Hebreus 6
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC
1 Te xíǎⁿ nǔu vitna xìni ñuhu‑xi dacuaha‑o dava‑gá tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá ducaⁿ te cuu‑o ñǎyiu tècú tnùní nchaa tnúhu‑gá. Te xìni ñuhu‑xi sá ncháá tnǔhu Xítohó Jesucrìstú sá nǐ dácuáhá‑ó ndèé díhna vá dácuàha‑gá‑ó dàtná ní dácuáhá‑ó chi sa tècú tnùní‑ó. Te ñá túú‑gǎ xíní ñùhu‑xi dacuaha‑o datná ní dácuáhá‑ó ndèé díhna nàcuáa cada‑o ndìxi cuéchi iní‑ó cuèndá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde‑o, sá tá dàcuíta nihnu ñaha xìi‑o cuáháⁿ ní cùu. Te ducaⁿ vǎ dácuàha‑gá tucu‑o dàtná ní dácuáhá‑ó ndèé díhna nàcuáa cada‑o quɨ̀ndáá iní‑ó Yǎ Ndiǒxí,
1 Pelo que, deixando os rudimentos da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento do arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 ndɨhɨ cuèndá nàcuáa ní dácuáhá‑ó nàcuáa cuandute‑o, ndɨhɨ cuèndá nàcuáa cada‑o càcáⁿ ndodo‑o ndàha‑o dɨ́quɨ́ ñǎyiu ní sándáá iní ñáhá xìi‑gá. Te ducaⁿ ñà túú‑gǎ xíní ñùhu tucu‑xi dacuaha‑o datná ní dácuáhá‑ó ndèé díhna cuèndá nàcuáa ndoto cue ñáyiu ní xíhí, ndɨhɨ cuèndá nàcuáa ní dácuáhá‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí daquɨ̀hɨ́ⁿ‑gá ñáyiu núú ùhú núú ndàhú nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
2 e da doutrina dos batismos, e da imposição das mãos, e da ressurreição dos mortos, e do juízo eterno.
3 Te núu Yá Ndiǒxí ná càchí‑gá, te cuita dacuàha‑gá‑ó nchàa dava‑gá tnúhu sá cúmǎní quɨ̌hɨ́ⁿ.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Te cue ñáyiu sa tècú tnùní tnúhu Yá Ndiǒxí, ñáyiu sa xìní nchaa nàcuáa ndùu nchaa sá vǎha quìde ñaha Yá Ndiǒxí xii‑o ndɨ̀hɨ́‑yu, ñáyiu sa chìndee ñaha Espíritú Yǎ Ndiǒxí,
4 Porque é impossível que os que já uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 ñáyiu sa cùtnuní iní‑xi sá ǐo váha tnúhu Yá Ndiǒxí, ñáyiu sa xìní nàcuáa ta quìde Yá Ndiǒxí véxi nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada,
5 e provaram a boa palavra de Deus e as virtudes do século futuro,
6 te núu ñáyiu‑áⁿ ná ngüǐta tucú‑yu daquèe tɨ́hú duúⁿ‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí, te vá ndácú‑gǎ‑ó nà canu ichi‑ó‑yu nàcuáa ndixi cuéchi iní‑yu te núu ducaⁿ na càdá‑yu, te sá dúcáⁿ ná càdá‑yu te tnàhá‑yu cùú‑yu dàtná cue tée ní sahni ñaha xìi Xítohó Jesucrìstú Déhe Yá Ndiǒxí núú cùrúxí. Te sá dúcáⁿ ná càdá‑yu te ngóo dava‑gá ñáyiu cáháⁿ cuèhé‑yu cuèndá Xítohó Jesucrìstú.
6 e recaíram sejam outra vez renovados para arrependimento; pois assim, quanto a eles, de novo crucificam o Filho de Deus e o expõem ao vitupério.
7 Te nchaa ñáyiu cùú‑yu dàtná ñuhu, chi ñuhu‑áⁿ ndɨ tnahá òré cúúⁿ dǎú te xìhi‑xi ndute, te dava ñuhu váha cùu sá xítú ñǎyiu, te sá cúú nǔú ñuhu‑áⁿ ǐo nàndɨ́hɨ‑xi, te mee Yǎ Ndiǒxí quídé‑gǎ cúú sǎ vǎha núú ñúhú‑ǎⁿ.
7 Porque a terra que embebe a chuva que muitas vezes cai sobre ela e produz erva proveitosa para aqueles por quem é lavrada recebe a bênção de Deus;
8 Dico núu da iñu na ndàa núú ñuhu‑áⁿ te ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑xi te núu ducaⁿ, te Yá Ndiǒxí vá cúú vǎha iní‑gá cuèndá ñuhu‑áⁿ sǎ dúcáⁿ dà iñu ndaa núú‑xi, te iñu‑áⁿ ndɨhɨ‑xi cáyú. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu dàquee tɨ́hú tnǔhu Yá Ndiǒxí chi ñá túú cùu váha iní‑gá núǔ‑yu.
8 mas a que produz espinhos e abrolhos é reprovada e perto está da maldição; o seu fim é ser queimada.
9 Te cuěi duha càháⁿ‑í dico nchòhó cue ñáyiu ío cùu iní‑í, chi cùtnuní ndáá iní‑í sá vǎ cádá‑ndó dàtná xǐquide dava‑gá ñáyiu, te mee‑ni sǎ vǎha cuu xii‑ndo chi cùu‑ndo ñáyiu sa ní naníhí tàhú.
9 Mas de vós, ó amados, esperamos coisas melhores e coisas que acompanham a salvação, ainda que assim falamos.
10 Te ducaⁿ chi Yá Ndiǒxí cúú‑gǎ Yaá ío váha quìde ndáá, te vá dáná ndòdo iní‑gá nchaa sá vǎha quìde‑ndo, te ni vǎ dáná ndòdo iní‑gá nàcuáa quìde‑ndo cuu iní‑ndó‑gǎ, te sá dúcáⁿ quìde‑ndo cuu iní‑ndó‑gǎ xíǎⁿ chíndèe‑ndo cue ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndo ichi Xítohó Jesucrìstú, te ducaⁿ‑ni ta quìde‑ndo véxi ndéé vitna.
10 Porque Deus não é injusto para se esquecer da vossa obra e do trabalho de amor que, para com o seu nome, mostrastes, enquanto servistes aos santos e ainda servis.
11 Te cuìní‑í sá ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑ndo nducu ndee‑ndo cada‑ndo nacuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí dàtná tá quìde‑ndo véxi, te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑ndo ndéé ná sàá nduu ndùu táhú‑ndó cùndecu‑ndo ndɨhɨ‑gá núú ndécú‑gǎ, te ducaⁿ te níhí‑ndó nchàandɨ túhú sá ndétú‑ndó ndùu táhú‑ndó cùndecu ndɨhɨ‑ndo nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
11 Mas desejamos que cada um de vós mostre o mesmo cuidado até ao fim, para completa certeza da esperança;
12 Te yúhú cuìní‑í sá nchòhó vá tùhío‑ndo càda‑ndo nchaa nacuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí, te cada‑ndo dàtná quídé ñǎyiu sàndáá iní tnúhu‑gá, ñáyiu càhnu iní‑xi. Te sá dúcáⁿ quìdé‑yu xíǎⁿ nìhí‑yu nchaa sá nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhǔ‑yu.
12 para que vos não façais negligentes, mas sejais imitadores dos que, pela fé e paciência, herdam as promessas.
13 Te cútnàhá ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám nàcuáa cada‑gá, te ní cacunehe‑gá méé‑gǎ nàcuáa cutnùní iní ndíi sá ndàá cada‑gá nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi, te vá yǒo ɨɨⁿ ni càcunehe‑gá cuèndá sá quɨ̀ndáá iní ndíi tnúhu ní cáháⁿ‑gá. Te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi ɨɨⁿdìi díí‑ni mee‑gǎ ío cùnuu‑gá.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, como não tinha outro maior por quem jurasse, jurou por si mesmo,
14 Te duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám: “Yòhó té Àbrahám na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑n sǎ ǐo chindee ñàha‑í xii‑n, te cáyá cuéhé víhí ñàní tnáhá‑n”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi.
14 dizendo: Certamente, abençoando, te abençoarei e, multiplicando, te multiplicarei.
15 Te ndíi Àbrahám ío ní quide ndee ìní ndíi ní xíndetu ndíi, te ducaⁿ te Yá Ndiǒxí ní quide‑gá nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ cada‑gá sá cúú‑xí ndǐi.
15 E assim, esperando com paciência, alcançou a promessa.
16 Te núu ɨɨⁿ ñáyiu càháⁿ ɨɨⁿ tnúhu ndáá cuɨtɨ te càcu nehé‑yu Yá Ndiǒxí cuèndá quɨ́ndáá iní tnàha ñáyiú‑yu tnúhu càháⁿ‑yu, te òré ducaⁿ na càháⁿ‑yu te ñá túú‑gǎ sá dácàá ñáyiu càháⁿ ndɨhɨ́‑yu cuèndú.
16 Porque os homens certamente juram por alguém superior a eles, e o juramento para confirmação é, para eles, o fim de toda contenda.
17 Te ducaⁿ nǐ quide Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ ndáá‑gá sá cádá‑gǎ nàcuáa ní cachí‑gá, te ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑gá cuèndá nchaa ñáyiu ní cachí‑gá nduu táhú sǎ cádá‑gǎ nàcuáa cutnùní iní‑yu sá quídé‑gǎ ɨɨⁿ sá càháⁿ‑gá, te ni ñà túú nàdáma‑gá ɨɨⁿ sá càháⁿ‑gá.
17 Pelo que, querendo Deus mostrar mais abundantemente a imutabilidade do seu conselho aos herdeiros da promessa, se interpôs com juramento,
18 Te nchoo nǐ natuha‑o Yǎ Ndiǒxí cuèndá dàcácu nihnu ñaha‑gǎ xii‑o nǔú ùhú núú ndàhú, te ní níhí‑ó tnǔhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑o cuendá sá vǎ dáñá ndèé‑ó cùndetu‑o sáá nduu ndùu táhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ‑gá. Te ducaⁿ nǐ níhí‑ó tnǔhu ndee ìní chi Yá Ndiǒxí ní cáháⁿ ndáá‑gá sá cádá‑gǎ nàcuáa ní cachí‑gá, te ñá túú dàndahú ñáhá‑gǎ, te ni ñà túú nàdáma‑gá ɨɨⁿ sá nǐ cachí‑gá cada‑gá.
18 para que por duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, tenhamos a firme consolação, nós, os que pomos o nosso refúgio em reter a esperança proposta;
19 Te tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑o xíǎⁿ quídé‑xí cùtnuní ndáá iní‑ó sǎ ndúú tǎhú‑ó cùndecu‑o ndɨhɨ Yá Ndiǒxí núú ndécú‑gǎ, te ducaⁿ cùtnuní ndáá ndisa iní‑ó sǎ cuèndá Xítohó Jesucrìstú Yaá ndécú nǔú Yǎ Ndiǒxí.
19 a qual temos como âncora da alma segura e firme e que penetra até ao interior do véu,
20 Te ducaⁿ nǐ nucúndecu Xítohó Jesucrìstú núú Yǎ Ndiǒxí cuèndá ducaⁿ cànchicúⁿ nihnu‑o càda‑o, te ducaⁿ nǐ nucúndecu‑gá núú Yǎ Ndiǒxí chi cùu‑gá dútú cúnùu datná ní cunuu ndíi Melquisèdéc ñuyíú‑a, te ducaⁿ‑ni cùu‑gá dútú cúnùu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
20 onde Jesus, nosso precursor, entrou por nós, feito eternamente sumo sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.