Atos 7
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te ní xáhaⁿ dǔtú cúnùu‑gá xii‑dé:
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Te té Těvá ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé:
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi: “Daña‑n nchàa ñaní tnáhá‑n, te daña‑n ñùhu‑n, te quɨ́hɨ́ⁿ‑n ɨ̀ɨⁿ xichi núú dánèhé ñáhà‑í cundecu‑n”, duha ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Te sátá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám, te ní ndee ndíi ñuú Càldeá, te cuáháⁿ ndíi cundecu ndíi ñuú Hàrán. Te sátá nǐ xíhí tǎtá ndǐi, te ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí quixi ndíi cundecu ndíi núú ndécú‑ó vìtna.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ní sǎñaha‑gǎ ni lùha ñuhu cuu cuendá ndíi núú nǐ xíndecu ndíi. Te ní xáhaⁿ ndǎá Yǎ Ndiǒxí xii ndíi sá cuǎñaha‑gǎ ñuhu cuu cuèndá ndíi, te na cùú ndíi, te ndóo ndɨhɨ nchaa ñaní tnáhá ndǐi cacu túu ndéé cuèé‑gá. Te ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ cuěi vátá cúndècu‑gá ni ɨ̀ɨⁿ déhe ndíi.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Te ní xáhaⁿ tùcu Yá Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám sá dɨ́ú‑ní ñàní tnáhá ndǐi quɨ́hɨ́ⁿ‑yu núú xícá cùndecú‑yu cúmí cièndú cuíá, te vá dáñǎ‑yu queé‑yu núú chíǔⁿ‑yu, te ío dandòho ñaha‑güedé núú cúndècú‑yu. Duha ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi, te ndáá ducaⁿ nǐ cuu.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Te ní xáhaⁿ tùcu Yá Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám: “Yúhú dandòho‑í nchaa ñáyiu na dàndoho ñaha xii cue ñaní tnáhá‑n. Te dàvá‑áⁿ te ndee cue ñaní tnáhá‑n nǔú cúndècú‑yu, te quixí‑yu chiñuhu ñàhá‑yu xii‑í iha”, duha ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi Àbrahám, te ndáá ducaⁿ nǐ cuu.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Te Yá Ndiǒxí ní quide ndáá‑gá ndɨhɨ ndíi Àbrahám, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi sá cuǎha‑güedé sèñá ñɨɨ nchaa landú tée cuèndá cunàhá‑yu nàcuáa ndùu sá nǐ quide ndáá‑gá ndɨhɨ ndíi Àbrahám. Núu xíǎⁿ núú ùná nduu sá nǐ cacu té Isàác déhe ndíi Àbrahám, te ní sáha ndíi sèñá ñɨɨ‑dé. Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide tucu té Isàác déhe‑dé té Jàcób, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide té Jàcób, chi úxúú déhe‑dé ní xíndecu, te nchaa‑güedé ducaⁿ nǐ quide‑dé. Te ndɨ ùxúú cue tée‑áⁿ nǐ cuu‑güedé ñaní tnáhá‑ó.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 ’Te ɨɨⁿ déhe té Jàcób ní xínani‑dě Chèé. Te ñá ní cùu váha iní cue ñaní‑dé núú‑dě, núu ní dícó ñàha‑güedé ní queheⁿ ñaha cuè tée cuáháⁿ nàcióⁿ Ègiptú, te Yá Ndiǒxí ñá ní dàña ñaha‑gá xii‑dé cuíta nihnu‑dé.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Te ní chindee ñàha‑gá xii‑dé ní cácu‑dé cútnàhá ní ndoho vìhi‑dé. Te tée yɨ̀ndaha Egiptú ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑dé té Chèé, te ní cutnùní iní‑dé sá ǐo váha túha té Chèé, te ducaⁿ nǐ cutnùní iní‑dé, chi Yá Ndiǒxí ní chindee ñàha‑gá xii té Chèé. Te ní xáhaⁿ těe yɨ̀ndaha Egiptú xii té Chèé sá dɨ́ú tě Chèé coo‑dé gobièrnú Ègiptú, te taxi tnùní‑dé nchaa ñáyiu xìnu cuechi núú těe yɨ̀ndaha Egiptú‑áⁿ.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 ’Te ní quɨ́hu tnamá nɨhìí nàcióⁿ Ègiptú ndɨhɨ nàcióⁿ Cànaá, te ío ní ndohó‑yu. Te nchaa ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha ñǎ ní xǒo níhí‑gǎ‑yu sá cáxǐ‑yu.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Te ní níhí tě Jàcób tnúhu sá ìó trìú Ègiptú, núu ní tendaha‑dě cue déhe‑dé ní sáháⁿ‑güedé ní sánguaaⁿ‑güedé trìú‑áⁿ, te dàvá‑áⁿ nǐ sáháⁿ cue ñaní tnáhá‑ó xìto díhna nuu nàcióⁿ Ègiptú.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Te xito cùu uú cuáháⁿ‑güedé, te ní xáhaⁿ tě Chèé sá ñàní‑dé cúú‑güedě. Te tée yɨ̀ndaha Egiptú ní cutnùní iní‑dé sá dɨ́ú‑ní ñàní té Chèé cúú‑güedě.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 — ausente —
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 — ausente —
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Te sátá nǐ cuu tɨtnɨ́ cuíá, te ní natava‑güedé yɨquɨ ndíi Jàcób ndɨhɨ nchaa déhe ndíi nchìdo‑güedé cuáháⁿ ñuú Sìquém. Te ndíi Àbrahám sa ní cuu tɨtnɨ́‑gá cuíá sǎ nǐ nacuaaⁿ ndíi ñuhu núú cuè déhe ndíi Hàmór. Te xíáⁿ nchìí yaú ní nachindúxi‑güedé yɨquɨ‑áⁿ.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 ’Te cútnàhá vátá nátàva‑gá‑güedé yɨquɨ cue ndíi, te sa ta tnàhá yatni cada Yá Ndiǒxí nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii ndíi Àbrahám cada‑gá sá cúú‑xí ñǎyiu isràél ndécú Ègiptú, te ta cǎyá víhǐ‑yu cuáháⁿ.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Te dàvá‑áⁿ chi ɨngá tée yɨ̀ndaha nacióⁿ Ègiptú, te ñá túú‑gǎ ní xìní‑dé nása ní xóo cada ndíi Chèé.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Te tée yɨ̀ndaha Egiptú ñá ní quìde ndáá‑dé, chi ío ní dándóhó‑dě ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu dàvá‑áⁿ. Te ní táúchíúⁿ‑dě sá xócuɨ̀ñɨ́‑yu dàndóo‑yu déhe yɨquɨⁿ cuèndá ndɨhɨ‑güexi cuú.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Te dàvá‑áⁿ nǐ cacu té Moìsés, te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑dé. Te ní xíndecu ndɨhɨ ñaha nǎná‑dě ndɨhɨ tǎtá‑dě úní‑ni yóó.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Te ndèca ñahá‑yu cuáháⁿ ɨngá xichi, te yàcáⁿ ní dándǒo ñàhá‑yu xii‑dé, te ní naníhí ñáhá děhe yoco tée yɨ̀ndaha Egiptú, te ní xito‑xi‑dé dàtná xító‑xí ɨ̀ɨⁿ déhe mee‑xi nǐ xito‑xi‑dé ndéé ní sahnu‑dé.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Te ní cutúha‑dé nchaa sá xìní cue tée ègiptú, te ío váha ní sáá dɨ́quɨ́‑dě tnúhu cáháⁿ‑dé ndɨhɨ nchaa sá cádá‑dě.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 ’Te cútnàhá ndécú‑dě údico cuíá‑dě, te ní cachí‑dé sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé cáháⁿ ndɨhɨ‑dé cue ñaní tnáhá‑dě ñáyiu isràél.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Te ní xiní‑dé ní caniha ɨ̀ɨⁿ tée ègiptú xii ɨɨⁿ tée isràél, te ñá ní cùndee iní‑dé cundehe‑dě nǔu ní sáháⁿ‑dé ní chindee‑dě tée isràél, te ní sahni‑dé tée ègiptú,
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 chi ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá dɨ́ú‑dě dacǎcu‑dé ñaní tnáhá‑dě ñáyiu isràél núú cuè tée ègiptú. Te ní sani iní‑dé sá cútnùní iní‑yu nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii‑dé, dico ñá túú ní cùtnuní iní‑yu.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Te nduu tněé ní xiní‑dé nàá úú cue tée isràél, te ñá túú ní tnàhá iní‑dé nàá‑güedé nǔu ní xáhaⁿ‑dě xii‑güedé: “¿Ná cuèndá ducaⁿ xǐnàá‑ndó? ¿Náa ñá dɨ́ú ndɨ̀mee‑ndo núu ducaⁿ xǐnàá‑ndó?” Duha ní xáhaⁿ tě Moìsés xii‑güedé.
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Te tée ndècuéchi ní sáháⁿ‑dé ní chindaha nìhnu‑dé té Moìsés ɨɨⁿ xio, te ní xáhaⁿ‑dě: “¿Ná cúú yòhó nǔu véxi‑n tàxi tnuní ñáhá‑n?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Te tnàhá‑ni tucu yúhú cahni‑n dàtná ní sahni‑n těe ègiptú icu càhaⁿ‑n á”, duha ní xáhaⁿ‑dě xii té Moìsés.
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ tée isràél nǔu ní yùhú té Moìsés ní xinu‑dé cuáháⁿ‑dé ní sáá‑dé nàcióⁿ Mèdián. Yàcáⁿ ní ngóo‑dé, te yàcáⁿ ní tnándaha‑dé, te ní cacu úú déhe tée‑dé.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 ’Te sátá nǐ xínu údico cuíá, te ní sáháⁿ té Moìsés ɨɨⁿ xio yucu Sinàí. Te yàcáⁿ ní xiní‑dé ɨɨⁿ tnutàú nchìcúⁿ ñuhú, te xɨtɨ́ itá ñuhú‑áⁿ nǐ xiní‑dé yɨ́hɨ́ ɨ̀ɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Te òré ní xiní‑dé sá yɨ́hɨ́‑xí xɨ̀tɨ́ itá ñuhú‑áⁿ, te ní cuñúhu vìhi‑dé sá nǐ xiní‑dé espíritú‑áⁿ xɨtɨ́ itá ñuhú‑áⁿ, te ní sándehe‑gá‑dé, te ní xíndéhé vǎha‑dé. Te ní tecú dóho‑dé ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí, te xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé:
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Yúhú cúù‑í Ndiǒxí ní cáháⁿ ndɨhɨ cue ñaní tnáhá‑n nděé sanaha, ndíi Àbrahám ndɨhɨ ndíi Isàác ndɨhɨ ndíi Jàcób, ndɨhɨ dava‑gá cue ñaní tnáhá‑n. Nchaa cue ndíi‑áⁿ nǐ xóo cáháⁿ ndɨhɨ‑í.” Duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Moìsés. Te ní quɨdɨ ñaha‑xi xìi té Moìsés sá nǐ yùhú‑dé, te ñá ní cùyɨɨ‑gá‑dé cundehe‑dě tnutàú nchìcúⁿ ñuhú‑áⁿ.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Te Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: “Queñuhu chàú‑n, chi núú ñúhú nǐ cuu íí nútnɨ̌ɨ‑n.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Te yúhú ndéhè‑í sá ǐo ndòho nchaa ñáyiu cùu cuendá‑í, ñáyiu ndècu nacióⁿ Ègiptú. Te ní tecú dóho‑í sá ǐo ndàhú xǐcáháⁿ‑yu, núu xíǎⁿ véxi‑í càchí tnúhu‑í sá nùhú‑n nàcióⁿ Ègiptú cuèndá ndeñùhú‑n‑yu yàcáⁿ.” Duha ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii té Moìsés.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 ’Te ñá ní sàndáá iní‑yu té Moìsés ndéé díhna, chi ní xáhǎⁿ‑yu: “¿Ná cuèndá véxi‑n tàxi tnuní ñáhá‑n xìi‑ndɨ́?” Duha ní xáhǎⁿ‑yu xii té Moìsés. Te dɨu‑ni té Moìsés ní tendaha ñàha Yá Ndiǒxí ní sáháⁿ‑dé dacǎcu‑dé ñáyiu isràél nàcióⁿ Ègiptú cuěi ñá ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑dé. Dico ní taxi tnùní‑dé‑yu, chi ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ òré ní xiní‑dé espíritú xínú cuèchi núú‑gǎ xɨtɨ́ tnutàú nchìcúⁿ ñuhú.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Te té Moìsés ní ngüíta‑dé ní quide‑dé sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada, te ní cuñúhu vìhí‑yu sá dúcáⁿ nǐ quide‑dé, te ducaⁿ nǐ quide‑dé Ègiptú ndɨhɨ Làmár Tɨ́cuèhé. Te ní ngódó núú‑dě núǔ‑yu ní queé‑yu Ègiptú cuáháⁿ‑yu ɨɨⁿ ichi xɨtɨ́ yucu núú vǎ yǒo tnàhí ndècu, te ní xɨ́hɨ‑yu údico cuíá xɨtɨ́ yucu‑áⁿ, te xíáⁿ nǐ xóo cada‑dé sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Te dɨu‑ni té Moìsés ní xáhaⁿ‑dě xii cue ñaní tnáhá‑dě dàvá‑áⁿ: “Yá Ndiǒxí cada‑gá te coo ɨɨⁿ ñaní tnáhá‑ndó nděé cuèé‑gá, te tée‑áⁿ cǎháⁿ‑dé tnúhu‑gá núú‑ndó dàtná cuìní‑ndó nǐ cachí‑gá quídé yǔhú, te ío xìni ñuhu‑xi cundedóho‑ndo tnǔhu cáháⁿ‑dé”, duha ní xáhaⁿ tě Moìsés xií‑yu dàvá‑áⁿ.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Te dɨu‑ni té Moìsés ní xíndecu ndɨhɨ‑dé ñáyiu isràél xɨtɨ́ yucu, te ní sáá‑dé yucu Sinàí, te xíáⁿ nǐ quixi ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑xi xìi‑dé, te yàcáⁿ ní dácuáhá ñàha‑xi tnúhu‑gá, te dɨu‑ni tnúhu‑áⁿ nǐ ndóo dàcuaha‑o.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 ’Te cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha ñǎ ní sàndáá iní‑yu té Moìsés, te ñá ní nděe iní ñáhǎ‑yu xii‑dé, chi ní cuiní‑yu nuhú tucú‑yu ñuú Ègiptú cundecú‑yu.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Te òré ndécú tě Moìsés yucu ní xáhǎⁿ‑yu xii ñaní‑dé té Àrón: “Cadúha‑n ɨ̀ɨⁿ úú ndiǒxí díhúⁿ cuàáⁿ codonùu núú‑ó cùhuⁿ‑o ichi, chi ñá túú cùtnuní iní‑ó ndèé ichi cuáháⁿ té Moìsés, tée yòdo nuu núú‑ó ndùu ní quee‑o Ègiptú”, duha ní xíǐ‑yu té Àrón.
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Te dàvá‑áⁿ nǐ cadúha‑güedé ɨɨⁿ chěhlu mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te ní sahni‑güedé ɨɨⁿ ǔú quɨtɨ nchìto ní quide càhnu‑güedé chěhlu‑áⁿ. Te ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑yu quɨtɨ‑áⁿ, chi ní cachí‑yu sá dɨ́ú‑ní ndiǒxí cúú‑dɨ́.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Te sá dúcáⁿ nǐ quidé‑yu, xíǎⁿ ní dáñá ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu. Te ní dáñá‑gǎ ní xóo cada càhnú‑yu nchícanchii, ndɨhɨ yóó, ndɨhɨ nchaa chódíní. Te duha ní chídó tnùní ɨɨⁿ tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu dàvá‑áⁿ:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Te ní cadúha‑ndo ɨ̀ɨⁿ veñúhu lǐhli,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 ’Te xɨtɨ́ yucu‑áⁿ nǐ dácáá‑güedě ɨɨⁿ veñúhu vehe dóó. Te vehe‑áⁿ nǐ cuu‑xi ɨɨⁿ sá cútnùní iní‑yu sá Yǎ Ndiǒxí ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xií‑yu. Te vehe‑áⁿ nǐ dácáá‑güedě nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii té Moìsés, chi ní dánèhé ñáhá‑gǎ xii‑dé nàcuáa dacàa‑güedé.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Te sátá nǐ xíhí nchaa cue tée‑áⁿ, te ní ndóo ndɨhɨ nchaa déhe‑güedé veñúhu‑áⁿ. Te ní xido tucu‑güedé veñúhu‑güedé cuáháⁿ‑güedé, te cuáháⁿ ndɨhɨ‑güedé té Jòsué núú cúndècú‑yu. Te sátá nǐ quexìó‑yu, te ní dácúnǔ‑yu ñáyiu dii ñùú‑xi‑áⁿ chi mee Yǎ Ndiǒxí ní chindee ñàha‑gá xií‑yu. Te sátá nǐ ndɨhɨ nchaa ñáyiu ní xica nchido veñúhu dóó‑ǎⁿ nǐ xíhí, te ní ndóo ndɨhɨ dava‑gá‑yu. Te ducaⁿ‑ni ndècu‑xi ní cacu té Dàvií, tée ní xɨ́ndaha ñàha xií‑yu.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Te Yá Ndiǒxí ní cudɨ́ɨ́ víhí ìní‑gá té Dàvií. Te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ nǔu cuu dacàa‑dé veñúhu cuu cuèndá‑gá, chi ɨɨⁿ‑ni Yá Ndiǒxí ní xóo cada càhnu té Dàvií ndɨhɨ té Jàcób, ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha vìhi‑gá.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Te Yá Ndiǒxí ñá ní dàña‑gá dacàa té Dàvií veñúhu‑gá dico déhe‑dé té Salòmón, chi ní dáñá‑gǎ ní dácáá‑dě veñúhu cuu cuèndá‑gá
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 cuěi ñá túú sàcúndecu‑gá veñúhu dàcaa cue tée ñuyíú‑a, chi nděni xíáⁿ ndécú‑gǎ chi espíritú cúú‑gǎ. Te duha ní chídó tnùní tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nàcuáa ní cáháⁿ‑gá:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Yúhú táxí tnùní‑í andɨu ndɨ̀hɨ ñuyíú,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 chi yúhú ní cadúha‑í nchaa sá ìó ñuyíú‑a.
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Te ní xáhaⁿ tùcu‑dé:
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Chi cue tée‑áⁿ ǐo ní xóo dandòho‑güedé nchaa cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha. Te ní sahni‑güedé nchaa cue tée ní cáháⁿ sá quíxí Crìstú ñuyíú‑a, te Yaá‑áⁿ ñà túú cuěchi‑gá. Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑ndo Crìstú cútnàhá ní quixi‑gá ñuyíú‑a, chi ní sáha cuèndá‑ndó‑gǎ núú cuè tée ní cuu úhú iní ñáhá xìi‑gá ní sahni ñaha‑güedě.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Te ndècu ndɨhɨ‑ndo tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés nàcuáa ní xáhaⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí xii ndíi, te ni dùcaⁿ ñá túú sàndáá iní‑ndó tnǔhu‑áⁿ nǔu ní sahni‑ndo Jèsús. Te dɨu‑ni tnúhu‑áⁿ ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo ndéé vitna —càchí té Těvá xǎhaⁿ‑dě xii‑güedé.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ tě Těvá xii‑güedé, te ní cudééⁿ víhí‑güedě núú‑dě, núu ní quide rúhñú‑güedě núhu‑güedé sá sàtú iní‑güedé.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Te té Těvá ndécú ndɨ̀hɨ‑dé Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te ní ndacoto váha‑dé andɨu, te ní xiní‑dé súúní dàtásaⁿ‑xi núú ndécú Yǎ Ndiǒxí, te ní xiní‑dé Xítohó Jesucrìstú nútnɨ̌ɨ‑gá xio cùha Yá Ndiǒxí.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Te ní xáhaⁿ tě Těvá xii‑güedé:
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Te ní sadɨ́‑güedé dóho‑güedé cuèndá sá ñǎ ní tnàhá iní‑güedé cundedóho‑güedé tnúhu càháⁿ‑dé, te uuⁿni ní cuáá‑güedé, te ní taxi ndaha ñàha‑güedé xii‑dé
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 ndécá ñàha‑güedé cuáháⁿ ndéé ɨɨⁿ xio yuhu ñùú, te yàcáⁿ ní sáñaha‑güedě yúú xii‑dé. Te ndècu ɨɨⁿ tée cuechi nàni‑dé Sàulú, te tée‑áⁿ nǐ quide cuèndá‑dé dóó‑güedě cuèndá ní nune ndaha‑güedé ní sáñaha‑güedě yúú xii té Těvá.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Te òré sǎñaha‑güedě yúú, te ní cáháⁿ ndɨhɨ‑dé Xítohó Jesucrìstú te xǎhaⁿ‑dě:
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑dě, te níhi ní cáháⁿ‑dé, te xǎhaⁿ‑dě:
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.