Apocalipse 18
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC
1 Te ducaⁿ te dǎtnùní ní xiní tucu‑í ɨngá espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te ndéé andɨu nì dátǎsaⁿ‑xi te ní dáyèhé‑xi ñuyíú, te espíritú‑áⁿ ǐo cùnuu‑xi.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Te níhi ní cáháⁿ‑xi, te càchí‑xi:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Te ducaⁿ chi ñáyiu ñuú‑áⁿ sánú ìchí‑yu nchaa ñáyiu nɨhìí ñuyíú ichi cuèhé ichi duha, te ducaⁿ‑ni xǐnchícúⁿ nihnu nchaa ñáyiu ñuyíú xǐquidé‑yu, te nchaa cue tée cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu, cue tée‑áⁿ cúú ɨ̀ɨⁿnuu‑güedé ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ quídé‑güedě ndɨhɨ́‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá. Te nchaa ñáyiu dìco nándɨ sá dícó quèheⁿ ñáyiu ñuú‑áⁿ ǐo cùu cuicá‑yu, te ducaⁿ quèheⁿ nchaa ñáyiu ñuú Babìloniá‑áⁿ nchaa sá dícó ñǎyiu‑áⁿ cuèndá xíǎⁿ cǎnehé‑yu ndècú‑yu ichi cuèhé ichi duha —duha càchí espíritú‑áⁿ.
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Te sátá dúcáⁿ te ní tecú dóho‑í ní cáháⁿ ɨɨⁿ sá nǐ cáháⁿ andɨu, te càchí‑xi:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 Chi ío cuéhé cuěchi‑yu ní cuu ndècu núú Yǎ Ndiǒxí, te mee‑gǎ náhá‑gǎ nàcuáa ndùu nchaa sá quídě‑yu.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Te nchòhó ñáyiu cùu cuendá‑í, chí nánchòcáva dandòho‑ndo ñáyiu‑áⁿ dàtná quídé mèé‑yu dàndohó‑yu cue ñáyiu, te úú xito nanchòcáva‑ndo dàndoho‑ndó‑yu, te ducaⁿ càda‑ndo cuendá ío‑gá ndohó‑yu.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Te ío quìde cahnú‑yu mèé‑yu, te ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu quìdé‑yu nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá, te sá dúcáⁿ xìdó‑yu quìdé‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá nǔu xíǎⁿ nchòhó ío dandòho‑ndó‑yu, te ducaⁿ chi ñáyiu ñuú‑áⁿ sání ìní‑yu, te càchí‑yu: “Nchúhú cúú‑ndɨ̌ dàtná ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ñá túú quèé, ñaha ío cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑ndɨ́ chi nchaa‑ni nduu ío váha cùu iní‑ndɨ́ ndécú‑ndɨ̌, te ni vǎ sàá ɨɨⁿ nduu te ndɨ́hú iní‑ndɨ́”, duha càchí ñáyiu ñuú‑áⁿ.
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Te sá cuèndá nchaa sá quídě‑yu‑áⁿ nǔu xíǎⁿ ɨɨⁿ‑ni ndùu sáá tnúndòho sá cúú‑xǐ‑yu, te ío ndohó‑yu chi ñuú‑yu coo tnamá, te coo cuéhé cahni ñaha‑xi xìí‑yu, te ío ndɨ̀hú iní‑yu, te cáyú ñuú‑yu, te ducaⁿ ndòhó‑yu chi Dútú Ndiǒxí ío cùnuu‑gá, te dɨu‑gá ducaⁿ dàndoho ñaha‑gá xií‑yu —duha càchí sá nǐ cáháⁿ àndɨu‑áⁿ.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Te nchaa cue tée cùnuu yɨndaha ñaha xii ñáyiu ío ndáhyú‑güedé sá ndɨ̀hú iní‑güedé òré ná quìní‑güedé quene ñúhmá cǎyú ñuú cue ñáyiu Babìloniá, chi dɨu cue tée‑áⁿ cúú‑güedě cue tée cùu ɨɨⁿnuu ndɨhɨ́‑yu quìde‑güedé nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá ndɨ̀hɨ́‑yu, te ducaⁿ chi ío tnàhá iní‑güedé cundecu‑güedé ndɨhɨ́‑yu ichi dɨ́ɨ́ ìní.
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Te cue tée‑áⁿ xica‑nǎ cundecu‑güedé cundehe‑güedě nàcuáa ndoho nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ sǎ yùhú‑güedé nchaa tnúndòho‑áⁿ, te cachí‑güedé:
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Te nchaa ñáyiu dìco nchaa sá nándɨ̌hɨ ñáyiu ñuú Babìloniá tnàhá‑yu ío ndáhyú‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu chi vá yǒo‑gá cuaaⁿ nchaa sá dícǒ‑yu.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 Te dìcó‑yu nchaa sá nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuàáⁿ, ndɨhɨ nchaa sá nǐ cuáha mee‑ni dǐhúⁿ cuìxíⁿ, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni yǔú vǎha yúú nání pěrlá, ndɨhɨ nchaa dava‑gá sá nǐ cuáha dava‑gá yúú vǎha, te dìcó‑yu tnàhá dóó sèdá, ndɨhɨ ɨngá núú dǒó vǎha sá nání lǐnú, ndɨhɨ dóó muràdú, ndɨhɨ dóó tɨ́cuèhé te mee‑ni dǒó vǎha cùu‑xi, te dìco tucú‑yu tnàhá yutnu sá sàháⁿ tnámí, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha sá nání màrfíl, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni yùtnu váha sá ǐo ndèyáhu, te dìco tucú‑yu sá nǐ cuáha mee‑ni càá, ndɨhɨ sá nǐ cuáha mee‑ni sǎ nání bròncé, ndɨhɨ sá nǐ cuáha mee‑ni yǔú vǎha yúú nání mǎrmól.
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 Te dìco tucú‑yu canèlá, ndɨhɨ yúcú sǎ sàháⁿ tnámí, ndɨhɨ dúsa sá sàháⁿ tnámí, ndɨhɨ yúcú sǎ nání mìrrá, te dìco tucú‑yu ɨngá núú dǔsa sá sàháⁿ tnámí nàni olivánú, te dìco tucú‑yu ndudí ndéhé yoho yàha stilé, ndɨhɨ acìtí yutnu nàni olívú, ndɨhɨ yuchi trìú váha, te dìco tucú‑yu nchaa dava‑gá núú trìú, te dìcó‑yu tnàhá mběé, ndɨhɨ cuàyú, ndɨhɨ nchaa dava‑gá quɨtɨ tatá, te dìco tucú‑yu tnàhá carrètá, te dìco tucú‑yu tnàhá ñáyiu xìnu cuechi, ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Te nchaa ñáyiu dìco‑áⁿ cǔñàhá‑yu xii ñáyiu ñuú Babìloniá:
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Te nchaa ñáyiu ní cuu cuica nǐ xóo dico nándɨ nchaa sá nǐ xóo dico nǐ queheⁿ cue ñáyiu ñuú Babìloniá, nchaa ñáyiu‑áⁿ xica‑nǎ cundecú‑yu cundèhé‑yu sá yùhú‑yu cuèndá nchaa tnúndòho sá yǎha cue ñáyiu ñuú‑áⁿ, te ío ndáhyú‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu sá dúcáⁿ ndòho ñáyiu‑áⁿ.
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 Te cúñaha tùcú‑yu:
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 ¡Te uuⁿni ní ndɨhɨ nihnu nchaandɨ túhú sá ndécú ndɨ̀hɨ ñadɨhɨ́‑áⁿ, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchohó ní cùu! —duha cúñàhá‑yu xii cue ñáyiu ñuú Babìloniá.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 te quiní‑yu òré quene ñúhmá cǎyú ñuú cue ñáyiu Babìloniá, te níhi cáháⁿ‑yu, te cachí‑yu:
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Te nchaa ñáyiu‑áⁿ chìdó‑yu ñuhu dɨ́quɨ̌‑yu, te ngüíta‑yu ndáhí‑yu sá ndɨ̀hú iní‑yu, te níhi cáháⁿ‑yu, te cachí tucú‑yu:
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndècu andɨu ío chí cúdɨ̌ɨ́ ìní sá dúcáⁿ dàndoho Yá Ndiǒxí nchaa ñáyiu ñuú Babìloniá‑áⁿ, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó cue tée ní cachí Xítohó Jesucrìstú cáháⁿ tnúhu‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa nchòhó cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí nàcuáa dàcahu iní ñáhá‑gǎ xii‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ chǐ cúdɨ̌ɨ́ ìní nchaa dava‑gá nchòhó ñáyiu cùu cuendá‑gá cuèndá sá dúcáⁿ dàndoho‑gá nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ. Te ducaⁿ càda ñaha‑gá xii cue ñáyiu‑áⁿ cuèndá nchaa sá quídé ñàhá‑yu xii‑ndo.
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Te sátá dúcáⁿ te ní xiní‑í ɨɨⁿ espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te espíritú‑áⁿ ǐo ndee‑xi te ní queheⁿ‑xi ɨɨⁿ yúú cáhnú dàtná càhnu yódó te ní dáquěe‑xi xɨtɨ́ ndute làmár, te càchí‑xi:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu càni arpá, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu tɨ̀ú vǐlu, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñáyiu tɨ̀ú cútú, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá yaá vá cóó ñùú‑áⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá cue ñáyiu xìní cada ɨɨⁿ núú chìuⁿ vá cóó‑gǎ, te ni vǎ yǒo‑gá canehe chìuⁿ yúú cúú yǒdó mulìnú.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 Te ni ɨ̀ɨⁿ‑gá ñuhú vá cúndècu ñuú‑áⁿ, te ni ɨ̀ɨⁿ nduu‑gá vá cóó vìco tnándaha, te ñáyiu ñuú‑áⁿ ñǎyiu quìde ndáhú cúǔ‑yu ñáyiu ío‑gá cuìcá‑yu dàcúúxí ñǎyiu quìde ndáhú xǐndecu nɨhìí ñuyíú, dico nchaá‑yu naá‑yu chi quìde nduú‑yu te ío dàndahú‑yu cue ñáyiu ñuyíú sǎ dúcáⁿ quìdé‑yu.
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 ’Te dɨu‑ni ñuú‑áⁿ nǐ dácácǎ‑yu nɨ́ñɨ́ cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quidé‑yu nchaa dava‑gá cue ñáyiu cùu cuendá‑gá, te dɨu‑ní‑yu quìde xísahni tnàha ñáyiu ñuyíú —duha càchí espíritú‑áⁿ.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.