João 6
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní quee Jèsús cuáháⁿ‑gá ɨngá xio yuhu làgúná Galìleá, àdi Tiberiás chi úú dɨ̀u‑xi.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Te ío cuéhé ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ cuèndá sá nǐ xiní‑yu nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑gá, chi ní quide tátna‑gá nchaa ñáyiu cùhú.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Te ní sáá Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ɨɨⁿ núú tɨ̀ndúú, te xíáⁿ nǐ ngóo‑gá ndɨhɨ‑güedé.
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Te ta cùyatni coo vico pascuá, vico quìde ñáyiu isràél.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Te ní xiní‑gá sá ǐo vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Lìpé:
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 Te ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé cuèndá sá cuìní‑gá quiní‑gá nása cunduu tnúhu cáháⁿ‑dé, dico mee‑gǎ sa xìní‑gá nàcuáa cada‑gá.
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 Te ní xáhaⁿ tě Lìpé xii‑gá:
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Te té Ndrǐxí ɨngá tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ñaní té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, ní xáhaⁿ‑dě:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 —Iha ndècu ɨɨⁿ té lǐhli nèhe‑dé úhúⁿ pàá cebàdá te úú chácá, dico nděé tnahá xéhé, te cuéhé víhí ñǎyiu —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Te ní queheⁿ Jèsús pàá, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te ní sáñaha‑gǎ pàá‑áⁿ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te cue tée‑áⁿ nǐ dácǎhñu‑güedé ní xexi nchaa ñáyiu xǐxúcu‑áⁿ. Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑gá chácá, te ní dácǎhñu tucu‑güedé‑dɨ ní xexi ñáyiu ní ndahá xɨtɨ́‑yu.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Te òré ní túhú cóhǒ‑yu, te ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá ná nàqueheⁿ‑güedé nchaa sá nǐ quendóo cuèndá sá vǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑xi núú míhí.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Te cue tée‑ǎⁿ ní naqueheⁿ‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ùxúú tɨ́dihi núú ùhúⁿ‑ni pàá cebàdá.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Te sá nǐ xiní‑yu ní nadacàyá‑gá sá nǐ xexí‑yu, xíǎⁿ ní ngüíta‑yu ní xítnàhá‑yu:
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Te ní cutnùní iní Jèsús sá cádá yìcá‑yu candeca ñàhá‑yu xii‑gá quɨ́hɨ́ⁿ cuèndá cundecu‑gá quɨndaha ñàha‑gá xií‑yu ni cùu, núu xíǎⁿ ní xica tucu‑gá cuáháⁿ‑gá xɨtɨ́ yucu mee dìi chícuú‑gá.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Te òré ní cuu ndɨquɨⁿ, te cuáháⁿ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá yuhu làgúná.
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Te ní quée‑güedé bàrcú cuáháⁿ‑güedé ñuú Capèrnaúm cáá ndàa ɨngá xio yuhu làgúná, te sa ní cuu ndɨquɨⁿ, te ñá túú Jèsús quéxìo quée‑gá bàrcú ñúhú‑güedě‑áⁿ.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Te ní ngüíta‑xi quène táchí nǐhi, te níhi dàcandau ndéé tnáhá ndùte lagúná‑áⁿ.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Te sa ní cuu dàtná úhúⁿ kìlómetrú cuáháⁿ‑güedé, te ní xiní‑güedé Jèsús tá cùyatni‑gá bàrcú ñúhú‑güedě véxi‑gá núú ndúté, te ní yùhú‑güedé.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé sá nǐ quexìo‑gá cuánguee‑gá bàrcú, te òré‑ni ní quexìo‑güedé ndɨhɨ‑gá ndéé ɨngá xio yuhu làgúná núú cuàháⁿ‑güedé.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Te ɨngá nduu‑ǎⁿ xǐndecu‑ni nchaa ñáyiu ní quendóo yuhu làgúná. Te ní quide cuèndá‑yu sá ɨ́ɨ́ⁿ dìi‑ná bàrcú nútnɨ̌ɨ‑áⁿ ní cùu ñá túú‑gǎ, chi cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní quée‑güedé bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑güedé. Te ní níhǐ‑yu tnúhu sá ñà túú ní quěe tnàhá Jèsús.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ nǐ quee ɨɨⁿ ǔú bàrcú ñuú Tìberiás ní sáá‑xi yatni núú nǐ xexí‑yu pàá sá nǐ ndacáⁿ táhú Jèsús núú Yǎ Ndiǒxí.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Te ní xiní‑yu sá ñà túú Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, núu ní quée‑yu bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑yu ñuú Capèrnaúm cuánúndúcú ñàhá‑yu xii‑gá.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Te ní sáá‑yu ɨngá xio yuhu làgúná, xíáⁿ nǐ naníhǐ‑yu Jèsús, te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Te vá cádá cuèndá‑ndó sǎ méé‑ní sǎ cáxí‑ndó càda chiuⁿ‑ndo chi xíǎⁿ vá cúdǐi‑xi. Chi ío‑gá xíní ñùhu‑xi cada cuendá‑ndó tnǔhu Yá Ndiǒxí te tnɨɨ‑ndo, te naníhí tàhú‑ndó. Te tnúhu‑áⁿ cachí tnúhu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te xíǎⁿ candeca‑xi iní‑ndó nɨ̀ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, chi mee Dǔtú Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dúcáⁿ càda‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Te ní xáhǎⁿ‑yu:
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Te ní xáhaⁿ Jèsús xií‑yu:
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 Te ní xáhaⁿ tùcú‑yu xii‑gá:
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Chi cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nǐ xexí‑yu pàá nání mànáá xɨtɨ́ yucu dàtná yódó tnùní núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yá Ndiǒxí ní sáñaha‑gǎ sá nǐ xexí‑yu, te ní cuuⁿ túu‑xi andɨu”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 datná pàá véxi cuuⁿ andɨu càndeca‑xi iní‑ndó nɨ̀ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Dìcó‑ni sá nchòhó ñá túú sàndáá iní ñáhá‑ndó cuěi xìní ñáhá‑ndó xìi‑í.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Te nchaa ñáyiu na càchí Tǎtà‑í nduu cuèndá‑í nasaá‑yu núù‑í, te ñáyiu‑áⁿ vǎ dáquèe tɨ́hù‑í‑yu.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Te ñá dɨ́ú yǔhú sá věxi cuuⁿ‑í andɨu te quìde‑í nchaa sá cúú ìní méè‑í, chi véxi cuuⁿ‑í sá cádà‑í nchaa nàcuáa ní táúchíúⁿ mèe Tátà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Te cuìní‑gá sá ncháá ñǎyiu ní cachí‑gá nduu cuèndá‑í vá dáñà‑í‑yu cuíta nihnú‑yu, te na sàá nduu te dɨu‑ni‑í dandòto‑í‑yu.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Chi ducaⁿ nǐ cachí Dútú Ndiǒxí cunduu sá ncháá ñǎyiu na tnɨ̀ɨ tnúhu càháⁿ‑í, te quɨndáá ndisa iní ñáhǎ‑yu xii yúhú Déhe‑gá, te nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, te yúhú dandòto‑í‑yu na sàá nduu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Te ñá ní tnàhá iní ñáyiu isràél tnúhu ní cáháⁿ Jèsús nǔu ní ngüíta‑yu ní cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá‑gá cuèndá sá nǐ xáhaⁿ‑gǎ sá méé‑gǎ cúú‑gǎ dàtná sá xéxí‑ó věxi cuuⁿ andɨu.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Te ní xítnàhá‑yu:
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 Te ní xáhaⁿ Jèsús xií‑yu:
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Vá yǒo quɨndáá iní ñáhá xìi yúhú nǔu ñá túú mèe Tátà‑í táxí cuèndá ñáhá‑gǎ xií‑yu. Te dɨu‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑í véxi‑í, te yúhú dandòto‑í‑yu na sàá nduu.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Te núú tùtú cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha càchí‑xi: “Yá Ndiǒxí danèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu tnúhu‑gá”, duha càchí‑xi. Te nchaa ñáyiu na cùndedóho nchaa tnúhu càháⁿ Dútú Ndiǒxí, te cutúha‑yu nàcuáa càháⁿ‑gá, te ñáyiu‑áⁿ quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii yúhú.
45 Está escrito nos profetas:
46 ’Te vá yǒo xìní ñáhá xìi Dútú Ndiǒxí chi ɨɨⁿdìi‑ni yúhú xìní‑í‑gá, chi núú ndécú‑gǎ ní quee‑í véxi cuuⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá:
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Te yúhú cúù‑í dàtná ɨɨⁿ sá xéxí‑ndó cǎndeca‑xi iní‑ndó, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑í chi yúhú cada‑í te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Te cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nǐ xexí‑yu pàá nání mànáá xɨtɨ́ yucu, dico ní sáá nduu te dacuɨtɨ́í nǐ xíhí‑yu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Te ní ngüíta ñáyiu isràél xǐtnàhá‑yu:
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Nchaa ñáyiu na càda iní‑xi sá dàtná sá cáxǐ‑yu yɨquɨ cùñú‑í te cohó‑yu nɨ́ñɨ̀‑í, ñáyiu‑áⁿ naníhí tàhú‑yu te yúhú dandòto‑í‑yu na sàá nduu.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chi yɨquɨ cùñú‑í ndɨhɨ nɨ́ñɨ̀‑í cúú‑xí mèe‑í.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Te nchaa ñáyiu na càda iní‑xi sá dàtná sá cáxǐ‑yu yɨquɨ cùñú‑í te cohó‑yu nɨ́ñɨ̀‑í, te ñáyiu‑áⁿ ɨɨⁿ‑nǎ cuu‑í ndɨhɨ́‑yu chi cundecu ndɨhɨ‑í‑yu.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Te yúhú nchìto‑í chi ducaⁿ nchìto Tátà‑í Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a. Te dɨu‑ni ducaⁿ nchàa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi‑í te cundecu ndɨhɨ‑í‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Te yúhú cúù‑í dàtná ɨɨⁿ sá nchító‑ndó věxi cuuⁿ andɨu, dico ñá dɨ́ú pàá sá nání mànáá ní xèxi cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha, chi ní xexí‑yu pàá te dacuéi ní xíhí‑yu. Te nchaa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi yúhú Yaá véxi cuuⁿ andɨu, te cundecu ndɨhɨ‑í‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Nchaa tnúhu‑a ní cáháⁿ‑gá xɨtɨ́ veñúhu ñáyiu ñuú Capèrnaúm.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá nǔu vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá ní xítnàhá‑yu:
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Te ní cutnùní iní Jèsús sá ñà túú càháⁿ váha‑yu cuèndá tnúhu ní cáháⁿ‑gá, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Te uuⁿ‑gá cada nchòhó nǔu quiní‑ndó yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ndaa‑í núú nǐ xíndecu‑í díhna.
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Te espíritú ndécú ndɨ̀hɨ yɨquɨ cuñú‑ó, xíǎⁿ ndécá ñàha‑xi xii‑o, te núu ñá túú xǐǎⁿ, te yɨquɨ cùñú‑ó ñà túú nàndɨ́hɨ‑xi. Dico núu nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a quée‑xi iní‑ndó ñá, te quiní‑ndó nǎ xéhé candeca ñaha‑xi xìi‑ndo núú cuàháⁿ núú věxi.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Te dava nchòhó chi ñá túú sàndáá iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xií‑yu:
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Te òré‑áⁿ ǐo vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá ní xócǒo‑yu ñá ní xìca cuu‑gá‑yu ndɨhɨ‑gá.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Te xíǎⁿ ní xáhaⁿ Jèsús xii ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Te ní xáhaⁿ tě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé:
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Chi nchúhú sa ní sándáá iní ñáhá‑ndɨ̌ xii‑n chi nàha‑ndɨ́ sá yòhó cúú‑n Crìstú Déhe Dútú Ndiǒxí yaá ndécú àndɨu —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Duha ní cáháⁿ Jèsús cuèndá té Jùdás déhe té Xǐmú Iscàrioté ɨɨⁿ tée ñùtnahá núú ùxí ɨɨⁿ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, chi sa nàha‑gá sá těe‑ǎⁿ cuǎha cuèndá ñáhá‑dě xii‑gá ɨɨⁿ nduu núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.