Apocalipse 5
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te ní xiní tucu‑í sá Yàá núcǒo núú xìlé váha‑áⁿ núndàha‑gá ɨɨⁿ tutú ní nacaúnuu xio ndaha cùha‑gá, te ndèé lètrá ndàa sátá‑xi ndɨhɨ ndàa xɨtɨ́‑xi, te úsá tnàhá tutú lǐhli ñùhu seyú ndèé sátá tùtú‑áⁿ cuèndá sá vǎ dáñá‑xí nàcaá.
1 Vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, bem selado com sete selos.
2 Te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ndee vìhi‑xi te níhi càháⁿ‑xi, te càchí‑xi:
2 Vi também um anjo forte, clamando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de romper os seus selos?
3 Dico ni àndɨu, te ni nǔú ñùyíú‑a, te ni ndàa xɨtɨ́ ñuhu ñá túú ɨ̀ɨⁿ ñáyiu tàú‑xi nadacàá tutú‑áⁿ te cundèhé‑yu.
3 E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.
4 Te yúhú ní ngüíta‑í ndàhyú víhì‑í cuèndá sá ñà túú nì ɨɨⁿ ñáyiu tàú‑xi nadacàá tutú‑áⁿ cundèhé‑yu.
4 E eu chorava muito, porque não fora achado ninguém digno de abrir o livro nem de olhar para ele.
5 Te ɨɨⁿ cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo xíáⁿ nǐ cachí‑güedé xii‑í:
5 E disse-me um dentre os anciãos: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, venceu para abrir o livro e romper os sete selos.
6 Te tnuú ndɨ òcó cúmí cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo‑áⁿ, ndɨhɨ tnuú ndɨ cùmí quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ, ndɨhɨ núú núcǒo Yaá táxí tnùní‑áⁿ nǐ xiní‑í nútnɨ̌ɨ ɨɨⁿ Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé te ní xíhí‑dɨ ni cùu te ní ndoto‑dɨ, te ndèé úsá ndɨquɨ‑dɨ, te ndèé úsá tɨnùu‑dɨ, te sá ùsá tɨnùu‑dɨ‑áⁿ cútnùní sá ndécú ǔsá espíritú cúú cuèndá Yǎ Ndiǒxí, ducaⁿ càa Yaá‑áⁿ nǐ xiní‑í. Te cue espíritú‑áⁿ nǐ tendaha‑gǎ xícá cùu‑xi nɨ caa xico ñuyíú.
6 Nisto vi, entre o trono e os quatro seres viventes, no meio dos anciãos, um Cordeiro em pé, como havendo sido morto, e tinha sete chifres e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus, enviados por toda a terra.
7 Te Yaá cáá dàtná cáá ɨ̀ɨⁿ mbéé quɨtɨ ní dánǐcuèhé‑güedé‑áⁿ nǐ sáháⁿ‑gá núú Yàá núcǒo núú xìlé váha‑áⁿ.
7 E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado sobre o trono.
8 Te òré ní queheⁿ‑gá tutú‑áⁿ te ndɨ cùmí quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ xíáⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güèdɨ núú‑gǎ, te ducaⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́ tùcu ndɨ ócó cúmí cue tée cùu sacuéhé xǐnucóo‑áⁿ, te ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú‑güedě xǐnehe‑güedé yaá sá nání àrpá, te xǐnehe tucu‑güedé ndɨ́ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú‑güedě ɨɨⁿ caa tɨ̌cùú ní cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, te chitu dǔsa sá sàháⁿ tnámí. Te ñúhmá dǔsa sá sàháⁿ tnámí‑ǎⁿ cúú‑xí dàtná nchaa tnúhu càháⁿ nchaa ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí òré càháⁿ ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá.
8 Logo que tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.
9 Te xìta‑güedé ɨɨⁿ ndudú sáá ndɨ̀hɨ cue quɨtɨ‑áⁿ chíñùhu ñaha‑güedé xii‑gá, te càchí‑güedé ndɨhɨ cue quɨtɨ‑áⁿ:
9 E cantavam um cântico novo, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo e nação;
10 Te ní quìdé‑n‑yu dàtná cue tée yɨ̀ndaha ñáyiu, te ní quide tùcú‑n‑yu dàtná cue dútú sǎ cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí.
10 e para o nosso Deus os fizeste reino, e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.
11 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ cuéhé víhí espíritú xínú cuèchi nɨ candéé núú núcǒo Yaá táxí tnùní‑áⁿ, ndɨhɨ núú xǐnutnɨ́ɨ ndɨ cùmí cue quɨtɨ‑áⁿ, ndɨhɨ núú xǐnucóo cue tée cùu sacuéhé‑ǎⁿ, te ní xiní‑í sá sǔúní cuěhé víhí espíritú‑áⁿ xǐndecu xíáⁿ,
11 E olhei, e vi a voz de muitos anjos ao redor do trono e dos seres viventes e dos anciãos; e o número deles era miríades de miríades; e o número deles era miríades de miríades e milhares de milhares,
12 te níhi ní cáháⁿ cue espíritú‑áⁿ, te càchí‑xi:
12 que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.
13 Te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ nchaandɨ túhú sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí ndécú àndɨu, ndɨhɨ nchaa sá ndécú ñùyíú, ndɨhɨ nchaa sá ndécú xɨ̀tɨ́ ñuhu, ndɨhɨ nchaa sá ñúhú xɨ̀tɨ́ ndute làmár, te xǐcachí‑xi:
13 Ouvi também a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e no mar, e a todas as coisas que neles há, dizerem: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos:
14 Te ndɨ cùmí cue quɨtɨ xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ càchí‑güedɨ:
14 e os quatro seres viventes diziam: Amém. E os anciãos prostraram-se e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.