Apocalipse 6
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í sá Yàá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé‑áⁿ nǐ xócání‑gǎ ɨɨⁿ tutú lǐhli ñùhu seyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ quɨtɨ cúmí xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te níhi ní cáháⁿ‑dɨ dàtná càháⁿ ñúhu, te càchí‑dɨ:
1 Depois, vi o Cordeiro abrir o primeiro selo e ouvi um dos quatro Animais clamar com voz de trovão: Vem!
2 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní‑í ɨɨⁿ cuàyú cuìxíⁿ yódó ñàha ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ néhé‑xí ɨ̀ɨⁿ arcú sá cúú tnùxií‑xi, te ní nduu táhú‑xi ɨɨⁿ coròná, te ní ndacu‑xi ní cunuu‑xi te ducaⁿ‑ni ta cùnuu‑xi cuáháⁿ.
2 Vi aparecer então um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco; foi-lhe dada uma coroa e ele partiu como vencedor para tornar a vencer.
3 Te òré ní xócání‑gǎ tutú lǐhli cùu uú ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ tucu ɨngá quɨtɨ cùu uú xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑dɨ:
3 Quando abriu o segundo selo, ouvi o segundo animal clamar: Vem!
4 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní tucu‑í ɨɨⁿ cuàyú tɨ́cuèhé ní quee‑dɨ cuáháⁿ‑dɨ, te yòdo ñaha ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ nǐ níhí‑xi tnúhu ndee ìní sá dátɨ̀cánuu‑xi ñáyiu vá cúndècu ndɨhɨ tnaha váha‑gá‑yu, te ngüíta ñáyiu cahni tnàhá‑yu, te ní nduu táhú‑xi ɨɨⁿ yuchí cáhnú vìhi.
4 Partiu então outro cavalo, vermelho. Ao que o montava foi dado tirar a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ ɨngá tutú lǐhli cùu uní ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ quɨtɨ cùu uní xǐnutnɨ́ɨ xíáⁿ, te càchí‑dɨ:
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro animal clamar: Vem! E vi aparecer um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha uma balança na mão.
6 Te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ tnuú cue quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑xi:
6 Ouvi então como que uma voz clamar no meio dos quatro Animais: Uma medida de trigo por um denário, e três medidas de cevada por um denário; mas não danifiques o azeite e o vinho!
7 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu cumí ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú tucu dóho‑í ní cáháⁿ tucu ɨngá quɨtɨ cùu cumí xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑dɨ:
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que clamava: Vem!
8 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní tucu‑í ɨɨⁿ cuàyú yàhá, te yòdo ñaha tucu ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ nání‑xí Sǎ xìhí, te xíǎⁿ sáhní‑xí ñǎyiu, te sátá xǐǎⁿ nchìcúⁿ sá nèhé núú ndécú ñǎyiu ní xíhí. Te cúmí xichi cùu ñuyíú, te sá sáhní ñàha xii ñáyiu‑áⁿ nǐ níhí‑xi tnúhu ndee ìní danàa‑xi ñáyiu ɨɨⁿ xichi ñuyíú, te davá‑yu cahni ñaha‑xi ndɨ̀hɨ yuchí, te cada‑xi sá cóó tnàmá te cuú‑yu, te cada tucu‑xi sá cóó cuěhé cahni‑xi ñáyiu, te dɨu‑ni tucu‑xi cada sá ncháá quɨ̀tɨ dééⁿ cahni‑dɨ ñáyiu.
8 E vi aparecer um cavalo esverdeado. Seu cavaleiro tinha por nome Morte; e a região dos mortos o seguia. Foi-lhe dado poder sobre a quarta parte da terra, para matar pela espada, pela fome, pela peste e pelas feras.
9 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu uhúⁿ ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿnuu‑áⁿ, te òré‑áⁿ nǐ xiní‑í nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí, te ndàa caha xíǎⁿ ní xiní‑í xǐndecu nchaa àlmá ñáyiu ní sahni‑güedé núú ñùyíú sǎ cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ sá cuèndá sá nǐ cáháⁿ váha‑yu cuèndá‑gá.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos homens imolados por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho de que eram depositários.
10 Te nchaa àlmá‑áⁿ nǐhi xǐcáháⁿ‑xi, te xǎhaⁿ‑xi xìi Yá Ndiǒxí:
10 E clamavam em alta voz, dizendo: Até quando tu, que és o Senhor, o Santo, o Verdadeiro, ficarás sem fazer justiça e sem vingar o nosso sangue contra os habitantes da terra?
11 Te sátá dúcáⁿ te nchaa cue àlmá ñáyiu‑áⁿ nǐ níhí‑xi dóó cuìxíⁿ ní quée cuíhnu‑xi, te ní xítnǔhu ñaha xìi‑xi sá ná ndètatú‑xi te cundetu tnaa‑xi ndéé ná xǐnu cava cuú ñáyiu nàcuáa ndèé tnuní dàtná ní xíhí cue ñáyiu dii àlmá‑xi cùu‑xi. Te ñáyiu sa ní xíhí‑áⁿ ɨɨⁿ‑ni cùú‑yu ndɨhɨ ñáyiu vitna cuú‑áⁿ chi mee‑ni chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú quídě‑yu, te dɨu‑ni ichi‑gá ndécǔ‑yu.
11 Foi então dada a cada um deles uma veste branca, e foi-lhes dito que aguardassem ainda um pouco, até que se completasse o número dos companheiros de serviço e irmãos que estavam com eles para ser mortos.
12 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu iñú ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní xiní‑í súúní nǐhi ní quɨdɨ‑xi ñuyíú, te ní cutnuu nɨ̀hií núú nchǐcanchii dàtná ɨɨⁿ dóó tnúú, te ní cuu tɨcuèhé nɨ́ñɨ́ nɨhìí núú yǒó.
12 Depois vi o Cordeiro abrir o sexto selo; e sobreveio então um grande terremoto. O sol se escureceu como um tecido de crina, a lua tornou-se toda vermelha como sangue
13 Te ní xiní‑í ní ngoyo chódíní ñuyíú‑a dàtná ngóyó ngǔxí yɨ́hɨ́ òré quéné tǎchí nǐhi.
13 e as estrelas do céu caíram na terra, como frutos verdes que caem da figueira agitada por forte ventania.
14 Te ní xiní‑í ní nadúcúⁿnuu andɨu dàtná nádǔcúⁿnuu ɨɨⁿ tutú te ní ndóñúhú‑xí, te nchaa tɨndúú nǐ xica ndehe‑xi núú ndécú‑xí, te ducaⁿ nǐ xica ndehe tucu nchaa tɨndúú yìchí ndécú xɨ̀tɨ́ ndute làmár.
14 O céu desapareceu como um pedaço de papiro que se enrola e todos os montes e ilhas foram tirados dos seus lugares.
15 Te nchaa cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu ní nguɨ́vǎha‑güedé, ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée ío tàxi tnuní, ndɨhɨ nchaa ñáyiu cuica, ndɨhɨ nchaa cue tée tàxi tnuní sandàdú, ndɨhɨ cue sandàdú cue tée ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi nàcuáa cada‑güedé nàá‑güedé, ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi, ndɨhɨ nchaa ñáyiu dàñá quéé nǔú chìuⁿ patróóⁿ‑xi. Te dava ñáyiu‑áⁿ nǐ nguɨ́vǎha‑yu xɨtɨ́ yaú, te davá‑yu ní nguɨ́vǎha‑yu nchaa tnuú cava.
15 Então os reis da terra, os grandes, os chefes, os ricos, os poderosos, todos, tanto escravos como livres, esconderam-se nas cavernas e grutas das montanhas.
16 Te xǎhǎⁿ‑yu nchaa tɨndúú ndɨhɨ nchaa cava:
16 E diziam às montanhas e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro,
17 Te vitna ní sáá nduu ío cùu cahnu nduu tnúndòho tnúhu ndàhú, te vá yǒo ɨɨⁿ cundee ìní‑xi yáha nchaa tnúndòho‑a.
17 porque chegou o Grande Dia da sua ira, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.