Marcos 3
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te Jèsús cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ ndécú ɨ̀ɨⁿ tée ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑dé.
1 Noutra ocasião ele entrou na sinagoga, e estava ali um homem com uma das mãos atrofiada.
2 Te xíáⁿ ndécú cuè tée xìto dayuhu ñaha xii‑gá, te núu cada tátna‑gá tée cùhú‑áⁿ nduu cùu‑xi nduu ndetatú‑güedé ndɨhɨ ñáyiu, cuèndá ducaⁿ te níhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé cuèndá‑gá.
2 Alguns deles estavam procurando um motivo para acusar Jesus; por isso o observavam atentamente, para ver se ele iria curá-lo no sábado.
3 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
3 Jesus disse ao homem da mão atrofiada: "Levante-se e venha para o meio".
4 Te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
4 Depois Jesus lhes perguntou: "O que é permitido fazer no sábado: o bem ou o mal, salvar a vida ou matar? " Mas eles permaneceram em silêncio.
5 Te Jèsús ní xíndéhé vǎha‑gá núú nchàa‑güedé te ní cudééⁿ‑gǎ, te ní ndɨ́hú iní‑gá chi ío sàá iní‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
5 Irado, olhou para os que estavam à sua volta e, profundamente entristecido por causa dos seus corações endurecidos, disse ao homem: "Estenda a mão". Ele a estendeu, e ela foi restaurada.
6 Te cue tée cùu fariséú ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé ɨɨⁿ xichi núú nǐ naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ cue tée cùndɨhɨ té Hèrodés cuèndá ndatnúhu‑güedé nása cada‑güedé cahni‑güedé Jèsús.
6 Então os fariseus saíram e começaram a conspirar com os herodianos contra Jesus, sobre como poderiam matá-lo.
7 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá yuhu làgúná distrìtú Galìleá, te ío cuéhé ñǎyiu distrìtú‑áⁿ nchìcúⁿ ñáhǎ‑yu xii‑gá cuáháⁿ.
7 Jesus retirou-se com os seus discípulos para o mar, e uma grande multidão vinda da Galiléia o seguia.
8 Te núú nǐ quexìo‑gá‑áⁿ nǐ sáháⁿ ñáyiu distrìtú Jùdeá, ñáyiu ñuú Jerusàlén, ñáyiu distrìtú Idùmeá, ñáyiu xǐndecu ndàa ɨngá xio yúte Jòrdán, ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu yatni ñuú Tìrú ndɨhɨ ñuú Sìdón, te ducaⁿ ǐo vàí‑yu ní sáháⁿ núú ndécú‑gǎ chi ní níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa quìde‑gá.
8 Quando ouviram a respeito de tudo o que ele estava fazendo, muitas pessoas procedentes da Judéia, de Jerusalém, da Iduméia e das regiões do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom foram atrás dele.
9 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá cádá tǔha‑güedé ɨɨⁿ bàrcú cuèndá caa‑gá núú‑xi cuèndá sá vǎ dádèhnde ñahá‑yu xii‑gá chi ío cuéhě‑yu.
9 Por causa da multidão, ele disse aos discípulos que lhe preparassem um pequeno barco, para evitar que o comprimissem.
10 Te sá dúcáⁿ nǐ níhǐ‑yu tnúhu sá quídé tǎtna‑gá ñáyiu cùhú, núu xíǎⁿ nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú súúní dìcó ngǒnchihi tnàhá‑yu cuáháⁿ‑yu núú ndécú‑gǎ cuìní‑yu tnándeé ñáhǎ‑yu xii‑gá cuèndá sá cuìní‑yu ndúha‑yu.
10 Pois ele havia curado a muitos, de modo que os que sofriam de doenças ficavam se empurrando para conseguir tocar nele.
11 Te cue ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní sanu xɨtɨ ñàha‑xi xií‑yu núú Jèsús òré ní xiní ñáhá‑xí xìi‑gá, te xíǎⁿ ní quide níhi ní cáháⁿ‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu xii Jèsús:
11 Sempre que os espíritos imundos o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: "Tu és o Filho de Deus".
12 Te Jèsús ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu ní xɨ́hɨ‑xi‑áⁿ sǎ vǎ càháⁿ‑yu núú ñǎyiu yoo cùu‑gá.
12 Mas ele lhes dava ordens severas para que não dissessem quem ele era.
13 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te Jèsús ní sáá‑gá ɨɨⁿ yucu, te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní cana‑gá nchaa cue tée càchí iní‑gá. Te òré ní quexìo nchaa cue tée‑áⁿ nǔú‑gǎ,
13 Jesus subiu a um monte e chamou a si aqueles que ele quis, os quais vieram para junto dele.
14 te ní cáxi‑gá úxúú tnàhá cue tée caca cuu ndɨhɨ‑gá, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ tendaha‑gǎ quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá núú ñǎyiu.
14 Escolheu doze, designando-os como apóstolos, para que estivessem com ele, os enviasse a pregar
15 Te ní sáñaha‑gǎ xii‑güedé tnúhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑güedé cuèndá cada tátna‑güedé ñáyiu cùhú, ndɨhɨ cuèndá queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu.
15 e tivessem autoridade para expulsar demônios.
16 Te duha xǐnani ndɨ ùxúú cue tée‑áⁿ: Ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Xǐmú, te mee‑gǎ ní taudɨ̀u ñaha‑gá xii‑dé sá cúnàni‑dé Pèlú.
16 Estes são os doze que ele escolheu: Simão, a quem deu o nome de Pedro;
17 Te ɨngá‑dé nání‑dě Jàcobó, te ɨngá‑dé nání‑dě Juàá, te ñaní té Jàcobó‑áⁿ cúú tě Juàá te ndɨ ndùú‑güedé cúú‑güedě déhe té Zebèdeú, te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ nǐ dánání ñàha Jesús xii‑güedé Boànergés, te tnúhu‑áⁿ quéé‑xí: Cue tée ío yáchí cúděéⁿ, duha quèe‑xi tnúhu‑áⁿ.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa filhos do trovão;
18 Te duha xǐnani dàva‑gá‑güedé: Té Ndrǐxí, té Lìpé, té Bartolòmé, té Màteú, té Mǎxí, té Jàcobó déhe té Àlfeú, té Tàdeú, té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá ní cùu,
18 André; Filipe; Bartolomeu; Mateus; Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o zelote,
19 ndɨhɨ té Jùdás Iscàrioté tée ní sáá nduu nǐ sáha cuèndá ñáhá xìi Jesús núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑gá, duha xǐnani cuè tée ní cáxi Jèsús ní xica cuu ndɨhɨ‑gá.
19 e Judas Iscariotes, que o traiu.
20 Te ío vài ñáyiu ní tacá‑ni tucú‑yu xíáⁿ, te ni ñǎ ní nǐhí‑gǎ nása cada‑gá caxi‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuèndá sá ǐo vàí‑yu.
20 Então Jesus entrou numa casa, e novamente reuniu-se ali uma multidão, de modo que ele e os seus discípulos não conseguiam nem comer.
21 Te cue ñáyiu cùu ndɨ mee Jesús ní níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa cùu, te nchaa ñáyiu ñá cùtnuní váha iní‑xi ní cachí‑yu sá nǐ nduu lùcú‑gá nǔu xíǎⁿ cuáháⁿ ñáyiu cùu ndɨ mee Jesús núú ndécú‑gǎ cuèndá candeca ñàhá‑yu xii‑gá núhú ní cùu.
21 Quando seus familiares ouviram falar disso, saíram para apoderar-se dele, pois diziam: "Ele está fora de si".
22 Te cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés véxi ndéé ñuú Jerusàlén ní cáháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá Jèsús, chi ní xítnàha‑güedé:
22 E os mestres da lei que haviam descido de Jerusalém diziam: "Ele está com Belzebu! Pelo príncipe dos demônios é que ele expulsa demônios".
23 Te Jèsús ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú‑güedě nàcuáa tecú tnùní‑güedé tnúhu‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
23 Então Jesus os chamou e lhes falou por parábolas: "Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Te nchòhó xìní‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ tée yɨ̀ndaha ɨɨⁿ nacióⁿ vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑dé ndɨhɨ cue tée cùndɨhɨ‑dé, te vá cúdǐi‑dé cunuu‑dě.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, não poderá subsistir.
25 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tucu ñáyiu xǐndecu ɨɨⁿ‑ni vèhe, chi núu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu, te vá cúdǐi‑yu cundecu càhnú‑yu.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, também não poderá subsistir.
26 Te núu sácuíhná ñà túú cùu ɨɨⁿnuu‑xi ndɨhɨ cue espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi, te vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi taxi tnùní‑xi te núu ducaⁿ quìde‑xi.
26 E se Satanás se opuser a si mesmo e estiver dividido, não poderá subsistir; chegou o seu fim.
27 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè ñadúhú chi vá ndácú‑güedě cuèndá‑ni quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě vehe ɨɨⁿ tée ío ndee, chi díhna‑gá xíní ñùhu‑xi tnɨɨ‑güedé tée‑áⁿ dacùtu ñaha‑güedé xii‑dé dǎtnùní ducaⁿ te ndacu‑güedé duhu‑güedě nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé.
27 De fato, ninguém pode entrar na casa do homem forte e levar dali os seus bens, sem que antes o amarre. Só então poderá roubar a casa dele.
28 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ncháá sǎ cuèhé sá dúhá quìde ñáyiu, ndɨhɨ nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu cuèndá Yǎ Ndiǒxí cuu cada càhnu iní‑gá.
28 Eu lhes asseguro que todos os pecados e blasfêmias dos homens lhes serão perdoados,
29 Dico cue ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá tnàhí‑gá xií‑yu, chi cundecu‑ni cuéchi‑yu núú‑gǎ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão: é culpado de pecado eterno".
30 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑gá chi càchí‑güedé sá ndécú ndɨ̀hɨ‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha.
30 Jesus falou isso porque eles estavam dizendo: "Ele está com um espírito imundo".
31 Te ní quexìo náná Jèsús ndɨhɨ cue ñaní‑gá núú ndécú‑gǎ xǐnutnɨ́ɨ‑yu quehé, te ní xáhǎⁿ‑yu xii ɨɨⁿ ñáyiu xǐndecu‑áⁿ sǎ dáyǎha‑yu tnúhu núú‑gǎ cuèndá quee‑gá ndatnúhu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xií‑yu.
31 Então chegaram a mãe e os irmãos de Jesus. Ficando do lado de fora, mandaram alguém chamá-lo.
32 Te cue ñáyiu xǐnucóo nɨ càndéé dɨ̀ñɨ‑gá ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
32 Havia muita gente assentada ao seu redor; e lhe disseram: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram".
33 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
33 "Quem é minha mãe, e quem são meus irmãos? ", perguntou ele.
34 Te dǎtnùní ní xíndéhé vǎha‑gá núú nchàa ñáyiu xǐnucóo nɨ càndéé dɨ̀ñɨ‑gá‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
34 Então olhou para os que estavam assentados ao seu redor e disse: "Aqui estão minha mãe e meus irmãos!
35 Chi nchaa ñáyiu quìde nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná cue ñaní‑í, ndɨhɨ dàtná cue cúha‑í, ndɨhɨ dàtná nǎnà‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
35 Quem faz a vontade de Deus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.