João 12

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Íñú‑gá nduu cùmání tnahá vico pàscuá, te ní sáháⁿ Jèsús ñuú Bètaniá, ñuú té Lǎzarú tée ní dándótó‑gǎ.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 Te xíáⁿ nǐ cadúha‑yu sá nǐ cudìni Jesús. Te tá Mǎrta ní sani‑xi cóhó, te té Lǎzarú yɨ́hɨ́‑dě mèsá ndɨhɨ Jèsús, ndɨhɨ dava‑gá‑güedé xéxí‑güedě.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Te tá Màriá néhé‑xí cuǎdava lǐtrú acìtí sàháⁿ tnámí sǎ ǐo ndèyáhu, te acìtí‑áⁿ nǐ cuáha mee‑ni yǔcú nǎrdú, te ní sódó‑xi sáhá Jèsús, te ní nadayìchí‑xi ndɨhɨ idi dɨ́quɨ́‑xi sáhá‑gǎ. Te nɨhìí xɨtɨ́ vehe ní xíté nuu dicó acìtí‑áⁿ.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Te té Jùdás déhe té Xǐmú Iscàrioté dɨu‑ni ɨɨⁿ tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, tée cuáha cuèndá ñáhá xìi‑gá núú cuè tée cùu úhú iní ñáhá nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 —¿Ná cuèndá ñá ní cùyáhu acìtí‑a sá ùní cièndú díhúⁿ denàriú cuu cuèndá ñáyiu ndàhú? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Dico sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ té Jùdás chi ñá dɨ́ú sǎ ndísá ñùhu iní‑dé ñáyiu ndàhú chi dìcó‑ni ɨɨⁿ ñádúhú cúú‑dě, chi dɨu‑dé néhé cuèndá‑dé díhúⁿ‑güedě nchaa‑güedé te ní xóo duhu ñàha‑dé xii‑güedé.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Chi nchòhó chi cuhuⁿ tnahá‑ni ñáyiu ndàhú tnuú‑ndó, dico yúhú chi vá ncháá ndùu cundecu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Te vài ñáyiu isràél ní níhǐ‑yu tnúhu sá ndécú Jèsús ñuú Bètaniá. Te ní sáháⁿ‑yu cuèndá quiní‑yu‑gá, te quiní‑yu tnàhá té Lǎzarú tée ní dándótó‑gǎ.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Te cue dútú cúnùu ní ndatnúhu‑güedé ní cuu ɨɨⁿnuu‑güedě cuèndá sá cáhní‑güedě tnàhá té Lǎzarú ní cùu,
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 chi dɨu cuèndá tée‑áⁿ nǐ cuu cuéhé ñǎyiu isràél tá dàña nihnú‑yu‑güedé cuáháⁿ cuèndá sá nǐ sándáá iní‑yu Jèsús.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Te nduu tněé‑áⁿ vài ñáyiu ní quexìo ñuú Jerusàlén cuèndá cundecú‑yu vico, te ní níhǐ‑yu tnúhu sá Jèsús sáá‑gá tnàhá‑gá cundecu‑gá vico‑áⁿ,
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 núu ní xehndé‑yu ndaha yùtnu ñúú, te nèhé‑yu ní sáháⁿ ní sátnahá ñáhǎ‑yu xii‑gá. Te níhi ní cáháⁿ‑yu, te càchí‑yu:
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Te Jèsús ní níhí‑gǎ ɨɨⁿ bǔrru, te yòdo‑gá‑dɨ cuáháⁿ. Te ducaⁿ nǐ cuu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi:
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 Vá yùhú nchòhó cue ñáyiu ndècu ñuú Sìón,
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 Dico cue tée xìca cuu ndɨhɨ Jesús ñá ní ndàcu iní‑güedé nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa cada Jèsús. Dico sátá cuǎndaa‑gá andɨu càda cahnu ñaha Tátá‑gǎ xii‑gá, te ní ndacu iní‑güedé sá dúcáⁿ yòdo tnuní nàcuáa cada‑gá, te ducaⁿ nǐ cuu.
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 Nchaa ñáyiu ní xíndecu ndɨhɨ Jèsús òré ní dándótó‑gǎ té Lǎzarú, ya yàcáⁿ ní caní‑yu cuèndú núú ñǎyiu nàcuáa ní quide ñaha‑gǎ xii‑dé.
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 Te vàí‑yu ní sáháⁿ‑yu núú ndécú Jèsús cuèndá sá nǐ níhǐ‑yu tnúhu ní quide‑gá sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada.
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Te cue tée cùu fariséú ní xítnàha‑güedé:
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Te tnàhá ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ní sáháⁿ‑yu vico ñuú Jerusàlén ní quide càhnú‑yu Yá Ndiǒxí.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Te ñáyiu‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑yu núú tě Lìpé tée ñuú Bètsaidá, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Galìleá. Te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑dé:
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 Te té Lìpé ní naníhí‑dě té Ndrǐxí te ní xáhaⁿ‑dě nàcuáa càháⁿ‑yu, te ndɨ ndùú‑güedé ní sáháⁿ‑güedé ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús nàcuáa càháⁿ‑yu.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé:
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nǔu ɨɨⁿ tatá vá ngává‑xí nǔú ñúhú těhyú‑xi ña, te dɨu‑ni ducaⁿ cùnduu‑xi cundecu‑xi. Dico ɨɨⁿ tatá ná ngává nǔú ñúhú xǐnu déhe‑xi, te xíǎⁿ nádàcayá tnáhá‑xí, te mee‑xi tèhyú‑xi.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Te nchaa ñáyiu ío ñùhu iní‑xi cundecu ñuyíú‑a ñá túú ñùhu iní‑yu Yá Ndiǒxí, te ñáyiu‑áⁿ cuǐta nihnú‑yu. Te nchaa ñáyiu ío ñùhu iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ cundecú‑yu ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Te nchaa ñáyiu cuìní cunu cuechi nǔù‑í xìni ñuhu‑xi natuha ñahá‑yu xii‑í, te nduu táhǔ‑yu cundecú‑yu núú nùhú‑í cundecu‑í. Te nchaa ñáyiu na cùnu cuechi núù‑í, te cada càhnu ñaha Tátà‑í xií‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá:
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii Tǎtá‑gǎ Dútú Ndiǒxí:
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Te nchaa ñáyiu xǐndecu ní tecú dóho‑yu ní cáháⁿ‑gá, dico ñá túú ní sàni iní‑yu sá méé‑gǎ ní cáháⁿ, chi davá‑yu ní xítnàhá‑yu sá ñǔhu ní cáháⁿ, te davá‑yu ní xítnàhá‑yu sá ɨ̀ɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní cáháⁿ.
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Te ní xáhaⁿ Jèsús xií‑yu:
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Te vitna ní sáá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa ñáyiu ñuyíú‑a, te ducaⁿ te vá cúnùu‑gá yucu ñǎvǎha.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Te na càta caa ñaha‑güedé xii‑í núú cùrúxí, te xíáⁿ cuú‑í te níhǐ‑yu tnúhu nɨ càa xico ñuyíú, te quɨndáá iní‑yu tnúhu‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 Duha ní cáháⁿ‑gá cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndoho‑gá òré cuú‑gá.
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑gá:
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 Te ní xáhaⁿ Jèsús:
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Quɨndáá iní ñáhá‑ndó xìi‑í vitna ndècu ndɨhɨ ñaha‑gá‑í xii‑ndo dàndixi túu‑í iní‑ndó, cuèndá cutnùní iní‑ndó nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí, te cuu‑ndo děhe‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Te cuěi ío vài sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada ní quide Jèsús ní xiní‑yu, dico ni dùcaⁿ ñá túú ní sàndáá iní‑yu‑gá.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Te ducaⁿ nǐ quidé‑yu chi dacuɨtɨ́í nǐ quee ndáá‑xi nàcuáa ní chídó tnùní ndíi Chàiá ndíi ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǔú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Te ñá ní sàndáá iní‑yu chi ní quee ndáá‑xi nàcuáa ní chídó tnùní tucu ndíi Chàiá núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa cáháⁿ Jèsús:
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 Mee Yǎ Ndiǒxí ní quide‑gá sá vǎ tècú tnùní‑yu,
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Duha ní chídó tnùní ndíi Chàiá nàcuáa cáháⁿ Jèsús chi ní xiní ndíi sá ǐo càhnu cuu‑gá.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 Te cuěi ducaⁿ nǐ cuu dico tɨtnɨ́ cue tée cùnuu núú ñǎyiu isràél ní sándáá iní ñáhá‑güedě xii‑gá. Dico ñá túú ní xǒo cáháⁿ ndáá‑güedé chi ní xóo yùhú‑güedé sá vǎ dáñá‑gǎ cue tée cùu fariséú quɨ́hu‑güedé veñúhu.
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 Chi ní xóo cudɨ́ɨ́‑gǎ iní‑güedé sá càháⁿ ñáyiu dàcúúxí tnǔhu càháⁿ Yǎ Ndiǒxí.
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Jèsús níhi ní cáháⁿ‑gá, te càchí‑gá:
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Te ñáyiu xìní ñáhá xìi yúhú xìní‑yu tnàhá Tǎtà‑í.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 Te yúhú véxi‑í dandìxi túu‑í iní ñáyiu ñuyíú‑a cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí, te nchaa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi‑í te vá cúndècu‑gá‑yu ichi cuèhé ichi duha.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 Te núu ìó davá‑yu ndèdóho‑yu nàcuáa càháⁿ‑í te ñá túú tnɨ̀ɨ́‑yu tnúhu‑í, te ñá dɨ́ú yǔhú dàcuíta nihnu‑í‑yu, chi ñá túú věxi‑í ñuyíú‑a sá dácuǐta nihnu‑í‑yu, chi véxi‑í sá dácǎcu nihnu‑í‑yu.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Te nchaa ñáyiu na cùyíchí iní ñáhá xìi‑í te ñá túú quìde cuendá‑yu nàcuáa càháⁿ‑í, te ñáyiu‑áⁿ ná sàá nduu te cuíta nihnú‑yu chi ñá ní tnɨ̀ɨ́‑yu tnúhu ní cáháⁿ‑í.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Te yúhú ñá túú càháⁿ‑í tnúhu véxi iní méè‑í, chi mee Tǎtà‑í Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a ní cachí tnúhu‑gá nàcuáa cunduu tnúhu cáháⁿ‑í danèhé‑í ñáyiu.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Te yúhú xìní‑í sá tnǔhu ní táúchíúⁿ Tǎtà‑í cáháⁿ‑í cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sá vǎha sá cúú xìi‑ndo chi nduu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ, núu xíǎⁿ càháⁿ‑í nchaa nàcuáa ní táúchíúⁿ‑gǎ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.