Marcos 15
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH
1 Te sátá nǐ túndaá te cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée cùnuu ní xíndecu jùndá ní natacá‑güedé, te ní dácútú‑güedě Jèsús te ndèca ñaha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ núú tě Pìlatú.
1 Assim que amanheceu, os chefes dos sacerdotes se reuniram com os líderes dos judeus, e com os mestres da Lei, e com todo o Conselho Superior e fizeram os seus planos. Eles amarraram Jesus, e o levaram, e entregaram a Pilatos.
2 Te té Pìlatú ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
2 Pilatos perguntou: — Você é o rei dos judeus?
3 Te cue tée cùu dútú cúnùu dacaa‑güedé vài cuéchi dɨ́quɨ́‑gǎ.
3 E os chefes dos sacerdotes faziam muitas acusações contra ele.
4 Te té Pìlatú ní xícáⁿ tnúhú tùcu‑dé núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
4 Então Pilatos fez outra pergunta: — Você não vai responder? Veja quantas acusações estão fazendo contra você!
5 Dico Jèsús ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑gá te té Pìlatú ío ní cuñúhu‑dé sá dúcáⁿ ñà túú tnàhí ni cǎháⁿ‑gá.
5 Porém Jesus não disse mais nada, e Pilatos ficou muito admirado com isso.
6 Te ndɨ tnahá nduu vìco pascuá dácǎcu té Pìlatú ɨɨⁿ tée yɨ̀hɨ vecaá chi ducaⁿ tnàhí quìde‑dé, te mee ñǎyiu càháⁿ‑yu te núu ndědacàa tée yɨ̀hɨ vecaá‑áⁿ cǎcu‑dé, te tée‑áⁿ dácǎcu‑dé.
6 Em toda Festa da Páscoa , o Governador costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
7 Te yɨ̀hɨ ɨɨⁿ tée nàni Barrabás vecaá ndɨhɨ dava‑gá cue tée cùndɨhɨ‑dé. Te té Barràbás‑áⁿ nǐ sanu ichi‑dé ñáyiu ñuú ɨngá ichi, te ní ngüíta‑yu ndɨhɨ‑dé ní cuu úhú iní‑yu cue tée cùchiuⁿ, te ní sahni‑dé ndɨ́yɨ núu xíǎⁿ ní chihi ñaha‑güedě vecaá xii‑dé.
7 Naquela ocasião um homem chamado Barrabás estava preso na cadeia junto com alguns homens que tinham matado algumas pessoas numa revolta.
8 Te nchaa ñáyiu ní sáháⁿ‑yu núú tě Pìlatú, te càháⁿ ndàhú‑yu núú‑dě sá ná cádá nàhi‑ni‑dé dàtná quídé‑dě.
8 A multidão veio e começou a pedir que, como era o costume, Pilatos soltasse um preso.
9 Te té Pìlatú ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
9 Então ele perguntou: — Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
10 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ té Pìlatú, chi ní cutnùní iní‑dé sá dìcó sá cuèdú íní cuè dútú cúnùu núu xíǎⁿ ducaⁿ nǐ quide‑güedé ní sáha cuèndá ñáhá‑güedě xii Jèsús núú‑dě.
10 Ele sabia muito bem que os chefes dos sacerdotes tinham inveja de Jesus e que era por isso que o haviam entregado a ele.
11 Te cue dútú cúnùu ní xáhaⁿ‑güedě xii nchaa ñáyiu sá ná cǔñàhá‑yu xii té Pìlatú dàcácu‑dé té Barràbás, te ní quidé‑yu nàcuáa ní xáhaⁿ‑güedě.
11 Mas os chefes dos sacerdotes atiçaram o povo para que pedisse a Pilatos que, em vez de soltar Jesus, ele soltasse Barrabás.
12 Te té Pìlatú ní xícáⁿ tnúhú‑dě núǔ‑yu, te xǎhaⁿ‑dě xií‑yu:
12 Pilatos falou outra vez com o povo. Ele perguntou: — O que vocês querem que eu faça com este homem que vocês chamam de rei dos judeus?
13 Te nchaá‑yu níhi ní cáháⁿ‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu xii‑dé:
13 E eles gritaram: — Crucifica!
14 Te té Pìlatú ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
14 — Que crime ele cometeu? — perguntou Pilatos. Mas eles gritaram ainda mais alto: — Crucifica! Crucifica!
15 Te té Pìlatú ní quide‑dé nàcuáa ní xáhǎⁿ‑yu xii‑dé cuèndá sá cúdɨ̀u‑dé núǔ‑yu, te ní dácǎcu‑dé té Barràbás, te ní táúchíúⁿ‑dě ní cani‑güedé Jèsús ndɨhɨ ñɨɨ. Te sátá dúcáⁿ nǐ quide ñaha‑güedě xii‑gá, te ní táúchíúⁿ‑dě candeca ñaha‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ cata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí.
15 Então Pilatos, querendo agradar o povo, soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
16 Te cue tée cùu sandadú ndécá ñàha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ vechìuⁿ, te dɨu‑ni xíáⁿ cúú vèhe tée cùu gobiernú. Te xíáⁿ nǐ tacá nchaa dava‑gá cue tée cùu sandadú.
16 Aí os soldados levaram Jesus para o pátio interno do Palácio do Governador e reuniram toda a tropa.
17 Te xíáⁿ nǐ dácuíhnú ñàha‑güedé xii‑gá ɨɨⁿ dóó tɨ̌cuèhé víhí, te ní cadúha‑güedé ɨɨⁿ coròná iñu ní chihi‑güedé dɨ́quɨ́‑gǎ.
17 Depois vestiram em Jesus uma capa vermelha e puseram na cabeça dele uma coroa feita de ramos cheios de espinhos.
18 Te ní ngüíta‑güedé níhi càháⁿ‑güedé cúdɨ̀quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě:
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
19 Te càni‑güedé dɨ́quɨ́‑gǎ ndɨhɨ ɨɨⁿ carrùtí, te tɨ̀ú dɨɨ́ ñáhá‑güedě xii‑gá, te ngüɨ̀ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě núú‑gǎ quídé‑güedě sá néhé‑güedě sá yɨ́ñùhu núú‑gǎ dico ñá ndàá chi dìcó cúdɨ̀quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑gá.
19 Batiam na cabeça dele com um bastão, cuspiam nele e se ajoelhavam, fingindo que o estavam adorando.
20 Te sátá dúcáⁿ nǐ cudɨ́quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑gá, te ní nataunuu ñaha‑güedě xii‑gá dóó tɨ̌cuèhé víhí sǎ nǐ dácuíhnú ñàha‑güedé, te ní dándɨ̌únuu ñaha‑güedě xii‑gá dóó méé‑gǎ. Te dǎtnùní ndécá ñàha‑güedé cuáháⁿ núú cátá càa ñaha‑güedé xii‑gá núú cùrúxí.
20 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 Te ichi cuáháⁿ‑güedé ndɨhɨ Jèsús ní naníhí‑güedě ɨɨⁿ tée ñuú Cìrené nání‑dě Xǐmú, te déhe‑dé cúú ɨ̀ɨⁿ tée nàni Lijandrú, ndɨhɨ ɨngá tée nàni Rúfú. Te té Xǐmú‑áⁿ ñúhú‑dě ichi duha cuándixi‑dé ní sáháⁿ‑dé yucu, te ní quide yica‑güedě ní xido‑dé cùrúxí sá nchídó Jèsús.
21 No caminho, os soldados encontraram um homem chamado Simão, que vinha do campo para a cidade. Esse Simão, o pai de Alexandre e Rufo, era da cidade de Cirene. Os soldados obrigaram Simão a carregar a cruz de Jesus
22 Te ndèca‑güedé Jèsús cuáháⁿ ɨɨⁿ xichi núú nání Gǒlgotá, te tnúhu‑áⁿ quéé‑xí: Ɨɨⁿ xichi núú nání yɨ̀quɨ dɨ́quɨ́ ndɨ̌yɨ, duha quèe‑xi tnúhu‑áⁿ.
22 e levaram Jesus para um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
23 Te ní sáñaha‑güedě xii‑gá ndudí sá nǐ quée yúcú nání mìrrá coho‑gá ní cùu dico ñá túú ní xìhi‑gá.
23 Queriam dar a ele vinho misturado com um calmante chamado mirra , mas ele não bebeu.
24 Te ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí. Te sátá dúcáⁿ te cue tée cùu sandadú‑áⁿ nǐ xito ndeé‑güedé nǔu ndědacàa‑güedé cuu cuèndá‑güedé dóó‑gǎ.
24 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
25 Te cùu‑xi caá ɨ́ɨ́ⁿ dátnéé òré ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí.
25 Eram nove horas da manhã quando crucificaram Jesus.
26 Te ní taxi ndecu‑güedé ɨɨⁿ sá ndèé lètrá núú tácàa‑gá. Te lètrá‑áⁿ càháⁿ‑xi ná cuèndá ducaⁿ nǐ quide ñaha‑güedě xii‑gá. Te duha càháⁿ lètrá‑áⁿ: “Tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu isràél”, duha càchí‑xi.
26 Puseram em cima da cruz uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Te tnàhá úú cue tée cùu ñadúhú nǐ sata caa‑güedé dɨu‑ni núú cùrúxí tucu. Te ɨɨⁿ‑dé ní sata caa‑güedé xio cùha‑gá, te ɨngá‑dé ní sata caa‑güedé xio dàtni‑gá.
27 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
28 Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Ɨɨⁿ‑ni nǐ quide ñaha‑güedě xii‑gá ndɨhɨ cue tée ndècu cuéchi‑xi”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
28 [Assim se cumpriu o que as Escrituras Sagradas dizem: “Ele foi tratado como se fosse um criminoso.”]
29 Te nchaa ñáyiu yǎha yatni núú tácàa‑gá dácuìcó‑yu dɨ́quɨ̌‑yu te xǐcuèhé ñáhǎ‑yu xii‑gá, te xǎhǎⁿ‑yu:
29 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias!
30 Te vitna tanùu núú cùrúxí‑áⁿ dàcácu‑n mèe‑n —cachí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
30 Pois desça da cruz e salve-se a si mesmo!
31 Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, chi ní cudɨ́quɨ́ ndeé ñáhá‑güedě xii‑gá, te ní xítnàha‑güedé:
31 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei também caçoavam dele, dizendo: — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!
32 Te núu ndáá sá dɨ́ú‑dě cúú‑dě Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a quɨndaha ñàha xii ñáyiu isràél, te na cùndehe‑o nuu‑dé núú cùrúxí, cuèndá quɨ́ndáá iní‑ó‑dě —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
32 Vamos ver o Messias , o Rei de Israel, descer agora da cruz e então creremos nele! E os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
33 Te òré ní cuu cuádava nduu, te ní cunee nɨhìí ñuyíú, te ducaⁿ‑ni càa ní cuu ndéé caá úní sacuaa.
33 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
34 Te dɨu‑ni òré caá úní sacuaa‑áⁿ nǐhi ní cáháⁿ Jèsús, te xǎhaⁿ‑gǎ xii Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí:
34 Às três horas da tarde Jesus gritou bem alto:
35 Te dava cue tée xǐndecu yatni núú tácàa‑gá‑áⁿ nǐ tecú dóho‑güedé nàcuáa ní cáháⁿ‑gá, te ní xítnàha‑güedé:
35 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Escutem! Ele está chamando Elias!
36 Te ɨɨⁿ cue tée xǐndecu‑áⁿ xínú‑dě ní sáháⁿ ní chindóyo‑dé luha cáchí xɨ̀tɨ́ ndudí íá, te ní chinenu‑dé dɨ́quɨ́ ɨɨⁿ yutnu càni te ní ndocani‑dé chíhí‑dě yuhu‑gá cuèndá coho‑gá. Te ní xáhaⁿ cuè tée xǐndecu‑áⁿ xii tée‑áⁿ:
36 Alguém correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão, deu para Jesus beber e disse: — Esperem! Vamos ver se Elias vem tirá-lo da cruz!
37 Te Jèsús níhi ní canasaa‑gá te ní xíhí‑ni‑gá.
37 Aí Jesus deu um grito forte e morreu.
38 Te sátá dúcáⁿ te ní ndátá dǒó cúú còrtiná xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ní quée dava ndáá, te ndàa núú nǐnu ní ngüíta‑xi ní ndátá.
38 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo.
39 Te tée cùu capitáⁿ nútnɨ̌ɨ‑dé ndàa núú Jèsús, te ndèhe‑dé nàcuáa ní quide‑gá òré ní xíhí‑gá, te ní cachí‑dé:
39 O oficial do exército romano que estava em frente da cruz, vendo Jesus morrer daquele modo, disse: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
40 Te xica xǐnutnɨ́ɨ ɨɨⁿ ǔú ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndéhě‑yu nchaa nàcuáa ní quide ñaha‑güedě xii Jèsús, te tnàhá tá Màriá Magdalèná, ndɨhɨ tá Salòmé, ndɨhɨ tá Màriá nǎná tě Chèé ndɨhɨ té Jàcobó tée càchí‑güedé cúú lǐhli‑gá.
40 Algumas mulheres também estavam ali, olhando de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Salomé e Maria, que era mãe de José e de Tiago, o mais moço.
41 Te cue ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ xica cuú‑yu ndɨhɨ Jèsús distrìtú Galìleá ní xinu cuèchí‑yu núú‑gǎ. Te cue ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ nchìcúⁿ ñáhǎ‑yu xii‑gá ní quexìo ndéé ñuú Jerusàlén ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu dɨ̀hɨ́ nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ.
41 Essas mulheres tinham acompanhado e ajudado Jesus quando ele estava na Galileia. Além dessas, estavam ali muitas outras mulheres que tinham ido com ele para Jerusalém.
42 Te cùu‑xi nduu vispré nduu ndètatú ñáyiu. Te nduu‑ǎⁿ xǐquide túha‑yu sá cúú ɨ̀ngá nduu nduu ndètatú‑yu‑áⁿ, te dɨu‑ni nduu‑ǎ sa ní cuaa vìhi,
42 — ausente —
43 te ɨɨⁿ tée nàni Cheé tée ñuú Arimàteá ní cuyɨɨ‑dě ní sáháⁿ‑dé núú tě Pìlatú, te ní xáhaⁿ‑dě sá nǔu vá cúndèe iní‑dé daña‑dě chindúxi‑dé yɨquɨ cùñú Jèsús. Te tnàhá té Chèé‑áⁿ cúú‑dě ɨɨⁿ tée cùnuu cundɨhɨ‑dé cue tée quìde jundá, te tnàhá‑dé ndétú‑dě sáá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑dé ndɨhɨ cue ñáyiu.
43 — ausente —
44 Te té Pìlatú ío ní cuñúhu‑dé sá dúcáⁿ ǐo ndɨ̌hɨ ní xíhí Jèsús, te ní cana‑dé tée cùu capitáⁿ ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑dě nǔu ndisa sá sà ní xíhí‑gá.
44 Pilatos ficou admirado quando soube que Jesus já estava morto. Chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Te tée cùu capitáⁿ‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii té Pìlatú sá ndàá ní xíhí Jèsús, núu xíǎⁿ té Pìlatú‑áⁿ nǐ sáha‑dé tnúhu chindúxi té Chèé‑áⁿ yɨquɨ cùñú‑gá.
45 Depois de receber a informação do oficial, Pilatos entregou a José o corpo de Jesus.
46 Te té Chèé‑áⁿ nǐ saaⁿ‑dé ɨɨⁿ dóó vǎha, te ní sáháⁿ‑dé ní nunehe‑dé yɨquɨ cùñú Jèsús núú cùrúxí, te ní chidúcúⁿnuu‑dé yɨquɨ cùñú‑gá dóó vǎha sá nǐ saaⁿ‑dé‑áⁿ, te dǎtnùní néhé‑dě yɨquɨ cùñú‑gá cuáháⁿ ní chihi‑dé ɨɨⁿ yaú nchìí yɨquɨ naha càva, te ní sadɨ́‑dé yuhu yàú‑áⁿ ndɨhɨ ɨɨⁿ yúú quèhéⁿ.
46 José comprou um lençol de linho, tirou o corpo da cruz e o enrolou no lençol. Em seguida pôs o corpo num túmulo cavado na rocha e rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo.
47 Te tá Màriá Magdalèná, ndɨhɨ tá Màriá nǎná tě Chèé ní xiní‑yu núú nǐ chihi‑dé yɨquɨ cùñú Jèsús.
47 Maria Madalena e Maria, a mãe de José, estavam olhando e viram onde o corpo de Jesus foi colocado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.