Lucas 21
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA
1 Te Jèsús ní xiní‑gá xɨtɨ́ veñúhu xǐdáquěe cue tée cuica dǐhúⁿ nduu táhú Yǎ Ndiǒxí xɨtɨ́ alcancìá.
1 Estando Jesus a observar, viu os ricos lançarem suas ofertas no gazofilácio.
2 Te ní xiní‑gá tnàhá ɨɨⁿ ñaha ndàhú ñaha quèé ní dáquěe‑aⁿ úú díhúⁿ còbrí,
2 Viu também certa viúva pobre lançar ali duas pequenas moedas;
3 te ní xáhaⁿ Jèsús xii cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
3 e disse: Verdadeiramente, vos digo que esta viúva pobre deu mais do que todos.
4 Chi nchaa ñáyiu‑áⁿ nǐ dáquěe‑yu mee‑nǎ sá nǐ ndóo‑ná, dico ñaha quèé‑a cuěi ndàhú‑aⁿ dico ní dáquěe‑aⁿ nɨhìí díhúⁿ sǎ cuááⁿ‑áⁿ sǎ cáxí‑áⁿ ní cùu —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
4 Porque todos estes deram como oferta daquilo que lhes sobrava; esta, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
5 Te ɨɨⁿ ǔú ñáyiu xǐcáháⁿ‑yu cuèndá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sá ǐo vii càa nchaa yúú yɨ́hɨ́, ndɨhɨ cuèndá nchaa sá nǐ sáñaha tǎhú ñǎyiu yɨ̀hɨ xɨtɨ́‑xi. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
5 Falavam alguns a respeito do templo, como estava ornado de belas pedras e de dádivas;
6 —Sáá nduu te nchaa sá cúñǔhu‑ndo‑a vǎ cúndùu‑gá‑xi dàtná cáá‑xí vìtna, chi ni ɨ̀ɨⁿ‑gá yúú vǎ códó nchìhi tnaha‑gá‑xi chi ndɨhɨ ngoyo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
6 então, disse Jesus: Vedes estas coisas? Dias virão em que não ficará pedra sobre pedra que não seja derribada.
7 Te cue tée xǐndecu‑áⁿ nǐ xícáⁿ tnúhú‑güedě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
7 Perguntaram-lhe: Mestre, quando sucederá isto? E que sinal haverá de quando estas coisas estiverem para se cumprir?
8 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
8 Respondeu ele: Vede que não sejais enganados; porque muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu! E também: Chegou a hora! Não os sigais.
9 Te òré ná nìhí‑ndó tnǔhu sá tɨ̀tnɨ́ nàcióⁿ xǐnàá‑güedé te dava ñuú xǐnàá‑güedé ndɨ mèe‑güedé, te vá yùhú‑ndó chi dacuɨtɨ́í sǎ dúcáⁿ càda‑xi, dico vátá sàá‑gá nduu nàa ñuyíú òré ducaⁿ càda‑xi —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Quando ouvirdes falar de guerras e revoluções, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam estas coisas, mas o fim não será logo.
10 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
10 Então, lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino, contra reino;
11 Te tɨtnɨ́ xichi ñuyíú nǐhi vìhi tnáa, te tɨtnɨ́ tucu xichi ñuyíú coo tnamá, te tɨtnɨ́ tucu xichi ñuyíú quixi cuéhé, te tɨtnɨ́ núú sǎ cádá‑xí àndɨu, te yùhú ñáyiu.
11 haverá grandes terremotos, epidemias e fome em vários lugares, coisas espantosas e também grandes sinais do céu.
12 ’Te òré cúmǎní‑gǎ cada‑xi nchaa nàcuáa càháⁿ‑í‑a, te cue tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑ndo tnɨɨ ñaha‑güedé, te candeca ñaha‑güedě xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ xɨtɨ́ veñúhu‑güedé cada ndáá‑güedé cuéchi‑ndo, te chihi ñaha‑güedě vecaá xii‑ndo, te candeca ñaha‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ núú cuè tée cùnuu yɨndaha nacióⁿ àdi núú dàva‑gá cue tée cùnuu sá cuèndá‑í.
12 Antes, porém, de todas estas coisas, lançarão mão de vós e vos perseguirão, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, levando-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome;
13 Te òré ducaⁿ na càda ñaha‑güedé xii‑ndo, te òré‑áⁿ tàú‑xi cáháⁿ váha‑ndo cuèndá‑í núú‑güedě.
13 e isto vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Te vá cání ìní‑ndó nǔu nása cunduu tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé cuèndá cácu nihnu‑ndo.
14 Assentai, pois, em vosso coração de não vos preocupardes com o que haveis de responder;
15 Chi yúhú dacàhu iní ñáhà‑í xii‑ndo tnǔhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, te taxi‑í sá vǎtá quìní tnùní‑gá‑ndó, te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu cùu úhú iní ñáhá xìi‑ndo vá nìhí‑gá‑yu tnúhu cúñàhá‑yu xii‑ndo.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria a que não poderão resistir, nem contradizer todos quantos se vos opuserem.
16 Te ndéé tǎtá‑ndó, ndɨ̀hɨ ñaní‑ndó, ndɨhɨ cue ñáyiu cùu ñaní tnáhá‑ndó, ndɨhɨ cue ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ váha‑ndo cuǎha cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑ndo nǔú cuè tée cùchiuⁿ, te dava‑ndo càhni ñaha‑güedé xii‑ndo.
16 E sereis entregues até por vossos pais, irmãos, parentes e amigos; e matarão alguns dentre vós.
17 Te ío cuéhé ñǎyiu cuu úhú iní ñáhǎ‑yu xii‑ndo sǎ cuèndá‑í.
17 De todos sereis odiados por causa do meu nome.
18 Dico Yá Ndiǒxí ío coto ñaha‑gǎ xii‑ndo chi ndéé idi dɨ́quɨ́‑ndó còto‑gá.
18 Contudo, não se perderá um só fio de cabelo da vossa cabeça.
19 Te núu na càda ndee iní‑ndó cànchicúⁿ nihnu ñaha‑ndo xìi‑í, te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
19 É na vossa perseverança que ganhareis a vossa alma.
20 ’Te nduu na quìní‑ndó ñùhu doco sandadú nɨ càndéé yuhu ñùú Jerusàlén, te sa cutnùní iní‑ndó sǎ sà ní cuyatni nduu dànaa‑güedé ñuú‑áⁿ.
20 Quando, porém, virdes Jerusalém sitiada de exércitos, sabei que está próxima a sua devastação.
21 Te dàvá‑áⁿ nchaa ñáyiu xǐndecu distrìtú Jùdeá xíní ñùhu‑xi cunú‑yu quɨ́hɨ́ⁿ‑yu xɨtɨ́ yucu, te nchaa ñáyiu xǐndecu ñuú Jerusàlén queé‑yu xɨtɨ́ ñuú‑áⁿ, te ñáyiu ñá túú xǐndecu ñuú‑áⁿ vǎ ndɨ̌hu‑gá‑yu.
21 Então, os que estiverem na Judeia, fujam para os montes; os que se encontrarem dentro da cidade, retirem-se; e os que estiverem nos campos, não entrem nela.
22 Chi dàvá‑áⁿ cuu‑xi nduu tnǔndòho tnúhu ndàhú, te ducaⁿ càda‑xi chi ducaⁿ ndèé tnuní núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa dandòho ñaha‑gá xií‑yu.
22 Porque estes dias são de vingança, para se cumprir tudo o que está escrito.
23 ¡Te ndàhú ní cuu nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñúhú děhe‑xi, ndɨhɨ nchaa ñáyiu ndèca déhe vitna sàdi na sáá nduu dùcaⁿ cada‑xi! Chi ío cuéhé tnǔndòho tnúhu ndàhú coo núú ndécǔ‑yu dàvá‑áⁿ, te xíǎⁿ cuu‑xi ɨɨⁿ tnúndòho tendaha Yá Ndiǒxí quixi sá cúú‑xǐ‑yu.
23 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias! Porque haverá grande aflição na terra e ira contra este povo.
24 Te dava cue tée cuú‑güedé cahni ñaha‑güedě, te dava‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě candeca ñaha‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ nchaa ñuú xícá, te cue tée dava‑gá ñuú cunuu‑güedě ñuú Jerusàlén, te mee Yǎ Ndiǒxí cachí‑gá te núu ná daha nduu cunuu‑güedě ñuú‑áⁿ.
24 Cairão a fio de espada e serão levados cativos para todas as nações; e, até que os tempos dos gentios se completem, Jerusalém será pisada por eles.
25 ’Te cada‑xi ɨɨⁿ sá vǎtá quìní‑gá ñáyiu núú nchǐcanchii, ndɨhɨ núú yǒó, ndɨhɨ núú nchàa chódíní, te ñuyíú‑a coo tnúhu ndɨ̀hú iní‑xi te vá cútnùní iní‑yu nása cadá‑yu cuèndá sá ǐo dusaⁿ càda ndute lamár òré candaundéé tnáhá‑xí.
25 Haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; sobre a terra, angústia entre as nações em perplexidade por causa do bramido do mar e das ondas;
26 Te nchaa ñáyiu cuneé‑yu sá yùhú‑yu, ndɨhɨ sá ndɨ̀hú iní‑yu cuèndá nchaa sá cádá‑xí ñùyíú‑a, te quɨdɨ‑xi andɨu.
26 haverá homens que desmaiarão de terror e pela expectativa das coisas que sobrevirão ao mundo; pois os poderes dos céus serão abalados.
27 Te sátá dúcáⁿ te quiní‑ndó yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo quee‑í andɨu quìxi‑í ichi xɨtɨ́ vícó, te dàvá‑áⁿ quiní ñáhá nchàa ñáyiu sá ǐo cùnuu‑í te ndàcu‑í quìde‑í nchaa sá vǎha.
27 Então, se verá o Filho do Homem vindo numa nuvem, com poder e grande glória.
28 Te òré ná ngüǐta‑xi ducaⁿ càda‑xi, te cuita cundee‑gǎ iní‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ, te quɨhɨ iní‑ndó chi sa ní cuyatni vií‑nǎ nduu cǎcu nihnu‑ndo vǎ cúndècu‑gá‑ndó nǔú ñùyíú yǐcá cuěchi‑a —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
28 Ora, ao começarem estas coisas a suceder, exultai e erguei a vossa cabeça; porque a vossa redenção se aproxima.
29 Te ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú‑güedě nàcuáa tecú tnùní váha‑güedé tnúhu‑gá, te xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 Ainda lhes propôs uma parábola, dizendo: Vede a figueira e todas as árvores.
30 Chi nàtahú ndaha‑xi, te òré ducaⁿ quìde‑xi te càchí‑ndó sǎ sà ní cuyatni nuu cahni.
30 Quando começam a brotar, vendo-o, sabeis, por vós mesmos, que o verão está próximo.
31 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu oré ná quìní‑ndó càda‑xi nchaa nacuáa càháⁿ‑í, te sá dúcáⁿ te cutnùní iní‑ndó sǎ sà ní cuyatni nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑ndo.
31 Assim também, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que está próximo o reino de Deus.
32 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ òré vátá cùú‑gá cue ñáyiu xǐndecu ñuyíú‑a vitna, te cada‑xi nchaa nàcuáa ní cáháⁿ‑í.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração, sem que tudo isto aconteça.
33 Te andɨu ndɨ̀hɨ ñuyíú‑a chi ndɨhɨ nihnu‑xi, dico tnúhu‑í chi vá ndɨ́hɨ́ nìhnu‑xi, chi cùu‑xi tnúhu ndáá.
33 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
34 ’Te quɨhɨ iní‑ndó vǎ cúndècu‑ndo ichi cuehé ichi duha, te vá cúú‑ndó ñǎyiu quɨhu, te vá cúhúⁿ ìní‑ndó mèe‑ni nchaa sá ìó ñuyíú‑a, chi núu ducaⁿ na càda‑ndo te nacuanaa‑ndo sǎ sàá nduu càda‑xi nacuáa ní cáháⁿ‑í. Te uuⁿni sáá nduu‑ǎⁿ,
34 Acautelai-vos por vós mesmos, para que nunca vos suceda que o vosso coração fique sobrecarregado com as consequências da orgia, da embriaguez e das preocupações deste mundo, e para que aquele dia não venha sobre vós repentinamente, como um laço.
35 te cada‑xi dàtná cuìní‑ndó quìde ɨɨⁿ trampá chi uuⁿni ngàva‑xi, te ducaⁿ càda‑xi nchaa ñáyiu xǐndecu ñuyíú‑a, chi uuⁿni sáá nduu‑ǎⁿ.
35 Pois há de sobrevir a todos os que vivem sobre a face de toda a terra.
36 Te nchòhó cundecu túha‑ndo te ío cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá ndacu‑ndo yǎha‑ndo nchàa tnúndòho quixi ñuyíú‑a, te ducaⁿ te nasáá‑ndó cùndecu‑ndo núú ndécú yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
36 Vigiai, pois, a todo tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que têm de suceder e estar em pé na presença do Filho do Homem.
37 Te nduu ndùu ní xóo danèhé Jèsús ñáyiu tnúhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te niú niú ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ ngúdú‑gá xɨtɨ́ yucu Òlívú.
37 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas à noite, saindo, ia pousar no monte chamado das Oliveiras.
38 Te nehé nehé ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ nchaa ñáyiu veñúhu‑áⁿ nǐ xóo cundedóho‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
38 E todo o povo madrugava para ir ter com ele no templo, a fim de ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.