1 Coríntios 13
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVT
1 Te núu nchoo xìní‑ó cǎháⁿ‑ó tnǔhu sá ǐo vii ío váha cuáháⁿ càháⁿ ñáyiu ñuyíú‑a, àdi xiní‑ó cǎháⁿ‑ó tnǔhu sá ǐo vii ío váha cuáháⁿ càháⁿ cue espíritú xínú cuèchi núú Yǎ Ndiǒxí, te núu xìní‑ó cǎháⁿ‑ó nchàa tnúhu‑áⁿ te ñá túú cùu iní‑ó cuè tnaha ñáyiu‑o ña, te ñá túú nàndɨ́hɨ‑xi sá xìní‑ó cǎháⁿ‑ó tnǔhu‑áⁿ te cùu‑o datná dava caá sá ǐo dusaⁿ quìde.
1 Se eu falasse as línguas dos homens e dos anjos, mas não tivesse amor, seria como um sino que ressoa ou um címbalo que retine.
2 Te núu cùu‑o ñáyiu càháⁿ tnúhu sá dácàhu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí, àdi cuu‑o ñáyiu cùtnuní iní‑xi nàcuáa cuáháⁿ nchaa tnúhu ndùu yuhu ni cuu, àdi cuu‑o ñáyiu ío váha cùtnuní iní‑xi nchaa nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí, àdi cuu‑o ñáyiu ío váha sàndáá iní ñáhá xìi Yá Ndiǒxí nàcuáa ndacu‑o cǔu‑o ɨ̀ɨⁿ yucu xocuɨñɨ́‑xi núú ndécú‑xí, te núu nchaa xíǎⁿ xìní‑ó càda‑o te ñá túú cùu iní‑ó cuè tnaha ñáyiu‑o ña, te ñá túú vědana nàndɨ́hɨ‑xi te núu vá cúú ìní‑ó tnàha ñáyiu‑o cuěi na càda‑o nchaa xíǎⁿ.
2 Se eu tivesse o dom de profecias, se entendesse todos os mistérios de Deus e tivesse todo o conhecimento, e se tivesse uma fé que me permitisse mover montanhas, mas não tivesse amor, eu nada seria.
3 Te cuěi nchaa sá ndécú ndɨ̀hɨ‑o na dacáhñu‑o, te cuěi na cuǎha cuèndá‑ó mèe‑o cáyú‑ó sǎ cúú‑xí Yǎ Ndiǒxí, dico ñá túú vědana chìndee ñaha‑xi xii‑o sá dúcáⁿ càda‑o te núu ñá túú cùu iní‑ó cuè tnaha ñáyiu‑o.
3 Se desse tudo que tenho aos pobres e até entregasse meu corpo para ser queimado, e não tivesse amor, de nada me adiantaria.
4 Dico núu cùu iní‑ó cuè tnaha ñáyiu‑o, te càhnu iní‑ó, te quìde váha‑o, te ñá túú cùu‑o ñáyiu cuédú íní, te ni ñà túú càháⁿ‑ó nǔu cùu cahnu‑o, te ni ñà túú sàni iní‑ó càda cahnu‑o mee‑o,
4 O amor é paciente e bondoso. O amor não é ciumento, nem presunçoso. Não é orgulhoso,
5 te ni ñà túú ñùhu cuehé iní‑ó, te ni ñà túú ndùcu‑o mee‑ni sá cúú‑xí mèe‑o, te ni ñà túú‑gǎ cúděéⁿ‑ó cuèndá ɨɨⁿ sá cúú, te ni ñà túú‑gǎ sácǔhuⁿ iní‑ó sǎ quídé ñàha tnaha ñáyiu‑o xìi‑o.
5 nem grosseiro. Não exige que as coisas sejam à sua maneira. Não é irritável, nem rancoroso.
6 Te ni ñà túú‑gǎ cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ó nchàa sá ñà túú vǎha quìde ñáyiu, chi mee‑nǎ cuèndá nchaa sá vǎha cùdɨ́ɨ́ ìní‑ó.
6 Não se alegra com a injustiça, mas sim com a verdade.
7 Te nchaa sá yǎha‑o sàcahnu iní‑ó, te sàni váha iní‑ó cuèndá nchaa ñáyiu, te sàni iní‑ó sǎ dɨ́ú‑ní nchàa sá vǎha cuu xii nchaa tnàha ñáyiu‑o ndèé cuèé‑gá, te ío quìde cahnu iní‑ó cuěi nándɨ sá yǎha‑o, te nchaa xíǎⁿ quídé‑ó te núu cùu iní‑ó cuè tnaha ñáyiu‑o.
7 O amor nunca desiste, nunca perde a fé, sempre tem esperança e sempre se mantém firme.
8 Te nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ duha‑ni cuu iní‑ó cuè tnaha ñáyiu‑o. Dico sáá nduu te vá cóó‑gǎ ñáyiu cáháⁿ tnúhu sá dácàhu iní ñáhá Yǎ Ndiǒxí, te ni vǎ cóó‑gǎ ñáyiu cáháⁿ tnúhu sá dácàhu iní ñáhá Espíritú Yǎ Ndiǒxí tnúhu sá ñà túú xìní‑yu, te ni vǎ cóó‑gǎ ñáyiu túha dàtná túha ñáyiu vitna.
8 Um dia, profecia, línguas e conhecimento desaparecerão e cessarão, mas o amor durará para sempre.
9 Te vitna ñá túú cùtnuní iní‑ó nchàa nacuáa sàni iní Yǎ Ndiǒxí chi sacú‑ni cùtnuní iní‑ó, te ducaⁿ sàcú‑ni càháⁿ‑ó nàcuáa ndùu tnúhu‑gá, dico càháⁿ‑ó tnǔhu‑gá nàcuáa dàcahu iní ñáhá‑gǎ xii‑o.
9 Agora nosso conhecimento é parcial e incompleto, e até mesmo o dom da profecia revela apenas uma parte do todo.
10 Te na sàá nduu càda Yá Ndiǒxí nchaa nàcuáa tàú‑xi cunduu, te dàvá‑áⁿ te nchaa sá càchí‑gá ñá túú ndècu‑xi nacuáa tàú‑xi cunduu vá dúcáⁿ‑gǎ cundecu‑xi.
10 Mas, quando vier o que é perfeito, essas coisas imperfeitas desaparecerão.
11 Te yúhú cútnàhá ní cuu landú‑í ní xóo cada‑í sá cúù‑í landú, ní xóo cáháⁿ‑í, ní xóo cani iní‑í, te ní xóo tecú tnùní‑í dàtná quídé cuè landú xǐndecu vitna, dico sátá nǐ cuu‑í ɨɨⁿ tée cùu sacuéhé te ñá túú‑gǎ quídè‑í dàtná ní xóo cada‑í cútnàhá ní cuu landú‑í.
11 Quando eu era criança, falava, pensava e raciocinava como criança. Mas, quando me tornei homem, deixei para trás as coisas de criança.
12 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑o vitna ndecu‑o ichi Xítohó Jesucrìstú, chi ñá túú cùtnuní váha iní‑ó nàcuáa cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí, te cùu‑o datná ñáyiu ndèhe ɨɨⁿ núú yùtátá sǎ ñà túú tǔu váha núú‑xi, te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu‑o chi ñá túú cùtnuní váha iní‑ó nǎsa cùu cuendá‑gá, dico sáá nduu quìní núú‑ó‑gǎ. Te nchoo sàcú‑ni cùtnuní iní‑ó nàcuáa ndùu‑gá vitna dico na sàá nduu te quiní ndáá‑ó nàcuáa càa nacuáa ndùu‑gá dàtná xìní ñáhá mèe‑gá xii‑o.
12 Agora vemos de modo imperfeito, como um reflexo no espelho, mas então veremos tudo face a face. Tudo que sei agora é parcial e incompleto, mas conhecerei tudo plenamente, assim como Deus já me conhece plenamente.
13 Te nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ ducaⁿ‑ni quɨ̀ndáá iní‑ó Yǎ Ndiǒxí, te ducaⁿ‑ni cùndecu ndɨhɨ‑o tnúhu ndee ìní cundecu‑o ndɨ̀hɨ‑gá, te ducaⁿ‑ni ǐo cuu iní‑ó‑gǎ ndɨhɨ tnàha ñáyiu‑o. Te sá cúú ìní‑ó Yǎ Ndiǒxí ndɨhɨ sá cúú ìní‑ó tnàha ñáyiu‑o xíǎⁿ ío‑gá cúnùu‑xi dacúúxí dàva‑gá.
13 Três coisas, na verdade, permanecerão: a fé, a esperança e o amor, e a maior delas é o amor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.