1 João 3
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA
1 Te chí cuǎha cuèndá sá ǐo cùu iní ñáhá Tǎtá‑ó Dǔtú Ndiǒxí xii‑o cuèndá sá cúú‑ó děhe‑gá, chi ducaⁿ nǐ cachí‑gá, te déhe ndisa‑gá cúú‑ó. Te núu xíǎⁿ ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha ñá cúú quìní ñáhǎ‑yu xii‑o, chi ñá túú xìní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí.
1 Vede que grande amor nos tem concedido o Pai, a ponto de sermos chamados filhos de Deus; e, de fato, somos filhos de Deus. Por essa razão, o mundo não nos conhece, porquanto não o conheceu a ele mesmo.
2 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í, vitna cùu‑o déhe Yá Ndiǒxí, te vátá cútnùní váha‑gá iní‑ó nǎsa cunduu‑o ndèé núú cuàháⁿ núú věxi. Dico sa cùtnuní iní‑ó sǎ òré ná quìxi tucu Xítohó Jesucrìstú te nduu‑o dàtná cáá mèe‑gá, chi quiní‑ó‑gǎ nàcuáa‑ni càa nacuáa‑ni ndùu‑gá.
2 Amados, agora, somos filhos de Deus, e ainda não se manifestou o que haveremos de ser. Sabemos que, quando ele se manifestar, seremos semelhantes a ele, porque haveremos de vê-lo como ele é.
3 Te nchaa ñáyiu sa ndètu ñaha xii‑gá sa ta ngǔndecu túha‑yu cuáháⁿ, chi ta ndùu ndoo nduu nine iní‑yu cuáháⁿ dàtná cáá ndòo caa nine mee‑gá.
3 E a si mesmo se purifica todo o que nele tem esta esperança, assim como ele é puro.
4 Te nchaa ñáyiu quìde nándɨ sá cuèhé sá dúhá ñà túú quìde váha‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, chi ní cachí‑gá sá vǎ dúcáⁿ càda‑o.
4 Todo aquele que pratica o pecado também transgride a lei, porque o pecado é a transgressão da lei.
5 Te sa nàha‑ndo sá nǐ quixi túu Xítohó Jesucrìstú ñuyíú‑a cuèndá cada càhnu iní‑gá nchaa sá cuèhé sá dúhá quìde‑o, chi mee‑gǎ ñá túú quìde‑gá ni ɨ̀ɨⁿ sá cuèhé sá dúhá.
5 Sabeis também que ele se manifestou para tirar os pecados, e nele não existe pecado.
6 Te nchaa ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí ñá túú ñùhú‑yu ichi cuèhé ichi duha. Te nchaa ñáyiu ñùhu ichi cuehé ichi duha ñá túú xìní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Xítohó Jesucrìstú te ni ñǎ túú xìní‑yu nása càa‑gá.
6 Todo aquele que permanece nele não vive pecando; todo aquele que vive pecando não o viu, nem o conheceu.
7 Te nchòhó ñáyiu cùu datná déhe‑í, vá dáñá‑ndó mèe‑ndo dandahú ñáhá ñǎyiu ndècu ichi cuehé ichi duha, chi càchí‑yu sá cúú cùndecu‑o ichi Yá Ndiǒxí te cada‑o nǎndɨ sá cuèhé sá dúhá dico ñá ndàá. Te nchaa ñáyiu quìde váha quìde ndáá‑yu dàtná quídé mèe Jesús.
7 Filhinhos, não vos deixeis enganar por ninguém; aquele que pratica a justiça é justo, assim como ele é justo.
8 Te nchaa ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha ndècu ndɨhɨ́‑yu yucu ñǎvǎha, chi ducaⁿ quìde mee‑xi ndéé cútnàhá vátá ngǎva‑gá ñuyíú. Te xíǎⁿ ní quixi Jèsús Déhe Yá Ndiǒxí ní dáquéé tɨ̌hú‑gǎ nchaa sá quídé yùcu ñávǎha.
8 Aquele que pratica o pecado procede do diabo, porque o diabo vive pecando desde o princípio. Para isto se manifestou o Filho de Deus: para destruir as obras do diabo.
9 Te nchaa ñáyiu ní natuha ichi Yá Ndiǒxí ní nduú‑yu déhe‑gá, te ñá túú‑gǎ quídě‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá chi ní ndada ndoo ní ndada nine‑gá iní‑yu. Núu xíǎⁿ ñá túú‑gǎ quídě‑yu nándɨ sá cuèhé sá dúhá, chi ní ngúndecu ndɨhɨ ñaha‑gǎ xií‑yu.
9 Todo aquele que é nascido de Deus não vive na prática de pecado; pois o que permanece nele é a divina semente; ora, esse não pode viver pecando, porque é nascido de Deus.
10 Te cùtnuní iní‑ó nǎndɨ cùu ñáyiu cùu déhe Yá Ndiǒxí, te cùtnuní iní‑ó nǎndɨ cùu ñáyiu cùu déhe yucu ñǎvǎha. Te nchaa ñáyiu ñá túú quìde ndáá, te cùu úhú iní‑yu tnàha ñáyiú‑yu, te ñáyiu‑áⁿ ñà dɨ́ú děhe Yá Ndiǒxí cúǔ‑yu.
10 Nisto são manifestos os filhos de Deus e os filhos do diabo: todo aquele que não pratica justiça não procede de Deus, nem aquele que não ama a seu irmão.
11 Te ndéé òré ní natuha‑o ìchi Yá Ndiǒxí ní tecú dóho‑o sǎ cúú ìní‑ó tnàha ñáyiu‑o.
11 Porque a mensagem que ouvistes desde o princípio é esta: que nos amemos uns aos outros;
12 Te vá cúndùu úhú iní‑ó dàtná ní quide ndíi Càín, chi ndíi‑áⁿ nǐ xíndecu ndíi ndɨhɨ yucu ñǎvǎha núu xíǎⁿ ní sahni ndíi ñaní ndíi. Te ducaⁿ nǐ quide ndíi chi ní xíndecu ndíi ichi cuèhé ichi duha, te ñaní ndíi ní xíndecu‑dé ichi váha.
12 não segundo Caim, que era do Maligno e assassinou a seu irmão; e por que o assassinou? Porque as suas obras eram más, e as de seu irmão, justas.
13 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, vá cádá cuèndá‑ndó sǎ cúú ǔhú iní ñáhá nchàa ñáyiu ndècu ichi cuehé ichi duha xii‑ndo.
13 Irmãos, não vos maravilheis se o mundo vos odeia.
14 Te cunaha‑ndo na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ nǔu na cùu iní‑ó tnàha ñáyiu‑o, te cùtnuní iní‑ó sǎ sà ní dáñá‑ó ìchi sá tá dàcuíta nihnu ñaha xìi‑o cuáháⁿ ní cùu, te vitna ní tnɨɨ‑o ìchi váha. Te nchaa ñáyiu ñá túú cùu iní tnàha ñáyiu‑xi ñùhu‑ní‑yu ichi cuáháⁿ‑yu núú ùhú núú ndàhú.
14 Nós sabemos que já passamos da morte para a vida, porque amamos os irmãos; aquele que não ama permanece na morte.
15 Te nchaa ñáyiu ñá cúú quìní ndeé tnàha ñáyiu‑xi cùú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu sàhni ndɨ́yɨ. Te nchòhó sa nàha‑ndo sá nì ɨɨⁿ ñáyiu sàhni ndɨ́yɨ ñá túú ndècu ndɨhɨ́‑yu tnúhu ndee ìní sá nánìhí tàhú‑yu.
15 Todo aquele que odeia a seu irmão é assassino; ora, vós sabeis que todo assassino não tem a vida eterna permanente em si.
16 Te Xítohó Jesucrìstú ní xíhí‑gá cuèndá nchaa yícá cuěchi‑o, núu xíǎⁿ cútnùní iní‑ó sǎ ǐo cùu iní ñáhá‑gǎ xii‑o. Te xíǎⁿ cútnùní iní‑ó nàcuáa cada‑o cùu iní‑ó tnàha ñáyiu‑o, te cuěi na cùú‑ó cuèndá sá cúú‑xí ɨ̀ɨ́ⁿ‑yu, cuèndá‑nǎ sá ná dàcácu nihnu‑ǒ‑yu núú tnǔndòho ndecú‑yu.
16 Nisto conhecemos o amor: que Cristo deu a sua vida por nós; e devemos dar nossa vida pelos irmãos.
17 Te núu ndècu ndɨhɨ‑o sá cóhó sǎ cáxí‑ó ndɨ̀hɨ nchaa sá nándɨ̌hɨ‑o, te ndècu ñáyiu ndàhú ñá túú vědana ná ndécú ndɨ̀hɨ, te ñá túú chìndee‑ó‑yu, te ñá túú cùu iní‑ó Yǎ Ndiǒxí te núu ducaⁿ na càda‑o.
17 Ora, aquele que possuir recursos deste mundo, e vir a seu irmão padecer necessidade, e fechar-lhe o seu coração, como pode permanecer nele o amor de Deus?
18 Te nchòhó ñáyiu cùu datná déhe‑í vá cuèndá‑ni cùnáha cáháⁿ‑ndó sǎ cúú ìní tnáhá‑ndó, chi cuu iní tnáhá ndìsa‑ndo te coto tnàha‑ndo.
18 Filhinhos, não amemos de palavra, nem de língua, mas de fato e de verdade.
19 Te núu ducaⁿ na càda‑o, te cutnùní iní‑ó sǎ ndécú‑ó ìchi ndáá ichi Yá Ndiǒxí, te ñá túú‑gǎ ná quɨhɨ iní‑ó nǔú‑gǎ.
19 E nisto conheceremos que somos da verdade, bem como, perante ele, tranquilizaremos o nosso coração;
20 Te núu ndɨ̀hú iní‑ó cuèndá ɨɨⁿ sá nǐ quide‑o, te sa nàha Yá Ndiǒxí te núu ní quide váha‑o àdi ní quide cuèhé‑ó, chi sa nàha ndáá‑gá nàcuáa càa iní‑ó.
20 pois, se o nosso coração nos acusar, certamente, Deus é maior do que o nosso coração e conhece todas as coisas.
21 Te nchòhó ñáyiu ío cùu iní‑í, na càchí tnúhu‑í xii‑ndo, te núu ñá túú nǎ sání ìní‑ó te ñá túú nǎ quídé‑ó, te vá yùhú‑ó nǔú Yǎ Ndiǒxí.
21 Amados, se o coração não nos acusar, temos confiança diante de Deus;
22 Te nchaa sá vǎha na càcáⁿ‑ó nǔú Yǎ Ndiǒxí, te mee‑gǎ taxi‑gá chi tnɨ̀ɨ‑o tnúhu càháⁿ‑gá, te quìde‑o nchaa nacuáa cùu iní‑gá.
22 e aquilo que pedimos dele recebemos, porque guardamos os seus mandamentos e fazemos diante dele o que lhe é agradável.
23 Te ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá quɨ̀ndáá iní‑ó Děhe‑gá Xítohó Jesucrìstú, te cuu iní‑ó tnàha ñáyiu‑o dàtná ní cachí‑gá.
23 Ora, o seu mandamento é este: que creiamos em o nome de seu Filho, Jesus Cristo, e nos amemos uns aos outros, segundo o mandamento que nos ordenou.
24 Te nchaa ñáyiu tnɨ̀ɨ tnúhu‑gá ndécǔ‑yu ichi‑gá, te ndècu ndɨhɨ ñaha‑gá xií‑yu. Te cùtnuní iní‑ó sǎ ndécú‑ó ndɨ̀hɨ‑gá chi ní taxi‑gá Espíritú‑gá ndécú ndɨ̀hɨ‑o.
24 E aquele que guarda os seus mandamentos permanece em Deus, e Deus, nele. E nisto conhecemos que ele permanece em nós, pelo Espírito que nos deu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 João 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.