1 Coríntios 9
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC
1 Te yúhú chi cuu cada‑í nchaa sá sání ìní‑í, chi tnàhá‑í ní táúchíúⁿ Xǐtohó Jesucrìstú cáháⁿ‑í tnúhu‑gá núú ñǎyiu. Te yúhú ní xiní núù‑í Xítohó Jesucrìstú Yaá cúú Xǐtohó‑ó te nchòhó cúú‑ndó ñǎyiu ní sándáá iní tnúhu‑gá sá càháⁿ‑í te ducaⁿ chi ndècu ndɨhɨ‑í‑gá.
1 Não sou eu apóstolo? Não sou livre? Não vi eu a Jesus Cristo, Senhor nosso? Não sois vós a minha obra no Senhor?
2 Te ìó dava ñáyiu ñá túú sàndáá iní‑yu sá Xǐtohó Jesucrìstú ní táúchíúⁿ‑gǎ cáháⁿ‑í tnúhu‑gá, dico nchòhó chi cùtnuní ndáá iní‑ndó sǎ dɨ́ú‑gǎ ní tendaha ñàha‑gá xii‑í xícá cùu‑í càháⁿ‑í tnúhu‑gá, te ducaⁿ chi yúhú ní cáháⁿ‑í tnúhu‑gá núú‑ndó te ní sándáá iní‑ndó‑gǎ te xíǎⁿ cútnùní sá dɨ́ú‑gǎ ní tendaha ñàha‑gá xii‑í xícá cùu‑í càháⁿ‑í tnúhu‑gá núú ñǎyiu.
2 Se eu não sou apóstolo para os outros, ao menos o sou para vós; porque vós sois o selo do meu apostolado no Senhor.
3 Te duha ndùu tnúhu càháⁿ‑í cuèndá cundedóho nchaa ñáyiu sàtnuhu ñaha xii‑í.
3 Esta é a minha defesa para com os que me condenam.
4 Chi yúhú cuu‑ni caxi‑í nchaa núú sǎ cúú càxi‑o na taxi ñáyiu.
4 Não temos nós direito de comer e de beber?
5 Te cuu‑ni cundecu ñadɨ̀hɨ́‑í te caca ndeca‑í‑yu nchaa núú xícá cùu‑í càháⁿ‑í tnúhu Yá Ndiǒxí dàtná quídé dàva‑gá cue tée càháⁿ tnúhu‑gá, ndɨhɨ cue tée cùu ñaní Xítohó Jesucrìstú, ndɨhɨ té Pèlú.
5 Não temos nós direito de levar conosco uma mulher irmã, como também os demais apóstolos, e os irmãos do Senhor, e Cefas?
6 Te tnàhá yúhú ndɨhɨ té Bèé cuu daña‑ndɨ̌ chìuⁿ quide‑ndɨ́ te cada‑ndɨ́ dàtná xǐquide dava‑gá‑güedé càháⁿ‑güedé tnúhu Xítohó Jesucrìstú.
6 Ou só eu e Barnabé não temos direito de deixar de trabalhar?
7 Te nchoo xìní‑ó sǎ ncháá cuè sandadú dacuɨtɨ́í sǎ ñúhú yǎhu‑güedé xínú cuèchi‑güedé, te ñá túú dìcó ducaⁿ xìnu cuechi‑güedé. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tucu ñáyiu xìtu ɨɨⁿ sá xítú chi dacuɨtɨ́í nìhí‑yu ɨɨⁿ sá xítǔ‑yu xèxí‑yu, te ñá dɨ́ú dìcó ducaⁿ xìtú‑yu. Te ducaⁿ cùu tucu cue tée cùu toli chi quìhni‑güedé dɨ́cu quɨtɨ xìto‑güedé xìhi‑güedé te ñá túú dìcó ducaⁿ xìto‑güedé‑dɨ.
7 Quem jamais milita à sua própria custa? Quem planta a vinha e não come do seu fruto? Ou quem apascenta o gado e não come do leite do gado?
8 Te vá cání ìní‑ndó sǎ sà dúhá càháⁿ‑í te càhu iní méè‑í duha càháⁿ‑í, chi tnúhu càháⁿ‑í‑a ɨɨⁿ‑ni quèe‑xi ndɨhɨ tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés.
8 Digo eu isso segundo os homens? Ou não diz a lei também o mesmo?
9 Chi ndíi‑áⁿ nǐ chídó tnùní ndíi núú tùtú ndíi nàcuáa ní xáhaⁿ Yǎ Ndiǒxí xii ndíi, te càchí‑xi: “Vá chíhí‑ndó ñùnu yuhu ndɨcutu oré dánchìhí‑dɨ trìú”, duha càchí‑xi núú tùtú ndíi. Te ñá dɨ́ú sǎ dúcáⁿ nǐ cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí te càháⁿ‑gá mee‑ni cuèndá ndɨcutu‑áⁿ.
9 Porque na lei de Moisés está escrito: Não atarás a boca ao boi que trilha o grão. Porventura, tem Deus cuidado dos bois?
10 Chi ní cáháⁿ‑gá cuèndá nchoo cuè ñáyiu ndècu ichi‑gá, te ndáá sá dɨ́ú cuèndá‑ó dùcaⁿ ní cáháⁿ‑gá. Te nchaa cue tée xìtu chihi tatá sàni iní‑güedé sá dɨ́ú tàtá chíhí‑güedě‑áⁿ cuu sá cáxí‑güedě, te dɨu‑ni ducaⁿ cùu tucu cue tée xǐcani trìú chi càni‑güedé cuèndá quee caxi‑güedé.
10 Ou não o diz certamente por nós? Certamente que por nós está escrito; porque o que lavra deve lavrar com esperança, e o que debulha deve debulhar com esperança de ser participante.
11 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchúhú cue tée càháⁿ tnúhu Xítohó Jesucrìstú, chi dànehé ñáhá‑ndɨ̌ xii‑ndo cuèndá nchaa sá vǎha quìde ñaha Yá Ndiǒxí xii‑o, núu xíǎⁿ dai tàú‑xi sá nchòhó chindee ñàha‑ndo xii‑ndɨ́ nǔu ná cúú sǎ xíní ñùhu‑ndɨ́.
11 Se nós vos semeamos as coisas espirituais, será muito que de vós recolhamos as carnais?
12 Te núu dava cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí chíndèe‑ndo‑güedé, te uuⁿ‑gá ducaⁿ tàú‑ndó chìndee‑ndo nchúhú cue tée ní sanu ichi ñaha xìi‑ndo ichi‑gá.
12 Se outros participam deste poder sobre vós, por que não, mais justamente, nós? Mas nós não usamos deste direito; antes, suportamos tudo, para não pormos impedimento algum ao evangelho de Cristo.
13 Te nchòhó xìní‑ndó sǎ ncháá cuè tée xìnu cuechi veñúhu dɨu‑ni xíáⁿ nìhí‑güedé xéxí‑güedě, te dɨu‑ni cue tée‑áⁿ xínú cuèchi‑güedé núú xìhí quɨtɨ ndùu táhú Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni xíáⁿ nìhí tucu‑güedé sá xéxí‑güedě.
13 Não sabeis vós que os que administram o que é sagrado comem do que é do templo? E que os que de contínuo estão junto ao altar participam do altar?
14 Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu nchúhú cue tée càháⁿ tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó, chi Xítohó Jesucrìstú ní cachí‑gá sá dɨ́ú‑ní cuèndá chìuⁿ quide‑ndɨ́ níhí‑ndɨ̌ caxi‑ndɨ́.
14 Assim ordenou também o Senhor aos que anunciam o evangelho, que vivam do evangelho.
15 Te ñá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu cáháⁿ‑í núú‑ndó càda‑ndo nacuáa tàú‑xi cunduu sá cúú‑xì‑í, te vá cání ìní‑ndó sǎ sà dúhá càháⁿ‑í te ɨɨⁿ sá xìcáⁿ‑í núú‑ndó. ¡Chi cuěi na cùú‑í sá ndóhò‑í te ñá dɨ́ú sǎ càháⁿ ñáyiu sá sǎ cuèndá sá càháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú nìhí‑í xéxì‑í!
15 Mas eu de nenhuma destas coisas usei e não escrevi isso para que assim se faça comigo; porque melhor me fora morrer do que alguém fazer vã esta minha glória.
16 Te yúhú ñá túú quìde cahnú‑í méè‑í sá càháⁿ‑í tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó, chi tàú tnàhá‑í sá cádà‑í chi ducaⁿ nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí cada‑í. ¡Te ndàhú ní cuu yúhú te núu vá càháⁿ‑í tnúhu‑áⁿ!
16 Porque, se anuncio o evangelho, não tenho de que me gloriar, pois me é imposta essa obrigação; e ai de mim se não anunciar o evangelho!
17 Te ñá túú càháⁿ‑í tnúhu‑gá sá cúú ìní méè‑í chi mee‑gǎ ní táúchíúⁿ‑gǎ cáháⁿ‑í tnúhu‑gá. Te núu càháⁿ‑í tnúhu‑gá sá cúú ìní méè‑í te tàú‑í níhì‑í sá ndúú tǎhù‑í ní cùu.
17 E, por isso, se o faço de boa mente, terei prêmio; mas, se de má vontade, apenas uma dispensação me é confiada.
18 Dico sá sà ní nduu táhù‑í cúú‑xí sǎ ǐo cùdɨ́ɨ́ ìní‑í sá dìcó ducaⁿ càháⁿ‑í tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó. Te cuěi tàú‑í queheⁿ‑í sá táxí‑ndó ndùu táhù‑í sá cuèndá sá càháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú, dico ñá túú dùcaⁿ quide‑í.
18 Logo, que prêmio tenho? Que, evangelizando, proponha de graça o evangelho de Cristo, para não abusar do meu poder no evangelho.
19 Te sá dúcáⁿ dìcó ducaⁿ càháⁿ‑í tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó, xíǎⁿ ni ɨ̀ɨⁿ ñáyiu ñuyíú‑a vá cúú càchí‑yu sá táxí tnùní ñáhǎ‑yu xii‑í, te cuěi ducaⁿ dico mee‑ǐ ní sani iní‑í sá cúù‑í dàtná ɨɨⁿ tée xìnu cuechi núú nchàa ñáyiu cuèndá ducaⁿ cuìta cuu vaí‑yu tuhá‑yu ichi Xítohó Jesucrìstú quɨ́hɨ́ⁿ.
19 Porque, sendo livre para com todos, fiz-me servo de todos, para ganhar ainda mais.
20 Te òré ñúhú tnàhí tnuú cue ñáyiu isràél te quìde‑í sá ɨ́ɨ́ⁿ‑ní cùu‑í ndɨhɨ́‑yu cuěi ñá túú nchìcúⁿ nihnu‑í tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés, te ducaⁿ quìde‑í cuèndá sá ñǎyiu‑áⁿ quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu càháⁿ‑í te tuhá‑yu ichi Xítohó Jesucrìstú.
20 E fiz-me como judeu para os judeus, para ganhar os judeus; para os que estão debaixo da lei, como se estivera debaixo da lei, para ganhar os que estão debaixo da lei.
21 Te òré ñúhú tnàhí tnuú nchaa ñáyiu ñá túú nchìcúⁿ nihnu tnúhu ní cáháⁿ ndíi Moìsés, te quìde‑ni‑í sá quídè‑í dàtná quídé mèé‑yu cuèndá quɨ́ndáá iní‑yu tnúhu càháⁿ‑í, te tuhá‑yu ichi Xítohó Jesucrìstú. Te cuěi ducaⁿ quìde‑í dico ñá túú dàña ndeé‑í quídè‑í nchaa nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí cada‑o, te ducaⁿ chi nchìcúⁿ nihnu‑í quídè‑í nchaa nàcuáa càháⁿ Xítohó Jesucrìstú.
21 Para os que estão sem lei, como se estivera sem lei (não estando sem lei para com Deus, mas debaixo da lei de Cristo), para ganhar os que estão sem lei.
22 Te òré ndécù‑í ndɨhɨ nchaa ñáyiu ñá túú cùtnuní váha iní‑xi nàcuáa cundecu ichi Xítohó Jesucrìstú, te tnàhá‑í quídè‑í dàtná quídě‑yu cuèndá sá ná tèdóho‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑í te ducaⁿ cùtnuní‑gá iní‑yu nàcuáa cundecú‑yu ichi‑gá. Te nchaandɨ túhú ñáyiu quìde‑í sá ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu‑í ndɨhɨ́‑yu cuèndá ducaⁿ nǐhì‑í nàcuáa cada‑í te cundedóho‑yu tnúhu càháⁿ‑í te tnɨɨ́‑yu ichi Xítohó Jesucrìstú te naníhí tàhú‑yu.
22 Fiz-me como fraco para os fracos, para ganhar os fracos. Fiz-me tudo para todos, para, por todos os meios, chegar a salvar alguns.
23 Te duha quìde‑í cuèndá sá cuítá quɨ̀ndáá iní‑yu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó quɨ̌hɨ́ⁿ, te ducaⁿ te tnàhá yúhú ío váha cundecu‑í dàtná càháⁿ tnúhu‑áⁿ.
23 E eu faço isso por causa do evangelho, para ser também participante dele.
24 Te nchòhó sa xìní‑ndó sǎ ncháá cuè tée xìnu quɨ́hu màrcúhyú nchaa‑güedé xínú‑güedě, dico ɨɨⁿ‑ni‑dé cúú těe ndàcu ngodó núú te tée‑áⁿ cúú těe nìhí sá ndúú tǎhú‑xi, te ducaⁿ xìni ñuhu‑xi cada nchohó tucu chi cada‑ndo nchàa nacuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí cada‑ndo cuèndá ducaⁿ nǐhí‑ndó sǎ ndúú tǎhú‑ndó.
24 Não sabeis vós que os que correm no estádio, todos, na verdade, correm, mas um só leva o prêmio? Correi de tal maneira que o alcanceis.
25 Te nchaa cue tée xìní dadɨ̀quɨ te váha váha quìde cuendá‑güedé nǔu ná cúú sǎ cádá tnèñu te xòcani‑güedé cuèndá sá ñà dɨ́ú xǐǎⁿ cada te cuíta‑güedé òré dadɨ̀quɨ‑güedé. Te ducaⁿ quìde‑güedé cuèndá cuìní‑güedé níhí‑güedě sá ndúú tǎhú‑güedě, te sá ndúú tǎhú‑güedě‑áⁿ cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sá ndɨ́hɨ́ nìhnu ñuyíú‑a. Dico nchoo ndùcu ndee‑o quide‑o nacuáa níhí‑ó sǎ ndúú tǎhú‑ó, te xíǎⁿ cudíi‑xi cundecu ndɨhɨ‑o nɨ̀ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ.
25 E todo aquele que luta de tudo se abstém; eles o fazem para alcançar uma coroa corruptível, nós, porém, uma incorruptível.
26 Te yúhú quídè‑í dàtná quídé cuè tée xìnu, chi cue tée‑áⁿ xìní‑güedé núú quéxìo‑güedé, te quìde tucu‑í dàtná xǐquide cue tée sa ní cutúha nàá, te ñá túú quìde‑í dàtná quídé cuè tée vitna dàcuaha naá. Te ducaⁿ chi yúhú quídè‑í nchaa nàcuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí cunduu.
26 Pois eu assim corro, não como a coisa incerta; assim combato, não como batendo no ar.
27 Te yúhú ñá túú dàña‑í taxi tnùní ñáhá nì ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá xìi‑í chi yòtnɨɨ‑í méè‑í. Te ducaⁿ quìde‑í chi yúhú càháⁿ‑í tnúhu Xítohó Jesucrìstú núú ñǎyiu, te cuìní‑í sá vǎ cuǐta sá nǐ cachí Yǎ Ndiǒxí nduu táhù‑í.
27 Antes, subjugo o meu corpo e o reduzo à servidão, para que, pregando aos outros, eu mesmo não venha de alguma maneira a ficar reprovado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.