Marcos 3
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC
1 Te Jèsús cuánguɨhu tucu‑gá xɨtɨ́ veñúhu, te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ ndécú ɨ̀ɨⁿ tée ní yíchí ɨɨⁿ xio ndaha‑dé.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Te xíáⁿ ndécú cuè tée xìto dayuhu ñaha xii‑gá, te núu cada tátna‑gá tée cùhú‑áⁿ nduu cùu‑xi nduu ndetatú‑güedé ndɨhɨ ñáyiu, cuèndá ducaⁿ te níhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cacáⁿ cuéchi‑güedé cuèndá‑gá.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Te ní xícáⁿ tnúhú‑gǎ núú‑güedě, te xǎhaⁿ‑gǎ:
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Te Jèsús ní xíndéhé vǎha‑gá núú nchàa‑güedé te ní cudééⁿ‑gǎ, te ní ndɨ́hú iní‑gá chi ío sàá iní‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii tée cùhú ndaha‑xi‑áⁿ:
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Te cue tée cùu fariséú ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé ɨɨⁿ xichi núú nǐ naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ cue tée cùndɨhɨ té Hèrodés cuèndá ndatnúhu‑güedé nása cada‑güedé cahni‑güedé Jèsús.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Te Jèsús ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá yuhu làgúná distrìtú Galìleá, te ío cuéhé ñǎyiu distrìtú‑áⁿ nchìcúⁿ ñáhǎ‑yu xii‑gá cuáháⁿ.
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 Te núú nǐ quexìo‑gá‑áⁿ nǐ sáháⁿ ñáyiu distrìtú Jùdeá, ñáyiu ñuú Jerusàlén, ñáyiu distrìtú Idùmeá, ñáyiu xǐndecu ndàa ɨngá xio yúte Jòrdán, ndɨhɨ ñáyiu xǐndecu yatni ñuú Tìrú ndɨhɨ ñuú Sìdón, te ducaⁿ ǐo vàí‑yu ní sáháⁿ núú ndécú‑gǎ chi ní níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa quìde‑gá.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá cádá tǔha‑güedé ɨɨⁿ bàrcú cuèndá caa‑gá núú‑xi cuèndá sá vǎ dádèhnde ñahá‑yu xii‑gá chi ío cuéhě‑yu.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Te sá dúcáⁿ nǐ níhǐ‑yu tnúhu sá quídé tǎtna‑gá ñáyiu cùhú, núu xíǎⁿ nchaa dava‑gá ñáyiu cùhú súúní dìcó ngǒnchihi tnàhá‑yu cuáháⁿ‑yu núú ndécú‑gǎ cuìní‑yu tnándeé ñáhǎ‑yu xii‑gá cuèndá sá cuìní‑yu ndúha‑yu.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Te cue ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ní sanu xɨtɨ ñàha‑xi xií‑yu núú Jèsús òré ní xiní ñáhá‑xí xìi‑gá, te xíǎⁿ ní quide níhi ní cáháⁿ‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu xii Jèsús:
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Te Jèsús ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu ní xɨ́hɨ‑xi‑áⁿ sǎ vǎ càháⁿ‑yu núú ñǎyiu yoo cùu‑gá.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu te Jèsús ní sáá‑gá ɨɨⁿ yucu, te xíáⁿ ndécú‑gǎ ní cana‑gá nchaa cue tée càchí iní‑gá. Te òré ní quexìo nchaa cue tée‑áⁿ nǔú‑gǎ,
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 te ní cáxi‑gá úxúú tnàhá cue tée caca cuu ndɨhɨ‑gá, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ tendaha‑gǎ quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá núú ñǎyiu.
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 Te ní sáñaha‑gǎ xii‑güedé tnúhu ndee ìní cundecu ndɨhɨ‑güedé cuèndá cada tátna‑güedé ñáyiu cùhú, ndɨhɨ cuèndá queñuhu‑güedé nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Te duha xǐnani ndɨ ùxúú cue tée‑áⁿ: Ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Xǐmú, te mee‑gǎ ní taudɨ̀u ñaha‑gá xii‑dé sá cúnàni‑dé Pèlú.
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Te ɨngá‑dé nání‑dě Jàcobó, te ɨngá‑dé nání‑dě Juàá, te ñaní té Jàcobó‑áⁿ cúú tě Juàá te ndɨ ndùú‑güedé cúú‑güedě déhe té Zebèdeú, te ndɨ ndùú cue tée‑áⁿ nǐ dánání ñàha Jesús xii‑güedé Boànergés, te tnúhu‑áⁿ quéé‑xí: Cue tée ío yáchí cúděéⁿ, duha quèe‑xi tnúhu‑áⁿ.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Te duha xǐnani dàva‑gá‑güedé: Té Ndrǐxí, té Lìpé, té Bartolòmé, té Màteú, té Mǎxí, té Jàcobó déhe té Àlfeú, té Tàdeú, té Xǐmú tée ní cundɨhɨ cue tée canànistá ní cùu,
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 ndɨhɨ té Jùdás Iscàrioté tée ní sáá nduu nǐ sáha cuèndá ñáhá xìi Jesús núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑gá, duha xǐnani cuè tée ní cáxi Jèsús ní xica cuu ndɨhɨ‑gá.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Te ío vài ñáyiu ní tacá‑ni tucú‑yu xíáⁿ, te ni ñǎ ní nǐhí‑gǎ nása cada‑gá caxi‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá cuèndá sá ǐo vàí‑yu.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Te cue ñáyiu cùu ndɨ mee Jesús ní níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa cùu, te nchaa ñáyiu ñá cùtnuní váha iní‑xi ní cachí‑yu sá nǐ nduu lùcú‑gá nǔu xíǎⁿ cuáháⁿ ñáyiu cùu ndɨ mee Jesús núú ndécú‑gǎ cuèndá candeca ñàhá‑yu xii‑gá núhú ní cùu.
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Te cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés véxi ndéé ñuú Jerusàlén ní cáháⁿ cuèhé‑güedé cuèndá Jèsús, chi ní xítnàha‑güedé:
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Te Jèsús ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú‑güedě nàcuáa tecú tnùní‑güedé tnúhu‑gá, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Te nchòhó xìní‑ndó sǎ nǔu ɨɨⁿ tée yɨ̀ndaha ɨɨⁿ nacióⁿ vá cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑dé ndɨhɨ cue tée cùndɨhɨ‑dé, te vá cúdǐi‑dé cunuu‑dě.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tucu ñáyiu xǐndecu ɨɨⁿ‑ni vèhe, chi núu vá cúú ɨ̀ɨⁿnuú‑yu, te vá cúdǐi‑yu cundecu càhnú‑yu.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Te núu sácuíhná ñà túú cùu ɨɨⁿnuu‑xi ndɨhɨ cue espíritú cúndɨ̀hɨ‑xi, te vá cúdǐi‑xi cundecu‑xi taxi tnùní‑xi te núu ducaⁿ quìde‑xi.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 ’Te nchòhó xìní‑ndó sǎ cuè ñadúhú chi vá ndácú‑güedě cuèndá‑ni quɨ́hu‑güedé duhu‑güedě vehe ɨɨⁿ tée ío ndee, chi díhna‑gá xíní ñùhu‑xi tnɨɨ‑güedé tée‑áⁿ dacùtu ñaha‑güedé xii‑dé dǎtnùní ducaⁿ te ndacu‑güedé duhu‑güedě nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ncháá sǎ cuèhé sá dúhá quìde ñáyiu, ndɨhɨ nchaa tnúhu cuèhé tnúhu duha càháⁿ‑yu cuèndá Yǎ Ndiǒxí cuu cada càhnu iní‑gá.
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 Dico cue ñáyiu na càháⁿ cuèhé cuèndá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ vǎ cádá càhnu iní ñáhá tnàhí‑gá xií‑yu, chi cundecu‑ni cuéchi‑yu núú‑gǎ nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑gá chi càchí‑güedé sá ndécú ndɨ̀hɨ‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha.
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Te ní quexìo náná Jèsús ndɨhɨ cue ñaní‑gá núú ndécú‑gǎ xǐnutnɨ́ɨ‑yu quehé, te ní xáhǎⁿ‑yu xii ɨɨⁿ ñáyiu xǐndecu‑áⁿ sǎ dáyǎha‑yu tnúhu núú‑gǎ cuèndá quee‑gá ndatnúhu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xií‑yu.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Te cue ñáyiu xǐnucóo nɨ càndéé dɨ̀ñɨ‑gá ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 Te dǎtnùní ní xíndéhé vǎha‑gá núú nchàa ñáyiu xǐnucóo nɨ càndéé dɨ̀ñɨ‑gá‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Chi nchaa ñáyiu quìde nacuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná cue ñaní‑í, ndɨhɨ dàtná cue cúha‑í, ndɨhɨ dàtná nǎnà‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.