2 Coríntios 8

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ ichi Xítohó Jesucrìstú càchí tnúhu‑ndɨ́ xii‑ndo nàcuáa quìde ñaha Yá Ndiǒxí xii cue ñáyiu xǐndecu ichi‑gá ndécú dìstritú Macèdoniá, chi ío chìndee ñaha‑gá xií‑yu cuèndá sá quídé vǎha‑yu ndècú‑yu.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus concedida às igrejas da Macedônia;
2 Te cuěi ndòho vihí‑yu ndècú‑yu dico ío‑ni cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu, te cuèndá xíǎⁿ nǔu nɨ yùhu nɨ iní‑yu ní sacáⁿ tnáhǎ‑yu díhúⁿ sǎ cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te ñá túú tnàhí ni xǐnduu díi‑yu cuěi ío ndàhú‑yu.
2 porque, no meio de muita prova de tribulação, manifestaram abundância de alegria, e a profunda pobreza deles superabundou em grande riqueza da sua generosidade.
3 Te ñá dɨ́ú‑ní nàcuáa ní sani iní‑yu ndacú‑yu cacáⁿ tnáhǎ‑yu, chi ní quide yica ìní‑yu ní sacáⁿ tnáhá‑gǎ‑yu, te yúhú càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nɨ̀ yuhu nɨ iní‑yu ducaⁿ nǐ quidé‑yu.
3 Porque eles, testemunho eu, na medida de suas posses e mesmo acima delas, se mostraram voluntários,
4 Te ío ní cáháⁿ ndàhú‑yu núú‑ndɨ̌ cuèndá sá cuǎha‑ndɨ́ tnúhu sá tnàhá‑yu chindèé‑yu dava‑gá cue ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí.
4 pedindo-nos, com muitos rogos, a graça de participarem da assistência aos santos.
5 Te ñá dɨ́ú‑ní nàcuáa ní sani iní‑ndɨ́ ní quìdé‑yu, chi ní xídó‑gǎ‑yu ní quide váha‑yu, te ducaⁿ chi mèé‑yu ní sani iní‑yu sá cádǎ‑yu nchaa nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí, te dǎtnùní ducaⁿ te ní cachí‑yu sá cúú càdá‑yu nchaa nàcuáa na cǔñaha‑ndɨ̌ xií‑yu. Te ducaⁿ nǐ quidé‑yu chi ducaⁿ nǐ cuiní méé Yǎ Ndiǒxí cunduu.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas também deram-se a si mesmos primeiro ao Senhor, depois a nós, pela vontade de Deus;
6 Te sá dúcáⁿ nǐ quide ñáyiu‑áⁿ nǔu xíǎⁿ càháⁿ ndàhú‑ndɨ́ núú tě Tìtú sá quíxí tùcu‑dé núú ndécú‑ndó cuèndá dàxínu cava‑dé chìuⁿ sá sà ní ngüíta‑dé quídé‑dě dátàcá‑dé díhúⁿ sǎ sà ní ngüíta‑ndo sàcáⁿ tnáhá‑ndó, te ducaⁿ quìde‑ndo chi cùndahú iní‑ndó tnàha ñáyiu‑ndo.
6 o que nos levou a recomendar a Tito que, como começou, assim também complete esta graça entre vós.
7 Te nchòhó cúú‑ndó ñǎyiu ío ngòdónúú quìde nchaa sá vǎha, te ío váha sàndáá iní‑ndó Xǐtohó Jesucrìstú, te ío váha cùtnuní iní‑ndó nàcuáa càháⁿ tnúhu‑gá, te ío váha dàcuaha‑ndo ñáyiu tnúhu‑gá, te ío ndùcu ndee‑ndo quide‑ndo mee‑ni sá vǎha, te ducaⁿ ǐo cùu iní ñáhá‑ndó xìi‑ndɨ́, te sá dúcáⁿ quìde‑ndo núu xíǎⁿ càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó sǎ ngòdó núú‑gǎ‑ndó càda‑ndo sá cúú‑xí tnàha ñáyiu‑ndo.
7 Como, porém, em tudo, manifestais superabundância, tanto na fé e na palavra como no saber, e em todo cuidado, e em nosso amor para convosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Dico yúhú ñá túú tàuchiuⁿ‑í sá dúcáⁿ càda‑ndo, chi cuèndá‑ni sá càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa quìde dava‑gá cue ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú, chi cue ñáyiu‑áⁿ nɨ yùhu nɨ iní‑yu quìdé‑yu sá vǎha sá cúú‑xí tnàha ñáyiú‑yu, te càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa quìdé‑yu cuèndá cutnùní nǔu nása cada‑ndo nǔu ndisa sá cúú ìní‑ndó cuè tnaha ñáyiu‑ndo.
8 Não vos falo na forma de mandamento, mas para provar, pela diligência de outros, a sinceridade do vosso amor;
9 Te nchòhó sa xìní‑ndó sǎ Xǐtohó Jesucrìstú ío cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o, te ío váha ndècu‑gá ní cùu te ní quixi‑gá ñuyíú‑a ní quide váha ñaha‑gǎ xii‑o, te ñuyíú‑a ñá túú ní xǐndecu váha‑gá, te ducaⁿ nǐ quixi‑gá ñuyíú‑a cuěi ñá túú ní xǐndecu váha‑gá cuèndá sá nchóó ngǔndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ.
9 pois conheceis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo, que, sendo rico, se fez pobre por amor de vós, para que, pela sua pobreza, vos tornásseis ricos.
10 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa sàni iní‑í. Chìuⁿ sá nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó nǐ ngüíta‑ndo quìde‑ndo cuíá nì yáha chi cùu‑xi sá vǎha sá cúú‑xí‑ndó nǔu na dàxínu cava‑ndo.
10 E nisto dou minha opinião; pois a vós outros, que, desde o ano passado, principiastes não só a prática, mas também o querer, convém isto.
11 Te dàtná‑ni nɨ yùhu nɨ iní‑ndó nǐ tausaha‑ndo chìuⁿ‑áⁿ te ducaⁿ‑ni nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó dàxínu cava‑ndo, te cacáⁿ tnáhá‑ndó sǎ ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo nacuáa xìto mee‑ndo ndacu‑ndo.
11 Completai, agora, a obra começada, para que, assim como revelastes prontidão no querer, assim a leveis a termo, segundo as vossas posses.
12 Te núu nchòhó nɨ yùhu nɨ iní‑ndó càcáⁿ tnáhá‑ndó sǎ xító mèe‑ndo ndacu‑ndo ña, te cùu váha iní Yǎ Ndiǒxí, chi mee‑gǎ sa nàha‑gá nása ndècu‑o te ndùu vétú‑ni iní‑gá.
12 Porque, se há boa vontade, será aceita conforme o que o homem tem e não segundo o que ele não tem.
13 Te sá dúhá ndùu tnúhu càháⁿ‑í te vá cání ìní‑ndó sǎ yǔhú cuìní‑í sá nchòhó ndoho‑ndo cùndecu‑ndo te dava‑gá‑yu ngúndecu váha‑yu sá cuèndá‑ndó.
13 Porque não é para que os outros tenham alívio, e vós, sobrecarga; mas para que haja igualdade,
14 Te vitna ndècu ndee iní‑ndó nàcuáa ndacu‑ndo chìndee‑ndo cue ñáyiu xìni ñuhu, te nduu ñà túú ndècu ndee iní‑ndó te cue ñáyiu‑áⁿ chindee ñàhá‑yu xii‑ndo te núu ndècu ndee iní‑yu, te ducaⁿ te ni nchòhó ñá túú nǎ cumání xii‑ndo te ni cuè ñáyiu‑ǎⁿ ñá túú nǎ cumání xií‑yu.
14 suprindo a vossa abundância, no presente, a falta daqueles, de modo que a abundância daqueles venha a suprir a vossa falta, e, assim, haja igualdade,
15 Te ducaⁿ te quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Cue ñáyiu ío vài sá ni nǐhí ñá túú ní cùu sobrá xií‑yu, te cue ñáyiu sacú ní níhí ñá túú ní cùmání xií‑yu”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
15 como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve falta.
16 Te ndàcáⁿ táhù‑í núú Yǎ Ndiǒxí chi mee‑gǎ ní quide sá tě Tìtú ío ñùhu iní ñáhá‑dě xii‑ndo dàtná ñúhú ìní ñáhà‑í xii‑ndo.
16 Mas graças a Deus, que pôs no coração de Tito a mesma solicitude por amor de vós;
17 Te yúhú ní xáhaⁿ‑ǐ xii‑dé sá quíxí còto ñaha‑dé xii‑ndo te ní sáha‑dé tnúhu, te ñá dɨ́ú mèe‑ni sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑ǐ xii‑dé quixi coto ñaha‑dě xii‑ndo, chi mee‑dě cúdɨ̌ɨ́ tnàhí iní‑dé quixi coto ñaha‑dě xii‑ndo.
17 porque atendeu ao nosso apelo e, mostrando-se mais cuidadoso, partiu voluntariamente para vós outros.
18 Te tendaha‑ndɨ̌ ɨɨⁿ tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi Xítohó Jesucrìstú quixi‑dé ndɨhɨ té Tìtú, te tée quixi ndɨhɨ té Tìtú‑áⁿ cúú‑dě ɨɨⁿ tée ío váha càháⁿ cue ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú cuèndá‑dé cuèndá sá ǐo váha quìde‑dé chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú càháⁿ‑dé tnúhu‑gá tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó.
18 E, com ele, enviamos o irmão cujo louvor no evangelho está espalhado por todas as igrejas.
19 Te cue ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú ñá dɨ́ú‑ní sǎ càháⁿ váha‑yu cuèndá‑dé, chi tnàhá ní cáxi ñàhá‑yu xii‑dé cuèndá sá cácá cùu ndɨhɨ ñaha‑dé xii‑ndɨ́ chindee ñàha‑dé tacá sá cúú‑xí ñǎyiu ndàhú, te quìde‑ndɨ́ chìuⁿ‑a cuendá ío cuu càhnu Yá Ndiǒxí, te cue ñáyiu cutnùní iní‑yu sá nchòhó nɨ yùhu nɨ iní‑ndó quìde‑ndo nchaa sá vǎha sá cúú‑xí cuè tnaha ñáyiu‑ndo.
19 E não só isto, mas foi também eleito pelas igrejas para ser nosso companheiro no desempenho desta graça ministrada por nós, para a glória do próprio Senhor e para mostrar a nossa boa vontade;
20 Te cuìní‑ndɨ́ sá vǎ càháⁿ cuèhé ñáyiu cuèndá nàcuáa quìde‑ndɨ́ ndɨhɨ sá ngǎutnàha sá cúú‑xí cuè tnaha ñáyiu‑o, te ío vài cuu‑xi.
20 evitando, assim, que alguém nos acuse em face desta generosa dádiva administrada por nós;
21 Chi ndùcu ndee‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌ nàcuáa cáháⁿ váha Xítohó Jesucrìstú cuèndá‑ndɨ́, te quìde tucu‑ndɨ́ nàcuáa cáháⁿ váha ñáyiu sá quídé vǎha‑ndɨ́.
21 pois o que nos preocupa é procedermos honestamente, não só perante o Senhor, como também diante dos homens.
22 Te tendaha tùcu‑ndɨ́ ɨngá tucu tée ndècu ndɨhɨ‑o ichi Xítohó Jesucrìstú quixi‑dé ndɨhɨ cue tée úú quixi coto ñaha xìi‑ndo, te tée quixi ndɨhɨ‑güedé‑áⁿ nǐ cuu vài xito quide‑dé nàcuáa cutnùní iní‑ndɨ́ sá ǐo ndùcu ndee‑dé quídé‑dě sá vǎha, te vitna ío‑gá cuìní‑dé cada‑dé sá vǎha vitna quixi‑dé núú ndécú‑ndó, chi cùtnuní ndáá iní‑dé sá cúú‑ndó cuè ñáyiu quìde váha.
22 Com eles, enviamos nosso irmão cujo zelo, em muitas ocasiões e de muitos modos, temos experimentado; agora, porém, se mostra ainda mais zeloso pela muita confiança em vós.
23 Te càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ tě Tìtú cúú‑dě ɨɨⁿ tée cùndɨhɨ‑í quídé‑ndɨ̌ chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú, te tnàhá‑dé cúú‑dě ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núú‑ndó càháⁿ‑dé tnúhu‑gá. Te càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo cuèndá cue tée úú quixi ndɨhɨ‑dé, chi cue tée‑áⁿ cúú‑güedě cue tée tendaha cuè ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú quixi coto ñaha xìi‑ndo. Te cue tée‑áⁿ quídé‑güedě nàcuáa cachí ñáyiu sá ǐo càhnu cuu Xítohó Jesucrìstú.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro e cooperador convosco; quanto a nossos irmãos, são mensageiros das igrejas e glória de Cristo.
24 Te chí cádá sǎ cúú ìní ndisa‑ndo‑güedě cuèndá ducaⁿ na cùtnuní iní nchaa dava‑gá ñáyiu xǐndecu ichi Xítohó Jesucrìstú sá ndàá ndisa ducaⁿ quìde‑ndo, te ducaⁿ cùtnuní iní‑yu sá ndàá ndisa quìde váha‑ndo dàtná càháⁿ‑ndɨ́ cuèndá‑ndó sǎ quídé vǎha‑ndo.
24 Manifestai, pois, perante as igrejas, a prova do vosso amor e da nossa exultação a vosso respeito na presença destes homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.