João 5

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní tnahá nduu nǐ quide ñáyiu isràél ɨɨⁿ vico. Te ní sáháⁿ Jèsús ñuú Jerusàlén.
1 Passadas essas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus foi para Jerusalém.
2 Te nɨ càa xico yuhu ñuú‑áⁿ ñúhú dòco, te tɨtnɨ́ yèhe‑xi ndecu. Te ɨɨⁿ yèhe‑xi‑áⁿ nání Yùyehe Mbéé, te yatni xíáⁿ cáá ɨ̀ɨⁿ tanquí ndute dàna‑ní‑yu Bètesdá tnúhu mèé‑yu tnúhu hèbreú, te yuhu tànquí‑áⁿ cáá ǔhúⁿ corrèdór.
2 Existe ali, junto ao Portão das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pórticos.
3 Te xɨtɨ́ corrèdór‑áⁿ xǐndecu cuéhé ñǎyiu cùhú, ñáyiu cuàá, ñáyiu yacua, ñáyiu ñá cúú‑gǎ candá nihnu, ndètú‑yu candá ndute‑áⁿ.
3 Nestes jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Chi nìhí‑yu tnúhu sá ǎma nihnu cùuⁿ ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te dàcandá‑xi ndute ñùhu tanquí‑áⁿ. Te ñáyiu díhna nuu nà quée xɨtɨ́ ndute‑áⁿ, te òré‑ni ndúha‑yu.
4 [esperando que a água se movesse. Porque um anjo descia de tempos em tempos, agitando-a; e o primeiro a entrar no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Te yàcáⁿ ñútnàhá ɨɨⁿ tée ní cuu ócó sáhúⁿ úní cuíá sǎ cùhú‑dé.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Te ní xiní Jèsús cáá‑dě, te ní cutnùní iní‑gá sá nǐ cuu cuéhé cuǐá cùhú‑dé, te ní xáhaⁿ‑gǎ:
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou:
7 Te ní xáhaⁿ těe cùhú‑áⁿ:
7 O enfermo respondeu: — Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada. Quando tento entrar, outro enfermo chega antes de mim.
8 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
8 Então Jesus lhe disse:
9 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha tée cùhú‑áⁿ, te ní ndaca‑ni‑dé yuu‑dé, te ní xica‑dé cuáháⁿ‑dé. Te nduu‑ǎⁿ cúú‑xí ndùu ndetatú ñáyiu,
9 Imediatamente o homem se viu curado e, pegando o leito, começou a andar. E aquele dia era sábado.
10 núu ní xáhaⁿ cuè tée isràél xii tée ní cuhu‑áⁿ:
10 Por isso, os judeus disseram ao que tinha sido curado: — É sábado, e neste dia você não tem permissão para carregar o seu leito.
11 Te ní xáhaⁿ‑dě:
11 Ao que ele lhes respondeu: — O mesmo que me curou me disse: “Pegue o seu leito e ande.”
12 Te ní xáhaⁿ‑güedě:
12 Perguntaram-lhe: — Quem é o homem que disse a você: “Pegue o seu leito e ande”?
13 Dico tée ní cuhú‑áⁿ ñà túú ní cùtnuní iní‑dé ná cúú těe ní quide tátna ñaha xìi‑dé, chi Jèsús òré‑ni ní xica‑gá cuáháⁿ‑gá tnuú nchaa ñáyiu chitu xǐndecu xíáⁿ.
13 Aquele que tinha sido curado não soube responder, porque Jesus tinha se retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Te sátá dúcáⁿ te ní naníhí tnáhá Jèsús ndɨhɨ tée ní quide tátna‑gá‑áⁿ xɨtɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse:
15 Ducaⁿ te ní xica tée ní cuhú‑áⁿ cuǎngúñaha‑dě xii cue tée isràél sá Jèsús ní quide tátna ñaha‑gǎ xii‑dé.
15 O homem se retirou e disse aos judeus que tinha sido Jesus quem o havia curado.
16 Núu sátá nǐ níhí cue tée isràél tnúhu, te ní cuu úhú iní‑güedé Jèsús. Te ní cuiní‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá cuèndá sá dúcáⁿ nǐ quide tátna‑gá nduu ndètatú‑güedé.
16 E por isso os judeus perseguiam Jesus, porque fazia essas coisas no sábado.
17 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
17 Mas Jesus lhes disse:
18 Te ní cudééⁿ‑güedě sá ñǎ ní cǎnehe íí‑gǎ nduu ndètatú‑güedé, te ní cuiní‑güedé cahni ñaha‑güedě, te uuⁿ‑gá ní cuiní‑güedé cahni ñaha‑güedě xii‑gá sá nǐ cachí‑gá sá Tǎtá‑gǎ cúú Dǔtú Ndiǒxí, chi ní sani iní‑güedé sá cuìní‑gá nútnahá‑gá Yǎ Ndiǒxí nǔu xíǎⁿ ío ní cudééⁿ‑güedě.
18 Por isso, os judeus cada vez mais queriam matá-lo, porque além de desrespeitar o sábado, também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé:
19 Então Jesus lhes disse:
20 Te Tǎtà‑í ío cùu iní ñáhá‑gǎ xii‑í nǔu dànehé ñáhá‑gǎ nchaa nàcuáa quìde‑gá. Te vitna ndècu vai‑gá chìuⁿ tahu‑gá cada‑í, chìuⁿ sá vǎtá quìní‑gá‑ndó càda‑í nàcuáa cuñúhu vìhi‑ndo.
20 Porque o Pai ama o Filho e lhe mostra tudo o que faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vocês fiquem maravilhados.
21 Chi Tǎtà‑í dandòto‑gá ñáyiu ní xíhí. Te yúhú cada‑í te nduu táhú nchaa ñáyiu càchí iní‑í cundecu ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑í nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Te na sàá nduu te ñá dɨ́ú Tǎtà‑í cada ndáá‑gá cuéchi ñáyiu, chi ní cachí‑gá sá yǔhú cada ndáá‑í
22 E o Pai não julga ninguém, mas confiou todo julgamento ao Filho,
23 cuèndá nchaa ñáyiu canehé‑yu sá yɨ́ñùhu núù‑í dàtná néhě‑yu sá yɨ́ñùhu núú Tǎtà‑í Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a. Te nchaa ñáyiu ñá túú nèhe sá yɨ́ñùhu núú yǔhú, te ni nǔú Tǎtà‑í ñá túú nèhé‑yu sá yɨ́ñùhu.
23 para que todos honrem o Filho assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 ’Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa ñáyiu na cùndedóho tnúhu na càháⁿ‑í, te núu na quɨ̀ndáá iní‑yu Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ña, te vá cuǐta nihnú‑yu chi nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
24 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Te vitna na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha cùú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu ní xíhí, te vitna ní sáá nduu cùndedóho‑yu tnúhu càháⁿ yúhú Déhe Dútú Ndiǒxí, te nchaa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní‑xi, te naníhí tàhú‑yu.
25 Em verdade, em verdade lhes digo que vem a hora — e já chegou — em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Te dàtná quídé mèe Tátà‑í dácǎcu nihnu‑gá ñáyiu, ducaⁿ nǐ cachí‑gá cada‑í dàcácu nihnu‑í‑yu.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Te ní cachí tucu‑gá sá sàá ɨɨⁿ nduu, te cada ndáá‑í cuéchi nchaa ñáyiu ñá túú quìde ndáá, chi yúhú táxí tnùní‑í, te cùu‑í ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Te ni vǎ cúñǔhu‑ndo tnǔhu càháⁿ‑í, chi sáá nduu te nchaa ñáyiu ní xíhí tecú dóho‑yu tnúhu càháⁿ‑í.
28 Não fiquem maravilhados com isso, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a voz dele e sairão:
29 Te ndoto nchaa ñáyiu ní quide váha cundecu ndɨhɨ‑í‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, te ndoto tnàhá nchaa ñáyiu ní quide cuèhé ní quide duha, te ñáyiu‑áⁿ quɨ̌hɨ́ⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 ’Te yúhú, chi ni ɨ̀ɨⁿ sá ñǎ ndácù‑í cada mee‑ǐ nǔu ñá dɨ́ú mèe Yá Ndiǒxí táúchìuⁿ‑gá nàcuáa cada‑í. Te quìde ndáá‑í cuéchi ñáyiu nàcuáa tàxi tnuní‑gá cada‑í, te yúhú ñá túú quìde‑í sá cúú ìní méè‑í chi Tǎtà‑í ní táúchíúⁿ‑gǎ nàcuáa cada‑í.
30 — Eu nada posso fazer por mim mesmo; assim como ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 Te núu na càháⁿ‑í sá méè‑í táxí tnùní‑í, te vá quɨ̀ndáá iní‑ndó.
31 Se eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Chi Yá Ndiǒxí chíndèe tnúhu ñaha‑gǎ xii‑í, te yúhú xìní‑í sá tnǔhu càháⁿ‑gá cuèndá‑í cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sá ndàá.
32 Outro é o que dá testemunho a respeito de mim, e sei que o testemunho que ele dá a respeito de mim é verdadeiro.
33 Te nchòhó ní téchíúⁿ‑ndó cuè tée ní sáháⁿ ní ndúcú tnǔhu‑güedé núú tě Juàá nǔu ná tnúhu cáháⁿ‑dé cuèndá‑í, te tée‑ǎⁿ ní cáháⁿ ndáá‑dé nàcuáa ndùu cuendá‑í.
33 Vocês mandaram mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Dico yúhú, chi ñá túú xìni ñuhu‑í ɨɨⁿ ñáyiu ñuyíú‑a chindee tnǔhu ñàhá‑yu xii‑í, dico té Juàá ní cáháⁿ váha‑dé cuèndá‑í, te xíǎⁿ càchí tnúhu tucu‑í cuèndá quɨ́ndáá iní‑ndó, te naníhí tàhú‑ndó.
34 Eu, porém, não recebo testemunho humano, mas digo essas coisas para que vocês sejam salvos.
35 Te dàtná cuìní‑ndó cùu ɨɨⁿ itɨ ndéñuhú te dàyehé‑xi, ducaⁿ sǎtnahá‑xi ní cuu té Juàá, chi sacú‑ni nduu ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó tnǔhu ní cáháⁿ‑dé.
35 — João era a lâmpada que estava acesa e iluminava, e, por algum tempo, vocês quiseram se alegrar com a sua luz.
36 Te váha‑ni ní cáháⁿ té Juàá, dico yúhú chi ndècu nchaa sá tá quìde‑í véxi nàcuáa ní táúchíúⁿ Yǎ Ndiǒxí cada‑í, te nchaa xíǎⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sá cútnùní iní‑ndó sǎ méé Yǎ Ndiǒxí ní tendaha ñàha‑gá xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a.
36 Mas eu tenho maior testemunho que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Te dɨu‑ni‑gá chíndèe tnúhu ñaha‑gǎ xii‑í, dìcó‑ni sá méé‑ndó ñà túú cuìní‑ndó càda cuendá‑ndó tnǔhu càháⁿ‑gá, te ni ñà túú xìní‑ndó nàcuáa càa‑gá.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Vocês nunca ouviram a voz dele, nem viram a sua forma.
38 Te ñá túú quěe iní nchòhó tnúhu càháⁿ‑gá, chi ñá túú sàndáá iní ñáhá‑ndó xìi yúhú Déhe‑gá.
38 Também não têm a palavra dele permanente em vocês, porque não creem naquele a quem ele enviou.
39 Te dàcuaha vihi‑ndo tutú ndèé tnúhu‑gá, chi sàni iní‑ndó sǎ xǐǎⁿ‑ni dacuàha‑ndo te naníhí tàhú‑ndó. Te váha‑ni quìde‑ndo, chi dɨu tutú‑áⁿ càháⁿ‑xi cuèndá‑í.
39 Vocês examinam as Escrituras, porque julgam ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Te nchòhó ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní ñáhá‑ndó xìi‑í cuèndá naníhí tàhú‑ndó.
40 Contudo, vocês não querem vir a mim para ter vida.
41 ’Te yúhú, ñá túú xìni ñuhu‑í sá cádá càhnu ñaha‑ndo xii‑í.
41 Eu não aceito glória que vem de pessoas;
42 Dico sa xìní‑í nàcuáa sàni iní‑ndó chi ñá túú cùu iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí.
42 sei, entretanto, que vocês não têm o amor de Deus em vocês.
43 Te yúhú véxi‑í ñuyíú‑a chi Tǎtà‑í ní tendaha ñàha‑gá, te nchòhó ñá túú cuìní‑ndó tnɨ̀ɨ‑ndo tnúhu càháⁿ‑í, dico núu quixi ɨɨⁿ tée cáháⁿ cuèndá méé‑xí, chi quɨndáá iní‑ndó.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e vocês não me recebem; se outro vier em seu próprio nome, vocês certamente o receberão.
44 Te ná váha nchòhó ná tnɨ́ɨ́‑ndó tnǔhu càháⁿ‑í, te xio xio‑ni quìde cahnu tnaha‑ndo, te ñá túú quìde cuendá‑ndó sǎ tnǔhu váha càháⁿ Yǎ Ndiǒxí cuu xii‑ndo.
44 Como podem crer, vocês que aceitam glória uns dos outros e não procuram a glória que vem do Deus único?
45 Te vá cání ìní‑ndó sǎ yǔhú ndàcáⁿ cuéchi‑í núú Tǎtà‑í nàcuáa quìde‑ndo, chi ndíi Moìsés ní chídó tnùní ndíi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa quìde‑ndo sá ñà túú quìde váha‑ndo, te mee‑ndo sàni iní‑ndó sǎ nánìhí tàhú‑ndó cuèndá tnúhu ní cáháⁿ ndíi.
45 Não pensem que eu os acusarei diante do Pai; quem acusa vocês é Moisés, em quem puseram a sua esperança.
46 Chi núu nchòhó sàndáá ndisa iní‑ndó tnǔhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés ñá, te ducaⁿ te quɨndáá iní‑ndó yǔhú ní cùu, chi ndíi‑ǎⁿ ní chídó tnùní ndíi nàcuáa cada‑í ñuyíú‑a vitna.
46 Porque, se vocês, de fato, cressem em Moisés, também creriam em mim; pois ele escreveu a meu respeito.
47 Te núu ñá túú sàndáá iní‑ndó tnǔhu ní chídó tnùní ndíi, te dɨu‑ni ducaⁿ càda ñaha‑ndo xii‑í vá quɨ̀ndáá iní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
47 Se, porém, não creem nos escritos dele, como crerão nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.