Marcos 1

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Duha ní quesaha tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó tnǔhu Xítohó Jesucrìstú Déhe Yá Ndiǒxí.
1 Princípio da boa nova de Jesus Cristo, Filho de Deus. Conforme está escrito no profeta Isaías:
2 Te ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii Déhe‑gá, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ:
2 Eis que envio o meu anjo diante de ti: ele preparará o teu caminho.
3 Te tée‑áⁿ quɨhɨ‑dé xɨtɨ́ yucu te níhi cáháⁿ‑dé cúñaha‑dě xii ñáyiu:
3 Uma voz clama no deserto: Traçai o caminho do Senhor, aplanai as suas veredas {Mal 3,1; Is 40,3}.
4 Te tée dii cuèndá‑xi ní ngódó tnùní‑áⁿ nání‑dě Juàá, te tée‑áⁿ nǐ xɨ́hɨ‑dé xɨtɨ́ yucu ní cáháⁿ‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí, te ní xóo dacuàndute‑dé ñáyiu, te duha ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
4 João Batista apareceu no deserto e pregava um batismo de conversão para a remissão dos pecados.
5 Te nchaa ñáyiu distrìtú Jùdeá, ndɨhɨ ñáyiu ñuú Jerusàlén ní sáháⁿ‑yu ndéé yúte Jòrdán núú ndécú tě Juàá ní xíndedóho‑yu nchaa tnúhu ní cáháⁿ‑dé. Te cue ñáyiu ní náhmá nchaa yícá cuěchi‑xi te ní dácuándùte ñaha‑dé xií‑yu.
5 E saíam para ir ter com ele toda a Judéia, toda Jerusalém, e eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6 Te té Juàá‑áⁿ nǐ xíhnu‑dé dóó idi càméyu, te ɨɨⁿ ñɨɨ ní cuu pàñú xɨtɨ́‑dé, te ní xóo caxi‑dé tɨ́ca làngóstá ndɨhɨ ndudí ñúñú cuéchí.
6 João andava vestido de pêlo de camelo e trazia um cinto de couro em volta dos rins, e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Te ní xáhaⁿ tùcu‑dé xii ñáyiu:
7 Ele pôs-se a proclamar: "Depois de mim vem outro mais poderoso do que eu, ante o qual não sou digno de me prostrar para desatar-lhe a correia do calçado.
8 Te yúhú dácuàndute ñaha‑í xii‑ndo, dico mee‑dě taxi‑dé Espíritú Yǎ Ndiǒxí cundecu ndɨhɨ‑ndo —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
8 Eu vos batizei com água; ele, porém, vos batizará no Espírito Santo."
9 Te dàvá‑áⁿ nǐ quee Jèsús ñuú Nazàrét ɨɨⁿ ñuú yɨ́ndèhu distritú Galìleá cuáháⁿ‑gá yúte Jòrdán. Te yàcáⁿ ní dácuándùte ñaha té Juàá xii‑gá.
9 Ora, naqueles dias veio Jesus de Nazaré, da Galiléia, e foi batizado por João no Jordão.
10 Te òré ní nene‑gá xɨtɨ́ ndute, te ní xiní‑gá nchìí andɨu, te ní quee Espíritú Yǎ Ndiǒxí véxi cuuⁿ‑xi ngúndecu ndɨhɨ ñaha‑xi xìi‑gá, te dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ lómá cáá Espíritú‑áⁿ věxi cuuⁿ‑xi.
10 No momento em que Jesus saía da água, João viu os céus abertos e descer o Espírito em forma de pomba sobre ele.
11 Te òré‑áⁿ nǐ tecú ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ndéé andɨu, te xǎhaⁿ‑gǎ xii Jèsús:
11 E ouviu-se dos céus uma voz: "Tu és o meu Filho muito amado; em ti ponho minha afeição."
12 Te Espíritú Yǎ Ndiǒxí ndécá‑xí Jèsús cuáháⁿ ɨɨⁿ xɨtɨ́ yucu.
12 E logo o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Te xɨtɨ́ yucu‑áⁿ ìó víhí quɨ̀tɨ dééⁿ, te xíáⁿ ndécú Jèsús ní ngüíta sácuíhná quídé yìca‑xi cada‑gá ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑gá cada‑gá dico ñá túú ní sàndáá iní‑gá. Te cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní xinu cuechi‑xi nǔú‑gǎ. Te ní xíndecu‑gá údico nduu xɨtɨ́ yucu‑áⁿ.
13 Aí esteve quarenta dias. Foi tentado pelo demônio e esteve em companhia dos animais selvagens. E os anjos o serviam.
14 Te sátá nǐ ngava té Juàá vecaá, te Jèsús cuáháⁿ‑gá distrìtú Galìleá dànehé‑gá ñáyiu tnúhu váha, tnúhu sá càháⁿ nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
14 Depois que João foi preso, Jesus dirigiu-se para a Galiléia. Pregava o Evangelho de Deus, e dizia:
15 Te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
15 "Completou-se o tempo e o Reino de Deus está próximo; fazei penitência e crede no Evangelho."
16 Te Jèsús ñúhú‑gǎ ichi cuáháⁿ‑gá tá yǎha‑gá yuhu làgúná Galìleá, te ní xiní‑gá té Xǐmú ndɨhɨ ñaní‑dé té Ndrǐxí xǐdáquěe‑güedé ñunu‑güedé xɨtɨ́ ndute tnɨ̀ɨ‑güedé chácá, chi quɨtɨ tnàhí‑áⁿ cúú chìuⁿ‑güedé tnɨ́ɨ́‑güedě‑dɨ.
16 Passando ao longo do mar da Galiléia, viu Simão e André, seu irmão, que lançavam as redes ao mar, pois eram pescadores.
17 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
17 Jesus disse-lhes: "Vinde após mim; eu vos farei pescadores de homens."
18 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ dáñá cuè tée‑áⁿ ñunu‑güedé te ní tuha ñaha‑güedě xii‑gá.
18 Eles, no mesmo instante, deixaram as redes e seguiram-no.
19 Te cuáháⁿ‑gá luha‑gá, te ní xiní‑gá té Jàcobó ndɨhɨ ñaní‑dé té Juàá ñúhú‑güedě xɨtɨ́ bàrcú‑güedé nátɨ̌cu‑güedé ñunu‑güedé, te ndɨ ndùú‑güedé cúú‑güedě déhe té Zebèdeú.
19 Uns poucos passos mais adiante, viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam numa barca, consertando as redes. E chamou-os logo.
20 Te ní cana ñaha‑gǎ xii‑güedé, te ní dándǒo‑güedé tǎtá‑güedě ndɨhɨ cue tée xìnu cuechi núú‑güedě xɨtɨ́ bàrcú, te ní tuha ñaha‑güedě xii‑gá.
20 Eles deixaram na barca seu pai Zebedeu com os empregados e o seguiram.
21 Te ní quexìo Jesús ndɨhɨ cue tée‑áⁿ ɨɨⁿ ñuú nání Càpernaúm, te yàcáⁿ ndécú‑gǎ ní tnahá nduu ndètatú ñáyiu, te cuánguɨhu‑gá veñúhu ñáyiu isràél dànehé ñáhá‑gǎ xií‑yu.
21 Dirigiram-se para Cafarnaum. E já no dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e pôs-se a ensinar.
22 Te xǐcuñúhu vìhí‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá, chi quìde‑gá sá cúú‑gǎ ɨɨⁿ Yaá táxí tnùní víhí, te ñá túú dàcuaha ñaha‑gá xií‑yu dàtná dácuàha ñaha cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés.
22 Maravilhavam-se da sua doutrina, porque os ensinava como quem tem autoridade e não como os escribas.
23 Te xɨtɨ́ veñúhu‑áⁿ ndécú tnàhá ɨɨⁿ tée yɨ̀hɨ ñaha ɨɨⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha, te espíritú‑áⁿ nǐ quide‑xi níhi ní cáháⁿ tée‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús:
23 Ora, na sinagoga deles achava-se um homem possesso de um espírito imundo, que gritou:
24 —¿Te ná cuìní yòhó Jèsús tée ñuú Nazàrét cada ñaha‑n xìi‑ndɨ́ nǔu véxi‑n nǔú ndécú‑ndɨ̌‑i? ¿Áⁿ věxi‑n dànaa ñaha‑n xii‑ndɨ́? Chi yúhú xìní ñáhà‑í xii‑n sǎ cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée ñá túú tnàhí cuéchi‑xi, chi núú Yǎ Ndiǒxí ní quee‑n věxi‑n ñùyíú‑a —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
24 "Que tens tu conosco, Jesus de Nazaré? Vieste perder-nos? Sei quem és: o Santo de Deus!
25 Dico Jèsús ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ:
25 Mas Jesus intimou-o, dizendo: "Cala-te, sai deste homem!"
26 Te espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ dácǔyɨ̀hɨ́ ñáhá‑xí xìi tée‑áⁿ, te ní dácáná sàa ñaha‑xi, te ní quee‑xi yɨquɨ cùñú‑dé cuáháⁿ‑xi.
26 O espírito imundo agitou-o violentamente e, dando um grande grito, saiu.
27 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ ǐo ní cuñúhu‑yu, te ní xítnàhá‑yu:
27 Ficaram todos tão admirados, que perguntavam uns aos outros: "Que é isto? Eis um ensinamento novo, e feito com autoridade; além disso, ele manda até nos espíritos imundos e lhe obedecem!"
28 Te ío ndɨ̌hɨ ní níhí nchaa ñáyiu dava‑gá ñuú yɨ́ndèhu distritú Galìleá tnúhu nchaa nàcuáa càháⁿ Jèsús ndɨhɨ nchaa sá quídé‑gǎ.
28 A sua fama divulgou-se logo por todos os arredores da Galiléia.
29 Te òré ní ndee Jèsús veñúhu cue ñáyiu isràél, te cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ té Jàcobó ndɨhɨ té Juàá vehe té Xǐmú ndɨhɨ té Ndrǐxí.
29 Assim que saíram da sinagoga, dirigiram-se com Tiago e João à casa de Simão e André.
30 Te nǎná ñadɨ̀hɨ́ té Xǐmú cùhú‑aⁿ ñùhu vihi‑aⁿ cahni, te ndɨ̌hɨ‑ni ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús sá cùhú‑aⁿ.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre; e sem tardar, falaram-lhe a respeito dela.
31 Te ní sáháⁿ‑gá núú cáá ñàha cuhú‑áⁿ te ní tnɨɨ‑gá ndaha‑aⁿ ní ndocani ñaha‑gǎ xii‑aⁿ. Te òré‑ni‑áⁿ nǐ nchíco‑aⁿ cahni, te ní ngüíta‑aⁿ xìnu cuechi‑aⁿ núú‑güedě ndɨhɨ‑gá.
31 Aproximando-se ele, tomou-a pela mão e levantou-a; imediatamente a febre a deixou e ela pôs-se a servi-los.
32 Te òré sa cuìní‑xi cundɨquɨⁿ te ní quexìo ñáyiu núú ndécú Jèsús, te nchaa ñáyiu cùhú ní dátàcá‑yu ndècá‑yu ní sáá núú‑gǎ, te tnàhá cue ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ndècá‑yu ní sáá núú‑gǎ.
32 À tarde, depois do pôr-do-sol, levaram-lhe todos os enfermos e possessos do demônio.
33 Te nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ nǐ chítú níhnǔ‑yu yuyèhe vehe núú nǐ quexìo Jesús.
33 Toda a cidade estava reunida diante da porta.
34 Te Jèsús ní quide tátna‑gá nchaa ñáyiu cùhú cuěi ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ ndɨ̀ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú cuěhé tnàhá‑yu ɨɨⁿ ɨɨ́ⁿ‑yu, te ní queñuhu‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha yɨ̀hɨ ñaha xii ñáyiu, te ñá túú ní dàña‑gá cáháⁿ cue espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ ni ɨ̀ɨⁿ tnúhu, te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi cue espíritú‑áⁿ sa xìní‑xi yoo cùu‑gá.
34 Ele curou muitos que estavam oprimidos de diversas doenças, e expulsou muitos demônios. Não lhes permitia falar, porque o conheciam.
35 Te òré vátá tǔndaá váha‑gá ní ndacóo Jèsús cuáháⁿ‑gá ɨɨⁿ xio yuhu ñùú núú ñà túú ñǎyiu ndècu cuendá yàcáⁿ cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Yǎ Ndiǒxí.
35 De manhã, tendo-se levantado muito antes do amanhecer, ele saiu e foi para um lugar deserto, e ali se pôs em oração.
36 Te té Xǐmú ndɨhɨ cue tée cùndɨhɨ‑dé nándùcu ñaha‑güedé xii‑gá.
36 Simão e os seus companheiros saíram a procurá-lo.
37 Te òré ní naníhí ñáhá‑güedě xii‑gá, te ní xáhaⁿ‑güedě:
37 Encontraram-no e disseram-lhe: "Todos te procuram."
38 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
38 E ele respondeu-lhes: "Vamos às aldeias vizinhas, para que eu pregue também lá, pois, para isso é que vim."
39 Te Jèsús tá xìca ndodo‑gá cuáháⁿ nchaa ñuú yɨ́ndèhu distritú Galìleá dánèhé‑gá ñáyiu, te ndɨ tnahá ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñuú sàá‑gá te ducaⁿ cuǎnguɨhu‑gá veñúhu‑yu dànehé ñáhá‑gǎ xií‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí, te cue ñáyiu yɨ̀hɨ ñaha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha ta quèñuhu‑gá nchaa espíritú‑áⁿ yɨquɨ cùñú‑yu cuáháⁿ.
39 Ele retirou-se dali, pregando em todas as sinagogas e por toda a Galiléia, e expulsando os demônios.
40 Te ní quexìo ɨɨⁿ tée tnàhá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó nǔú Jèsús, te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě núú‑gǎ càháⁿ ndàhú‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
40 Aproximou-se dele um leproso, suplicando-lhe de joelhos: "Se queres, podes limpar-me."
41 Te Jèsús ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xii‑dé te ní dácàá‑gá ndaha‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑dé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
41 Jesus compadeceu-se dele, estendeu a mão, tocou-o e lhe disse: "Eu quero, sê curado."
42 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xócuɨ̀ñɨ́ cuéhé tnàhá‑dé.
42 E imediatamente desapareceu dele a lepra e foi purificado.
43 — ausente —
43 Jesus o despediu imediatamente com esta severa admoestação:
44 — ausente —
44 "Vê que não o digas a ninguém; mas vai, mostra-te ao sacerdote e apresenta, pela tua purificação, a oferenda prescrita por Moisés para lhe servir de testemunho."
45 Te tée ní cuhú‑áⁿ nǐ xica‑dé cuáháⁿ‑dé, te ní ngüíta‑dé xǎhaⁿ‑dě xii nchaa ñáyiu ta nàníhí‑dě nàcuáa ní quide Jèsús ní quide tátna ñaha‑gǎ xii‑dé. Te sá dúcáⁿ nǐ xíté nuu tée‑áⁿ cuèndú nàcuáa ní quide ñaha Jèsús xii‑dé ní quide tátna ñaha‑gǎ ní ndúha‑dé, te xíǎⁿ nǔu dayuhu nǐ xóo quɨ́hu‑gá dava ñuú núú ǐo vài ñáyiu ndèhe ñaha xii‑gá, te ní xóo cundecu‑gá xɨtɨ́ yucu núú ñà túú ñǎyiu ndècu. Te nchaa ñuú ní quee ñáyiu ní sáháⁿ‑yu núú ndécú‑gǎ ní cáháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
45 Este homem, porém, logo que se foi, começou a propagar e divulgar o acontecido, de modo que Jesus não podia entrar publicamente numa cidade. Conservava-se fora, nos lugares despovoados; e de toda parte vinham ter com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.