Apocalipse 6

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í sá Yàá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé‑áⁿ nǐ xócání‑gǎ ɨɨⁿ tutú lǐhli ñùhu seyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ quɨtɨ cúmí xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te níhi ní cáháⁿ‑dɨ dàtná càháⁿ ñúhu, te càchí‑dɨ:
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei e ouvi um dos quatro animais, que dizia, como em voz de trovão: Vem e vê!
2 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní‑í ɨɨⁿ cuàyú cuìxíⁿ yódó ñàha ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ néhé‑xí ɨ̀ɨⁿ arcú sá cúú tnùxií‑xi, te ní nduu táhú‑xi ɨɨⁿ coròná, te ní ndacu‑xi ní cunuu‑xi te ducaⁿ‑ni ta cùnuu‑xi cuáháⁿ.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso e para vencer.
3 Te òré ní xócání‑gǎ tutú lǐhli cùu uú ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ tucu ɨngá quɨtɨ cùu uú xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑dɨ:
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní tucu‑í ɨɨⁿ cuàyú tɨ́cuèhé ní quee‑dɨ cuáháⁿ‑dɨ, te yòdo ñaha ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ nǐ níhí‑xi tnúhu ndee ìní sá dátɨ̀cánuu‑xi ñáyiu vá cúndècu ndɨhɨ tnaha váha‑gá‑yu, te ngüíta ñáyiu cahni tnàhá‑yu, te ní nduu táhú‑xi ɨɨⁿ yuchí cáhnú vìhi.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ ɨngá tutú lǐhli cùu uní ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ quɨtɨ cùu uní xǐnutnɨ́ɨ xíáⁿ, te càchí‑dɨ:
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi o terceiro animal, dizendo: Vem e vê! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança na mão.
6 Te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ tnuú cue quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑xi:
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro; e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu cumí ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní tecú tucu dóho‑í ní cáháⁿ tucu ɨngá quɨtɨ cùu cumí xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, te càchí‑dɨ:
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem e vê!
8 Te òré‑ni‑áⁿ nǐ xiní tucu‑í ɨɨⁿ cuàyú yàhá, te yòdo ñaha tucu ɨɨⁿ sá yódó ñàha xii‑dɨ, te sá yódó ñàha xii‑dɨ‑áⁿ nání‑xí Sǎ xìhí, te xíǎⁿ sáhní‑xí ñǎyiu, te sátá xǐǎⁿ nchìcúⁿ sá nèhé núú ndécú ñǎyiu ní xíhí. Te cúmí xichi cùu ñuyíú, te sá sáhní ñàha xii ñáyiu‑áⁿ nǐ níhí‑xi tnúhu ndee ìní danàa‑xi ñáyiu ɨɨⁿ xichi ñuyíú, te davá‑yu cahni ñaha‑xi ndɨ̀hɨ yuchí, te cada‑xi sá cóó tnàmá te cuú‑yu, te cada tucu‑xi sá cóó cuěhé cahni‑xi ñáyiu, te dɨu‑ni tucu‑xi cada sá ncháá quɨ̀tɨ dééⁿ cahni‑dɨ ñáyiu.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo; e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu uhúⁿ ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿnuu‑áⁿ, te òré‑áⁿ nǐ xiní‑í nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ núú sácǒdó sǎ ndúú tǎhú Yǎ Ndiǒxí, te ndàa caha xíǎⁿ ní xiní‑í xǐndecu nchaa àlmá ñáyiu ní sahni‑güedé núú ñùyíú sǎ cuèndá tnúhu Yá Ndiǒxí, ndɨhɨ sá cuèndá sá nǐ cáháⁿ váha‑yu cuèndá‑gá.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Te nchaa àlmá‑áⁿ nǐhi xǐcáháⁿ‑xi, te xǎhaⁿ‑xi xìi Yá Ndiǒxí:
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Te sátá dúcáⁿ te nchaa cue àlmá ñáyiu‑áⁿ nǐ níhí‑xi dóó cuìxíⁿ ní quée cuíhnu‑xi, te ní xítnǔhu ñaha xìi‑xi sá ná ndètatú‑xi te cundetu tnaa‑xi ndéé ná xǐnu cava cuú ñáyiu nàcuáa ndèé tnuní dàtná ní xíhí cue ñáyiu dii àlmá‑xi cùu‑xi. Te ñáyiu sa ní xíhí‑áⁿ ɨɨⁿ‑ni cùú‑yu ndɨhɨ ñáyiu vitna cuú‑áⁿ chi mee‑ni chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú quídě‑yu, te dɨu‑ni ichi‑gá ndécǔ‑yu.
11 E a cada um foi dada uma comprida veste branca e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Te òré ní xócání tùcu Yaá‑áⁿ tutú lǐhli cùu iñú ñúhú sèyú ndèé sátá tùtú sá nǐ nadúcúⁿ nuu‑áⁿ, te ní xiní‑í súúní nǐhi ní quɨdɨ‑xi ñuyíú, te ní cutnuu nɨ̀hií núú nchǐcanchii dàtná ɨɨⁿ dóó tnúú, te ní cuu tɨcuèhé nɨ́ñɨ́ nɨhìí núú yǒó.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue.
13 Te ní xiní‑í ní ngoyo chódíní ñuyíú‑a dàtná ngóyó ngǔxí yɨ́hɨ́ òré quéné tǎchí nǐhi.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Te ní xiní‑í ní nadúcúⁿnuu andɨu dàtná nádǔcúⁿnuu ɨɨⁿ tutú te ní ndóñúhú‑xí, te nchaa tɨndúú nǐ xica ndehe‑xi núú ndécú‑xí, te ducaⁿ nǐ xica ndehe tucu nchaa tɨndúú yìchí ndécú xɨ̀tɨ́ ndute làmár.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos do seu lugar.
15 Te nchaa cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu ní nguɨ́vǎha‑güedé, ndɨhɨ nchaa dava‑gá cue tée ío tàxi tnuní, ndɨhɨ nchaa ñáyiu cuica, ndɨhɨ nchaa cue tée tàxi tnuní sandàdú, ndɨhɨ cue sandàdú cue tée ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi nàcuáa cada‑güedé nàá‑güedé, ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi, ndɨhɨ nchaa ñáyiu dàñá quéé nǔú chìuⁿ patróóⁿ‑xi. Te dava ñáyiu‑áⁿ nǐ nguɨ́vǎha‑yu xɨtɨ́ yaú, te davá‑yu ní nguɨ́vǎha‑yu nchaa tnuú cava.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo servo, e todo livre se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas
16 Te xǎhǎⁿ‑yu nchaa tɨndúú ndɨhɨ nchaa cava:
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono e da ira do Cordeiro,
17 Te vitna ní sáá nduu ío cùu cahnu nduu tnúndòho tnúhu ndàhú, te vá yǒo ɨɨⁿ cundee ìní‑xi yáha nchaa tnúndòho‑a.
17 porque é vindo o grande Dia da sua ira; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.