Apocalipse 19

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í níhi ní cáháⁿ cuéhé víhí ñǎyiu andɨu, te càchí‑yu:
1 E depois destas coisas, eu ouvi uma grande voz de uma numerosa multidão no céu, dizendo: Aleluia! Salvação, e glória, e honra, e poder ao Senhor nosso Deus.
2 te mee‑gǎ ío váha ndáá quídé‑gǎ quídé ndǎá‑gá cuéchi nchaa ñáyiu,
2 Porque verdadeiros e justos são os seus juízos; porque ele julgou a grande prostituta, que corrompeu a terra com a sua fornicação, e vingou o sangue dos seus servos que estava na mão dela.
3 Te càchí tucú‑yu:
3 E novamente eles disseram: Aleluia! E a sua fumaça subiu para sempre e sempre.
4 Te ndɨ òcó cúmí cue tée cùu sacuéhé xǐndecu‑áⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güedě núú Yǎ Ndiǒxí núú núcǒo‑gá táxí tnùní‑gá, te tnàhá cue quɨtɨ cúmí xǐnutnɨ́ɨ‑áⁿ nǐ ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ́‑güèdɨ núú‑gǎ, te cue tée‑áⁿ càchí‑güedé ndɨhɨ cue quɨtɨ‑áⁿ:
4 E os vinte e quatro anciãos, e os quatro animais, prostraram-se e adoraram a Deus, assentado sobre o trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ mei nǔú nútnɨ̌ɨ xìlé váha nùcóo Yá Ndiǒxí, te càchí sá càháⁿ‑áⁿ:
5 E uma voz saiu do trono, dizendo: Louvai o nosso Deus, todos vós, seus servos, e vós que o temeis, tanto pequenos quanto grandes.
6 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ cuéhé víhí ñǎyiu andɨu, te òré ducaⁿ nǐ cáháⁿ‑yu te ní quide‑xi dàtná quídé‑xí nǔú xícá cuěhé víhí ndùte, te ní quide tucu‑xi dàtná quídé‑xí òré càháⁿ níhi vìhi ñúhu, te càchí‑yu:
6 E eu ouvi como se fosse a voz de uma grande multidão, e como a voz de muitas águas, e como a voz de poderosos trovões, dizendo: Aleluia; porque o Senhor Deus onipotente reina.
7 Te ío chí ná cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó, te chí ná càchí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu Yá Ndiǒxí,
7 Alegremo-nos e regozijemo-nos, e demos honra a ele; porque as bodas do Cordeiro chegou, e sua esposa já se preparou.
8 te ñáyiu‑áⁿ nǐ nduu táhǔ‑yu cuihnú‑yu dóó vǎha dóó chàhnchí sá ǐo váha càndoo.
8 E foi-lhe concedido que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente porque o linho fino é a justiça dos santos.
9 Te ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí ní cachí tnúhu‑xi xii‑í, te càchí‑xi:
9 E ele disse-me, escreve: Abençoados são aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Te ní ngüɨ́ñɨ́ xɨ́tɨ̀‑í núú espíritú‑áⁿ cuèndá chiñuhu‑í‑xi ni cùu, te ní cachí‑xi:
10 E caí a seus pés para o adorar; e ele me disse: Atenta para que tu não faças isso; eu sou o teu conservo, e de teus irmãos, que têm o testemunho de Jesus. Adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Te ní xiní‑í nchìí andɨu, te ní xiní‑í ní quee ɨɨⁿ Yaá yódó‑gǎ ɨɨⁿ cuàyú cuìxíⁿ. Te Yaá‑áⁿ nání‑gǎ Yaá quídé ndǎá cuɨtɨ, duha nàni‑gá. Te quìde‑gá nchaa sá càháⁿ‑gá, te ío váha quìde ndáá‑gá cuéchi nchaa ñáyiu, te nchaa ñáyiu nàá ndɨhɨ ñaha xìi‑gá ío váha xìní‑gá nàcuáa cada ñaha‑gǎ xií‑yu chi ío ndáá quídé‑gǎ.
11 E eu vi o céu aberto, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele era chamado de Fiel e Verdadeiro; e com justiça julga e guerreia.
12 Te tɨnùu‑gá dáyèhé‑xi dàtná dáyèhé ñuhú, te tɨtnɨ́ coròná ñúhú dɨ̌quɨ́‑gǎ, te nèhe‑gá ɨɨⁿ sá ndèé dɨ̀u‑gá, te vá yǒo ɨɨⁿ cùtnuní iní‑xi nása cuáháⁿ tnúhu‑áⁿ, chi ɨɨⁿdìi díí‑ni mee‑gǎ náhá‑gǎ nàcuáa càháⁿ‑xi.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitas coroas; e ele tem um nome escrito, que nenhum homem conhecia, senão ele mesmo.
13 Te Yaá‑áⁿ níhnú‑gǎ ɨɨⁿ dóó nǐ cuu mee‑ni nɨ̌ñɨ́, te Yaá‑áⁿ càchí tnúhu‑gá nchaa nàcuáa sàni iní Yǎ Ndiǒxí, núu xíǎⁿ nání‑gǎ Tnúhu Yá Ndiǒxí.
13 E ele estava vestido com veste banhada em sangue; e o seu nome é chamado de: A Palavra de Deus.
14 Te sátá‑gǎ nchìcúⁿ nchaa espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te cue espíritú‑áⁿ cúú‑xí dàtná sandàdú, te xǐxíhnu‑xi dóó cuìxíⁿ dóó vǎha sá cándòo, te xǐxódó‑xi cuàyú cuìxíⁿ.
14 E os exércitos que estavam no céu seguiam-no sobre cavalos brancos, vestidos de linho fino, branco e limpo.
15 Te yuhu Yaá yódónùu‑áⁿ quéné ɨ̀ɨⁿ yuchí cáhnú, te ndɨhɨ yuchí‑áⁿ dànícuèhé‑gá nchaa ñáyiu xǐndecu ñuyíú, te ío dandòho ñaha‑gá xií‑yu, te dàtná quídé těe quìhni ndéhé yoho yàha stilé ducaⁿ sǎtnahá‑xi cada ñaha‑gǎ xií‑yu, chi ío dandòho ñaha‑gá xií‑yu cuèndá sá ǐo cùdééⁿ‑gǎ. Te mee‑gǎ ío cùnuu‑gá táxí tnùní‑gá, te quìde‑gá nchaandɨ túhú sá vǎha.
15 E de sua boca sai uma espada afiada, para que com ela castigue as nações; e ele as governará com cetro de ferro; e ele pisa o lagar do vinho da fúria e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Te sátá dǒó níhnú Yàá‑áⁿ ndɨhɨ núú tɨ̀cácáⁿ‑gǎ yódó tnùní nàcuáa nàni‑gá, te duha càháⁿ‑xi: “Tée ío cùnuu taxi tnuní ñáhá xìi nchaa cue tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu ndɨhɨ nchaa dava‑gá ñáyiu”, duha ndèé tnuní sátá dǒó‑gǎ‑áⁿ ndɨhɨ tɨ́cácáⁿ‑gǎ‑áⁿ.
16 E ele tem sobre a sua veste e sobre a sua coxa um nome escrito: REI DOS REIS, E ­SENHOR DOS ­SENHORES.
17 Te dǎtnùní ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí nútnɨ̌ɨ‑xi núú nchǐcanchii, te níhi ní cáháⁿ‑xi, te xǎhaⁿ‑xi xìi nchaa quɨtɨ ndava núú tàchí:
17 E eu vi um anjo que estava de pé no sol, e ele gritou com alta voz, dizendo a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, e ajuntai-vos à ceia do grande Deus;
18 chi caxi‑ndo cùñú nchaa cue tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu, ndɨhɨ cuñú nchaa cue tée tàxi tnuní ñáhá xìi cue sandadú, ndɨhɨ cuñú nchaa cue tée ío ñɨɨ́ xǐndáa, ndɨhɨ cuñú nchaa cuàyú, ndɨhɨ cuñú nchaa cue tée ní xódó ñaha xii‑güedɨ, ndɨhɨ cuñú nchaa dava‑gá ñáyiu, ñáyiu ñá túú tnàhí ni dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi, ndɨhɨ cuñú nchaa ñáyiu ní dáñá nǐ quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi, ndɨhɨ cuñú nchaa ñáyiu cùnuu, ndɨhɨ cuñú nchaa ñáyiu ñá túú cùnuu, te nchaa cuñú‑áⁿ caxi‑ndo —càchí espíritú‑áⁿ xǎhaⁿ‑xi xìi nchaa quɨtɨ‑áⁿ.
18 para que possais comer a carne de reis, e a carne de capitães, e a carne de homens poderosos, e a carne de cavalos e dos que neles se assentam; e a carne de todos os homens, tanto livres quanto escravos, tanto pequenos quanto grandes.
19 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní tucu‑í quɨtɨ ní quene xɨtɨ́ làmár, ndɨhɨ nchaa cue tée yɨ̀ndaha ñaha xii ñáyiu, ndɨhɨ nchaa cue tée cùu sandadú‑güedé ní naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ quɨtɨ‑áⁿ cuèndá cuu ɨɨⁿnuu‑güedě ndɨhɨ‑dɨ nàá‑güedé ndɨhɨ Yaá yódó cuàyú‑áⁿ, ndɨhɨ nchaa cue espíritú cúú sàndadú ndɨhɨ‑gá.
19 E eu vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para guerrearem contra aquele que está assentado sobre o cavalo, e contra o seu exército.
20 Te cue espíritú cúú sàndadú ndɨhɨ Yaá‑áⁿ nǐ tnɨɨ‑xi quɨtɨ‑áⁿ, ndɨhɨ tée ío dàndahú ñáhá xìi ñáyiu càchí sá càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí te ñá ndàá sá càháⁿ‑dé tnúhu‑gá, te dɨu‑ni tée‑áⁿ nǐ quide‑dé tɨtnɨ́ núú sǎ vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada núú quɨtɨ‑áⁿ. Te sá dúcáⁿ nǐ quide tée‑áⁿ xíǎⁿ ní dándàhú‑dé ñáyiu ní sándáá iní‑yu ní quéě‑yu tnuní quɨtɨ‑áⁿ, te ní chiñùhú‑yu sá nǐ dándácú ñàhá‑yu xii‑dɨ, te cue espíritú‑áⁿ nǐ dáquěe‑xi quɨtɨ‑áⁿ nǔú ñùhú núú ñúhú àzufré càyú‑xi, ndɨhɨ tée ducaⁿ dàndahú ñáhá xìi ñáyiu‑áⁿ, te xíáⁿ cuhuⁿ tée‑áⁿ ndɨhɨ quɨtɨ‑áⁿ, te ío ndoho‑dé ndɨhɨ‑dɨ.
20 E a besta foi tomada e com ele o falso profeta que operava milagres diante dele com os quais enganava os que receberam a marca da besta, e os que adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no lago de fogo, queimando com enxofre.
21 Te ndɨhɨ yuchí cáhnú sǎ quéné yùhu Yaá yódó cuàyú‑áⁿ nǐ sahni‑gá nchaa dava‑gá cue tée cùndɨhɨ quɨtɨ‑áⁿ, te nchaa cue quɨtɨ ndàva ní chítú xɨ̀tɨ́‑güedɨ ní xexi‑güedɨ cuñú nchaa cue tée‑áⁿ.
21 E os remanescentes foram mortos com a espada daquele que está assentado sobre o cavalo, espada que saía da sua boca; e todas as aves se fartaram com a carne deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.