2 Coríntios 10
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARIB
1 Te Xítohó Jesucrìstú ío càhnu iní‑gá, te cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o chìndee ñaha‑gá, núu xíǎⁿ yúhú té Pǎblú ducaⁿ quìde‑í càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó nàcuáa cada‑ndo. Te dava‑ndo càchí‑ndó sǎ yǔhú ío ndàhú iní‑í òré ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo, te òré ñá túú ndècu ndɨhɨ ñaha‑í xii‑ndo te ío ñɨɨ́ cáà‑í.
1 Ora eu mesmo, Paulo, vos rogo pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde, mas quando ausente, ousado para convosco;
2 Te càháⁿ ndàhú‑í núú‑ndó sǎ cádá‑ndó nàcuáa vá càháⁿ ñɨɨ́‑í núú‑ndó òré quixi‑í quixi coto ñaha‑ǐ xii‑ndo. Te cuìní‑í sá ndɨ̀hɨ tnúhu ñɨɨ́ iní‑xi cáháⁿ ndɨhɨ‑í cue ñáyiu càchí sá ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑í ndɨhɨ cue ñáyiu ñá túú sàndáá iní tnúhu Xítohó Jesucrìstú.
2 sim, eu vos rogo que, quando estiver presente, não me veja obrigado a usar, com confiança, da ousadia que espero ter para com alguns que nos julgam como se andássemos segundo a carne.
3 Te nchúhú cùu‑ndɨ́ cue tée ñuyíú‑a, dico ndùcu ndee‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌ nàcuáa ndàcu‑ndɨ́ dáquèe tɨ́hú‑ndɨ̌ nchaa sá cuèhé sá dúhá, dico ñá dɨ́ú mèe‑ndɨ́ ducaⁿ ndàcu‑ndɨ́ quídé‑ndɨ̌,
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne,
4 te ni ɨ̀ɨⁿ sá ìó ñuyíú‑a ñá túú chìndee ñaha‑xi, chi mee Yǎ Ndiǒxí chíndèe ñaha‑gá xii‑ndɨ́ dáquèe tɨ́hú duuⁿ‑ndɨ́ nchaa núú sǎ cuèhé sá dúhá.
4 pois as armas da nossa milícia não são carnais, mas poderosas em Deus, para demolição de fortalezas;
5 Te xíǎⁿ nǔu nìhí‑ndɨ́ tnúhu càháⁿ‑ndɨ́ sàdɨ́‑ndɨ́ yuhu cue ñáyiu càháⁿ tnúhu sá ñà túú cùu váha iní Yǎ Ndiǒxí, ñáyiu xǐquide nínu mee‑xi càchí sá ñà túú nàndɨ́hɨ tnúhu‑gá. Te quìde‑ndɨ́ sá ñǎyiu‑áⁿ quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu Xítohó Jesucrìstú.
5 derribando raciocínios e todo baluarte que se ergue contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência a Cristo;
6 Te nchúhú sa ndècu túha‑ndɨ́ sá dáquètɨ́hú‑ndɨ̌ cue ñáyiu ñá túú cuìní cada nàcuáa cuìní Xítohó Jesucrìstú, dico díhna‑gá xíní ñùhu‑xi sá ncháá nchòhó ñáyiu cuìní cada nàcuáa cuìní‑gá cundáá‑ndó.
6 e estando prontos para vingar toda desobediência, quando for cumprida a vossa obediência.
7 Te nchòhó nàcuáa ndùu sá ndéhé‑ndó te ducaⁿ sàni iní‑ndó, dico vá dúcáⁿ càni iní‑ndó cuèndá‑ndɨ́. Chi núu cùtnuní ndáá iní‑ndó sǎ cúú‑ndó cuèndá Xítohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni ducaⁿ tàú‑ndó càni iní‑ndó cuèndá‑ndɨ́ tucu.
7 Olhais para as coisas segundo a aparência. Se alguém confia de si mesmo que é de Cristo, pense outra vez isto consigo, que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Te Xítohó Jesucrìstú ní taxi‑gá tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́ sá dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa cuita cuehnu nihnu‑ndo ìchi‑gá quɨ́hɨ́ⁿ, te ñá dɨ́ú sǎ dánèhé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo nàcuáa cuíta nihnu‑ndo, te cuěi na chìdo‑gá‑í cáháⁿ‑í cada nínu‑í méè‑í cuèndá tnúhu ndee ìní ní taxi Xítohó Jesucrìstú ndécú ndɨ̀hɨ‑ndɨ́, dico vá cúcàhaⁿ núù‑í chi càháⁿ ndáá‑í.
8 Pois, ainda que eu me glorie um tanto mais da nossa autoridade, a qual o Senhor nos deu para edificação, e não para vossa destruição, não me envergonharei;
9 Te ñá túú cuìní‑í sá nchòhó cani iní‑ndó sǎ yǔhú dáyùhú ñáhà‑í xii‑ndo nàcuáa ndùu tnúhu càháⁿ‑í núú tùtú‑í.
9 para que eu não pareça como se quisera intimidar-vos por cartas.
10 Te dava‑ndo càchí‑ndó sǎ ténàá ñáhà‑í xii‑ndo nǔú tùtú‑í, te mee‑ni tnǔhu càhnu sá ǐo cùnuu cuu‑xi, te càchí tucu‑ndo sǎ òré ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑í xii‑ndo te ñá túú càa‑í sá cúù‑í ɨɨⁿ tée cùu váha cùu dico iní‑ndó, te càchí tucu‑ndo sǎ ñà túú tnàhá iní‑ndó nàcuáa quìde‑í òré dácuàha ñaha‑í xii‑ndo.
10 Porque eles dizem: As cartas dele são graves e fortes, mas a sua presença corporal é fraca, e a sua palavra desprezível.
11 Te nchòhó ñáyiu ducaⁿ càháⁿ cada cuèndá váha‑ndo sǎ dàtná‑ni càháⁿ‑ndɨ́ núú tùtú‑ndɨ́ dɨu‑ni ducaⁿ quìde‑ndɨ́ òré ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑ndɨ́ xii‑ndo.
11 Considere o tal isto, que, quais somos no falar por cartas, estando ausentes, tais seremos também no fazer, estando presentes,
12 Te nchúhú, vá cúú tnàhí cáháⁿ‑ndɨ́ sá ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑ndɨ́ ndɨhɨ cue ñáyiu càháⁿ váha cuèndá méé‑xí, chi ñáyiu‑áⁿ sání ìní‑yu ná cúú sǎ vǎha te quìdé‑yu te xíǎⁿ càchí‑yu sá ǐo váha quìdé‑yu, te càchí‑yu sá quídé vǎha‑gá‑yu dàcúúxí tnàha ñáyiú‑yu, te sá dúcáⁿ càháⁿ‑yu te quìdé‑yu dàtná quídé cuè ñáyiu ñá túú tnàhí cùtnuní iní‑xi.
12 pois não ousamos contar-nos, ou comparar-nos com alguns, que se louvam a si mesmos; mas estes, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, estão sem entendimento.
13 Te dico nchúhú ñá túú xìdó‑ndɨ́ cáháⁿ váha‑ndɨ́ cuèndá‑ndɨ́, chi càháⁿ váha‑ndɨ́ cuèndá‑ndɨ́ dico nàcuáa ndùu chiuⁿ ní taxi Yá Ndiǒxí càháⁿ‑ndɨ́, chi mee‑gǎ ní cachí‑gá ndèé není sáá‑ndɨ́ cáháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá, te ní sáá‑ndɨ́ ndéé ñuú‑ndó càháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos além da medida, mas conforme o padrão da medida que Deus nos designou para chegarmos mesmo até vós;
14 Te vitna ndècu ndɨhɨ‑ndɨ́ tnúhu ndee ìní sá tnàhá nchòhó cuu cáháⁿ ndɨhɨ ñaha‑ndɨ̌ xii‑ndo, chi díhna‑gá nchúhú ní quixi‑ndɨ́ ní cáháⁿ‑ndɨ́ tnúhu Xítohó Jesucrìstú ñuú‑ndó, tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó.
14 porque não nos estendemos além do que convém, como se não chegássemos a vós, pois já chegamos também até vós no evangelho de Cristo,
15 Te nchúhú ñá túú quìde cahnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌ cuèndá chìuⁿ quide dava‑gá‑güedé quesaha‑ndɨ̌ sá chíúⁿ mèe‑ndɨ́ cúú‑xí. Te cuìní‑ndɨ́ sá nchòhó cuita quɨndáá‑gá iní‑ndó Xǐtohó Jesucrìstú, te ducaⁿ te níhí‑gǎ‑ndɨ́ nàcuáa cada‑ndɨ́ chìuⁿ‑gá nchaa dava‑gá xichi núú nǐ cachí‑gá cada‑ndɨ́ chìuⁿ‑gá.
15 não nos gloriando além da medida em trabalhos alheios; antes tendo esperança de que, à proporção que cresce a vossa fé, seremos nós cada vez mais engrandecidos entre vós, conforme a nossa medida,
16 Chi cáháⁿ‑ndɨ́ tnúhu‑gá tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó, te yáha‑gá‑ndɨ́ ñuú‑ndó quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndɨ́ nchaa dava‑gá xichi cáháⁿ‑ndɨ́, te vá cádá càhnu‑ndɨ́ méé‑ndɨ̌ cuèndá chìuⁿ sá sà ní quide dava‑gá‑güedé.
16 para anunciar o evangelho nos lugares que estão além de vós, e não em campo de outrem, para não nos gloriarmos no que estava já preparado.
17 Te cue ñáyiu cuìní cada càhnu mee‑xi te vá dúcáⁿ càdá‑yu, chi mee Xǐtohó Jesucrìstú ná càda cahnú‑yu‑gá.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Te nchaa ñáyiu na càháⁿ váha Xítohó Jesucrìstú cuèndá‑yu, ñáyiu‑áⁿ cúdɨ̀ú‑yu núú‑gǎ, te ñá túú cùdɨú‑yu núú‑gǎ cuèndá sá càháⁿ váha‑yu cuèndá méě‑yu.
18 Porque não é aprovado aquele que se recomenda a si mesmo, mas sim aquele a quem o Senhor recomenda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.