2 Timóteo 4
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC
1 Te Xítohó Jesucrìstú quixi‑gá taxi tnùní‑gá ñuyíú‑a, te cada ndáá‑gá cuéchi nchaa ñáyiu sa ní xíhí, ndɨhɨ cuéchi nchaa ñáyiu xǐndecu vǐvú. Te mee‑gǎ ndɨhɨ Yá Ndiǒxí náhá‑gǎ sá ǐo càháⁿ‑í dóho‑n vìtna
1 Eu te conjuro em presença de Deus e de Jesus Cristo, que há de julgar os vivos e os mortos, por sua aparição e por seu Reino:
2 sá ǐo dacuàha‑n ñáyiu tnúhu‑gá, te vá dáñá ndèé‑n dàcuahá‑n‑yu nděda‑ni càa oré cuěi ñá túú cuìní‑yu cundedóho‑yu, te nchaa ñáyiu ñá túú cuìní cada ndáá cúñaha ndǎá‑n nchàa nacuáa quìdé‑yu. Te cúñaha tùcu‑n xií‑yu sá vǎ dúcáⁿ‑gǎ cadá‑yu, te cáháⁿ‑n dǒho‑yu cuèndá cada ndáá‑yu cundecú‑yu. Te ío cunduu càhnu iní‑n òré cáháⁿ‑n dǒho‑yu, te ío dacuàhá‑n‑yu tnúhu‑gá.
2 prega a palavra, insiste oportuna e importunamente, repreende, ameaça, exorta com toda paciência e empenho de instruir.
3 Chi sáá nduu te vá càchí‑gá‑yu cundedóho‑yu nchaa tnúhu sá sánú ìchi ñaha cundecu váha‑o nǔú Yǎ Ndiǒxí, chi mee‑nǎ nchaa sá cúdɨ̌ɨ́ ìní méě‑yu cundedóho‑yu, te ndùcú‑yu cue tée danèhé ñáhá xìí‑yu nchaa tnúhu cùu iní‑yu‑áⁿ.
3 Porque virá tempo em que os homens já não suportarão a sã doutrina da salvação. Levados pelas próprias paixões e pelo prurido de escutar novidades, ajustarão mestres para si.
4 Te vá cádá cuèndá tnàhí‑gá‑yu tnúhu ndáá tnúhu Yá Ndiǒxí, chi mee‑nǎ tnúhu sá ñà túú nàndɨ́hɨ cada cuèndá‑yu.
4 Apartarão os ouvidos da verdade e se atirarão às fábulas.
5 Dico yòhó ío quɨhɨ iní‑n cùndecu‑n, te cahni iní‑n cuěi nándɨ na ndòho‑n, te dacuàha‑ni‑n ñáyiu tnúhu Yá Ndiǒxí, ñáyiu vátá quɨ̀ndáá iní ñáhá‑gǎ xii‑gá, te cada‑ni‑n nchàa chiuⁿ ní táhú‑gǎ cada‑n.
5 Tu, porém, sê prudente em tudo, paciente nos sofrimentos, cumpre a missão de pregador do Evangelho, consagra-te ao teu ministério.
6 Te yúhú sa ñùhu ichi‑ná‑í quɨ́hɨ́ⁿ‑í núú ndécú Yǎ Ndiǒxí cundecu‑í, chi sa ní cuyatni cahni ñaha‑güedě xii‑í cuèndá sá xínú cuèchi‑í núú‑gǎ.
6 Quanto a mim, estou a ponto de ser imolado e o instante da minha libertação se aproxima.
7 Te ní quide‑í nchaa chìuⁿ ní táhú Yǎ Ndiǒxí cada‑í te vitna ní xínu cava nchaa chìuⁿ ní táhú‑gǎ‑áⁿ nǐ quide‑í, te ñá túú ní dàña ndeé‑í ní sándáá iní‑í‑gá, te ducaⁿ‑ni sàndáá iní‑í‑gá ndéé vitna.
7 Combati o bom combate, terminei a minha carreira, guardei a fé.
8 Te vitna sa ndècu túha‑ná sá ndúú tǎhù‑í cuèndá sá quídé ndǎá‑í núú Yǎ Ndiǒxí, te Xítohó Jesucrìstú taxi‑gá táhú‑ǎⁿ nduu táhù‑í ná sàá nduu, chi cùu‑gá ɨɨⁿ Yaá quídé ndǎá cuɨtɨ, te ñá dɨ́ú‑ní yǔhú taxi‑gá táhú‑ǎⁿ cuu cuèndá‑í, chi tnàhá nchaa ñáyiu ndètu cahnu‑ná sáá nduu quìxi tucu‑gá ñuyíú‑a cuáñaha‑gǎ táhú‑ǎⁿ nduu táhǔ‑yu.
8 Resta-me agora receber a coroa da justiça, que o Senhor, justo Juiz, me dará naquele dia, e não somente a mim, mas a todos aqueles que aguardam com amor a sua aparição.
9 Te cuìní‑í sá ǐo ndɨ̌hɨ quixi‑n quìxi coto ñaha‑n xii‑í.
9 Procura vir ter comigo quanto antes.
10 Chi té Děmás ñá túú‑gǎ quídé cuèndá ñáhá‑dě xii‑í, chi mee‑nǎ nchaa sá ìó ñuyíú‑a ío cùdɨ́ɨ́ ìní‑dé. Te ní dándǒo ñaha‑dě cuáháⁿ‑dé ñuú Tesàlónicá, te té Crèscenté cuáháⁿ‑dé cundecu‑dé distrìtú Gàlaciá, te té Tìtú cuáháⁿ‑dé cundecu‑dé distrìtú Dàlmaciá.
10 Demas me abandonou, por amor das coisas do século presente, e se foi para Tessalônica. Crescente, para a Galácia; Tito, para a Dalmácia.
11 Te ɨɨⁿdìi‑ná té Lùcá ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑dé xii‑í, te cúñaha‑n xìi té Mǎcú quixi‑n ndɨ̀hɨ‑dé, chi tée‑áⁿ ndacu‑dé cada‑dé ɨɨⁿ chìuⁿ‑í.
11 Só Lucas está comigo. Toma contigo Marcos e traze-o, porque me é bem útil para o ministério.
12 Te té Tìquicú ní tendaha‑ǐ‑dé cuáháⁿ‑dé ñuú Éfesú.
12 Tíquico enviei-o para Éfeso.
13 Te òré quixi‑n te yáha‑n vèhe té Càrpú cáá ñùú Tròás canehe‑n ɨ̀ɨⁿ dóó tɨ̌cachi ní dándǒo‑í vehe‑dé quixi, ndɨhɨ nchaa lìbrú‑í, te tnàhá nchaa dava‑gá tutú‑í ndécú vèhe‑dé canehe‑n quìxi chi xíǎⁿ ío‑gá xíní ñùhu‑í.
13 Quando vieres, traze contigo a capa que deixei em Trôade na casa de Carpo, e também os livros, principalmente os pergaminhos.
14 Te té Lìjandrú tée cùu rerú ío vài sá ñà túú vǎha ní cuu quìde ñaha‑dé xii‑í, dico mee Yǎ Ndiǒxí náhá‑gǎ nása cada ñaha‑gǎ xii‑dé cuèndá sá dúcáⁿ quìde‑dé.
14 Alexandre, o ferreiro, me tratou muito mal. O Senhor há de lhe pagar pela sua conduta.
15 Te vá nìhí tnáhá‑n ndɨ̀hɨ‑dé chi ío càháⁿ cuèhé‑dé cuèndá nchaa tnúhu càháⁿ‑ó.
15 Tu também guarda-te dele, porque fez oposição cerrada à nossa pregação.
16 Te cútnàhá ndécá ñàha‑güedé xii‑í ní sáháⁿ núú cuè tée cùchiuⁿ xito díhna nuu, chi mee dìi ní sáháⁿ te ñá túú ní sǎháⁿ ni ɨ̀ɨⁿ cue tée cùndɨhɨ‑í, chi nchaa‑güedé ní dándǒo ñaha‑güedě xii‑í, te yúhú xìcáⁿ táhù‑í núú Yǎ Ndiǒxí sá vǎ cádá cuèndá‑gá sá dúcáⁿ nǐ quide‑güedé.
16 Em minha primeira defesa não houve quem me assistisse; todos me desampararam! {Que isto não seja imputado.}
17 Dico Xítohó Jesucrìstú ní chindee ñàha‑gá xii‑í, chi ní taxi‑gá tnúhu ndee ìní ní cáháⁿ‑í tnúhu‑gá nàcuáa tàú‑xi cunduu núú cuè tée‑áⁿ ndɨhɨ núú nchàa ñáyiu, dico ñá dɨ́ú ñǎyiu isràél cúǔ‑yu, te dɨu‑gá ní dácǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑í ñá túú ní sàhni ñaha‑güedé.
17 Contudo, o Senhor me assistiu e me deu forças, para que, por meu intermédio, a boa mensagem fosse plenamente anunciada e chegasse aos ouvidos de todos os pagãos. E fui salvo das fauces do leão.
18 Te mee Xǐtohó Jesucrìstú coto ñaha‑gǎ xii‑í te ñá túú nǎ cuu cuěi nándɨ sá ná cádá ñàha ñáyiu xii‑í te dɨu‑ni‑gá coto ñaha‑gǎ xii‑í ndéé ná sàá nduu sǎá‑í andɨu nǔú ndécú‑gǎ táxí tnùní‑gá. Te nchaa‑o chǐ ná càchí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ. Te ducaⁿ na cùnduu.
18 O Senhor me salvará de todo mal e me preservará para o seu Reino celestial. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
19 Te ío cúñaha‑n na càda ndee iní tá Prìscá, ndɨhɨ té Àquilú, ndɨhɨ cue ñáyiu cùu ndɨ mee té Onèsíforó.
19 Saúda Prisca e Áquila, e a família de Onesíforo.
20 Te té Èrastú ní quendóo‑dé ñuú Còrintú, te té Trǒfimú ní dándǒo‑í‑dé ñuú Mìletú chi cùhú‑dé.
20 Erasto ficou em Corinto. Deixei Trófimo doente em Mileto.
21 Te ío cundɨhɨ́ iní‑n quìxi‑n oré vátá sàá‑gá yóó quídé vǐxiⁿ‑xi. Te ío cada ndee ìní‑n càchí té Èúbulú, ndɨhɨ té Pùdenté, ndɨhɨ té Lǐnú, ndɨhɨ tá Clàudiá, ndɨhɨ nchaa dava‑gá ñáyiu sàndáá iní tnúhu Xítohó Jesucrìstú.
21 Apressa-te a vir antes do inverno. Saúdam-te Eubulo, Pudente, Lino, Cláudia e todos os irmãos.
22 Te xìcáⁿ táhù‑í núú Xǐtohó Jesucrìstú sá ná cùndecu ndɨhɨ ñaha‑gá xii‑n ndɨ̀hɨ nchaa dava‑gá‑yu. Te ducaⁿ ǐo na chìndee chitúu ñaha‑gǎ xii‑ndo nchàa‑ndo. Te ducaⁿ na cùnduu. Te ío chí cádá ndèe iní‑nǎ vitna.
22 O Senhor esteja com o teu espírito! A graça esteja convosco!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Timóteo 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.