hɨ únídico trìú‑xi, te dava yoco‑xi ní nguɨ́hɨ ɨɨⁿ cièndú trìú‑xi —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xií‑yu:
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Te sátá nǐ ndaca ñáyiu‑áⁿ te ní quendóo mee‑nǎ Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ ɨɨⁿ ǔú‑nǎ ñáyiu. Te ñáyiu‑áⁿ ndɨhɨ cue tée‑áⁿ nǐ xícáⁿ tnúhǔ‑yu ndɨhɨ‑güedé núú‑gǎ, núu nása quèe‑xi cuendú ní cani‑gá núǔ‑yu ndɨhɨ‑güedé.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Te ní xáhaⁿ‑gǎ:
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Chi cuěi na quìní‑yu nchaa nàcuáa cuu dico ni vǎ cútnùní iní‑yu ná cuèndá ducaⁿ cùu, àdi cuéi na cùndedóho‑yu dico ni vǎ tècú tnùní‑yu. Te ducaⁿ ndòhó‑yu cuèndá sá vǎ quɨ̀ndáá iní‑yu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ cuèndá sá vǎ cádá càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu ndɨhɨ‑güedé.
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ cue ñáyiu‑áⁿ:
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Te tée cuángacáⁿ trìú‑áⁿ cúú‑dě dàtná ɨɨⁿ tée cuáháⁿ càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí núú ñǎyiu.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Te trìú‑áⁿ cúú‑xí dàtná tnúhu Yá Ndiǒxí, te trìú sá nǐ quene ndava ní ngava ndéé ichi, xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní tnahá iní‑xi tnúhu Yá Ndiǒxí, dico sácuíhná cuǎháⁿ‑xi xòcani‑xi tnúhu‑gá iní‑yu cuèndá sá vǎ cánchǐcúⁿ nihnú‑yu nàcuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Te trìú sá nǐ ngava ñuhu yadi nǔú yɨ́hɨ́ vìhi yúú, xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní xíndedóho tnúhu Yá Ndiǒxí te dɨ́ɨ́ ìní ní tnɨɨ́‑yu tnúhu‑gá.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Dico òré ná ngüǐta ñáyiu cúcuèhé ñáhǎ‑yu xií‑yu àdi nándɨ‑gá sá yǎha‑yu sá cuèndá tnúhu‑gá, te ñá cúndèe iní‑yu chi dàñá‑yu tnúhu‑gá cuèndá sá ñà túú nìhí ndéě‑yu.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Te trìú sá nǐ ngava núú yúcú ndɨ̌quɨ́ⁿ tnu ìñu xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní tecú dóho‑xi tnúhu Yá Ndiǒxí,
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 dico cuèé cuèé ní nacuanaá‑yu tnúhu‑gá, chi cuèndá mee‑ni sǎ cúú‑xí mèé‑yu ñùhu iní‑yu, ndɨhɨ cuèndá sá ǐo sàni iní‑yu cuu cuìcá‑yu, ndɨhɨ cuèndá sá ǐo cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu nchaa sá ìó ñuyíú‑a, te ñá túú ñùhu iní‑yu tnúhu sá nǐ xíndedóho‑yu‑áⁿ nàcuáa cada váha‑yu cundecú‑yu.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Dico trìú sá nǐ ngava núú ndécú ñùhu cocoⁿ, xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní xíndedóho tnúhu Yá Ndiǒxí te quìdé‑yu nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ. Te cada iní‑ndó sǎ ñǎyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná trìú sá nǐ nguɨ́hɨ yoco‑xi ócó úxí trìú‑xi, ndɨhɨ trìú sá nǐ nguɨ́hɨ yoco‑xi únídico trìú‑xi, ndɨhɨ trìú sá nǐ nguɨ́hɨ yoco‑xi ɨɨⁿ cièndú trìú‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùú‑yu chi ío váha quìdé‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndɨhɨ cue ñáyiu‑áⁿ.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Te xǎhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu:
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Te ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu sá ñǎ tècú tnùní ñáyiu vitna cachí‑ó sǎ vǎ tècú tnùní‑yu chi dacuɨtɨ́í sǎ tècú tnùní‑yu, te ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu sá càchí‑ó cùu yuhu vitna vá cúú yùhu chi dacuɨtɨ́í sǎ quéé tǔu‑xi núú ñǎyiu.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Te nchòhó cue ñáyiu ní xíndedóho nchaa tnúhu ní cáháⁿ‑í‑a, te ío váha chí ná cuǎha cuèndá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá:
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Te nchaa nchòhó ñáyiu tècú tnùní tnúhu Yá Ndiǒxí, uuⁿ‑gá cuita tecú tnùní‑ndó tnǔhu‑gá quɨ́hɨ́ⁿ. Te nchaa nchòhó ñáyiu ñá túú tècú tnùní tnúhu‑gá, te uuⁿ‑gá vá tècú tnùní‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Te Jèsús xǎhaⁿ tùcu‑gá:
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 — ausente —
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 — ausente —
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Te òré sa ní ndɨhɨ ní cuaaⁿ te ní ngüíta tée ní sacáⁿ‑áⁿ náquèhndé‑dé nátàxi tnaha‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xií‑yu:
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Ɨɨⁿ yutnu nàni mostázá cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ yutnu sá lǐhli vìhi‑gá ndɨ́quɨ́ⁿ‑xi dàcúúxí ndɨ̌quɨ́ⁿ nchaa cúhú,
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 dico òré ná càcáⁿ‑güedé núú ñúhú‑güedě, te na xǐnu‑xi te sàhnu‑gá‑xi dàcúúxí nchàa cúhú, te nchaa dité‑xi ío cùu cahnu‑xi, te ndéé cue quɨtɨ ndàva núú tàchí sácǒo‑güedɨ nchaa núú dìté‑xi xìnu ndetɨ‑güedɨ —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Te ío‑gá vài cuendú ní cani Jèsús núú ñǎyiu cuèndá tecú tnùní‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí, dico dava cuèndú ñá túú ní càni‑gá núǔ‑yu, chi ní cutnùní iní‑gá sá vǎ tècú tnùní‑yu nchaa.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Te mee‑ni cuèndú ní cani Jèsús núú ñǎyiu ndɨ tnahá òré ní dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu tnúhu‑gá. Te òré ndécú mèe Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé nàcuáa quèe‑xi ɨɨⁿ ɨɨⁿ cuendú ní cani‑gá núú ñǎyiu.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ òré sa ta cùndɨquɨⁿ cuáháⁿ ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Te ní quide ndee ìní‑gá nchaa ñáyiu xǐxúcu‑áⁿ, te dɨu‑ni bàrcú sá ñúhú‑gǎ òré ní dánèhé‑gá ñáyiu tnúhu‑gá dɨu‑ni xíǎⁿ ní dácácá cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndécá ñàha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ, te tnàhá ɨɨⁿ ǔú‑gá bàrcú ní xica‑xi nchìcúⁿ‑xi bàrcú ñúhú‑gǎ‑áⁿ cuǎháⁿ.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Te ñùhu barcú ñúhú‑gǎ‑áⁿ ichi cuáháⁿ‑xi núú ndute, te ní quexìo ɨɨⁿ táchí nǐhi, te ta nàdachitú‑xi ndute xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ, te sa cuìní‑nǎ‑xi quée naa bàrcú‑áⁿ xɨtɨ́ ndute ni cùu.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Te Jèsús cáá‑gǎ xìdí‑gá ɨɨⁿ xichi ndàa sátá bàrcú‑áⁿ, te yɨ̀nchihi ɨɨⁿ dóó dɨ̌quɨ́‑gǎ. Te sá dúcáⁿ cuìní‑xi quée naa bàrcú‑áⁿ nǔu ní sáháⁿ‑güedé ní ndocani ñaha‑güedě xii‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě:
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Te Jèsús ní ndɨquɨ́ú ìní‑gá te ní ndacóo‑gá, te ní tenàá‑gá táchí‑ǎⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndute làgúná:
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Dico mee‑güedě chi ío ní yùhú‑güedé sá ducaⁿ nǐ quide‑gá ní xiní‑güedé, te ní xítnàha‑güedé:
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.