João 6
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní quee Jèsús cuáháⁿ‑gá ɨngá xio yuhu làgúná Galìleá, àdi Tiberiás chi úú dɨ̀u‑xi.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Te ío cuéhé ñǎyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ cuèndá sá nǐ xiní‑yu nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide‑gá, chi ní quide tátna‑gá nchaa ñáyiu cùhú.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Te ní sáá Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá ɨɨⁿ núú tɨ̀ndúú, te xíáⁿ nǐ ngóo‑gá ndɨhɨ‑güedé.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Te ta cùyatni coo vico pascuá, vico quìde ñáyiu isràél.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Te ní xiní‑gá sá ǐo vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá cuáháⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Lìpé:
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Te ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé cuèndá sá cuìní‑gá quiní‑gá nása cunduu tnúhu cáháⁿ‑dé, dico mee‑gǎ sa xìní‑gá nàcuáa cada‑gá.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Te ní xáhaⁿ tě Lìpé xii‑gá:
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Te té Ndrǐxí ɨngá tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, ñaní té Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé, ní xáhaⁿ‑dě:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 —Iha ndècu ɨɨⁿ té lǐhli nèhe‑dé úhúⁿ pàá cebàdá te úú chácá, dico nděé tnahá xéhé, te cuéhé víhí ñǎyiu —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Te ní queheⁿ Jèsús pàá, te ní ndacáⁿ táhú‑gǎ núú Yǎ Ndiǒxí, te ní sáñaha‑gǎ pàá‑áⁿ xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te cue tée‑áⁿ nǐ dácǎhñu‑güedé ní xexi nchaa ñáyiu xǐxúcu‑áⁿ. Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑gá chácá, te ní dácǎhñu tucu‑güedé‑dɨ ní xexi ñáyiu ní ndahá xɨtɨ́‑yu.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Te òré ní túhú cóhǒ‑yu, te ní xáhaⁿ Jèsús xii cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá sá ná nàqueheⁿ‑güedé nchaa sá nǐ quendóo cuèndá sá vǎ quɨ̀hɨ́ⁿ‑xi núú míhí.
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Te cue tée‑ǎⁿ ní naqueheⁿ‑güedé nchaa sá nǐ quendóo, te ní chítú ùxúú tɨ́dihi núú ùhúⁿ‑ni pàá cebàdá.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Te sá nǐ xiní‑yu ní nadacàyá‑gá sá nǐ xexí‑yu, xíǎⁿ ní ngüíta‑yu ní xítnàhá‑yu:
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Te ní cutnùní iní Jèsús sá cádá yìcá‑yu candeca ñàhá‑yu xii‑gá quɨ́hɨ́ⁿ cuèndá cundecu‑gá quɨndaha ñàha‑gá xií‑yu ni cùu, núu xíǎⁿ ní xica tucu‑gá cuáháⁿ‑gá xɨtɨ́ yucu mee dìi chícuú‑gá.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Te òré ní cuu ndɨquɨⁿ, te cuáháⁿ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá yuhu làgúná.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Te ní quée‑güedé bàrcú cuáháⁿ‑güedé ñuú Capèrnaúm cáá ndàa ɨngá xio yuhu làgúná, te sa ní cuu ndɨquɨⁿ, te ñá túú Jèsús quéxìo quée‑gá bàrcú ñúhú‑güedě‑áⁿ.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Te ní ngüíta‑xi quène táchí nǐhi, te níhi dàcandau ndéé tnáhá ndùte lagúná‑áⁿ.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Te sa ní cuu dàtná úhúⁿ kìlómetrú cuáháⁿ‑güedé, te ní xiní‑güedé Jèsús tá cùyatni‑gá bàrcú ñúhú‑güedě véxi‑gá núú ndúté, te ní yùhú‑güedé.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑güedé sá nǐ quexìo‑gá cuánguee‑gá bàrcú, te òré‑ni ní quexìo‑güedé ndɨhɨ‑gá ndéé ɨngá xio yuhu làgúná núú cuàháⁿ‑güedé.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Te ɨngá nduu‑ǎⁿ xǐndecu‑ni nchaa ñáyiu ní quendóo yuhu làgúná. Te ní quide cuèndá‑yu sá ɨ́ɨ́ⁿ dìi‑ná bàrcú nútnɨ̌ɨ‑áⁿ ní cùu ñá túú‑gǎ, chi cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ní quée‑güedé bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑güedé. Te ní níhǐ‑yu tnúhu sá ñà túú ní quěe tnàhá Jèsús.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Te dɨu‑ni nduu‑ǎⁿ nǐ quee ɨɨⁿ ǔú bàrcú ñuú Tìberiás ní sáá‑xi yatni núú nǐ xexí‑yu pàá sá nǐ ndacáⁿ táhú Jèsús núú Yǎ Ndiǒxí.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Te ní xiní‑yu sá ñà túú Jèsús ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, núu ní quée‑yu bàrcú‑áⁿ cuǎháⁿ‑yu ñuú Capèrnaúm cuánúndúcú ñàhá‑yu xii‑gá.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Te ní sáá‑yu ɨngá xio yuhu làgúná, xíáⁿ nǐ naníhǐ‑yu Jèsús, te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Te vá cádá cuèndá‑ndó sǎ méé‑ní sǎ cáxí‑ndó càda chiuⁿ‑ndo chi xíǎⁿ vá cúdǐi‑xi. Chi ío‑gá xíní ñùhu‑xi cada cuendá‑ndó tnǔhu Yá Ndiǒxí te tnɨɨ‑ndo, te naníhí tàhú‑ndó. Te tnúhu‑áⁿ cachí tnúhu yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo, te xíǎⁿ candeca‑xi iní‑ndó nɨ̀ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, chi mee Dǔtú Ndiǒxí ní cachí‑gá sá dúcáⁿ càda‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Te ní xáhǎⁿ‑yu:
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Te ní xáhaⁿ Jèsús xií‑yu:
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Te ní xáhaⁿ tùcú‑yu xii‑gá:
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Chi cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nǐ xexí‑yu pàá nání mànáá xɨtɨ́ yucu dàtná yódó tnùní núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yá Ndiǒxí ní sáñaha‑gǎ sá nǐ xexí‑yu, te ní cuuⁿ túu‑xi andɨu”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 datná pàá véxi cuuⁿ andɨu càndeca‑xi iní‑ndó nɨ̀ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Dìcó‑ni sá nchòhó ñá túú sàndáá iní ñáhá‑ndó cuěi xìní ñáhá‑ndó xìi‑í.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Te nchaa ñáyiu na càchí Tǎtà‑í nduu cuèndá‑í nasaá‑yu núù‑í, te ñáyiu‑áⁿ vǎ dáquèe tɨ́hù‑í‑yu.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 Te ñá dɨ́ú yǔhú sá věxi cuuⁿ‑í andɨu te quìde‑í nchaa sá cúú ìní méè‑í, chi véxi cuuⁿ‑í sá cádà‑í nchaa nàcuáa ní táúchíúⁿ mèe Tátà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Te cuìní‑gá sá ncháá ñǎyiu ní cachí‑gá nduu cuèndá‑í vá dáñà‑í‑yu cuíta nihnú‑yu, te na sàá nduu te dɨu‑ni‑í dandòto‑í‑yu.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Chi ducaⁿ nǐ cachí Dútú Ndiǒxí cunduu sá ncháá ñǎyiu na tnɨ̀ɨ tnúhu càháⁿ‑í, te quɨndáá ndisa iní ñáhǎ‑yu xii yúhú Déhe‑gá, te nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, te yúhú dandòto‑í‑yu na sàá nduu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Te ñá ní tnàhá iní ñáyiu isràél tnúhu ní cáháⁿ Jèsús nǔu ní ngüíta‑yu ní cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá‑gá cuèndá sá nǐ xáhaⁿ‑gǎ sá méé‑gǎ cúú‑gǎ dàtná sá xéxí‑ó věxi cuuⁿ andɨu.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Te ní xítnàhá‑yu:
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Te ní xáhaⁿ Jèsús xií‑yu:
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Vá yǒo quɨndáá iní ñáhá xìi yúhú nǔu ñá túú mèe Tátà‑í táxí cuèndá ñáhá‑gǎ xií‑yu. Te dɨu‑gá ní tendaha ñàha‑gá xii‑í véxi‑í, te yúhú dandòto‑í‑yu na sàá nduu.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Te núú tùtú cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha càchí‑xi: “Yá Ndiǒxí danèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu tnúhu‑gá”, duha càchí‑xi. Te nchaa ñáyiu na cùndedóho nchaa tnúhu càháⁿ Dútú Ndiǒxí, te cutúha‑yu nàcuáa càháⁿ‑gá, te ñáyiu‑áⁿ quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii yúhú.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 ’Te vá yǒo xìní ñáhá xìi Dútú Ndiǒxí chi ɨɨⁿdìi‑ni yúhú xìní‑í‑gá, chi núú ndécú‑gǎ ní quee‑í véxi cuuⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá:
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Te yúhú cúù‑í dàtná ɨɨⁿ sá xéxí‑ndó cǎndeca‑xi iní‑ndó, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑í chi yúhú cada‑í te nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Te cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha nǐ xexí‑yu pàá nání mànáá xɨtɨ́ yucu, dico ní sáá nduu te dacuɨtɨ́í nǐ xíhí‑yu.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Te ní ngüíta ñáyiu isràél xǐtnàhá‑yu:
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Nchaa ñáyiu na càda iní‑xi sá dàtná sá cáxǐ‑yu yɨquɨ cùñú‑í te cohó‑yu nɨ́ñɨ̀‑í, ñáyiu‑áⁿ naníhí tàhú‑yu te yúhú dandòto‑í‑yu na sàá nduu.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Chi yɨquɨ cùñú‑í ndɨhɨ nɨ́ñɨ̀‑í cúú‑xí mèe‑í.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Te nchaa ñáyiu na càda iní‑xi sá dàtná sá cáxǐ‑yu yɨquɨ cùñú‑í te cohó‑yu nɨ́ñɨ̀‑í, te ñáyiu‑áⁿ ɨɨⁿ‑nǎ cuu‑í ndɨhɨ́‑yu chi cundecu ndɨhɨ‑í‑yu.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Te yúhú nchìto‑í chi ducaⁿ nchìto Tátà‑í Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a. Te dɨu‑ni ducaⁿ nchàa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi‑í te cundecu ndɨhɨ‑í‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Te yúhú cúù‑í dàtná ɨɨⁿ sá nchító‑ndó věxi cuuⁿ andɨu, dico ñá dɨ́ú pàá sá nání mànáá ní xèxi cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha, chi ní xexí‑yu pàá te dacuéi ní xíhí‑yu. Te nchaa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi yúhú Yaá véxi cuuⁿ andɨu, te cundecu ndɨhɨ‑í‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Nchaa tnúhu‑a ní cáháⁿ‑gá xɨtɨ́ veñúhu ñáyiu ñuú Capèrnaúm.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá nǔu vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá ní xítnàhá‑yu:
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Te ní cutnùní iní Jèsús sá ñà túú càháⁿ váha‑yu cuèndá tnúhu ní cáháⁿ‑gá, núu ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu:
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Te uuⁿ‑gá cada nchòhó nǔu quiní‑ndó yǔhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo ndaa‑í núú nǐ xíndecu‑í díhna.
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Te espíritú ndécú ndɨ̀hɨ yɨquɨ cuñú‑ó, xíǎⁿ ndécá ñàha‑xi xii‑o, te núu ñá túú xǐǎⁿ, te yɨquɨ cùñú‑ó ñà túú nàndɨ́hɨ‑xi. Dico núu nchaa tnúhu càháⁿ‑í‑a quée‑xi iní‑ndó ñá, te quiní‑ndó nǎ xéhé candeca ñaha‑xi xìi‑ndo núú cuàháⁿ núú věxi.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Te dava nchòhó chi ñá túú sàndáá iní‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xií‑yu:
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Te òré‑áⁿ ǐo vài ñáyiu nchìcúⁿ ñáhá xìi‑gá ní xócǒo‑yu ñá ní xìca cuu‑gá‑yu ndɨhɨ‑gá.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Te xíǎⁿ ní xáhaⁿ Jèsús xii ndɨ ùxúú cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá:
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Te ní xáhaⁿ tě Xǐmú, àdi Pelú chi úú dɨ̀u‑dé:
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Chi nchúhú sa ní sándáá iní ñáhá‑ndɨ̌ xii‑n chi nàha‑ndɨ́ sá yòhó cúú‑n Crìstú Déhe Dútú Ndiǒxí yaá ndécú àndɨu —cachí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Duha ní cáháⁿ Jèsús cuèndá té Jùdás déhe té Xǐmú Iscàrioté ɨɨⁿ tée ñùtnahá núú ùxí ɨɨⁿ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, chi sa nàha‑gá sá těe‑ǎⁿ cuǎha cuèndá ñáhá‑dě xii‑gá ɨɨⁿ nduu núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.