Marcos 14

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te cùmání ǔú‑gá nduu te quesaha vìco pascuá, vico xèxi ñáyiu pàá sá ñà túú yɨ̀hɨ levadurá. Te cue dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ndúcú‑güedě nàcuáa cada‑güedé dandàhú‑güedé Jèsús cuèndá tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑gá te cahni ñaha‑güedě.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Te ní xítnàha‑güedé:
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Te Jèsús ndécú‑gǎ ñuú Bètaniá vehe ɨɨⁿ tée nàni Xímú, tée ní tnahá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑ó. Te yɨ̀hɨ Jesús mèsá xéxí‑gǎ ní quexìo ɨɨⁿ ñadɨhɨ́ néhé‑áⁿ ɨ̀ɨⁿ sá nǐ cuáha yúú vǎha yúú nání àlabastrú, te xɨtɨ́ xíǎⁿ ñúhú àcití sàháⁿ tnámí sǎ nání nǎrdú sá ǐo ndèyáhu, te ní táhú‑áⁿ xǐǎⁿ te acìtí ñúhú xɨ̀tɨ́‑xi‑áⁿ nǐ sódó‑aⁿ dɨ́quɨ́ Jèsús.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Te ɨɨⁿ ǔú cue tée xǐndecu‑áⁿ nǐ cudééⁿ‑güedě sá dúcáⁿ nǐ quide‑aⁿ, te ní xítnàha‑güedé:
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Chi váha‑gá nǔu cuyáhu acìtí‑ǎⁿ sá ùní cièndú díhúⁿ denàriú, te díhúⁿ sǎ cúyǎhu acìtí‑ǎⁿ cuu cuèndá ñáyiu ndàhú ní cùu —cachí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
6 Mas Jesus disse:
7 Chi cue ñáyiu ndàhú ducaⁿ‑ni cùtnahá ñáyiu‑áⁿ tnuú‑ndó, te náni òré càchí iní‑ndó te chindee‑ndǒ‑yu. Dico yúhú chi vá ncháá ndùu cundecu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo ñùyíú‑a.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Te ñadɨ̀hɨ́‑a ní quide‑aⁿ ɨɨⁿ sá vǎha ndèé není ní ndacu‑aⁿ, chi sá dúhá nǐ quide ñaha‑aⁿ xìi‑í ní chihi ñaha‑aⁿ àcití, te xíǎⁿ cada iní‑ndó sǎ sà quide túha‑aⁿ yɨquɨ cùñú‑í cuèndá quɨ́ndúxi‑xi.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nděni ní cuu nɨhìí ñuyíú ná càháⁿ ñáyiu tnúhu‑í, te cáháⁿ‑yu tnàhá cuèndá ñadɨ̀hɨ́‑a cuèndá quiní nchaa ñáyiu nàcuáa ní quide‑aⁿ, te ducaⁿ vǎ nácuànaá‑yu —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Te té Jùdás Iscàrioté ní sáháⁿ‑dé ní ndatnúhu‑dé ndɨhɨ cue tée cùu dútú cúnùu sá cuǎha cuèndá‑dé Jèsús núú‑güedě, te núú tnàhá té Jùdás‑áⁿ cúú ùxúú tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní cùu.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Te òré ducaⁿ nǐ ndatnúhu‑dé ndɨhɨ‑güedé, te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé, te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑dé sá cuǎñaha‑güedě díhúⁿ xii‑dé. Te té Jùdás‑áⁿ nǐ ngüíta‑dé ndúcú‑dě nàcuáa cada‑dé cuáha cuèndá‑dé Jèsús núú‑güedě.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Te ní sáá nduu nǐ quesaha vìco pascuá, vico ñá túú xèxi ñáyiu pàá sá ñà túú yɨ̀hɨ levadurá, te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ sáhní‑güedě ɨɨⁿ mběé lǐhli xèxí‑yu nduu vìco pascuá‑áⁿ. Te cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii úú‑ni tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Te núu ndědacàa vehe na ndɨ́hu‑dé te xíáⁿ quɨ̌hu‑ndo. Te cúñaha‑ndo xìi xítohó vehe‑áⁿ: “Yaá cúú Mèstrú càchí‑gá sá nǔu ndědacàa xichi xɨtɨ́ vehe‑n cuǎñaha nùu‑n xii‑gá cudìni‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sacuaa nduu pàscuá”, duha cúñaha‑ndo.
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Te dǎtnùní danèhé ñáhá‑dě xii‑ndo ɨ̀ɨⁿ cuartú cáhnú càa núú nǐnu, chi vehe yòdo tnaha cuu‑xi, te sa ní quide túha‑dé nchaa sá nándɨ̌hɨ, te nchòhó dìcó‑nǎ comìdá cada túha‑ndo cùdini‑o —cachí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Te cue tée‑áⁿ nǐ xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé xɨtɨ́ ñuú‑áⁿ, te nchaa‑ni nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús ní cuu. Te ní quide túha‑güedé sá cúdìni‑güedé ndɨhɨ‑gá sacuaa nduu vìco pascuá‑áⁿ.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Te sátá nǐ cundɨquɨⁿ te ní quexìo Jesús ndɨhɨ ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Te cuánguɨhu‑gá mèsá ndɨhɨ‑güedé cuèndá cudìni ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑güedé, te òré yɨ́hɨ́‑gǎ mèsá ndɨhɨ‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé, te nchaa‑güedé ní ngüíta‑güedé cúndɨ̀yɨ́‑güedé. Te da ɨɨⁿ da ɨɨⁿ‑güedé ní ngüíta‑güedé xìcáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
20 Jesus respondeu:
21 Te yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ñuhu ichi‑í cuáháⁿ‑í ndoho‑í nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí. Dico ndàhú ní cuu tée ducaⁿ na cuǎha cuèndá ñáhá xìi‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá, chi váha‑gá sá vǎ cácú těe‑áⁿ cundecu‑dé ní cùu, te ñá dɨ́ú sǎ nǐ cacu‑dé te ducaⁿ càda‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Te nɨni cùdini cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní queheⁿ‑gá pàá, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní táhú cuèchi‑gá, te ní ngüíta‑gá dácǎhñu ñaha‑gǎ xii‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ:
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Te ní queheⁿ‑gá vàsú ñúhú ndùdí ndéhé yoho yàha stilé, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ní ngüíta‑gá sǎñaha‑gǎ xii‑güedé cuèndá coho‑güedé luha luha sá ñúhú xɨ̀tɨ́‑xi, te nchaa‑güedé ní xihi.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
24 Então lhes disse:
25 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ vítná‑nǎ duha xìhi‑í ndudí ndéhé yoho yàha stilé‑a te vá cóhó‑gǎ‑í, dico na sàá nduu cùndecu‑í núú ndécú Yǎ Ndiǒxí táxí tnùní‑gá, te dàvá‑áⁿ cada iní‑í sá dàtná sá cóhó tùcu‑í chi ío cudɨ́ɨ́ ìní‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Te Jèsús ní xita‑gá ɨɨⁿ ndudú ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te dǎtnùní ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ‑güedé yucu Òlívú.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Te yàcáⁿ ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Dico na cùú‑í te ndoto‑í te codonùu‑í núú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ distrìtú Galìleá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Dico té Pèlú ní cáháⁿ ñɨɨ́‑dé, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá:
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ɨɨⁿ xichi núú nání Gètsemaní. Te òré ní quexìo‑gá ndɨhɨ‑güedé xíáⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Te ndèca‑gá té Pèlú, ndɨhɨ té Jàcobó, ndɨhɨ té Juàá cuáháⁿ, te ñá túú tnàhí‑gá cúú vǎha iní‑gá te ní ngüíta‑xi súúní ndɨ̀hú iní‑gá.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée úní‑áⁿ:
34 E lhes disse:
35 Te sa ñùnchií luha ní xica ndehe Jèsús núú ndécú‑güedě, te ní ngáundeyɨ‑gá ndéé ñuhu càháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí sá nǔu vá cúndèe iní‑gá taunihnu ñaha‑gǎ xii‑gá cuèndá nchaa nàcuáa yáha‑gá.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Te òré càháⁿ ndɨhɨ Jèsús Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te xǎhaⁿ‑gǎ:
36 E dizia:
37 Te sátá nǐ yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te cuánuhú‑gá núú nǐ dándǒo‑gá cue tée úní‑áⁿ, te xǐxídí‑güedé òré ní nasáá‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Pèlú:
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 —Te chí quéndǒo tucu, te cuhuⁿ iní‑ndó vǎ cùdú‑ndó, te cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá vǎ dácàháⁿ ñáhá yùcu ñávǎha xii‑ndo càda‑ndo sá ñà túú tàú‑ndó càda‑ndo. Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchòhó cuìní‑ndó càda‑ndo nchaa nacuáa càháⁿ‑í dìcó‑ni sá ñà túú nìhí ndéé‑ndó —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Te Jèsús ní xica tucu‑gá cuáháⁿ‑gá cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te dɨu‑ni nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ díhna xǎhaⁿ tùcu‑gá.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Te òré ní yáha ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te cuánuhú tucu‑gá núú xǐndecu cue tée úní xícá cùu ndɨhɨ‑gá‑áⁿ, te xìdí‑ni tucu‑güedé òré ní nasáá‑gá, te ducaⁿ nǐ quide‑güedé chi súúní ñùhu saní núú‑güedě, te ñá ní nǐhí‑güedě tnúhu cúñaha‑güedě xii‑gá òré ní nasáá‑gá.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Te ní sáháⁿ tucu‑gá xito cùu uní ní cáháⁿ ndɨhɨ‑gá Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí, te òré ní nasáá tucu‑gá núú xǐndecu‑güedé, te xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Te vitna chí ndácǒo na quɨ̀hɨ́ⁿ‑ó chi sa véxi tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑í núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Te càháⁿ dúcáⁿ‑ní Jèsús ní quexìo té Jùdás. Te núú tnàhá tée‑áⁿ cúú ùxúú tnàhá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá. Te ndɨhɨ‑dé vài cue tée ní quexìo, te dava‑güedé xǐnehe‑güedé machìtí te dava‑güedé xǐnehe‑güedé carrùtí. Te cue tée‑áⁿ nǐ tendaha ñàha cue dútú cúnùu ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Te té Jùdás tée cuáha cuèndá ñáhá xìi Jesús sa ní xítnǔhu‑dé cue tée‑áⁿ nàcuáa cada‑dé cuáha cuèndá ñáhá‑dě xii Jèsús núú‑güedě. Te duha ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé:
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Te òré ní quexìo té Jùdás ndɨhɨ cue tée‑áⁿ nǔú ndécú Jèsús, te ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Te nchaa cue tée ndɨhɨ‑dé‑áⁿ nǐ tnɨɨ‑güedé Jèsús cuèndá candeca ñaha‑güedě xii‑gá quɨ́hɨ́ⁿ.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Te ɨɨⁿ cue tée cùndɨhɨ Jesús ní tava‑dé machìtí‑dé, te ní xehndé‑ni‑dé ɨɨⁿ xio lóho ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núú dǔtú cúnùu, te ní quendeé duuⁿ lóho tée‑áⁿ.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue tée ní tnɨɨ ñaha xìi‑gá‑áⁿ:
48 Jesus lhes disse:
49 Te nchaa‑ni nduu ní xiní‑ndó nǐ xíndecu‑í xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu ní xóo danèhé‑í ñáyiu, te ñá túú ní tnɨ̀ɨ ñaha‑ndo xii‑í. Dico dàcuɨtɨ́í sǎ dúhá yǎha‑í cuèndá quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Te nchaa cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ní xinu‑güedé ní dándǒo ñaha‑güedě xii‑gá.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Te ɨɨⁿ tée cuechi nděndaha‑dě Jèsús cuáháⁿ, te lavichi‑dě, ɨɨⁿ‑ni dóó yádí yɨ̀dúcúⁿ nuu‑dé nɨhìí‑dé, te ní tnɨɨ ñaha‑güedě xii‑dé,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 dico ní ndacu‑dé ní quenuñɨɨ‑dě te ní dándǒo‑dé dóó yɨ́dǔcúⁿ nuu‑dé‑áⁿ nǐ xinu‑dé.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Te cue tée ní tnɨɨ ñaha xìi Jesús ndécá ñàha‑güedé xii‑gá cuáháⁿ núú těe cùu dútú cúnùu‑gá. Te xíáⁿ nǐ tacá nchaa dava‑gá cue tée cùu dútú cúnùu, ndɨhɨ cue tée cùu sacuéhé nǔú ñǎyiu isràél, ndɨhɨ cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés cuèndá cada‑güedé jùndá.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Te té Pèlú xica xìca‑ni nchicúⁿ ñáhá‑dě xii‑gá cuáháⁿ ní sáá‑dé ndéé quehé vehe núú ndécú těe cùu dútú cúnùu‑gá‑áⁿ, te xíáⁿ nǐ ngóo teté‑dé yuhu nùhú ndɨhɨ cue tée cùu poleciá.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Te cue tée cùu dútú cúnùu ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée xǐndecu jùndá ndúcú‑güedě ñáyiu dacàa ɨɨⁿ cuéchi dɨ́quɨ́ Jèsús cuèndá ducaⁿ nǐhí‑güedě nàcuáa cada‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá, dico ñá túú ní ndàcu‑güedé.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Te cuěi vài ñáyiu dàcaá‑yu cuéchi dɨ́quɨ́‑gǎ dico mee‑ni sǎ nǐ cahu iní méě‑yu ní cáháⁿ‑yu, chi tucu càháⁿ ɨɨⁿ tucu càháⁿ ɨɨ́ⁿ‑yu.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Te davá‑yu ní ndacuɨ́ñɨ́‑yu te ní ngüíta‑yu dàcaá‑yu ɨɨⁿ cuéchi neñùú dɨ́quɨ́‑gǎ, te xǎhǎⁿ‑yu xii nchaa cue tée cùnuu:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 —Nchúhú ní tecú dóho‑ndɨ́ càchí‑dé sá dángòyo‑dé veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sá nǐ dácáá cuè tée ñuyíú‑a, te dandàa tucu‑dé ɨngá veñúhu saa, dɨu‑ni núú cáá tnàhí veñúhu‑áⁿ te xɨtɨ́ úní‑ni nduu sa nadaxǐnu‑dé, te vá cúú‑gǎ‑xi veñúhu sá nǐ dácáá cuè tée ñuyíú‑a, duha càchí‑dé ní tecú dóho‑ndɨ́ —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑güedé.
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Dico ni dùcaⁿ ñá túú ní cùu ɨɨⁿnuú‑yu nchaa tnúhu ní cáháⁿ‑yu.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Te tée cùu dútú cúnùu‑gá ní ndacuɨ́ñɨ́‑dé tnuú nchaa ñáyiu, te xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús:
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Dico Jèsús ñá túú tnàhí ni cǎháⁿ‑gá. Te tée cùu dútú cúnùu‑gá‑áⁿ nǐ xáhaⁿ tùcu‑dé xii‑gá:
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
62 Jesus respondeu:
63 Te dútú cúnùu‑gá‑áⁿ nǐ ndátá‑dě dóó cání nìhnu‑dé cuèndá sá ñà túú ní tnàhá iní‑dé nàcuáa ní cáháⁿ Jèsús, te ní xáhaⁿ‑dě xii nchaa cue tée xǐndecu jùndá:
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Chi sa ní xíndedóho‑o nàcuáa ndùu tnúhu ní cáháⁿ‑dé ní cáháⁿ úhú‑dé cuèndá Yǎ Ndiǒxí, te nchaa‑ndo chǐ càháⁿ vitna núu nása sàni iní‑ndó cùnduu cuendá tée‑a —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑í‑güedé.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Te dava‑güedé ní ngüíta‑güedé ní tɨú dɨɨ́ ñáhá‑güedě xii‑gá, te ní dádǎhu‑güedé núú‑gǎ, te ní ngüíta‑güedé cánìha‑güedé xii‑gá, te xǎhaⁿ‑güedě:
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Te ndéé xɨtɨ́ vehe càa núú nǐnu quìde‑güedé jùndá, chi vehe yòdo tnaha cuu‑xi, te té Pèlú núcǒo‑dé quehé vehe‑áⁿ. Te ɨɨⁿ xíchí xínú cuèchi núú dǔtú cúnùu‑áⁿ nǐ quexìo‑xi núú núcǒo té Pèlú.
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 Te òré ní xiní ñáhá‑xí xìi‑dé núcǒo teté‑dé yuhu nùhú, te ní xíndéhé ñàha váha‑xi xii‑dé, te xǎhaⁿ‑xi:
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xii‑xi:
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Te xíchí xínú cuèchi‑áⁿ nǐ xiní ñáhá tùcu‑xi xii‑dé, te xǎhaⁿ‑xi xìi nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Dico té Pèlú ñá túú ní nǔnuu tucu‑dé sá xícá cùu‑dé ndɨhɨ Jèsús. Te tna tnaa‑ni ní cuu sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ xǐchí‑ǎⁿ xii‑dé, te ní xáhaⁿ tùcu dava cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ xii‑dé:
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Te té Pèlú ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu:
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ cana tucu lǐhi xito cùu uú, te òré‑áⁿ nǐ ndacu iní té Pèlú nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé sá cùmání‑gǎ cana ɨɨⁿ lǐhi úú xito te úní xito cáháⁿ‑dé núú ñǎyiu sá ñà túú xìní ñáhá‑dě xii‑gá. Te òré ducaⁿ nǐ ndacu iní‑dé nàcuáa ní xáhaⁿ Jèsús xii‑dé, te ní ndáhyú‑dé ní ndixi cuéchi iní‑dé.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.