Apocalipse 5

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ní xiní tucu‑í sá Yàá núcǒo núú xìlé váha‑áⁿ núndàha‑gá ɨɨⁿ tutú ní nacaúnuu xio ndaha cùha‑gá, te ndèé lètrá ndàa sátá‑xi ndɨhɨ ndàa xɨtɨ́‑xi, te úsá tnàhá tutú lǐhli ñùhu seyú ndèé sátá tùtú‑áⁿ cuèndá sá vǎ dáñá‑xí nàcaá.
1 Eu vi também, na mão direita do que estava assentado no trono, um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ndee vìhi‑xi te níhi càháⁿ‑xi, te càchí‑xi:
2 Vi então um anjo vigoroso, que clamava em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e desatar os seus selos?
3 Dico ni àndɨu, te ni nǔú ñùyíú‑a, te ni ndàa xɨtɨ́ ñuhu ñá túú ɨ̀ɨⁿ ñáyiu tàú‑xi nadacàá tutú‑áⁿ te cundèhé‑yu.
3 Mas ninguém, nem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro ou examiná-lo.
4 Te yúhú ní ngüíta‑í ndàhyú víhì‑í cuèndá sá ñà túú nì ɨɨⁿ ñáyiu tàú‑xi nadacàá tutú‑áⁿ cundèhé‑yu.
4 Eu chorava muito, porque ninguém fora achado digno de abrir o livro e examiná-lo.
5 Te ɨɨⁿ cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo xíáⁿ nǐ cachí‑güedé xii‑í:
5 Então um dos Anciãos me falou: Não chores! O Leão da tribo de Judá, o descendente de Davi achou meio de abrir o livro e os sete selos.
6 Te tnuú ndɨ òcó cúmí cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo‑áⁿ, ndɨhɨ tnuú ndɨ cùmí quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, ndɨhɨ núú núcǒo Yaá táxí tnùní‑áⁿ nǐ xiní‑í nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé te ní xíhí‑dɨ ni cùu te ní ndoto‑dɨ, te ndèé úsá ndɨquɨ‑dɨ, te ndèé úsá tɨnùu‑dɨ, te sá ùsá tɨnùu‑dɨ‑áⁿ cútnùní sá ndécú ǔsá espíritú cúú cuèndá Yǎ Ndiǒxí, ducaⁿ càa Yaá‑áⁿ nǐ xiní‑í. Te cue espíritú‑áⁿ nǐ tendaha‑gǎ xícá cùu‑xi nɨ caa xico ñuyíú.
6 Eu vi no meio do trono, dos quatro Animais e no meio dos Anciãos um Cordeiro de pé, como que imolado. Tinha ele sete chifres e sete olhos {que são os sete Espíritos de Deus, enviados por toda a terra}.
7 Te Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑gá núú Yàá núcǒo núú xìlé váha‑áⁿ.
7 Veio e recebeu o livro da mão direita do que se assentava no trono.
8 Te òré ní queheⁿ‑gá tutú‑áⁿ te ndɨ cùmí quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ xíáⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güèdɨ núú‑gǎ, te ducaⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́ tùcu ndɨ ócó cúmí cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo‑áⁿ, te ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú‑güedě xǐnehe‑güedé yaá sá nání àrpá, te xǐnehe tucu‑güedé ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú‑güedě ɨɨⁿ caa tɨ̌cùú ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te chitu dǔsa sá sàháⁿ tnámí. Te ñúhmá dǔsa sá sàháⁿ tnámí‑ǎⁿ cúú‑xí dàtná nchaa tnúhu càháⁿ nchaa ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
8 Quando recebeu o livro, os quatro Animais e os vinte e quatro Anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um uma cítara e taças de ouro cheias de perfume {que são as orações dos santos}.
9 Te xìta‑güedé ɨɨⁿ ndudú sáá ndɨ̀hɨ cue quɨtɨ‑áⁿ chíñùhu ñaha‑güedé xii‑gá, te càchí‑güedé ndɨhɨ cue quɨtɨ‑áⁿ:
9 Cantavam um cântico novo, dizendo: Tu és digno de receber o livro e de abrir-lhe os selos, porque foste imolado e resgataste para Deus, ao preço de teu sangue, homens de toda tribo, língua, povo e raça;
10 Te ní quìdé‑n‑yu dàtná cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu, te ní quide tùcú‑n‑yu dàtná cue dútú sǎ cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí.
10 e deles fizeste para nosso Deus um reino de sacerdotes, que reinam sobre a terra.
11 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ cuéhé víhí espíritú xínú cuèchi nɨ candéé núú núcǒo Yaá táxí tnùní‑áⁿ, ndɨhɨ núú xǐnutnɨ́ɨ ndɨ cùmí cue quɨtɨ‑áⁿ, ndɨhɨ núú xǐnucóo cue tée cùu sacuéhé‑ǎⁿ, te ní xiní‑í sá sǔúní cuěhé víhí espíritú‑áⁿ xǐndecu xíáⁿ,
11 Na minha visão ouvi também, ao redor do trono, dos Animais e dos Anciãos, a voz de muitos anjos, em número de miríades de miríades e de milhares de milhares,
12 te níhi ní cáháⁿ cue espíritú‑áⁿ, te càchí‑xi:
12 bradando em alta voz: Digno é o Cordeiro imolado de receber o poder, a riqueza, a sabedoria, a força, a glória, a honra e o louvor.
13 Te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ nchaandɨ túhú sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ndécú àndɨu, ndɨhɨ nchaa sá ndécú ñùyíú, ndɨhɨ nchaa sá ndécú xɨ̀tɨ́ ñuhu, ndɨhɨ nchaa sá ñúhú xɨ̀tɨ́ ndute làmár, te xǐcachí‑xi:
13 E todas as criaturas que estão no céu, na terra, debaixo da terra e no mar, e tudo que contêm, eu as ouvi clamar: Àquele que se assenta no trono e ao Cordeiro, louvor, honra, glória e poder pelos séculos dos séculos.
14 Te ndɨ cùmí cue quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ càchí‑güedɨ:
14 E os quatro Animais diziam: Amém! Os Anciãos prostravam-se e adoravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.