Marcos 3

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te Jèsús cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ ndécú ɨ̀ɨⁿ tée ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑dé.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Te xíáⁿ ndécú cuè tée xìto dayuhu ñaha xii‑gá, te núu cada tátna‑gá tée cùhú‑áⁿ nduu cùu‑xi nduu ndetatú‑güedé ndɨhɨ ñáyiu, cuèndá ducaⁿ te níhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé cuèndá‑gá.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Te Jèsús ní xíndéhé vǎha‑gá núú nchàa‑güedé te ní cudééⁿ‑gǎ, te ní ndɨ́hú iní‑gá chi ío sàá iní‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Te cue tée cùu fariséú ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé ɨɨⁿ xichi núú nǐ naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ cue tée cùndɨhɨ té Hèrodés cuèndá ndatnúhu‑güedé nása cada‑güedé cahni‑güedé Jèsús.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá yuhu làgúná distrìtú Galìleá, te ío cuéhé ñǎyiu distrìtú‑áⁿ nchìcúⁿ ñáhǎ‑yu xii‑gá cuáháⁿ.
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 Te núú nǐ quexìo‑gá‑áⁿ nǐ sáháⁿ ñáyiu distrìtú Jùdeá, ñáyiu ñuú Jerusàlén, ñáyiu distrìtú Idùmeá, ñáyiu xǐndecu ndàa ɨngá xio yúte Jòrdán, ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu yatni ñuú Tìrú ndɨhɨ ñuú Sìdón, te ducaⁿ ǐo vàí‑yu ní sáháⁿ núú ndécú‑gǎ chi ní níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa quìde‑gá.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá cádá tǔha‑güedé ɨɨⁿ bàrcú cuèndá caa‑gá núú‑xi cuèndá sá vǎ dádèhnde ñahá‑yu xii‑gá chi ío cuéhě‑yu.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Te sá dúcáⁿ nǐ níhǐ‑yu tnúhu sá quídé tǎtna‑gá ñáyiu cùhú, núu xíǎⁿ nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú súúní dìcó ngǒnchihi tnàhá‑yu cuáháⁿ‑yu núú ndécú‑gǎ cuìní‑yu tnándeé ñáhǎ‑yu xii‑gá cuèndá sá cuìní‑yu ndúha‑yu.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Te cue ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní sanu xɨtɨ ñàha‑xi xií‑yu núú Jèsús òré ní xiní ñáhá‑xí xìi‑gá, te xíǎⁿ ní quide níhi ní cáháⁿ‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu xii Jèsús:
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Te Jèsús ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu ní xɨ́hɨ‑xi‑áⁿ sǎ vǎ càháⁿ‑yu núú ñǎyiu yoo cùu‑gá.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te Jèsús ní sáá‑gá ɨɨⁿ yucu, te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní cana‑gá nchaa cue tée càchí iní‑gá. Te òré ní quexìo nchaa cue tée‑áⁿ nǔú‑gǎ,
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 te ní cáxi‑gá úxúú tnàhá cue tée caca cuu ndɨhɨ‑gá, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ tendaha‑gǎ quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá núú ñǎyiu.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 Te ní sáñaha‑gǎ xii‑güedé tnúhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑güedé cuèndá cada tátna‑güedé ñáyiu cùhú, ndɨhɨ cuèndá queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Te duha xǐnani ndɨ ùxúú cue tée‑áⁿ: Ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Xǐmú, te mee‑gǎ ní taudɨ̀u ñaha‑gá xii‑dé sá cúnàni‑dé Pèlú.
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 Te ɨngá‑dé nání‑dě Jàcobó, te ɨngá‑dé nání‑dě Juàá, te ñaní té Jàcobó‑áⁿ cúú tě Juàá te ndɨ ndùú‑güedé cúú‑güedě déhe té Zebèdeú, te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ nǐ dánání ñàha Jesús xii‑güedé Boànergés, te tnúhu‑áⁿ quéé‑xí: Cue tée ío yáchí cúděéⁿ, duha quèe‑xi tnúhu‑áⁿ.
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Te duha xǐnani dàva‑gá‑güedé: Té Ndrǐxí, té Lìpé, té Bartolòmé, té Màteú, té Mǎxí, té Jàcobó déhe té Àlfeú, té Tàdeú, té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá ní cùu,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 ndɨhɨ té Jùdás Iscàrioté tée ní sáá nduu nǐ sáha cuèndá ñáhá xìi Jesús núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑gá, duha xǐnani cuè tée ní cáxi Jèsús ní xica cuu ndɨhɨ‑gá.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Te ío vài ñáyiu ní tacá‑ni tucú‑yu xíáⁿ, te ni ñǎ ní nǐhí‑gǎ nása cada‑gá caxi‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuèndá sá ǐo vàí‑yu.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Te cue ñáyiu cùu ndɨ mee Jesús ní níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa cùu, te nchaa ñáyiu ñá cùtnuní váha iní‑xi ní cachí‑yu sá nǐ nduu lùcú‑gá nǔu xíǎⁿ cuáháⁿ ñáyiu cùu ndɨ mee Jesús núú ndécú‑gǎ cuèndá candeca ñàhá‑yu xii‑gá núhú ní cùu.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Te cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés véxi ndéé ñuú Jerusàlén ní cáháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá Jèsús, chi ní xítnàha‑güedé:
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Te Jèsús ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú‑güedě nàcuáa tecú tnùní‑güedé tnúhu‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Te nchòhó xìní‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ tée yɨ̀ndaha ɨɨⁿ nacióⁿ vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑dé ndɨhɨ cue tée cùndɨhɨ‑dé, te vá cúdǐi‑dé cunuu‑dě.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tucu ñáyiu xǐndecu ɨɨⁿ‑ni vèhe, chi núu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu, te vá cúdǐi‑yu cundecu càhnú‑yu.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Te núu sácuíhná ñà túú cùu ɨɨⁿnuu‑xi ndɨhɨ cue espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi, te vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi taxi tnùní‑xi te núu ducaⁿ quìde‑xi.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè ñadúhú chi vá ndácú‑güedě cuèndá‑ni quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě vehe ɨɨⁿ tée ío ndee, chi díhna‑gá xíní ñùhu‑xi tnɨɨ‑güedé tée‑áⁿ dacùtu ñaha‑güedé xii‑dé dǎtnùní ducaⁿ te ndacu‑güedé duhu‑güedě nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ncháá sǎ cuèhé sá dúhá quìde ñáyiu, ndɨhɨ nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu cuèndá Yǎ Ndiǒxí cuu cada càhnu iní‑gá.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Dico cue ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá tnàhí‑gá xií‑yu, chi cundecu‑ni cuéchi‑yu núú‑gǎ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑gá chi càchí‑güedé sá ndécú ndɨ̀hɨ‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Te ní quexìo náná Jèsús ndɨhɨ cue ñaní‑gá núú ndécú‑gǎ xǐnutnɨ́ɨ‑yu quehé, te ní xáhǎⁿ‑yu xii ɨɨⁿ ñáyiu xǐndecu‑áⁿ sǎ dáyǎha‑yu tnúhu núú‑gǎ cuèndá quee‑gá ndatnúhu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xií‑yu.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Te cue ñáyiu xǐnucóo nɨ càndéé dɨ̀ñɨ‑gá ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Te dǎtnùní ní xíndéhé vǎha‑gá núú nchàa ñáyiu xǐnucóo nɨ càndéé dɨ̀ñɨ‑gá‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Chi nchaa ñáyiu quìde nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná cue ñaní‑í, ndɨhɨ dàtná cue cúha‑í, ndɨhɨ dàtná nǎnà‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.