Lucas 21

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te Jèsús ní xiní‑gá xɨtɨ́ veñúhu xǐdáquěe cue tée cuica dǐhúⁿ nduu táhú Yǎ Ndiǒxí xɨtɨ́ alcancìá.
1 Jesus, levantando os olhos, viu os ricos deitarem as suas ofertas no cofre;
2 Te ní xiní‑gá tnàhá ɨɨⁿ ñaha ndàhú ñaha quèé ní dáquěe‑aⁿ úú díhúⁿ còbrí,
2 viu também uma pobre viúva lançar ali dois leptos;
3 te ní xáhaⁿ Jèsús xii cue ñáyiu xǐndecu‑áⁿ:
3 e disse: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos;
4 Chi nchaa ñáyiu‑áⁿ nǐ dáquěe‑yu mee‑nǎ sá nǐ ndóo‑ná, dico ñaha quèé‑a cuěi ndàhú‑aⁿ dico ní dáquěe‑aⁿ nɨhìí díhúⁿ sǎ cuááⁿ‑áⁿ sǎ cáxí‑áⁿ ní cùu —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
4 porque todos aqueles deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha para o seu sustento.
5 Te ɨɨⁿ ǔú ñáyiu xǐcáháⁿ‑yu cuèndá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu sá ǐo vii càa nchaa yúú yɨ́hɨ́, ndɨhɨ cuèndá nchaa sá nǐ sáñaha tǎhú ñǎyiu yɨ̀hɨ xɨtɨ́‑xi. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
5 E falando-lhe alguns a respeito do templo, como estava ornado de formosas pedras e dádivas, disse ele:
6 —Sáá nduu te nchaa sá cúñǔhu‑ndo‑a vǎ cúndùu‑gá‑xi dàtná cáá‑xí vìtna, chi ni ɨ̀ɨⁿ‑gá yúú vǎ códó nchìhi tnaha‑gá‑xi chi ndɨhɨ ngoyo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
6 Quanto a isto que vedes, dias virão em que não se deixará aqui pedra sobre pedra, que não seja derribada.
7 Te cue tée xǐndecu‑áⁿ nǐ xícáⁿ tnúhú‑güedě núú Jèsús, te xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá:
7 Perguntaram-lhe então: Mestre, quando, pois, sucederão estas coisas? E que sinal haverá, quando elas estiverem para se cumprir?
8 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
8 Respondeu então ele: Acautelai-vos; não sejais enganados; porque virão muitos em meu nome, dizendo: Sou eu; e: O tempo é chegado; não vades após eles.
9 Te òré ná nìhí‑ndó tnǔhu sá tɨ̀tnɨ́ nàcióⁿ xǐnàá‑güedé te dava ñuú xǐnàá‑güedé ndɨ mèe‑güedé, te vá yùhú‑ndó chi dacuɨtɨ́í sǎ dúcáⁿ càda‑xi, dico vátá sàá‑gá nduu nàa ñuyíú òré ducaⁿ càda‑xi —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
9 Quando ouvirdes de guerras e tumultos, não vos assusteis; pois é necessário que primeiro aconteçam essas coisas; mas o fim não será logo.
10 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xii‑güedé:
10 Então lhes disse: Levantar-se-á nação contra nação, e reino contra reino;
11 Te tɨtnɨ́ xichi ñuyíú nǐhi vìhi tnáa, te tɨtnɨ́ tucu xichi ñuyíú coo tnamá, te tɨtnɨ́ tucu xichi ñuyíú quixi cuéhé, te tɨtnɨ́ núú sǎ cádá‑xí àndɨu, te yùhú ñáyiu.
11 e haverá em vários lugares grandes terremotos, e pestes e fomes; haverá também coisas espantosas, e grandes sinais do céu.
12 ’Te òré cúmǎní‑gǎ cada‑xi nchaa nàcuáa càháⁿ‑í‑a, te cue tée cùu úhú iní ñáhá xìi‑ndo tnɨɨ ñaha‑güedé, te candeca ñaha‑güedě xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ xɨtɨ́ veñúhu‑güedé cada ndáá‑güedé cuéchi‑ndo, te chihi ñaha‑güedě vecaá xii‑ndo, te candeca ñaha‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ núú cuè tée cùnuu yɨndaha nacióⁿ àdi núú dàva‑gá cue tée cùnuu sá cuèndá‑í.
12 Mas antes de todas essas coisas vos hão de prender e perseguir, entregando-vos às sinagogas e aos cárceres, e conduzindo-vos à presença de reis e governadores, por causa do meu nome.
13 Te òré ducaⁿ na càda ñaha‑güedé xii‑ndo, te òré‑áⁿ tàú‑xi cáháⁿ váha‑ndo cuèndá‑í núú‑güedě.
13 Isso vos acontecerá para que deis testemunho.
14 Te vá cání ìní‑ndó nǔu nása cunduu tnúhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé cuèndá cácu nihnu‑ndo.
14 Proponde, pois, em vossos corações não premeditar como haveis de fazer a vossa defesa;
15 Chi yúhú dacàhu iní ñáhà‑í xii‑ndo tnǔhu cúñaha‑ndo xìi‑güedé, te taxi‑í sá vǎtá quìní tnùní‑gá‑ndó, te ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu cùu úhú iní ñáhá xìi‑ndo vá nìhí‑gá‑yu tnúhu cúñàhá‑yu xii‑ndo.
15 porque eu vos darei boca e sabedoria, a que nenhum dos vossos adversário poderá resistir nem contradizer.
16 Te ndéé tǎtá‑ndó, ndɨ̀hɨ ñaní‑ndó, ndɨhɨ cue ñáyiu cùu ñaní tnáhá‑ndó, ndɨhɨ cue ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ váha‑ndo cuǎha cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑ndo nǔú cuè tée cùchiuⁿ, te dava‑ndo càhni ñaha‑güedé xii‑ndo.
16 E até pelos pais, e irmãos, e parentes, e amigos sereis entregues; e matarão alguns de vós;
17 Te ío cuéhé ñǎyiu cuu úhú iní ñáhǎ‑yu xii‑ndo sǎ cuèndá‑í.
17 e sereis odiados de todos por causa do meu nome.
18 Dico Yá Ndiǒxí ío coto ñaha‑gǎ xii‑ndo chi ndéé idi dɨ́quɨ́‑ndó còto‑gá.
18 Mas não se perderá um único cabelo da vossa cabeça.
19 Te núu na càda ndee iní‑ndó cànchicúⁿ nihnu ñaha‑ndo xìi‑í, te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
19 Pela vossa perseverança ganhareis as vossas almas.
20 ’Te nduu na quìní‑ndó ñùhu doco sandadú nɨ càndéé yuhu ñùú Jerusàlén, te sa cutnùní iní‑ndó sǎ sà ní cuyatni nduu dànaa‑güedé ñuú‑áⁿ.
20 Mas, quando virdes Jerusalém cercada de exércitos, sabei então que é chegada a sua desolação.
21 Te dàvá‑áⁿ nchaa ñáyiu xǐndecu distrìtú Jùdeá xíní ñùhu‑xi cunú‑yu quɨ́hɨ́ⁿ‑yu xɨtɨ́ yucu, te nchaa ñáyiu xǐndecu ñuú Jerusàlén queé‑yu xɨtɨ́ ñuú‑áⁿ, te ñáyiu ñá túú xǐndecu ñuú‑áⁿ vǎ ndɨ̌hu‑gá‑yu.
21 Então, os que estiverem na Judéia fujam para os montes; os que estiverem dentro da cidade, saiam; e os que estiverem nos campos não entrem nela.
22 Chi dàvá‑áⁿ cuu‑xi nduu tnǔndòho tnúhu ndàhú, te ducaⁿ càda‑xi chi ducaⁿ ndèé tnuní núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa dandòho ñaha‑gá xií‑yu.
22 Porque dias de vingança são estes, para que se cumpram todas as coisas que estão escritas.
23 ¡Te ndàhú ní cuu nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñúhú děhe‑xi, ndɨhɨ nchaa ñáyiu ndèca déhe vitna sàdi na sáá nduu dùcaⁿ cada‑xi! Chi ío cuéhé tnǔndòho tnúhu ndàhú coo núú ndécǔ‑yu dàvá‑áⁿ, te xíǎⁿ cuu‑xi ɨɨⁿ tnúndòho tendaha Yá Ndiǒxí quixi sá cúú‑xǐ‑yu.
23 Ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias! porque haverá grande angústia sobre a terra, e ira contra este povo.
24 Te dava cue tée cuú‑güedé cahni ñaha‑güedě, te dava‑güedé tnɨɨ ñaha‑güedě candeca ñaha‑güedě quɨ́hɨ́ⁿ nchaa ñuú xícá, te cue tée dava‑gá ñuú cunuu‑güedě ñuú Jerusàlén, te mee Yǎ Ndiǒxí cachí‑gá te núu ná daha nduu cunuu‑güedě ñuú‑áⁿ.
24 E cairão ao fio da espada, e para todas as nações serão levados cativos; e Jerusalém será pisada pelos gentios, até que os tempos destes se completem.
25 ’Te cada‑xi ɨɨⁿ sá vǎtá quìní‑gá ñáyiu núú nchǐcanchii, ndɨhɨ núú yǒó, ndɨhɨ núú nchàa chódíní, te ñuyíú‑a coo tnúhu ndɨ̀hú iní‑xi te vá cútnùní iní‑yu nása cadá‑yu cuèndá sá ǐo dusaⁿ càda ndute lamár òré candaundéé tnáhá‑xí.
25 E haverá sinais no sol, na lua e nas estrelas; e sobre a terra haverá angústia das nações em perplexidade pelo bramido do mar e das ondas.
26 Te nchaa ñáyiu cuneé‑yu sá yùhú‑yu, ndɨhɨ sá ndɨ̀hú iní‑yu cuèndá nchaa sá cádá‑xí ñùyíú‑a, te quɨdɨ‑xi andɨu.
26 os homens desfalecerão de terror, e pela expectação das coisas que sobrevirão ao mundo; porquanto os poderes do céu serão abalados.
27 Te sátá dúcáⁿ te quiní‑ndó yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo quee‑í andɨu quìxi‑í ichi xɨtɨ́ vícó, te dàvá‑áⁿ quiní ñáhá nchàa ñáyiu sá ǐo cùnuu‑í te ndàcu‑í quìde‑í nchaa sá vǎha.
27 Então verão vir o Filho do homem em uma nuvem, com poder e grande glória.
28 Te òré ná ngüǐta‑xi ducaⁿ càda‑xi, te cuita cundee‑gǎ iní‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ, te quɨhɨ iní‑ndó chi sa ní cuyatni vií‑nǎ nduu cǎcu nihnu‑ndo vǎ cúndècu‑gá‑ndó nǔú ñùyíú yǐcá cuěchi‑a —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
28 Ora, quando essas coisas começarem a acontecer, exultai e levantai as vossas cabeças, porque a vossa redenção se aproxima.
29 Te ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú‑güedě nàcuáa tecú tnùní váha‑güedé tnúhu‑gá, te xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé:
29 Propôs-lhes então uma parábola: Olhai para a figueira, e para todas as árvores;
30 Chi nàtahú ndaha‑xi, te òré ducaⁿ quìde‑xi te càchí‑ndó sǎ sà ní cuyatni nuu cahni.
30 quando começam a brotar, sabeis por vós mesmos, ao vê-las, que já está próximo o verão.
31 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu oré ná quìní‑ndó càda‑xi nchaa nacuáa càháⁿ‑í, te sá dúcáⁿ te cutnùní iní‑ndó sǎ sà ní cuyatni nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑ndo.
31 Assim também vós, quando virdes acontecerem estas coisas, sabei que o reino de Deus está próximo.
32 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ òré vátá cùú‑gá cue ñáyiu xǐndecu ñuyíú‑a vitna, te cada‑xi nchaa nàcuáa ní cáháⁿ‑í.
32 Em verdade vos digo que não passará esta geração até que tudo isso se cumpra.
33 Te andɨu ndɨ̀hɨ ñuyíú‑a chi ndɨhɨ nihnu‑xi, dico tnúhu‑í chi vá ndɨ́hɨ́ nìhnu‑xi, chi cùu‑xi tnúhu ndáá.
33 Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras jamais passarão.
34 ’Te quɨhɨ iní‑ndó vǎ cúndècu‑ndo ichi cuehé ichi duha, te vá cúú‑ndó ñǎyiu quɨhu, te vá cúhúⁿ ìní‑ndó mèe‑ni nchaa sá ìó ñuyíú‑a, chi núu ducaⁿ na càda‑ndo te nacuanaa‑ndo sǎ sàá nduu càda‑xi nacuáa ní cáháⁿ‑í. Te uuⁿni sáá nduu‑ǎⁿ,
34 Olhai por vós mesmos; não aconteça que os vossos corações se carreguem de glutonaria, de embriaguez, e dos cuidados da vida, e aquele dia vos sobrevenha de improviso como um laço.
35 te cada‑xi dàtná cuìní‑ndó quìde ɨɨⁿ trampá chi uuⁿni ngàva‑xi, te ducaⁿ càda‑xi nchaa ñáyiu xǐndecu ñuyíú‑a, chi uuⁿni sáá nduu‑ǎⁿ.
35 Porque há de vir sobre todos os que habitam na face da terra.
36 Te nchòhó cundecu túha‑ndo te ío cáháⁿ ndɨhɨ‑ndo Yǎ Ndiǒxí cuèndá ndacu‑ndo yǎha‑ndo nchàa tnúndòho quixi ñuyíú‑a, te ducaⁿ te nasáá‑ndó cùndecu‑ndo núú ndécú yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
36 Vigiai, pois, em todo o tempo, orando, para que possais escapar de todas estas coisas que hão de acontecer, e estar em pé na presença do Filho do homem.
37 Te nduu ndùu ní xóo danèhé Jèsús ñáyiu tnúhu‑gá xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te niú niú ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ ngúdú‑gá xɨtɨ́ yucu Òlívú.
37 Ora, de dia ensinava no templo, e à noite, saindo, pousava no monte chamado das Oliveiras.
38 Te nehé nehé ní xóo quɨ́hɨ́ⁿ nchaa ñáyiu veñúhu‑áⁿ nǐ xóo cundedóho‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
38 E todo o povo ia ter com ele no templo, de manhã cedo, para o ouvir.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.