Apocalipse 18
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Te ducaⁿ te dǎtnùní ní xiní tucu‑í ɨngá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ndéé andɨu nì dátǎsaⁿ‑xi te ní dáyèhé‑xi ñuyíú, te espíritú‑áⁿ ǐo cùnuu‑xi.
1 Depois disso, vi outro anjo descer do céu com grande autoridade, e a terra se iluminou com seu esplendor.
2 Te níhi ní cáháⁿ‑xi, te càchí‑xi:
2 Ele deu um forte grito: “Caiu a Babilônia! A grande cidade caiu! Tornou-se habitação de demônios, esconderijo de todo espírito impuro, covil de toda ave impura e de todo animal impuro e detestável.
3 Te ducaⁿ chi ñáyiu ñuú‑áⁿ sánú ìchí‑yu nchaa ñáyiu nɨhìí ñuyíú ichi cuèhé ichi duha, te ducaⁿ‑ni xǐnchícúⁿ nihnu nchaa ñáyiu ñuyíú xǐquidé‑yu, te nchaa cue tée cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu, cue tée‑áⁿ cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑güedé ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ quídé‑güedě ndɨhɨ́‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá. Te nchaa ñáyiu dìco nándɨ sá dícó quèheⁿ ñáyiu ñuú‑áⁿ ǐo cùu cuicá‑yu, te ducaⁿ quèheⁿ nchaa ñáyiu ñuú Babìloniá‑áⁿ nchaa sá dícó ñǎyiu‑áⁿ cuèndá xíǎⁿ cǎnehé‑yu ndècú‑yu ichi cuèhé ichi duha —duha càchí espíritú‑áⁿ.
3 Porque todas as nações caíram por causa do Os reis da terra cometeram adultério com ela. Por ela tanto desejar luxo extravagante, os comerciantes da terra enriqueceram”.
4 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: “Saiam dela, meu povo! Não participem de seus pecados, ou serão castigados com ela.
5 Chi ío cuéhé cuěchi‑yu ní cuu ndècu núú Yǎ Ndiǒxí, te mee‑gǎ náhá‑gǎ nàcuáa ndùu nchaa sá quídě‑yu.
5 Pois os pecados dela se amontoaram até o céu, e Deus se lembrou de seus atos perversos.
6 Te nchòhó ñáyiu cùu cuendá‑í, chí nánchòcáva dandòho‑ndo ñáyiu‑áⁿ dàtná quídé mèé‑yu dàndohó‑yu cue ñáyiu, te úú xito nanchòcáva‑ndo dàndoho‑ndó‑yu, te ducaⁿ càda‑ndo cuendá ío‑gá ndohó‑yu.
6 Façam com ela o que ela tem feito; deem-lhe em dobro o castigo por Ela preparou um cálice de terror para os outros, por isso preparem-lhe uma porção dobrada.
7 Te ío quìde cahnú‑yu mèé‑yu, te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu quìdé‑yu nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá, te sá dúcáⁿ xìdó‑yu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá nǔu xíǎⁿ nchòhó ío dandòho‑ndó‑yu, te ducaⁿ chi ñáyiu ñuú‑áⁿ sání ìní‑yu, te càchí‑yu: “Nchúhú cúú‑ndɨ̌ dàtná ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ñá túú quèé, ñaha ío cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndɨ́ chi nchaa‑ni nduu ío váha cùu iní‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌, te ni vǎ sàá ɨɨⁿ nduu te ndɨ́hú iní‑ndɨ́”, duha càchí ñáyiu ñuú‑áⁿ.
7 Glorificou a si mesma e viveu em luxo, agora retribuam com igual quantidade de tormento e tristeza. Ela se vangloriou em seu coração: ‘Sou rainha em meu trono. Não sou uma viúva desamparada, e não tenho motivo para me lamentar’.
8 Te sá cuèndá nchaa sá quídě‑yu‑áⁿ nǔu xíǎⁿ ɨɨⁿ‑ni ndùu sáá tnúndòho sá cúú‑xǐ‑yu, te ío ndohó‑yu chi ñuú‑yu coo tnamá, te coo cuéhé cahni ñaha‑xi xìí‑yu, te ío ndɨ̀hú iní‑yu, te cáyú ñuú‑yu, te ducaⁿ ndòhó‑yu chi Dútú Ndiǒxí ío cùnuu‑gá, te dɨu‑gá ducaⁿ dàndoho ñaha‑gá xií‑yu —duha càchí sá nǐ cáháⁿ àndɨu‑áⁿ.
8 Por isso, estas pragas a alcançarão num só dia: morte, pranto e fome. O fogo a consumirá por completo, pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso”.
9 Te nchaa cue tée cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu ío ndáhyú‑güedé sá ndɨ̀hú iní‑güedé òré ná quìní‑güedé quene ñúhmá cǎyú ñuú cue ñáyiu Babìloniá, chi dɨu cue tée‑áⁿ cúú‑güedě cue tée cùu ɨɨⁿnuu ndɨhɨ́‑yu quìde‑güedé nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá ndɨ̀hɨ́‑yu, te ducaⁿ chi ío tnàhá iní‑güedé cundecu‑güedé ndɨhɨ́‑yu ichi dɨ́ɨ́ ìní.
9 Os reis da terra que cometeram adultério com ela e desfrutaram seu luxo lamentarão por ela quando virem subir a fumaça de seus restos carbonizados.
10 Te cue tée‑áⁿ xica‑nǎ cundecu‑güedé cundehe‑güedě nàcuáa ndoho nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ sǎ yùhú‑güedé nchaa tnúndòho‑áⁿ, te cachí‑güedé:
10 Ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento, e clamarão: “Que terrível, que terrível, ó Babilônia, grande cidade! Num só instante, o julgamento caiu sobre você!”.
11 Te nchaa ñáyiu dìco nchaa sá nándɨ̌hɨ ñáyiu ñuú Babìloniá tnàhá‑yu ío ndáhyú‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu chi vá yǒo‑gá cuaaⁿ nchaa sá dícǒ‑yu.
11 Os comerciantes da terra chorarão e lamentarão por ela, pois não restou ninguém para comprar suas mercadorias.
12 Te dìcó‑yu nchaa sá nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, ndɨhɨ nchaa sá nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuìxíⁿ, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni yǔú vǎha yúú nání pěrlá, ndɨhɨ nchaa dava‑gá sá nǐ cuáha dava‑gá yúú vǎha, te dìcó‑yu tnàhá dóó sèdá, ndɨhɨ ɨngá núú dǒó vǎha sá nání lǐnú, ndɨhɨ dóó muràdú, ndɨhɨ dóó tɨ́cuèhé te mee‑ni dǒó vǎha cùu‑xi, te dìco tucú‑yu tnàhá yutnu sá sàháⁿ tnámí, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha sá nání màrfíl, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni yùtnu váha sá ǐo ndèyáhu, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni càá, ndɨhɨ sá nǐ cuáha mee‑ni sǎ nání bròncé, ndɨhɨ sá nǐ cuáha mee‑ni yǔú vǎha yúú nání mǎrmól.
12 Ela comprava grandes quantidades de ouro, prata, joias e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; produtos feitos de perfumada madeira de cedro, de marfim e de madeira preciosa; bronze, ferro e mármore.
13 Te dìco tucú‑yu canèlá, ndɨhɨ yúcú sǎ sàháⁿ tnámí, ndɨhɨ dúsa sá sàháⁿ tnámí, ndɨhɨ yúcú sǎ nání mìrrá, te dìco tucú‑yu ɨngá núú dǔsa sá sàháⁿ tnámí nàni olivánú, te dìco tucú‑yu ndudí ndéhé yoho yàha stilé, ndɨhɨ acìtí yutnu nàni olívú, ndɨhɨ yuchi trìú váha, te dìco tucú‑yu nchaa dava‑gá núú trìú, te dìcó‑yu tnàhá mběé, ndɨhɨ cuàyú, ndɨhɨ nchaa dava‑gá quɨtɨ tatá, te dìco tucú‑yu tnàhá carrètá, te dìco tucú‑yu tnàhá ñáyiu xìnu cuechi, ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi.
13 Também comprava canela, especiarias, incenso, mirra, bálsamo, vinho, azeite de oliva, farinha fina, trigo, gado, ovelhas, cavalos, carroças, escravos e vidas humanas.
14 Te nchaa ñáyiu dìco‑áⁿ cǔñàhá‑yu xii ñáyiu ñuú Babìloniá:
14 “Acabaram as coisas extravagantes de que você tanto gostava”, dizem eles. “Todo o seu luxo e esplendor se foram para sempre, e nunca mais serão seus.”
15 Te nchaa ñáyiu ní cuu cuica nǐ xóo dico nándɨ nchaa sá nǐ xóo dico nǐ queheⁿ cue ñáyiu ñuú Babìloniá, nchaa ñáyiu‑áⁿ xica‑nǎ cundecú‑yu cundèhé‑yu sá yùhú‑yu cuèndá nchaa tnúndòho sá yǎha cue ñáyiu ñuú‑áⁿ, te ío ndáhyú‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu sá dúcáⁿ ndòho ñáyiu‑áⁿ.
15 Os comerciantes que enriqueceram vendendo-lhe essas coisas ficarão de longe, aterrorizados com seu tormento. Chorarão e clamarão:
16 Te cúñaha tùcú‑yu:
16 “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Ela se vestia da mais fina púrpura e de linho vermelho, adornada com ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 ¡Te uuⁿni ní ndɨhɨ nihnu nchaandɨ túhú sá ndécú ndɨ̀hɨ ñadɨhɨ́‑áⁿ, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchohó ní cùu! —duha cúñàhá‑yu xii cue ñáyiu ñuú Babìloniá.
17 Num só instante, toda a sua riqueza se foi!”. E todos os capitães dos navios mercantes, e também seus passageiros, marinheiros e tripulantes, ficarão de longe.
18 te quiní‑yu òré quene ñúhmá cǎyú ñuú cue ñáyiu Babìloniá, te níhi cáháⁿ‑yu, te cachí‑yu:
18 Quando virem subir a fumaça, gritarão e dirão: “Onde há outra cidade tão grande como essa?”.
19 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ chìdó‑yu ñuhu dɨ́quɨ̌‑yu, te ngüíta‑yu ndáhí‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu, te níhi cáháⁿ‑yu, te cachí tucú‑yu:
19 Chorarão, jogarão pó sobre a cabeça e clamarão: “Que terrível, que terrível para essa grande cidade! Os donos dos navios se enriqueceram, transportando pelos mares sua imensa riqueza. Num só instante, tudo se foi!”.
20 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndècu andɨu ío chí cúdɨ̌ɨ́ ìní sá dúcáⁿ dàndoho Yá Ndiǒxí nchaa ñáyiu ñuú Babìloniá‑áⁿ, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó cue tée ní cachí Xítohó Jesucrìstú cáháⁿ tnúhu‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí nàcuáa dàcahu iní ñáhá‑gǎ xii‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa dava‑gá nchòhó ñáyiu cùu cuendá‑gá cuèndá sá dúcáⁿ dàndoho‑gá nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ. Te ducaⁿ càda ñaha‑gá xii cue ñáyiu‑áⁿ cuèndá nchaa sá quídé ñàhá‑yu xii‑ndo.
20 Alegrem-se com o destino dela, ó céus, ó povo santo, apóstolos e profetas! Porque finalmente Deus a julgou, por causa de vocês.
21 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te espíritú‑áⁿ ǐo ndee‑xi te ní queheⁿ‑xi ɨɨⁿ yúú cáhnú dàtná càhnu yódó te ní dáquěe‑xi xɨtɨ́ ndute làmár, te càchí‑xi:
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra enorme, do tamanho de uma grande pedra de moinho, a lançou no mar e gritou: “Assim, Babilônia, a grande cidade, será derrubada com violência e nunca mais será encontrada!
22 Te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu càni arpá, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu tɨ̀ú vǐlu, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu tɨ̀ú cútú, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá yaá vá cóó ñùú‑áⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá cue ñáyiu xìní cada ɨɨⁿ núú chìuⁿ vá cóó‑gǎ, te ni vǎ yǒo‑gá canehe chìuⁿ yúú cúú yǒdó mulìnú.
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpas, cantores, flautas e trombetas. Nunca mais se achará em seu meio qualquer artífice em algum ofício. Nunca mais se ouvirá em seu meio o som do moinho.
23 Te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñuhú vá cúndècu ñuú‑áⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ nduu‑gá vá cóó vìco tnándaha, te ñáyiu ñuú‑áⁿ ñǎyiu quìde ndáhú cúǔ‑yu ñáyiu ío‑gá cuìcá‑yu dàcúúxí ñǎyiu quìde ndáhú xǐndecu nɨhìí ñuyíú, dico nchaá‑yu naá‑yu chi quìde nduú‑yu te ío dàndahú‑yu cue ñáyiu ñuyíú sǎ dúcáⁿ quìdé‑yu.
23 Nunca mais brilhará em seu meio a luz da lâmpada. Nunca mais se ouvirão em seu meio as vozes alegres de noivas e noivos. Pois seus comerciantes eram os poderosos do mundo, e suas feitiçarias enganavam nações.
24 ’Te dɨu‑ni ñuú‑áⁿ nǐ dácácǎ‑yu nɨ́ñɨ́ cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quidé‑yu nchaa dava‑gá cue ñáyiu cùu cuendá‑gá, te dɨu‑ní‑yu quìde xísahni tnàha ñáyiu ñuyíú —duha càchí espíritú‑áⁿ.
24 Em suas ruas corria o sangue de profetas e do povo santo, e o sangue dos que no mundo inteiro foram mortos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.