2 Coríntios 10
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Te Xítohó Jesucrìstú ío càhnu iní‑gá, te cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o chìndee ñaha‑gá, núu xíǎⁿ yúhú té Pǎblú ducaⁿ quìde‑í càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó nàcuáa cada‑ndo. Te dava‑ndo càchí‑ndó sǎ yǔhú ío ndàhú iní‑í òré ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo, te òré ñá túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo te ío ñɨɨ́ cáà‑í.
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 Te càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó sǎ cádá‑ndó nàcuáa vá càháⁿ ñɨɨ́‑í núú‑ndó òré quixi‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo. Te cuìní‑í sá ndɨ̀hɨ tnúhu ñɨɨ́ iní‑xi cáháⁿ ndɨhɨ‑í cue ñáyiu càchí sá ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑í ndɨhɨ cue ñáyiu ñá túú sàndáá iní tnúhu Xítohó Jesucrìstú.
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Te nchúhú cùu‑ndɨ́ cue tée ñuyíú‑a, dico ndùcu ndee‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌ nàcuáa ndàcu‑ndɨ́ dáquèe tɨ́hú‑ndɨ̌ nchaa sá cuèhé sá dúhá, dico ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́ ducaⁿ ndàcu‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌,
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 te ni ɨ̀ɨⁿ sá ìó ñuyíú‑a ñá túú chìndee ñaha‑xi, chi mee Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xii‑ndɨ́ dáquèe tɨ́hú duuⁿ‑ndɨ́ nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Te xíǎⁿ nǔu nìhí‑ndɨ́ tnúhu càháⁿ‑ndɨ́ sàdɨ́‑ndɨ́ yuhu cue ñáyiu càháⁿ tnúhu sá ñà túú cùu váha iní Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu xǐquide nínu mee‑xi càchí sá ñà túú nàndɨ́hɨ tnúhu‑gá. Te quìde‑ndɨ́ sá ñǎyiu‑áⁿ quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu Xítohó Jesucrìstú.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Te nchúhú sa ndècu túha‑ndɨ́ sá dáquètɨ́hú‑ndɨ̌ cue ñáyiu ñá túú cuìní cada nàcuáa cuìní Xítohó Jesucrìstú, dico díhna‑gá xíní ñùhu‑xi sá ncháá nchòhó ñáyiu cuìní cada nàcuáa cuìní‑gá cundáá‑ndó.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Te nchòhó nàcuáa ndùu sá ndéhé‑ndó te ducaⁿ sàni iní‑ndó, dico vá dúcáⁿ càni iní‑ndó cuèndá‑ndɨ́. Chi núu cùtnuní ndáá iní‑ndó sǎ cúú‑ndó cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni ducaⁿ tàú‑ndó càni iní‑ndó cuèndá‑ndɨ́ tucu.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Te Xítohó Jesucrìstú ní taxi‑gá tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ sá dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa cuita cuehnu nihnu‑ndo ìchi‑gá quɨ́hɨ́ⁿ, te ñá dɨ́ú sǎ dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa cuíta nihnu‑ndo, te cuěi na chìdo‑gá‑í cáháⁿ‑í cada nínu‑í méè‑í cuèndá tnúhu ndee ìní ní taxi Xítohó Jesucrìstú ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́, dico vá cúcàhaⁿ núù‑í chi càháⁿ ndáá‑í.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Te ñá túú cuìní‑í sá nchòhó cani iní‑ndó sǎ yǔhú dáyùhú ñáhà‑í xii‑ndo nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑í núú tùtú‑í.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Te dava‑ndo càchí‑ndó sǎ ténàá ñáhà‑í xii‑ndo nǔú tùtú‑í, te mee‑ni tnǔhu càhnu sá ǐo cùnuu cuu‑xi, te càchí tucu‑ndo sǎ òré ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo te ñá túú càa‑í sá cúù‑í ɨɨⁿ tée cùu váha cùu dico iní‑ndó, te càchí tucu‑ndo sǎ ñà túú tnàhá iní‑ndó nàcuáa quìde‑í òré dácuàha ñaha‑í xii‑ndo.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Te nchòhó ñáyiu ducaⁿ càháⁿ cada cuèndá váha‑ndo sǎ dàtná‑ni càháⁿ‑ndɨ́ núú tùtú‑ndɨ́ dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndɨ́ òré ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑ndɨ́ xii‑ndo.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Te nchúhú, vá cúú tnàhí cáháⁿ‑ndɨ́ sá ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑ndɨ́ ndɨhɨ cue ñáyiu càháⁿ váha cuèndá méé‑xí, chi ñáyiu‑áⁿ sání ìní‑yu ná cúú sǎ vǎha te quìdé‑yu te xíǎⁿ càchí‑yu sá ǐo váha quìdé‑yu, te càchí‑yu sá quídé vǎha‑gá‑yu dàcúúxí tnàha ñáyiú‑yu, te sá dúcáⁿ càháⁿ‑yu te quìdé‑yu dàtná quídé cuè ñáyiu ñá túú tnàhí cùtnuní iní‑xi.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Te dico nchúhú ñá túú xìdó‑ndɨ́ cáháⁿ váha‑ndɨ́ cuèndá‑ndɨ́, chi càháⁿ váha‑ndɨ́ cuèndá‑ndɨ́ dico nàcuáa ndùu chiuⁿ ní taxi Yá Ndiǒxí càháⁿ‑ndɨ́, chi mee‑gǎ ní cachí‑gá ndèé není sáá‑ndɨ́ cáháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá, te ní sáá‑ndɨ́ ndéé ñuú‑ndó càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Te vitna ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ tnúhu ndee ìní sá tnàhá nchòhó cuu cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑ndɨ̌ xii‑ndo, chi díhna‑gá nchúhú ní quixi‑ndɨ́ ní cáháⁿ‑ndɨ́ tnúhu Xítohó Jesucrìstú ñuú‑ndó, tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 Te nchúhú ñá túú quìde cahnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌ cuèndá chìuⁿ quide dava‑gá‑güedé quesaha‑ndɨ̌ sá chíúⁿ mèe‑ndɨ́ cúú‑xí. Te cuìní‑ndɨ́ sá nchòhó cuita quɨndáá‑gá iní‑ndó Xǐtohó Jesucrìstú, te ducaⁿ te níhí‑gǎ‑ndɨ́ nàcuáa cada‑ndɨ́ chìuⁿ‑gá nchaa dava‑gá xichi núú nǐ cachí‑gá cada‑ndɨ́ chìuⁿ‑gá.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Chi cáháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó, te yáha‑gá‑ndɨ́ ñuú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndɨ́ nchaa dava‑gá xichi cáháⁿ‑ndɨ́, te vá cádá càhnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌ cuèndá chìuⁿ sá sà ní quide dava‑gá‑güedé.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 Te cue ñáyiu cuìní cada càhnu mee‑xi te vá dúcáⁿ càdá‑yu, chi mee Xǐtohó Jesucrìstú ná càda cahnú‑yu‑gá.
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Te nchaa ñáyiu na càháⁿ váha Xítohó Jesucrìstú cuèndá‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúdɨ̀ú‑yu núú‑gǎ, te ñá túú cùdɨú‑yu núú‑gǎ cuèndá sá càháⁿ váha‑yu cuèndá méě‑yu.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.