Marcos 4

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te Jèsús ní ngüíta‑gá dácuàha tucu‑gá ñáyiu yuhu làgúná. Te cuéhé víhǐ‑yu ní tacá xíáⁿ nǔu cuásaá‑gá núú ɨɨⁿ bàrcú nútnɨ̌ɨ xɨtɨ́ ndute làgúná‑áⁿ, te núú xǐǎⁿ ní ngóo‑gá te ní ngüíta‑gá dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu, te nchaá‑yu xǐxúcu‑yu yuhu làgúná‑áⁿ.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Te ní ngüíta‑gá ní cani‑gá tɨtnɨ́ cuèndú núǔ‑yu nàcuáa tecú tnùní‑yu tnúhu‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 —Chí cúndèdóho váha ɨɨⁿ cuèndú ná càni‑í‑a. Ɨɨⁿ tée cuángacáⁿ‑dé trìú.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Te òré ní ngüíta‑dé dǎngoyo‑dé trìú‑áⁿ, te dava ní quene ndava ní ngava ndéé ichi, te ní xiní cue tɨ́laá te ní nadatàcá‑güedɨ.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Te dava ní ngava ñuhu yadi nǔú yɨ́hɨ́ vìhi yúú, te ndɨ̌hɨ‑ni ní xínu‑xi cuèndá sá ñà túú càvihi ñuhu.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Dico òré ní nayehé ñá túú ní cùndee iní‑xi chi ní yíchí‑xi, chi ñá túú ní nǐhí quɨ̌hɨ́ⁿ cùnú yóho‑xi.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Te dava ní ngava núú yúcú ndɨ̌quɨ́ⁿ tnu ìñu, te ɨɨⁿnuu‑ni nǐ xínu‑xi ndɨhɨ tnu ìñu, te tnu ìñu‑áⁿ nǐ sahnu‑xi te ní dánáá‑xí nchàa triú sá nǐ xínu‑áⁿ.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Dico dava trìú‑áⁿ nǐ ngava‑xi núú ndécú ñùhu cocoⁿ, te xíǎⁿ ní xínu‑xi te ní sahnu‑xi te ío váha ní cuu, chi núú ɨ́ɨ́ⁿ‑ní trìú‑áⁿ te dava yoco‑xi ní nguɨ́hɨ ócó úxí trìú‑xi, te dava yoco‑xi ní nguɨ́hɨ únídico trìú‑xi, te dava yoco‑xi ní nguɨ́hɨ ɨɨⁿ cièndú trìú‑xi —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xií‑yu:
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Te sátá nǐ ndaca ñáyiu‑áⁿ te ní quendóo mee‑nǎ Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ ɨɨⁿ ǔú‑nǎ ñáyiu. Te ñáyiu‑áⁿ ndɨhɨ cue tée‑áⁿ nǐ xícáⁿ tnúhǔ‑yu ndɨhɨ‑güedé núú‑gǎ, núu nása quèe‑xi cuendú ní cani‑gá núǔ‑yu ndɨhɨ‑güedé.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Te ní xáhaⁿ‑gǎ:
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Chi cuěi na quìní‑yu nchaa nàcuáa cuu dico ni vǎ cútnùní iní‑yu ná cuèndá ducaⁿ cùu, àdi cuéi na cùndedóho‑yu dico ni vǎ tècú tnùní‑yu. Te ducaⁿ ndòhó‑yu cuèndá sá vǎ quɨ̀ndáá iní‑yu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ cuèndá sá vǎ cádá càhnu iní‑gá nchaa yícá cuěchi‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu ndɨhɨ‑güedé.
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ndɨhɨ cue ñáyiu‑áⁿ:
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Te tée cuángacáⁿ trìú‑áⁿ cúú‑dě dàtná ɨɨⁿ tée cuáháⁿ càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí núú ñǎyiu.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Te trìú‑áⁿ cúú‑xí dàtná tnúhu Yá Ndiǒxí, te trìú sá nǐ quene ndava ní ngava ndéé ichi, xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní tnahá iní‑xi tnúhu Yá Ndiǒxí, dico sácuíhná cuǎháⁿ‑xi xòcani‑xi tnúhu‑gá iní‑yu cuèndá sá vǎ cánchǐcúⁿ nihnú‑yu nàcuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Te trìú sá nǐ ngava ñuhu yadi nǔú yɨ́hɨ́ vìhi yúú, xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní xíndedóho tnúhu Yá Ndiǒxí te dɨ́ɨ́ ìní ní tnɨɨ́‑yu tnúhu‑gá.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Dico òré ná ngüǐta ñáyiu cúcuèhé ñáhǎ‑yu xií‑yu àdi nándɨ‑gá sá yǎha‑yu sá cuèndá tnúhu‑gá, te ñá cúndèe iní‑yu chi dàñá‑yu tnúhu‑gá cuèndá sá ñà túú nìhí ndéě‑yu.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Te trìú sá nǐ ngava núú yúcú ndɨ̌quɨ́ⁿ tnu ìñu xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní tecú dóho‑xi tnúhu Yá Ndiǒxí,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 dico cuèé cuèé ní nacuanaá‑yu tnúhu‑gá, chi cuèndá mee‑ni sǎ cúú‑xí mèé‑yu ñùhu iní‑yu, ndɨhɨ cuèndá sá ǐo sàni iní‑yu cuu cuìcá‑yu, ndɨhɨ cuèndá sá ǐo cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu nchaa sá ìó ñuyíú‑a, te ñá túú ñùhu iní‑yu tnúhu sá nǐ xíndedóho‑yu‑áⁿ nàcuáa cada váha‑yu cundecú‑yu.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Dico trìú sá nǐ ngava núú ndécú ñùhu cocoⁿ, xíǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ní xíndedóho tnúhu Yá Ndiǒxí te quìdé‑yu nchaa nàcuáa càháⁿ tnúhu‑áⁿ. Te cada iní‑ndó sǎ ñǎyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná trìú sá nǐ nguɨ́hɨ yoco‑xi ócó úxí trìú‑xi, ndɨhɨ trìú sá nǐ nguɨ́hɨ yoco‑xi únídico trìú‑xi, ndɨhɨ trìú sá nǐ nguɨ́hɨ yoco‑xi ɨɨⁿ cièndú trìú‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùú‑yu chi ío váha quìdé‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndɨhɨ cue ñáyiu‑áⁿ.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Te xǎhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu:
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Te ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu sá ñǎ tècú tnùní ñáyiu vitna cachí‑ó sǎ vǎ tècú tnùní‑yu chi dacuɨtɨ́í sǎ tècú tnùní‑yu, te ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu sá càchí‑ó cùu yuhu vitna vá cúú yùhu chi dacuɨtɨ́í sǎ quéé tǔu‑xi núú ñǎyiu.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Te nchòhó cue ñáyiu ní xíndedóho nchaa tnúhu ní cáháⁿ‑í‑a, te ío váha chí ná cuǎha cuèndá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá:
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Te nchaa nchòhó ñáyiu tècú tnùní tnúhu Yá Ndiǒxí, uuⁿ‑gá cuita tecú tnùní‑ndó tnǔhu‑gá quɨ́hɨ́ⁿ. Te nchaa nchòhó ñáyiu ñá túú tècú tnùní tnúhu‑gá, te uuⁿ‑gá vá tècú tnùní‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Te Jèsús xǎhaⁿ tùcu‑gá:
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 — ausente —
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 — ausente —
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Te òré sa ní ndɨhɨ ní cuaaⁿ te ní ngüíta tée ní sacáⁿ‑áⁿ náquèhndé‑dé nátàxi tnaha‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Te xǎhaⁿ tùcu Jesús xií‑yu:
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Ɨɨⁿ yutnu nàni mostázá cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ yutnu sá lǐhli vìhi‑gá ndɨ́quɨ́ⁿ‑xi dàcúúxí ndɨ̌quɨ́ⁿ nchaa cúhú,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 dico òré ná càcáⁿ‑güedé núú ñúhú‑güedě, te na xǐnu‑xi te sàhnu‑gá‑xi dàcúúxí nchàa cúhú, te nchaa dité‑xi ío cùu cahnu‑xi, te ndéé cue quɨtɨ ndàva núú tàchí sácǒo‑güedɨ nchaa núú dìté‑xi xìnu ndetɨ‑güedɨ —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Te ío‑gá vài cuendú ní cani Jèsús núú ñǎyiu cuèndá tecú tnùní‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí, dico dava cuèndú ñá túú ní càni‑gá núǔ‑yu, chi ní cutnùní iní‑gá sá vǎ tècú tnùní‑yu nchaa.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Te mee‑ni cuèndú ní cani Jèsús núú ñǎyiu ndɨ tnahá òré ní dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu tnúhu‑gá. Te òré ndécú mèe Jesús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé nàcuáa quèe‑xi ɨɨⁿ ɨɨⁿ cuendú ní cani‑gá núú ñǎyiu.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ òré sa ta cùndɨquɨⁿ cuáháⁿ ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Te ní quide ndee ìní‑gá nchaa ñáyiu xǐxúcu‑áⁿ, te dɨu‑ni bàrcú sá ñúhú‑gǎ òré ní dánèhé‑gá ñáyiu tnúhu‑gá dɨu‑ni xíǎⁿ ní dácácá cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ndécá ñàha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ, te tnàhá ɨɨⁿ ǔú‑gá bàrcú ní xica‑xi nchìcúⁿ‑xi bàrcú ñúhú‑gǎ‑áⁿ cuǎháⁿ.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Te ñùhu barcú ñúhú‑gǎ‑áⁿ ichi cuáháⁿ‑xi núú ndute, te ní quexìo ɨɨⁿ táchí nǐhi, te ta nàdachitú‑xi ndute xɨtɨ́ bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ, te sa cuìní‑nǎ‑xi quée naa bàrcú‑áⁿ xɨtɨ́ ndute ni cùu.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Te Jèsús cáá‑gǎ xìdí‑gá ɨɨⁿ xichi ndàa sátá bàrcú‑áⁿ, te yɨ̀nchihi ɨɨⁿ dóó dɨ̌quɨ́‑gǎ. Te sá dúcáⁿ cuìní‑xi quée naa bàrcú‑áⁿ nǔu ní sáháⁿ‑güedé ní ndocani ñaha‑güedě xii‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě:
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Te Jèsús ní ndɨquɨ́ú ìní‑gá te ní ndacóo‑gá, te ní tenàá‑gá táchí‑ǎⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndute làgúná:
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Dico mee‑güedě chi ío ní yùhú‑güedé sá ducaⁿ nǐ quide‑gá ní xiní‑güedé, te ní xítnàha‑güedé:
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.