Marcos 14
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI
1 Te cùmání ǔú‑gá nduu te quesaha vìco pascuá, vico xèxi ñáyiu pàá sá ñà túú yɨ̀hɨ levadurá. Te cue dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé dandàhú‑güedé Jèsús cuèndá tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑gá te cahni ñaha‑güedě.
1 Faltavam apenas dois dias para a Páscoa e para a festa dos pães sem fermento. Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de flagrar Jesus em algum erro e matá-lo.
2 Te ní xítnàha‑güedé:
2 Mas diziam: "Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo".
3 Te Jèsús ndécú‑gǎ ñuú Bètaniá vehe ɨɨⁿ tée nàni Xímú, tée ní tnahá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó. Te yɨ̀hɨ Jesús mèsá xéxí‑gǎ ní quexìo ɨɨⁿ ñadɨhɨ́ néhé‑áⁿ ɨ̀ɨⁿ sá nǐ cuáha yúú vǎha yúú nání àlabastrú, te xɨtɨ́ xíǎⁿ ñúhú àcití sàháⁿ tnámí sǎ nání nǎrdú sá ǐo ndèyáhu, te ní táhú‑áⁿ xǐǎⁿ te acìtí ñúhú xɨ̀tɨ́‑xi‑áⁿ nǐ sódó‑aⁿ dɨ́quɨ́ Jèsús.
3 Estando Jesus em Betânia, reclinado à mesa na casa de um homem conhecido como Simão, o leproso, aproximou-se dele certa mulher com um frasco de alabastro contendo um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Te ɨɨⁿ ǔú cue tée xǐndecu‑áⁿ nǐ cudééⁿ‑güedě sá dúcáⁿ nǐ quide‑aⁿ, te ní xítnàha‑güedé:
4 Alguns dos presentes começaram a dizer uns aos outros, indignados: "Por que este desperdício de perfume?
5 Chi váha‑gá nǔu cuyáhu acìtí‑ǎⁿ sá ùní cièndú díhúⁿ denàriú, te díhúⁿ sǎ cúyǎhu acìtí‑ǎⁿ cuu cuèndá ñáyiu ndàhú ní cùu —cachí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
5 Ele poderia ser vendido por trezentos denários, e o dinheiro dado aos pobres". E a repreendiam severamente.
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
6 "Deixem-na em paz", disse Jesus. "Por que a estão perturbando? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Chi cue ñáyiu ndàhú ducaⁿ‑ni cùtnahá ñáyiu‑áⁿ tnuú‑ndó, te náni òré càchí iní‑ndó te chindee‑ndǒ‑yu. Dico yúhú chi vá ncháá ndùu cundecu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo ñùyíú‑a.
7 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, e poderão ajudá-los sempre que o desejarem. Mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Te ñadɨ̀hɨ́‑a ní quide‑aⁿ ɨɨⁿ sá vǎha ndèé není ní ndacu‑aⁿ, chi sá dúhá nǐ quide ñaha‑aⁿ xìi‑í ní chihi ñaha‑aⁿ àcití, te xíǎⁿ cada iní‑ndó sǎ sà quide túha‑aⁿ yɨquɨ cùñú‑í cuèndá quɨ́ndúxi‑xi.
8 Ela fez o que pôde. Derramou o perfume em meu corpo antecipadamente, preparando-o para o sepultamento.
9 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nděni ní cuu nɨhìí ñuyíú ná càháⁿ ñáyiu tnúhu‑í, te cáháⁿ‑yu tnàhá cuèndá ñadɨ̀hɨ́‑a cuèndá quiní nchaa ñáyiu nàcuáa ní quide‑aⁿ, te ducaⁿ vǎ nácuànaá‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Eu lhes asseguro que onde quer que o evangelho for anunciado, em todo o mundo, também o que ela fez será contado em sua memória".
10 Te té Jùdás Iscàrioté ní sáháⁿ‑dé ní ndatnúhu‑dé ndɨhɨ cue tée cùu dútú cúnùu sá cuǎha cuèndá‑dé Jèsús núú‑güedě, te núú tnàhá té Jùdás‑áⁿ cúú ùxúú tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní cùu.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes a fim de lhes entregar Jesus.
11 Te òré ducaⁿ nǐ ndatnúhu‑dé ndɨhɨ‑güedé, te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé sá cuǎñaha‑güedě díhúⁿ xii‑dé. Te té Jùdás‑áⁿ nǐ ngüíta‑dé ndúcú‑dě nàcuáa cada‑dé cuáha cuèndá‑dé Jèsús núú‑güedě.
11 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro. Assim, ele procurava uma oportunidade para entregá-lo.
12 Te ní sáá nduu nǐ quesaha vìco pascuá, vico ñá túú xèxi ñáyiu pàá sá ñà túú yɨ̀hɨ levadurá, te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ sáhní‑güedě ɨɨⁿ mběé lǐhli xèxí‑yu nduu vìco pascuá‑áⁿ. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
12 No primeiro dia da festa dos pães sem fermento, quando se costumava sacrificar o cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: "Aonde queres que vamos e te preparemos a refeição da Páscoa? "
13 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii úú‑ni tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
13 Então ele enviou dois de seus discípulos, dizendo-lhes: "Entrem na cidade, e um homem carregando um pote de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no
14 Te núu ndědacàa vehe na ndɨ́hu‑dé te xíáⁿ quɨ̌hu‑ndo. Te cúñaha‑ndo xìi xítohó vehe‑áⁿ: “Yaá cúú Mèstrú càchí‑gá sá nǔu ndědacàa xichi xɨtɨ́ vehe‑n cuǎñaha nùu‑n xii‑gá cudìni‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sacuaa nduu pàscuá”, duha cúñaha‑ndo.
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde é o meu salão de hóspedes, no qual poderei comer a Páscoa com meus discípulos? ’
15 Te dǎtnùní danèhé ñáhá‑dě xii‑ndo ɨ̀ɨⁿ cuartú cáhnú càa núú nǐnu, chi vehe yòdo tnaha cuu‑xi, te sa ní quide túha‑dé nchaa sá nándɨ̌hɨ, te nchòhó dìcó‑nǎ comìdá cada túha‑ndo cùdini‑o —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
15 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, mobiliada e pronta. Façam ali os preparativos para nós".
16 Te cue tée‑áⁿ nǐ xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé xɨtɨ́ ñuú‑áⁿ, te nchaa‑ni nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús ní cuu. Te ní quide túha‑güedé sá cúdìni‑güedé ndɨhɨ‑gá sacuaa nduu vìco pascuá‑áⁿ.
16 Os discípulos se retiraram, entraram na cidade e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. E prepararam a Páscoa.
17 Te sátá nǐ cundɨquɨⁿ te ní quexìo Jesús ndɨhɨ ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Te cuánguɨhu‑gá mèsá ndɨhɨ‑güedé cuèndá cudìni ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑güedé, te òré yɨ́hɨ́‑gǎ mèsá ndɨhɨ‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
18 Quando estavam comendo, reclinados à mesa, Jesus disse: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá, alguém que está comendo comigo".
19 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé, te nchaa‑güedé ní ngüíta‑güedé cúndɨ̀yɨ́‑güedé. Te da ɨɨⁿ da ɨɨⁿ‑güedé ní ngüíta‑güedé xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
19 Eles ficaram tristes e, um por um, lhe disseram: "Com certeza não sou eu! "
20 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
20 Afirmou Jesus: "É um dos Doze, alguém que come comigo do mesmo prato.
21 Te yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ñuhu ichi‑í cuáháⁿ‑í ndoho‑í nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí. Dico ndàhú ní cuu tée ducaⁿ na cuǎha cuèndá ñáhá xìi‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá, chi váha‑gá sá vǎ cácú těe‑áⁿ cundecu‑dé ní cùu, te ñá dɨ́ú sǎ nǐ cacu‑dé te ducaⁿ càda‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
21 O Filho do homem vai, como está escrito a seu respeito. Mas ai daquele que trai o Filho do homem! Melhor lhe seria não haver nascido".
22 Te nɨni cùdini cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní queheⁿ‑gá pàá, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá, te ní ngüíta‑gá dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, deu graças, partiu-o, e o deu aos discípulos, dizendo: "Tomem; isto é o meu corpo".
23 Te ní queheⁿ‑gá vàsú ñúhú ndùdí ndéhé yoho yàha stilé, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní ngüíta‑gá sǎñaha‑gǎ xii‑güedé cuèndá coho‑güedé luha luha sá ñúhú xɨ̀tɨ́‑xi, te nchaa‑güedé ní xihi.
23 Em seguida tomou o cálice, deu graças, ofereceu-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
24 E lhes disse: "Isto é o meu sangue da aliança, que é derramado em favor de muitos.
25 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ vítná‑nǎ duha xìhi‑í ndudí ndéhé yoho yàha stilé‑a te vá cóhó‑gǎ‑í, dico na sàá nduu cùndecu‑í núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá, te dàvá‑áⁿ cada iní‑í sá dàtná sá cóhó tùcu‑í chi ío cudɨ́ɨ́ ìní‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
25 Eu lhes afirmo que não beberei outra vez do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo no Reino de Deus".
26 Te Jèsús ní xita‑gá ɨɨⁿ ndudú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te dǎtnùní ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé yucu Òlívú.
26 Depois de terem cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Te yàcáⁿ ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
27 Disse-lhes Jesus: "Vocês todos me abandonarão. Pois está escrito: ‘Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas’.
28 Dico na cùú‑í te ndoto‑í te codonùu‑í núú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ distrìtú Galìleá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galiléia".
29 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
29 Pedro declarou: "Ainda que todos te abandonem, eu não te abandonarei! "
30 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
30 Respondeu Jesus: "Asseguro-lhe que ainda hoje, esta noite, antes que duas vezes cante o galo, três vezes você me negará".
31 Dico té Pèlú ní cáháⁿ ñɨɨ́‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
31 Mas Pedro insistia ainda mais: "Mesmo que seja preciso que eu morra contigo, nunca te negarei". E todos os outros disseram o mesmo.
32 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ɨɨⁿ xichi núú nání Gètsemaní. Te òré ní quexìo‑gá ndɨhɨ‑güedé xíáⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
32 Então foram para um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse aos seus discípulos: "Sentem-se aqui enquanto vou orar".
33 Te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ té Jàcobó, ndɨhɨ té Juàá cuáháⁿ, te ñá túú tnàhí‑gá cúú vǎha iní‑gá te ní ngüíta‑xi súúní ndɨ̀hú iní‑gá.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João, e começou a ficar aflito e angustiado.
34 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée úní‑áⁿ:
34 E lhes disse: "A minha alma está profundamente triste, numa tristeza mortal. Fiquem aqui e vigiem".
35 Te sa ñùnchií luha ní xica ndehe Jèsús núú ndécú‑güedě, te ní ngáundeyɨ‑gá ndéé ñuhu càháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí sá nǔu vá cúndèe iní‑gá taunihnu ñaha‑gǎ xii‑gá cuèndá nchaa nàcuáa yáha‑gá.
35 Indo um pouco mais adiante, prostrou-se e orava para que, se possível, fosse afastada dele aquela hora.
36 Te òré càháⁿ ndɨhɨ Jèsús Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ:
36 E dizia: "Aba, Pai, tudo te é possível. Afasta de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, mas sim o que tu queres".
37 Te sátá nǐ yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te cuánuhú‑gá núú nǐ dándǒo‑gá cue tée úní‑áⁿ, te xǐxídí‑güedé òré ní nasáá‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Pèlú:
37 Então, voltou aos seus discípulos e os encontrou dormindo. "Simão", disse ele a Pedro, "você está dormindo? Não pôde vigiar nem por uma hora?
38 —Te chí quéndǒo tucu, te cuhuⁿ iní‑ndó vǎ cùdú‑ndó, te cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá vǎ dácàháⁿ ñáhá yùcu ñávǎha xii‑ndo càda‑ndo sá ñà túú tàú‑ndó càda‑ndo. Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchòhó cuìní‑ndó càda‑ndo nchaa nacuáa càháⁿ‑í dìcó‑ni sá ñà túú nìhí ndéé‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
38 Vigiem e orem para que não caiam em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca. "
39 Te Jèsús ní xica tucu‑gá cuáháⁿ‑gá cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te dɨu‑ni nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ díhna xǎhaⁿ tùcu‑gá.
39 Mais uma vez ele se afastou e orou, repetindo as mesmas palavras.
40 Te òré ní yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te cuánuhú tucu‑gá núú xǐndecu cue tée úní xícá cùu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ, te xìdí‑ni tucu‑güedé òré ní nasáá‑gá, te ducaⁿ nǐ quide‑güedé chi súúní ñùhu saní núú‑güedě, te ñá ní nǐhí‑güedě tnúhu cúñaha‑güedě xii‑gá òré ní nasáá‑gá.
40 Quando voltou, de novo os encontrou dormindo, porque seus olhos estavam pesados. Eles não sabiam o que lhe dizer.
41 Te ní sáháⁿ tucu‑gá xito cùu uní ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te òré ní nasáá tucu‑gá núú xǐndecu‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
41 Voltando pela terceira vez, ele lhes disse: "Vocês ainda dormem e descansam? Basta! Chegou a hora! Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Te vitna chí ndácǒo na quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó chi sa véxi tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
42 Levantem-se e vamos! Aí vem aquele que me trai! "
43 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní Jèsús ní quexìo té Jùdás. Te núú tnàhá tée‑áⁿ cúú ùxúú tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá. Te ndɨhɨ‑dé vài cue tée ní quexìo, te dava‑güedé xǐnehe‑güedé machìtí te dava‑güedé xǐnehe‑güedé carrùtí. Te cue tée‑áⁿ nǐ tendaha ñàha cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél.
43 Enquanto ele ainda falava, apareceu Judas, um dos Doze. Com ele estava uma multidão armada de espadas e varas, enviada pelos chefes dos sacerdotes, mestres da lei e líderes religiosos.
44 Te té Jùdás tée cuáha cuèndá ñáhá xìi Jesús sa ní xítnǔhu‑dé cue tée‑áⁿ nàcuáa cada‑dé cuáha cuèndá ñáhá‑dě xii Jèsús núú‑güedě. Te duha ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé:
44 O traidor havia combinado um sinal com eles: "Aquele a quem eu saudar com um beijo, é ele: prendam-no e levem-no em segurança".
45 Te òré ní quexìo té Jùdás ndɨhɨ cue tée‑áⁿ nǔú ndécú Jèsús, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
45 Dirigindo-se imediatamente a Jesus, Judas disse: "Mestre! ", e o beijou.
46 Te nchaa cue tée ndɨhɨ‑dé‑áⁿ nǐ tnɨɨ‑güedé Jèsús cuèndá candeca ñaha‑güedě xii‑gá quɨ́hɨ́ⁿ.
46 Os homens agarraram Jesus e o prenderam.
47 Te ɨɨⁿ cue tée cùndɨhɨ Jesús ní tava‑dé machìtí‑dé, te ní xehndé‑ni‑dé ɨɨⁿ xio lóho ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núú dǔtú cúnùu, te ní quendeé duuⁿ lóho tée‑áⁿ.
47 Então, um dos que estavam por perto puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
48 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée ní tnɨɨ ñaha xìi‑gá‑áⁿ:
48 Disse Jesus: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês venham me prender com espadas e varas?
49 Te nchaa‑ni nduu ní xiní‑ndó nǐ xíndecu‑í xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ní xóo danèhé‑í ñáyiu, te ñá túú ní tnɨ̀ɨ ñaha‑ndo xii‑í. Dico dàcuɨtɨ́í sǎ dúhá yǎha‑í cuèndá quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
49 Todos os dias eu estava com vocês, ensinando no templo, e vocês não me prenderam. Mas as Escrituras precisam ser cumpridas".
50 Te nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xinu‑güedé ní dándǒo ñaha‑güedě xii‑gá.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Te ɨɨⁿ tée cuechi nděndaha‑dě Jèsús cuáháⁿ, te lavichi‑dě, ɨɨⁿ‑ni dóó yádí yɨ̀dúcúⁿ nuu‑dé nɨhìí‑dé, te ní tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑dé,
51 Um jovem, vestindo apenas um lençol de linho, estava seguindo a Jesus. Quando tentaram prendê-lo,
52 dico ní ndacu‑dé ní quenuñɨɨ‑dě te ní dándǒo‑dé dóó yɨ́dǔcúⁿ nuu‑dé‑áⁿ nǐ xinu‑dé.
52 ele fugiu nu, deixando o lençol para trás.
53 Te cue tée ní tnɨɨ ñaha xìi Jesús ndécá ñàha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ núú těe cùu dútú cúnùu‑gá. Te xíáⁿ nǐ tacá nchaa dava‑gá cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés cuèndá cada‑güedé jùndá.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote; e então se reuniram todos os chefes dos sacerdotes, os líderes religiosos e os mestres da lei.
54 Te té Pèlú xica xìca‑ni nchicúⁿ ñáhá‑dě xii‑gá cuáháⁿ ní sáá‑dé ndéé quehé vehe núú ndécú těe cùu dútú cúnùu‑gá‑áⁿ, te xíáⁿ nǐ ngóo teté‑dé yuhu nùhú ndɨhɨ cue tée cùu poleciá.
54 Pedro o seguiu de longe até o pátio do sumo sacerdote. Sentando-se ali com os guardas, esquentava-se junto ao fogo.
55 Te cue tée cùu dútú cúnùu ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée xǐndecu jùndá ndúcú‑güedě ñáyiu dacàa ɨɨⁿ cuéchi dɨ́quɨ́ Jèsús cuèndá ducaⁿ nǐhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá, dico ñá túú ní ndàcu‑güedé.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio estavam procurando depoimentos contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte, mas não encontravam nenhum.
56 Te cuěi vài ñáyiu dàcaá‑yu cuéchi dɨ́quɨ́‑gǎ dico mee‑ni sǎ nǐ cahu iní méě‑yu ní cáháⁿ‑yu, chi tucu càháⁿ ɨɨⁿ tucu càháⁿ ɨɨ́ⁿ‑yu.
56 Muitos testemunharam falsamente contra ele, mas as declarações deles não eram coerentes.
57 Te davá‑yu ní ndacuɨ́ñɨ́‑yu te ní ngüíta‑yu dàcaá‑yu ɨɨⁿ cuéchi neñùú dɨ́quɨ́‑gǎ, te xǎhǎⁿ‑yu xii nchaa cue tée cùnuu:
57 Então se levantaram alguns e declararam falsamente contra ele:
58 —Nchúhú ní tecú dóho‑ndɨ́ càchí‑dé sá dángòyo‑dé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sá nǐ dácáá cuè tée ñuyíú‑a, te dandàa tucu‑dé ɨngá veñúhu saa, dɨu‑ni núú cáá tnàhí veñúhu‑áⁿ te xɨtɨ́ úní‑ni nduu sa nadaxǐnu‑dé, te vá cúú‑gǎ‑xi veñúhu sá nǐ dácáá cuè tée ñuyíú‑a, duha càchí‑dé ní tecú dóho‑ndɨ́ —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé.
58 "Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos de homens’ ".
59 Dico ni dùcaⁿ ñá túú ní cùu ɨɨⁿnuú‑yu nchaa tnúhu ní cáháⁿ‑yu.
59 Mas, nem mesmo assim, o depoimento deles era coerente.
60 Te tée cùu dútú cúnùu‑gá ní ndacuɨ́ñɨ́‑dé tnuú nchaa ñáyiu, te xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús:
60 Depois o sumo sacerdote levantou-se diante deles e perguntou a Jesus: "Você não vai responder à acusação que estes lhe fazem? "
61 Dico Jèsús ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑gá. Te tée cùu dútú cúnùu‑gá‑áⁿ nǐ xáhaⁿ tùcu‑dé xii‑gá:
61 Mas Jesus permaneceu em silêncio e nada respondeu. Outra vez o sumo sacerdote lhe perguntou: "Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito? "
62 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
62 "Sou", disse Jesus. "E vereis o Filho do homem assentado à direita do Poderoso vindo com as nuvens do céu".
63 Te dútú cúnùu‑gá‑áⁿ nǐ ndátá‑dě dóó cání nìhnu‑dé cuèndá sá ñà túú ní tnàhá iní‑dé nàcuáa ní cáháⁿ Jèsús, te ní xáhaⁿ‑dě xii nchaa cue tée xǐndecu jùndá:
63 O sumo sacerdote, rasgando as próprias vestes, perguntou: "Por que precisamos de mais testemunhas?
64 Chi sa ní xíndedóho‑o nàcuáa ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑dé ní cáháⁿ úhú‑dé cuèndá Yǎ Ndiǒxí, te nchaa‑ndo chǐ càháⁿ vitna núu nása sàni iní‑ndó cùnduu cuendá tée‑a —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑í‑güedé.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Que acham? " Todos o julgaram digno de morte.
65 Te dava‑güedé ní ngüíta‑güedé ní tɨú dɨɨ́ ñáhá‑güedě xii‑gá, te ní dádǎhu‑güedé núú‑gǎ, te ní ngüíta‑güedé cánìha‑güedé xii‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě:
65 Então alguns começaram a cuspir nele; vendaram-lhe os olhos e, dando-lhe murros, diziam: "Profetize! " E os guardas o levaram, dando-lhe tapas.
66 Te ndéé xɨtɨ́ vehe càa núú nǐnu quìde‑güedé jùndá, chi vehe yòdo tnaha cuu‑xi, te té Pèlú núcǒo‑dé quehé vehe‑áⁿ. Te ɨɨⁿ xíchí xínú cuèchi núú dǔtú cúnùu‑áⁿ nǐ quexìo‑xi núú núcǒo té Pèlú.
66 Estando Pedro em baixo, no pátio, uma das criadas do sumo sacerdote passou por ali.
67 Te òré ní xiní ñáhá‑xí xìi‑dé núcǒo teté‑dé yuhu nùhú, te ní xíndéhé ñàha váha‑xi xii‑dé, te xǎhaⁿ‑xi:
67 Vendo Pedro a aquecer-se, olhou bem para ele e disse: "Você também estava com Jesus, o Nazareno".
68 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑xi:
68 Contudo ele o negou, dizendo: "Não o conheço, nem sei do que você está falando". E saiu para o alpendre.
69 Te xíchí xínú cuèchi‑áⁿ nǐ xiní ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te xǎhaⁿ‑xi xìi nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
69 Quando a criada o viu lá, disse novamente aos que estavam por perto: "Esse aí é um deles".
70 Dico té Pèlú ñá túú ní nǔnuu tucu‑dé sá xícá cùu‑dé ndɨhɨ Jèsús. Te tna tnaa‑ni ní cuu sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ xǐchí‑ǎⁿ xii‑dé, te ní xáhaⁿ tùcu dava cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ xii‑dé:
70 De novo ele negou. Pouco tempo depois, os que estavam sentados ali perto disseram a Pedro: "Certamente você é um deles. Você é galileu! "
71 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
71 Ele começou a se amaldiçoar e a jurar: "Não conheço o homem de quem vocês estão falando! "
72 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ cana tucu lǐhi xito cùu uú, te òré‑áⁿ nǐ ndacu iní té Pèlú nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé sá cùmání‑gǎ cana ɨɨⁿ lǐhi úú xito te úní xito cáháⁿ‑dé núú ñǎyiu sá ñà túú xìní ñáhá‑dě xii‑gá. Te òré ducaⁿ nǐ ndacu iní‑dé nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé, te ní ndáhyú‑dé ní ndixi cuéchi iní‑dé.
72 E logo o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: "Antes que duas vezes cante o galo, você me negará três vezes". E se pôs a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.