1 Coríntios 7
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH
1 Te ní quexìo tutú sá nǐ dáquíxí‑ndó ndàha‑í, te vitna na càchí tnúhu‑í xii‑ndo cuèndá tnúhu càháⁿ‑ndó nǔú tùtú‑ndó. Te váha cada‑xi te núu vá cándèca tée ñadɨ̀hɨ́, te ducaⁿ‑ni vǎha cada‑xi te núu ñáyiu dɨ̀hɨ́ vá cándècá‑yu tée.
1 Agora vou tratar dos assuntos a respeito dos quais vocês me escreveram. Vocês dizem que o homem faz bem em não casar.
2 Te dìcó‑ni sá nǔu ducaⁿ na càda‑ndo te dava‑ndo càni iní‑ndó cùndecu‑ndo ichi dɨ́ɨ́ ìní. Núu xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi sá ncháá cuè tée ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ cùndecu ñadɨhɨ́‑güedé, te ducaⁿ‑ni tùcu nchaa cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ cùndecu yɨɨ́‑yu.
2 Mas eu digo: já que existe tanta imoralidade sexual, cada homem deve ter a sua própria esposa, e cada mulher, o seu próprio marido.
3 Te càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ncháá cuè tée vá cúú càchí‑güedé sá vǎ cúú cǎháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñadɨ̀hɨ́‑güedé, te dɨu‑ni ducaⁿ cuè ñáyiu dɨ̀hɨ́ tucu, vá cúú càchí‑yu sá vǎ cúú cǎháⁿ ndɨhɨ́‑yu yɨɨ́‑yu.
3 O homem deve cumprir o seu dever como marido, e a mulher também deve cumprir o seu dever como esposa.
4 Te nchaa cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ chi ñá dɨ́ú mèe‑ní‑yu cùu cuendá‑yu yɨquɨ cùñú‑yu chi tnàhá cúú cuèndá yɨɨ́‑yu, te ducaⁿ‑ni nchàa cue tée tucu chi ñá dɨ́ú‑ní mèe‑güedé cúú cuèndá‑güedé yɨquɨ cùñú‑güedé chi tnàhá cúú cuèndá cue ñadɨ̀hɨ́‑güedé.
4 A esposa não manda no seu próprio corpo; quem manda é o seu marido. Assim também o marido não manda no seu próprio corpo; quem manda é a sua esposa.
5 Te cue tée vá cúú càchí‑güedé sá vǎ cúú cǎháⁿ ndɨhɨ‑güedé ñadɨ̀hɨ́‑güedé. Te ni cuè ñáyiu dɨ̀hɨ́ vá cúú càchí‑yu sá vǎ cúú càháⁿ ndɨhɨ́‑yu yɨɨ́‑yu. Àdi te núu ní ndatnúhu‑yu sá vǎ dúcáⁿ càdá‑yu ɨɨⁿ ǔú nduu cuèndá sá cuìní‑yu ío cáháⁿ ndɨhɨ́‑yu Yá Ndiǒxí, dico nà yáha núu ná daha nduu ducaⁿ nǐ ndatnúhu‑yu sá vǎ dúcáⁿ càdá‑yu te naníhí tnáhá tùcú‑yu, chi núu ñáhá te cudana te vá cuácàhnu iní‑yu te sácuíhná dacàháⁿ ñáhá‑xí xìí‑yu cadá‑yu sá ñà túú tàú‑yu cadá‑yu.
5 Que os dois não se neguem um ao outro, a não ser que concordem em não ter relações por algum tempo a fim de se dedicar à oração. Mas depois devem voltar a ter relações, a fim de não caírem nas tentações de Satanás por não poderem se dominar.
6 Te tnúhu càháⁿ‑í‑a quèe‑xi sá těe ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́ cuu candeca tnàhá‑yu dico ñá túú quìde yica‑í sá dúcáⁿ càdá‑yu.
6 Não digo isso como uma ordem, mas como uma sugestão.
7 Te yúhú sání ìní‑í sá nǔu dìcó sá cúú te nchaa‑ndo cùndecu‑ndo datná ndécù‑í, dico ñáhá chi mee Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá nàcuáa nduu táhú‑ó ɨ̀ɨⁿ ɨɨⁿ‑o cundecu‑o, chi dava‑o nǐ cutáhú‑ó nǔú‑gǎ sá cúndècu ñadɨhɨ́‑ó te dava‑o ñǎhá.
7 Realmente, eu gostaria que todos fossem como eu. Porém cada um tem o dom que Deus lhe deu: um tem este dom, e outro, aquele.
8 Te càchí tnúhu‑í xii nchòhó cue tée vátá nìhí‑gá ñadɨ̀hɨ́‑xi sá vǎha‑gá sá nǔu vá cúndècu ñadɨhɨ́‑ndó dàtná yúhú. Te ducaⁿ‑ni nchòhó cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu vátá nìhí‑gá yɨɨ‑xi sá vǎha‑gá sá nǔu vá cúndècu yɨɨ‑ndo. Te dɨu‑ni duha càháⁿ‑í sá cúú‑xí nchàa nchohó ñáyiu dɨ̀hɨ́ ní quendóo quèé sá vǎha‑gá sá nǔu vá cándèca‑gá‑ndó těe.
8 Aos solteiros e às viúvas eu digo que seria melhor para eles ficarem sem casar, como eu.
9 Te càchí tnúhu‑í xii nchaa‑ndo sǎ nǔu xìto‑ndo sá vǎ cúndèe iní‑ndó cùndecu mee‑ndo te váha‑gá sá nǔu tnándaha‑ndo, te ñá dɨ́ú sǎ méé‑ní càni cuehé cani duha iní‑ndó cùndecu‑ndo.
9 Mas, se vocês não podem dominar o desejo sexual, então casem, pois é melhor casar do que ficar queimando de desejo.
10 Te nchaa nchòhó ñáyiu sa ní tnándaha càháⁿ‑í dóho‑ndo, te ñá dɨ́ú mèe‑í duha càhu iní‑í càháⁿ‑í dóho‑ndo chi Xítohó Jesucrìstú ducaⁿ dàcahu iní ñáhá‑gǎ xii‑í, chi mee‑gǎ cuìní‑gá cada‑ndo nàcuáa na càháⁿ‑í‑a. Te nchaa nchòhó cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ càháⁿ‑í dóho‑ndo sǎ vǎ dáñá‑ndó yɨ̀ɨ‑ndo.
10 Para os que já estão casados tenho um mandamento, que não é meu, mas do Senhor: que a mulher não se separe do seu marido.
11 Te núu ìó dava‑ndo sà ní dáñá‑ndó yɨ̀ɨ‑ndo, te xìni ñuhu‑xi sá vǎ cándèca‑gá‑ndó těe, chi cundecu mee‑nǎ‑ndó àdi núu ñáhá te naqueheⁿ tucu‑ndo těe ní cuu yɨɨ‑ndo. Te nchaa nchòhó cue tée ndècu ñadɨhɨ́‑xi càháⁿ‑í dóho‑ndo sǎ vǎ dáñá‑ndó ñǎyiu cùu ñadɨhɨ́‑ndó.
11 Porém, se ela se separar, que não case de novo ou então que faça as pazes com o marido. E que o homem não se divorcie da sua esposa.
12 Te tnúhu na càháⁿ‑í‑a cùu‑xi sá nǐ sani iní méè‑í te ñá dɨ́ú tnǔhu sá nǐ cachí Xítohó Jesucrìstú cáháⁿ‑í cúú‑xí. Te núu dava nchòhó cue tée ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú ndécá‑ndó ñǎyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu ñá túú ndècu ichi‑gá, te vá dáñá‑ndǒ‑yu te núu cùu váha iní‑yu ndèca ñahá‑yu xii‑ndo.
12 Aos outros digo eu mesmo, e não o Senhor: se um homem cristão é casado com uma mulher que não é cristã, e ela concorda em continuar vivendo com ele, que ele não se divorcie dela.
13 Te núu dava nchòhó cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú ndécá‑ndó cuè tée ñá túú ndècu ichi‑gá te vá dáñá‑ndó‑güedě te núu cùu váha iní‑güedé ndécá ñàha‑güedé xii‑ndo.
13 E, se uma mulher cristã é casada com um homem que não é cristão, e ele concorda em continuar vivendo com ela, que ela não se divorcie dele.
14 Te núu ɨɨⁿ tée ñá túú sàndáá iní‑dé Xítohó Jesucrìstú te ñadɨ̀hɨ́‑dé sàndáá iní ñáhá‑áⁿ xìi‑gá, te tée‑áⁿ nǐ cuu‑dé ɨɨⁿ tée sa ní cuyatni tnahá tnúhu ndɨhɨ ñaha xìi‑gá sá cuèndá ñadɨ̀hɨ́‑dé. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tucu ñadɨhɨ́ ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú te yɨɨ‑aⁿ sàndáá iní ñáhá‑dě xii‑gá, te ñaha‑áⁿ sa ní cuyatni tnahá tnúhu‑aⁿ ndɨhɨ‑gá sá cuèndá yɨɨ‑aⁿ, te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu cue landú‑yu chi sa ní cuyatni tnahá tnúhu‑güexi ndɨhɨ‑gá. Te núu vá dúcáⁿ cùu te cue landú‑yu‑áⁿ ǐo xica cùndecu‑güexi núú‑gǎ.
14 Pois Deus aceita o homem que não é cristão por ele estar unido com a sua esposa cristã; e aceita a mulher que não é cristã por ela estar unida com o seu marido cristão. Se não fosse assim, os filhos deles não pertenceriam a Deus. Mas, sendo assim, eles pertencem.
15 Te núu ɨɨⁿ tée ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú cuìní‑dé daña tnàha‑dé ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑dé ñaha sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú, te dɨu‑ni na càda‑dé nàcuáa sàni iní‑dé. Te dɨu‑ni ducaⁿ tùcu te núu ñadɨ̀hɨ́ ñaha ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú cuìní‑aⁿ daña‑aⁿ těe sàndáá iní ñáhá xìi‑gá, tée cùu yɨɨ‑aⁿ te dɨu‑ni na càda‑aⁿ nacuáa sàni iní‑aⁿ. Chi tée sàndáá iní ñáhá xìi Xítohó Jesucrìstú ñá túú tàú‑dé cada yica‑dě ñadɨ̀hɨ́‑dé cundecu ndɨhɨ ñaha‑aⁿ xìi‑dé te núu ñá túú cuìní‑aⁿ. Te dɨu‑ni ducaⁿ ñàdɨhɨ́ ñaha sàndáá iní ñáhá xìi‑gá ñá túú tàú‑aⁿ cada yica‑aⁿ cùndecu ndɨhɨ ñaha yɨɨ‑aⁿ xii‑aⁿ te núu ñá túú cuìní‑dé cundecu ndɨhɨ ñaha‑dě xii‑aⁿ, chi Yá Ndiǒxí cuìní‑gá sá ncháá nchòo ñáyiu ndècu ichi‑gá cundecu váha‑o vǎ nàá‑ó.
15 Porém, se o marido não cristão ou a esposa não cristã quiser o divórcio, então que se divorcie. Nesses casos o marido cristão ou a esposa cristã está livre para fazer como quiser, pois Deus chamou vocês para viverem em paz.
16 Chi cue tée sàndáá iní tnúhu Xítohó Jesucrìstú ñá túú cùtnuní iní‑güedé te núu ndacu‑güedé canu ichi‑güedé ñadɨ̀hɨ́‑güedé ichi‑gá àdi ñáhá te núu ñá túú sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, te ducaⁿ‑ni cuè ñáyiu dɨ̀hɨ́ sàndáá iní tnúhu Xítohó Jesucrìstú ñá túú cùtnuní iní‑yu te núu ndacú‑yu canu ichí‑yu yɨɨ́‑yu ichi‑gá àdi ñáhá te núu ñá túú sàndáá iní ñáhá‑güedě xii‑gá.
16 Esposa cristã, como é que você pode ter a certeza de que não vai salvar o seu marido? E você, marido cristão, como é que você pode ter a certeza de que não vai salvar a sua esposa?
17 Te duha na càchí tnúhu‑í xii‑ndo, nchaa chìuⁿ ní nduu táhú‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí quídé‑ndó ndèé cútnàhá ní cáháⁿ ñáhá‑gǎ xii‑ndo nǐ natuha‑ndo ìchi‑gá te dɨu‑ni chìuⁿ‑áⁿ cada‑ndo cùndecu‑ndo. Te nchaa xichi núú tàcá ñáyiu dàcuaha tnúhu‑gá dɨu‑ni duha càháⁿ‑í dóho‑yu.
17 Cada um deve continuar vivendo de acordo com o dom que o Senhor lhe deu e na condição em que se encontrava quando Deus o chamou . É essa a regra que eu ensino em todas as igrejas.
18 Te nchaa cue tée ndècu señá ñɨɨ‑xi dàtná ní cachi ndíi Moìsés, cue tée ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ndécú ìchi‑gá, te dɨu‑ni ducaⁿ cùnduu‑güedé cundecu‑güedé, te nchaa cue tée ñá túú ndècu señá ñɨɨ‑xi ní cáháⁿ‑gá cundecu ichi‑gá, dɨu‑ni ducaⁿ cùnduu‑güedé cundecu‑güedé vá cuǎha‑güedé sèñá ñɨɨ‑güedé.
18 Se um homem judeu, que é circuncidado , aceita o chamado de Deus, ele não deve tirar as marcas da circuncisão. E, se um homem não judeu, que não é circuncidado, aceita o chamado de Deus, ele não deve circuncidar-se.
19 Te ɨɨⁿ‑ni cùu‑xi cuéi na cuǎha‑o sèñá ñɨɨ‑o àdi vá cuǎha‑o. Te sá ǐo‑gá xíní ñùhu‑xi cada‑o xíǎⁿ cúú‑xí sǎ cádá‑ó nchàa nacuáa cuìní Yǎ Ndiǒxí.
19 Não faz diferença estar circuncidado ou não; o que importa é obedecer aos mandamentos de Deus.
20 Chi xìni ñuhu‑xi sá cúndècu‑ni‑o datná ndécú‑ó cǔtnàhá ní cáháⁿ ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑o nǐ ngúndecu‑o ìchi‑gá.
20 Cada um deve continuar como era quando aceitou o chamado de Deus.
21 Te núu cùu‑ndo ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi cútnàhá ní cáháⁿ ñáhá Yǎ Ndiǒxí xii‑ndo, te ñá túú nǎ cani iní‑ndó, dico núu dàña ñaha patróóⁿ‑ndó quèe‑ndo núú chíúⁿ‑ndó te váha‑ni quee‑ndo nǔú chíúⁿ‑ndó.
21 Você era escravo quando Deus o chamou? Não se preocupe com isso. Mas, se você pode se tornar livre, então aproveite a oportunidade.
22 Te sátá nǐ cáháⁿ ñáhá Xǐtohó Jesucrìstú xii nchòhó ñáyiu ducaⁿ ñà túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi‑áⁿ, te ní cuu‑ndo dàtná ñáyiu dàñá quéé nǔú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi sá cúú‑xí‑gǎ, te ducaⁿ chi ñá túú‑gǎ ndécú‑ndó ìchi cuehé ichi duha. Te nchòhó ñáyiu dàñá quéé nǔú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi cùu‑ndo datná ñáyiu ñá túú tnàhí dàñá quee núú chíúⁿ pàtróóⁿ‑xi sá cúú‑xí Xǐtohó Jesucrìstú, te ducaⁿ chi xìnu cuechi‑ná‑ndó nǔú‑gǎ.
22 Pois o escravo que foi chamado pelo Senhor é agora um homem livre que pertence ao Senhor. Assim também o homem livre que foi chamado por Cristo é escravo de Cristo.
23 Te Yá Ndiǒxí ní nduu cuèndá ñáhá‑gǎ xii‑o chi Xítohó Jesucrìstú ní nacháhu‑gá nchaa yícá cuěchi‑o sǎ ndécú nǔú Yǎ Ndiǒxí ní cùu, te vá dáñá‑ndó sǎ tnàha ñáyiu‑ndo nàdatuhú iní ñáhǎ‑yu xii‑ndo vǎ cúnú cuèchi‑ndo núú Xǐtohó Jesucrìstú nàcuáa tàú‑xi cunduu.
23 Deus comprou vocês por um preço; portanto, não se tornem escravos de seres humanos.
24 Te núu xíǎⁿ càchí tnúhu‑í xii nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú sá cúndècu‑ni‑ndo datná‑ni ndècu‑ndo ndéé cútnàhá ní cáháⁿ ñáhá‑gǎ xii‑ndo, te dɨu‑ni ducaⁿ cùndecu‑ndo ichi‑gá.
24 Irmãos, cada um deve continuar na presença de Deus assim como era quando Deus o chamou.
25 Te càchí tnúhu tucu‑í xii‑ndo sǎ Xǐtohó Jesucrìstú ñá túú càchí tnúhu‑gá xii‑í nǔu nása cáháⁿ‑í cuèndá nchaa ñáyiu vátá tnǎndaha‑gá. Te duha sàni iní‑í cáháⁿ‑í cuèndá‑yu, te nchòhó cuu quɨ́ndáá iní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑í chi Xítohó Jesucrìstú chíndèe chitúu ñaha‑gǎ xii‑í.
25 Para os solteiros, eu não tenho nenhum mandamento do Senhor; porém dou a minha opinião como uma pessoa que, pela misericórdia do Senhor, merece confiança.
26 Te yúhú càchí‑í sá sǎ cuèndá nchaa tnúndòho tnúhu ndàhú ìó ñuyíú‑a vitna, te váha‑gá sá ncháá ñǎyiu te núu nása xǐndecú‑yu te ducaⁿ‑ni na cùndecú‑yu.
26 Por causa dos tempos difíceis em que vivemos, eu penso que é melhor para o homem ficar como está.
27 Te nchaa cue tée ndècu ñadɨhɨ́‑xi te ducaⁿ‑ni na cùndecu‑güedé ndɨhɨ́‑yu, te nchaa cue tée ñá túú ñàdɨhɨ́‑xi te ducaⁿ‑ni na cùnduu‑güedé vá ndúcú‑güedě ñadɨ̀hɨ́‑güedé.
27 Você tem esposa? Então não procure se separar dela. Você é solteiro? Então não procure esposa.
28 Dico nchaa cue tée na ndùcu ñadɨhɨ́‑xi te ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ cuéchi cùu‑xi sá dúcáⁿ ná ndùcu‑güedé ñadɨ̀hɨ́‑güedé, te dɨu‑ni ducaⁿ cùu tucu cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ te núu na nìhí‑yu yɨɨ́‑yu chi ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ cuéchi cùu‑xi sá dúcáⁿ nǐhǐ‑yu yɨɨ́‑yu. Te núu cue tée na nìhí‑güedé ñadɨ̀hɨ́‑güedé te nándɨ ndohó‑yu cundecú‑yu ñuyíú‑a, te núu xíǎⁿ duha càháⁿ‑í cuèndá sá vǎ ndúcú‑güedě ñadɨ̀hɨ́‑güedé cuèndá sá vǎ ndóhǒ‑yu.
28 Porém, se você casar, não estará cometendo pecado. E, se uma moça solteira casar, também não estará cometendo pecado. Mas eu gostaria de poupar vocês dos problemas de cada dia que terão na vida de casados.
29 Te nchaa nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ñǎ túú‑gǎ vài nduu cumání te quixi tucu Xítohó Jesucrìstú, núu xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi sá ndèé vitna ngüíta nchaa cue tée ndècu ñadɨhɨ́‑xi cada‑güedé chìuⁿ Xítohó Jesucrìstú, te cada‑güedé dàtná sá ñà túú ñàdɨhɨ́‑güedé.
29 Irmãos, o que eu quero dizer é isto: não nos resta muito tempo, e daqui em diante os casados devem viver como se não tivessem casado;
30 Te nchaa ñáyiu ndɨ̀hú iní‑xi te na càda‑ní‑yu sá ñà túú ndɨ̀hú iní‑yu cadá‑yu chìuⁿ Yá Ndiǒxí. Te nchaa ñáyiu cùdɨ́ɨ́ ìní‑xi te na càda‑ní‑yu sá ñà túú cùdɨ́ɨ́ ìní‑yu cadá‑yu chìuⁿ‑gá, te nchaa ñáyiu ndècu ndɨhɨ nándɨ sá ndécú ndɨ̀hɨ te na càda‑ní‑yu sá ñà túú nǎ ndécú ndɨ̀hɨ́‑yu cadá‑yu chìuⁿ‑gá.
30 os que choram, como se não estivessem chorando; os que estão rindo, como se não estivessem rindo; os que compram, como se não fosse deles aquilo que compraram;
31 Te nchaa ñáyiu nèhe chiuⁿ nchaa sá ìó ñuyíú‑a te na càda‑ní‑yu cuèndá sá ñà túú nǎ néhé chìúⁿ‑yu cadá‑yu chìuⁿ Yá Ndiǒxí, chi nchaa sá ìó ñuyíú‑a sa ñùhu‑xi ichi cuáháⁿ‑xi núú ndɨ́hɨ́ nìhnu‑xi.
31 os que tratam das coisas deste mundo, como se não estivessem ocupados com elas. Pois este mundo, como está agora, não vai durar muito.
32 Te cuìní‑í sá vǎ cúhúⁿ ìní‑ndó nǎndɨ sá ìó ñuyíú‑a, te ni ñà túú tnàhí ná cani iní‑ndó cùndecu‑ndo, chi nchaa cue tée ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú xǐndecu mee ío ñùhu iní‑güedé cada‑güedé chìuⁿ‑gá nàcuáa cudɨ̀u‑güedé núú‑gǎ.
32 Eu quero livrá-los de preocupações. O solteiro se interessa pelas coisas do Senhor porque quer agradá-lo.
33 Te nchaa cue tée sa ndècu ñadɨhɨ́‑xi cue tée ndècu ichi‑gá ñùhu iní‑güedé nàcuáa cada‑güedé cundecu‑güedé ñuyíú‑a cuèndá ducaⁿ cùdɨu‑güedé núú ñadɨ̀hɨ́‑güedé.
33 Mas o homem casado se interessa pelas coisas deste mundo porque quer agradar a sua esposa
34 Te dɨu‑ni ducaⁿ cùu tucu cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ chi ñá túú ɨ̀ɨⁿ‑ni cuu ñáyiu sa ndècu yɨɨ‑xi ndɨhɨ ñáyiu vátá cúndècu‑gá yɨɨ‑xi, chi ñáyiu ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú ñá túú ndèca tée ío ñùhu iní‑yu cadá‑yu chìuⁿ‑gá nàcuáa nɨhìí nɨ́ ndúǔ‑yu cundecu yɨñùhú‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, dico cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndécá těe ndècu ichi‑gá ío ñùhu iní‑yu nàcuáa cundecú‑yu ñuyíú‑a cuèndá cudɨ̀ú‑yu núú yɨɨ́‑yu.
34 e por isso é puxado para duas direções diferentes. Quanto às mulheres, tanto as viúvas quanto as solteiras, elas estão interessadas nas coisas do Senhor porque querem se dedicar de corpo e alma a ele. Mas a mulher casada se interessa pelas coisas deste mundo porque quer agradar o marido.
35 Te duha càháⁿ‑í cuèndá cúú‑xí ɨ̀ɨⁿ sá vǎha xii‑ndo, te cudɨ̀u núú tnáhá‑ndó, te cuu‑ndo ñǎyiu cada ndáá núú Xǐtohó Jesucrìstú, te mee‑ni‑gǎ cuhuⁿ iní‑ndó. Te ñá dɨ́ú sǎ dúhá càháⁿ‑í te quìde yica‑í sá cádá‑ndó nàcuáa càháⁿ‑í.
35 Eu estou dizendo isso porque quero ajudá-los. Não estou querendo obrigar ninguém a nada. Pelo contrário, quero que façam o que é direito e certo e que se entreguem ao serviço do Senhor com toda a dedicação.
36 Te núu ìó dava‑ndo sàni iní‑ndó sǎ ñà túú ndùu váha‑xi sá ǐo cuu sacuéhé děhe yoco‑ndo cùndecú‑yu ña, te núu sàni iní‑ndó sǎ vǎha‑gá candecá‑yu tée te cada‑ndo nàcuáa sàni iní‑ndó, chi ñá dɨ́ú ɨ̀ɨⁿ cuéchi cùu‑xi.
36 Aos que ficaram noivos, mas resolveram não casar mais, eu digo o seguinte: se o rapaz sente que assim não está agindo certo com a sua noiva e acha que a sua paixão por ela ainda é muito forte e que devem casar, então que casem. Não existe pecado nisso.
37 Te núu dava‑ndo ndècu déhe yoco‑ndo, te vá yǒo ɨɨⁿ cada yica ñàha xii‑ndo sá cándècá‑yu tée. Te núu mee‑ndo sàni váha iní‑ndó nàcuáa cada‑ndo, te núu vá dásáⁿ‑ndó děhe yoco‑ndo càndeca ñaha tée te quìde váha‑ndo sǎ dúcáⁿ quìde‑ndo.
37 Mas se, pelo contrário, o rapaz não se sente na obrigação de casar, se está mesmo resolvido a ficar solteiro e se é capaz de dominar a sua vontade e já resolveu o que deve fazer, então faz bem em não casar com a moça.
38 Te nchaa ñáyiu dàsaⁿ déhe yoco‑xi càndeca ñaha tée te váha‑ni quìdé‑yu, te nchaa ñáyiu ñá túú dàsaⁿ déhe yoco‑xi càndeca ñaha tée te váha‑gá tucu quìdé‑yu sá dúcáⁿ quìdé‑yu.
38 Assim quem casa faz bem, mas quem não casa faz melhor ainda.
39 Te nchaa ñáyiu dɨ̀hɨ́ ndécú yɨ̀ɨ‑xi xini ñuhu‑xi sá cúndècu‑ní‑yu ndɨhɨ yɨɨ́‑yu nɨni ndècu vívú‑güedě chi ducaⁿ càháⁿ tnúhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o nacuáa cada‑o cùndecu‑o, dico núu na cùú‑güedé te cuu naquehéⁿ‑yu ɨngá tée candecá‑yu dìcó‑ni sá dɨ̀u‑ni tée ndècu ichi Xítohó Jesucrìstú.
39 A mulher não está livre enquanto o seu marido estiver vivo. Caso o marido morra, ela fica livre para casar com quem quiser, contanto que case com um cristão.
40 Te yúhú sání ìní‑í sá ǐo‑gá váha cundecú‑yu te núu vá nándùcú‑yu ɨngá tée candecá‑yu, te duha càháⁿ‑í chi Espíritú Yǎ Ndiǒxí ducaⁿ dàcahu iní ñáhá‑xí xìi‑í cáháⁿ‑í.
40 Porém ela será mais feliz se ficar como está. Essa é a minha opinião, e eu acho que também tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.