Apocalipse 5

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te ní xiní tucu‑í sá Yàá núcǒo núú xìlé váha‑áⁿ núndàha‑gá ɨɨⁿ tutú ní nacaúnuu xio ndaha cùha‑gá, te ndèé lètrá ndàa sátá‑xi ndɨhɨ ndàa xɨtɨ́‑xi, te úsá tnàhá tutú lǐhli ñùhu seyú ndèé sátá tùtú‑áⁿ cuèndá sá vǎ dáñá‑xí nàcaá.
1 E eu vi na destra do que estava assentado no trono um livro escrito por dentro e por fora, selado com sete selos.
2 Te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ndee vìhi‑xi te níhi càháⁿ‑xi, te càchí‑xi:
2 E eu vi um forte anjo proclamando em alta voz: Quem é digno de abrir o livro e romper os seus selos?
3 Dico ni àndɨu, te ni nǔú ñùyíú‑a, te ni ndàa xɨtɨ́ ñuhu ñá túú ɨ̀ɨⁿ ñáyiu tàú‑xi nadacàá tutú‑áⁿ te cundèhé‑yu.
3 E nenhum homem no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, era capaz de abrir o livro, nem de olhar para ele.
4 Te yúhú ní ngüíta‑í ndàhyú víhì‑í cuèndá sá ñà túú nì ɨɨⁿ ñáyiu tàú‑xi nadacàá tutú‑áⁿ cundèhé‑yu.
4 E eu chorei muito, porque nenhum homem foi achado digno de abrir e ler o livro, nem de olhar para ele.
5 Te ɨɨⁿ cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo xíáⁿ nǐ cachí‑güedé xii‑í:
5 E um dos anciãos me disse: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a Raiz de Davi, prevaleceu para abrir o livro e romper os seus sete selos.
6 Te tnuú ndɨ òcó cúmí cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo‑áⁿ, ndɨhɨ tnuú ndɨ cùmí quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, ndɨhɨ núú núcǒo Yaá táxí tnùní‑áⁿ nǐ xiní‑í nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé te ní xíhí‑dɨ ni cùu te ní ndoto‑dɨ, te ndèé úsá ndɨquɨ‑dɨ, te ndèé úsá tɨnùu‑dɨ, te sá ùsá tɨnùu‑dɨ‑áⁿ cútnùní sá ndécú ǔsá espíritú cúú cuèndá Yǎ Ndiǒxí, ducaⁿ càa Yaá‑áⁿ nǐ xiní‑í. Te cue espíritú‑áⁿ nǐ tendaha‑gǎ xícá cùu‑xi nɨ caa xico ñuyíú.
6 E eu olhei, e eis que estava no meio do trono e dos quatro animais, e no meio dos anciãos um Cordeiro em pé, como se tivesse sido morto; tendo sete chifres e sete olhos, que são os sete Espíritos de Deus enviados a toda a terra.
7 Te Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑gá núú Yàá núcǒo núú xìlé váha‑áⁿ.
7 E ele veio e tomou o livro da destra do que estava assentado no trono.
8 Te òré ní queheⁿ‑gá tutú‑áⁿ te ndɨ cùmí quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ xíáⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güèdɨ núú‑gǎ, te ducaⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́ tùcu ndɨ ócó cúmí cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo‑áⁿ, te ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú‑güedě xǐnehe‑güedé yaá sá nání àrpá, te xǐnehe tucu‑güedé ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú‑güedě ɨɨⁿ caa tɨ̌cùú ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te chitu dǔsa sá sàháⁿ tnámí. Te ñúhmá dǔsa sá sàháⁿ tnámí‑ǎⁿ cúú‑xí dàtná nchaa tnúhu càháⁿ nchaa ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
8 E havendo tomado o livro, os quatro animais e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro; tendo cada um deles harpa e vasos de ouro cheios de incenso, que são as orações dos santos.
9 Te xìta‑güedé ɨɨⁿ ndudú sáá ndɨ̀hɨ cue quɨtɨ‑áⁿ chíñùhu ñaha‑güedé xii‑gá, te càchí‑güedé ndɨhɨ cue quɨtɨ‑áⁿ:
9 E eles cantavam uma nova canção, dizendo: Tu és digno de tomar o livro, e de abrir seus selos; porque foste morto e nos resgatastes para Deus pelo teu sangue, de cada família, e língua, e povo e nação;
10 Te ní quìdé‑n‑yu dàtná cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu, te ní quide tùcú‑n‑yu dàtná cue dútú sǎ cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí.
10 e nos fizeste reis e sacerdotes para o nosso Deus, e nós reinaremos sobre a terra.
11 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ cuéhé víhí espíritú xínú cuèchi nɨ candéé núú núcǒo Yaá táxí tnùní‑áⁿ, ndɨhɨ núú xǐnutnɨ́ɨ ndɨ cùmí cue quɨtɨ‑áⁿ, ndɨhɨ núú xǐnucóo cue tée cùu sacuéhé‑ǎⁿ, te ní xiní‑í sá sǔúní cuěhé víhí espíritú‑áⁿ xǐndecu xíáⁿ,
11 E eu olhei, e ouvi a voz de muitos anjos ao redor do trono, e dos animais, e dos anciãos; e o número deles era dez mil, vezes dez mil, e milhares de milhares;
12 te níhi ní cáháⁿ cue espíritú‑áⁿ, te càchí‑xi:
12 dizendo em alta voz: Digno é o Cordeiro que foi morto para receber poder, e riquezas, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e bênção.
13 Te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ nchaandɨ túhú sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ndécú àndɨu, ndɨhɨ nchaa sá ndécú ñùyíú, ndɨhɨ nchaa sá ndécú xɨ̀tɨ́ ñuhu, ndɨhɨ nchaa sá ñúhú xɨ̀tɨ́ ndute làmár, te xǐcachí‑xi:
13 E cada criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, assim como as que estão no mar, e tudo o que neles há, eu as ouvi dizendo: Bênção, e honra, e glória, e poder, sejam àquele que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, para sempre e sempre.
14 Te ndɨ cùmí cue quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ càchí‑güedɨ:
14 E os quatro animais disseram: Amém. E os vinte e quatro anciãos se prostraram e adoraram aquele que vive para sempre e sempre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.