2 Coríntios 8

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ ichi Xítohó Jesucrìstú càchí tnúhu‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa quìde ñaha Yá Ndiǒxí xii cue ñáyiu xǐndecu ichi‑gá ndécú dìstritú Macèdoniá, chi ío chìndee ñaha‑gá xií‑yu cuèndá sá quídé vǎha‑yu ndècú‑yu.
1 Além disso, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Te cuěi ndòho vihí‑yu ndècú‑yu dico ío‑ni cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu, te cuèndá xíǎⁿ nǔu nɨ yùhu nɨ iní‑yu ní sacáⁿ tnáhǎ‑yu díhúⁿ sǎ cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te ñá túú tnàhí ni xǐnduu díi‑yu cuěi ío ndàhú‑yu.
2 como em grande prova de aflição, a abundância de sua alegria e sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua liberalidade.
3 Te ñá dɨ́ú‑ní nàcuáa ní sani iní‑yu ndacú‑yu cacáⁿ tnáhǎ‑yu, chi ní quide yica ìní‑yu ní sacáⁿ tnáhá‑gǎ‑yu, te yúhú càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nɨ̀ yuhu nɨ iní‑yu ducaⁿ nǐ quidé‑yu.
3 Porque do seu poder, eu dou testemunho, sim, além do seu poder, eles estavam dispostos de si mesmos;
4 Te ío ní cáháⁿ ndàhú‑yu núú‑ndɨ̌ cuèndá sá cuǎha‑ndɨ́ tnúhu sá tnàhá‑yu chindèé‑yu dava‑gá cue ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí.
4 orando com muitas súplicas, que recebêssemos o dom, e assumíssemos a comunhão da ministração para com os santos.
5 Te ñá dɨ́ú‑ní nàcuáa ní sani iní‑ndɨ́ ní quìdé‑yu, chi ní xídó‑gǎ‑yu ní quide váha‑yu, te ducaⁿ chi mèé‑yu ní sani iní‑yu sá cádǎ‑yu nchaa nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ducaⁿ te ní cachí‑yu sá cúú càdá‑yu nchaa nàcuáa na cǔñaha‑ndɨ̌ xií‑yu. Te ducaⁿ nǐ quidé‑yu chi ducaⁿ nǐ cuiní méé Yǎ Ndiǒxí cunduu.
5 E isso eles fizeram, não como nós esperávamos, mas primeiramente a si mesmos se deram ao Senhor, e a nós, pela vontade de Deus.
6 Te sá dúcáⁿ nǐ quide ñáyiu‑áⁿ nǔu xíǎⁿ càháⁿ ndàhú‑ndɨ́ núú tě Tìtú sá quíxí tùcu‑dé núú ndécú‑ndó cuèndá dàxínu cava‑dé chìuⁿ sá sà ní ngüíta‑dé quídé‑dě dátàcá‑dé díhúⁿ sǎ sà ní ngüíta‑ndo sàcáⁿ tnáhá‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndo chi cùndahú iní‑ndó tnàha ñáyiu‑ndo.
6 De tal modo desejamos que Tito, assim como havia começado, ele também terminasse em vós esta graça.
7 Te nchòhó cúú‑ndó ñǎyiu ío ngòdónúú quìde nchaa sá vǎha, te ío váha sàndáá iní‑ndó Xǐtohó Jesucrìstú, te ío váha cùtnuní iní‑ndó nàcuáa càháⁿ tnúhu‑gá, te ío váha dàcuaha‑ndo ñáyiu tnúhu‑gá, te ío ndùcu ndee‑ndo quide‑ndo mee‑ni sá vǎha, te ducaⁿ ǐo cùu iní ñáhá‑ndó xìi‑ndɨ́, te sá dúcáⁿ quìde‑ndo núu xíǎⁿ càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó sǎ ngòdó núú‑gǎ‑ndó càda‑ndo sá cúú‑xí tnàha ñáyiu‑ndo.
7 Portanto, assim como abundais em todas as coisas, em fé, e em palavra, e em conhecimento, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, veja para que abundeis nesta graça também.
8 Dico yúhú ñá túú tàuchiuⁿ‑í sá dúcáⁿ càda‑ndo, chi cuèndá‑ni sá càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa quìde dava‑gá cue ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú, chi cue ñáyiu‑áⁿ nɨ yùhu nɨ iní‑yu quìdé‑yu sá vǎha sá cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa quìdé‑yu cuèndá cutnùní nǔu nása cada‑ndo nǔu ndisa sá cúú ìní‑ndó cuè tnaha ñáyiu‑ndo.
8 Eu não falo como mandamento, mas por ocasião da presteza dos outros, e para provar a sinceridade de vosso amor.
9 Te nchòhó sa xìní‑ndó sǎ Xǐtohó Jesucrìstú ío cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o, te ío váha ndècu‑gá ní cùu te ní quixi‑gá ñuyíú‑a ní quide váha ñaha‑gǎ xii‑o, te ñuyíú‑a ñá túú ní xǐndecu váha‑gá, te ducaⁿ nǐ quixi‑gá ñuyíú‑a cuěi ñá túú ní xǐndecu váha‑gá cuèndá sá nchóó ngǔndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ.
9 Porque vós conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, embora fosse rico, por causa de vós tornou-se pobre; para que pela sua pobreza, fôsseis ricos.
10 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa sàni iní‑í. Chìuⁿ sá nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó nǐ ngüíta‑ndo quìde‑ndo cuíá nì yáha chi cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí‑ndó nǔu na dàxínu cava‑ndo.
10 E nisto eu dou o meu conselho; porque isto é conveniente para vós que começastes há um ano, não só a fazê-lo, senão também a desejar fazê-lo.
11 Te dàtná‑ni nɨ yùhu nɨ iní‑ndó nǐ tausaha‑ndo chìuⁿ‑áⁿ te ducaⁿ‑ni nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó dàxínu cava‑ndo, te cacáⁿ tnáhá‑ndó sǎ ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo nacuáa xìto mee‑ndo ndacu‑ndo.
11 Agora, porém, completai o já começado, para que, assim como houve prontidão de vontade, haja também a realização, segundo o que tendes.
12 Te núu nchòhó nɨ yùhu nɨ iní‑ndó càcáⁿ tnáhá‑ndó sǎ xító mèe‑ndo ndacu‑ndo ña, te cùu váha iní Yǎ Ndiǒxí, chi mee‑gǎ sa nàha‑gá nása ndècu‑o te ndùu vétú‑ni iní‑gá.
12 Porque, se há primeiro uma mente disposta, ela é aceita segundo o que um homem tem, e não segundo o que ele não tem.
13 Te sá dúhá ndùu tnúhu càháⁿ‑í te vá cání ìní‑ndó sǎ yǔhú cuìní‑í sá nchòhó ndoho‑ndo cùndecu‑ndo te dava‑gá‑yu ngúndecu váha‑yu sá cuèndá‑ndó.
13 Mas, não digo isto para que os outros homens sejam aliviados, e vós sobrecarregados,
14 Te vitna ndècu ndee iní‑ndó nàcuáa ndacu‑ndo chìndee‑ndo cue ñáyiu xìni ñuhu, te nduu ñà túú ndècu ndee iní‑ndó te cue ñáyiu‑áⁿ chindee ñàhá‑yu xii‑ndo te núu ndècu ndee iní‑yu, te ducaⁿ te ni nchòhó ñá túú nǎ cumání xii‑ndo te ni cuè ñáyiu‑ǎⁿ ñá túú nǎ cumání xií‑yu.
14 mas para igualdade; para que neste tempo presente, a vossa abundância possa suprir a falta deles, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade;
15 Te ducaⁿ te quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Cue ñáyiu ío vài sá ni nǐhí ñá túú ní cùu sobrá xií‑yu, te cue ñáyiu sacú ní níhí ñá túú ní cùmání xií‑yu”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
15 como está escrito: O que muito colheu não teve sobras; e o que pouco colheu, não teve falta.
16 Te ndàcáⁿ táhù‑í núú Yǎ Ndiǒxí chi mee‑gǎ ní quide sá tě Tìtú ío ñùhu iní ñáhá‑dě xii‑ndo dàtná ñúhú ìní ñáhà‑í xii‑ndo.
16 Mas, graças a Deus, que pôs o mesmo cuidado sincero no coração de Tito por vós.
17 Te yúhú ní xáhaⁿ‑ǐ xii‑dé sá quíxí còto ñaha‑dé xii‑ndo te ní sáha‑dé tnúhu, te ñá dɨ́ú mèe‑ni sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑ǐ xii‑dé quixi coto ñaha‑dě xii‑ndo, chi mee‑dě cúdɨ̌ɨ́ tnàhí iní‑dé quixi coto ñaha‑dě xii‑ndo.
17 Porque, de fato, ele aceitou a exortação; mas sendo muito prestativo, voluntariamente partiu para vós.
18 Te tendaha‑ndɨ̌ ɨɨⁿ tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi Xítohó Jesucrìstú quixi‑dé ndɨhɨ té Tìtú, te tée quixi ndɨhɨ té Tìtú‑áⁿ cúú‑dě ɨɨⁿ tée ío váha càháⁿ cue ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú cuèndá‑dé cuèndá sá ǐo váha quìde‑dé chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú càháⁿ‑dé tnúhu‑gá tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó.
18 E nós enviamos com ele o irmão, cujo louvor no evangelho está presente em todas as igrejas;
19 Te cue ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú ñá dɨ́ú‑ní sǎ càháⁿ váha‑yu cuèndá‑dé, chi tnàhá ní cáxi ñàhá‑yu xii‑dé cuèndá sá cácá cùu ndɨhɨ ñaha‑dé xii‑ndɨ́ chindee ñàha‑dé tacá sá cúú‑xí ñǎyiu ndàhú, te quìde‑ndɨ́ chìuⁿ‑a cuendá ío cuu càhnu Yá Ndiǒxí, te cue ñáyiu cutnùní iní‑yu sá nchòhó nɨ yùhu nɨ iní‑ndó quìde‑ndo nchaa sá vǎha sá cúú‑xí cuè tnaha ñáyiu‑ndo.
19 e não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para viajar conosco nesta graça, que é ministrada por nós para glória do mesmo Senhor, e declaração de sua mente disposta;
20 Te cuìní‑ndɨ́ sá vǎ càháⁿ cuèhé ñáyiu cuèndá nàcuáa quìde‑ndɨ́ ndɨhɨ sá ngǎutnàha sá cúú‑xí cuè tnaha ñáyiu‑o, te ío vài cuu‑xi.
20 evitando isto, que algum homem nos culpe por esta abundância, que é ministrada por nós;
21 Chi ndùcu ndee‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌ nàcuáa cáháⁿ váha Xítohó Jesucrìstú cuèndá‑ndɨ́, te quìde tucu‑ndɨ́ nàcuáa cáháⁿ váha ñáyiu sá quídé vǎha‑ndɨ́.
21 porque temos em mente as coisas honestas não só à vista do Senhor, mas também à vista dos homens.
22 Te tendaha tùcu‑ndɨ́ ɨngá tucu tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi Xítohó Jesucrìstú quixi‑dé ndɨhɨ cue tée úú quixi coto ñaha xìi‑ndo, te tée quixi ndɨhɨ‑güedé‑áⁿ nǐ cuu vài xito quide‑dé nàcuáa cutnùní iní‑ndɨ́ sá ǐo ndùcu ndee‑dé quídé‑dě sá vǎha, te vitna ío‑gá cuìní‑dé cada‑dé sá vǎha vitna quixi‑dé núú ndécú‑ndó, chi cùtnuní ndáá iní‑dé sá cúú‑ndó cuè ñáyiu quìde váha.
22 E nós enviamos com ele nosso irmão, o qual muitas vezes já provamos ser diligente em muitas coisas, mas agora muito mais diligente, pela grande confiança que eu tenho em vós.
23 Te càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ tě Tìtú cúú‑dě ɨɨⁿ tée cùndɨhɨ‑í quídé‑ndɨ̌ chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú, te tnàhá‑dé cúú‑dě ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núú‑ndó càháⁿ‑dé tnúhu‑gá. Te càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo cuèndá cue tée úú quixi ndɨhɨ‑dé, chi cue tée‑áⁿ cúú‑güedě cue tée tendaha cuè ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú quixi coto ñaha xìi‑ndo. Te cue tée‑áⁿ quídé‑güedě nàcuáa cachí ñáyiu sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú.
23 Se qualquer um inquirir de Tito, ele é meu companheiro e colaborador, para convosco; ou se os nossos irmãos forem inquiridos, eles são os mensageiros das igrejas e a glória de Cristo.
24 Te chí cádá sǎ cúú ìní ndisa‑ndo‑güedě cuèndá ducaⁿ na cùtnuní iní nchaa dava‑gá ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú sá ndàá ndisa ducaⁿ quìde‑ndo, te ducaⁿ cùtnuní iní‑yu sá ndàá ndisa quìde váha‑ndo dàtná càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá‑ndó sǎ quídé vǎha‑ndo.
24 Portanto, mostrai-lhes, e perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa glória em seu favor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.