Lucas 4
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NTLH
1 Te Jèsús ní naqueheⁿ‑gá ichi yuhu yúte Jòrdán cuánuhú‑gá. Te sa ndècu ndɨhɨ‑gá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te Espíritú‑áⁿ ndécá ñàha‑xi xii‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xɨtɨ́ yucu.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Te yàcáⁿ ní xíndecu‑gá údico nduu, te sácuíhná nǐ cuiní‑xi coto ndeé ñáhá‑xí xìi‑gá te núu ndisa sá vǎ cádá‑gǎ ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑gá cada‑gá. Te ñá túú tnàhí ná ní xèxi‑gá ndɨ ǔdico nduu‑áⁿ, te sátá dúcáⁿ te ní xícáⁿ iní‑gá caxi‑gá.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Te sácuíhná‑ǎⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi xìi‑gá: —Te núu ndisa sá cúú‑n Děhe Yá Ndiǒxí, te cúñaha xìi yúú‑a na ndùu‑xi paá —càchí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi: —Núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Ñá dɨ́ú mèe‑ni paá candeca‑xi iní ñáyiu, chi tnàhá nchaa tnúhu càháⁿ Yǎ Ndiǒxí candeca‑xi iní‑yu”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
4 Jesus respondeu:
5 Te dǎtnùní sácuíhná ndécá ñàha‑xi xii‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ núú tɨ̀ndúú dùcúⁿ, te uuⁿni ní dánèhé núú ñáhá‑xí xìi‑gá nchaandɨ túhú nàcióⁿ cáá ñùyíú.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑gá: —Yúhú cada‑í, te taxi tnùní‑n nchàa‑ndɨ túhú nàcióⁿ‑a ndɨhɨ nchaa sá vǎha ìó dɨu‑ni nchaa nàcióⁿ‑a, te cachí ñáyiu sá ǐo cùnuu‑n, chi yúhú cúú cuèndá‑í nchaa sá ìó nchaa nàcióⁿ‑a, te ndědani càa ñáyiu cùu iní‑í te cúñaha‑ǐ xií‑yu taxi tnùní‑yu.
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Te núu nɨ yùhu nɨ iní‑n chìñuhu ñaha‑n xii‑í ñá, te nchaa taxi‑í cuu cuèndá‑n —càchí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi: —Xocuɨ̀ñɨ́ yòhó sácuíhná nǔú ndécù‑í‑a, chi vá cúú càda‑í nàcuáa càchí‑n chi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Chiñuhu‑ndo Dǔtú Ndiǒxí Yaá cúú Ndiǒxí‑ndó, te ɨɨⁿdìi díí‑ni‑gǎ cada‑ndo nchàa nacuáa càháⁿ‑gá”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
8 Jesus respondeu:
9 Te sácuíhná ndécá ñàha tucu‑xi xii‑gá cuáháⁿ ñuú Jerusàlén, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑gá cuásaá‑gá dɨ́quɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xáhaⁿ tùcu‑xi: —Te núu ndisa cùu‑n Déhe Yá Ndiǒxí te cuandèe ndava ndéé núú ñúhú
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 cuèndá quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi:
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí sácuíhná xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi: —Te càchí tucu‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí: “Vá cání ìní‑n còto ndeé‑n Dǔtú Ndiǒxí Yaá cúú Ndiǒxí‑n nǔu ndisa sá dácǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑n cuèndá ɨɨⁿ sá sání ìní‑n càda‑n sá cúú‑xí mèe‑n”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
12 Então Jesus respondeu:
13 Te sátá dúcáⁿ te sácuíhná ñà túú‑gǎ ní cùtnuní iní‑xi nása cada‑xi Jèsús, núu xíǎⁿ ní xica‑xi cuáháⁿ‑xi ní sanaa tnaa‑xi.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Te Jèsús cuáháⁿ tucu‑gá distrìtú Galìleá, dico sa ndècu ndɨhɨ‑gá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te nɨ càa xico xíáⁿ nǐ níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa quìde‑gá.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Te ndɨ tnahá ñuú cuáháⁿ‑gá ducaⁿ cuǎnguɨhu‑gá veñúhu‑yu dànehé ñáhá‑gǎ xií‑yu, te nchaá‑yu càchí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Te Jèsús ní sáháⁿ‑gá ñuú Nazàrét ñuú núú nǐ sahnu‑gá. Te nduu ndètatú ñáyiu ní quɨ́hu‑gá veñúhu, chi ducaⁿ tnàhí quìde‑gá, te ní ngúnutnɨ́ɨ‑gá dácuàha‑gá tutú ndèé tnúhu Yá Ndiǒxí.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Te ní sáñaha‑güedě xii‑gá tutú ndèé tnúhu ní cáháⁿ ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te òré ní nandɨcá‑gá núú tùtú‑áⁿ te ní naníhí‑gǎ núú càchí‑xi:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 — ausente —
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 Duha càchí‑xi núú tùtú dácuàha‑gá.
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Te Jèsús ní nacadɨ́‑gá núú tùtú‑áⁿ, te ní nacuáha‑gá ɨɨⁿ tée xìnu cuechi veñúhu‑áⁿ, te ní ngóo‑gá. Te nchaa ñáyiu yɨ̀hɨ veñúhu ñá núú nǔǔ‑yu ndèhe ñahá‑yu xii‑gá.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu: —Mei vìtna ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Te nchaá‑yu ní cáháⁿ váha‑yu cuèndá‑gá, te ní cuñúhu‑yu tnúhu váha càháⁿ‑gá, te xǐtnàhá‑yu: —¿Te náa ñá dɨ́ú těe‑a cùu‑dé déhe té Chèé‑ǎⁿ? —càchí‑yu xǐtnàhá‑yu.
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ñúhú ìní‑ndó cǔñaha‑ndo xìi‑í ɨɨⁿ tnúhu cùtexínu sá càháⁿ méé‑ndó, te quesaha‑ndo: “Ñátátná cada tátna mee‑n”, duha quesaha‑ndo. Te cúñaha tùcu‑ndo xii‑í: “Sa ní níhí‑ndɨ̌ tnúhu nàcuáa ní quide‑n ñùú Capèrnaúm, te cada‑n tnàhá ñuú núú nǐ sahnu‑n”, duha quesaha‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
23 Então Jesus disse:
24 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nì ɨɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ñá túú tnàhá iní ñáhá ñǎyiu ñuú‑dé.
24 E continuou:
25 Te na càchí tnúhu ndáá tucu‑í xii‑ndo sǎ ǐo vài ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu quèé ní xíndecu nàcióⁿ Isràél cútnàhá ní xíndecu té Èliás cútnàhá ñá túú ní cùuⁿ dáú ǔní cuíá dava, te dàvá‑áⁿ ǐo ní ndoho ñáyiu docó nɨtùhú nàcióⁿ.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Dico Yá Ndiǒxí ñá túú ní tèndaha‑gá té Èliás quɨ́hɨ́ⁿ‑dé vehe ndědani càa ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ, chi vehe ɨɨⁿ ñaha ñuú Sàreptá ní xáhaⁿ‑gǎ ní sáháⁿ‑dé, te ñuú‑áⁿ cáá yàtni‑xi ñuú Sìdón.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Te ní xíndecu tucu ɨngá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te tée‑áⁿ nǐ xínani‑dě Elìseú, te dɨu‑ni dàvá‑áⁿ nǐ xíndecu tucu vài ñáyiu cùhú nàcióⁿ Isràél, ñáyiu ní tnahá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑yu dico ñá túú ní ndǔha‑yu, chi ɨɨⁿdìi‑ni té Nàamán tée distrìtú Sìriá ní ndúha‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá te xíǎⁿ ní cudééⁿ víhí nchàa ñáyiu yɨ̀hɨ veñúhu‑ǎⁿ núú‑gǎ.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Te ní queñuhú‑yu Jèsús yuhu děhvá tɨ̀ndúú nǔú cáá ñùú‑yu‑áⁿ cuèndá yàcáⁿ dàquée‑yu‑gá déhvá ní cùu.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Dico Jèsús vii‑ni ní quee‑gá tnuú‑yu cuáháⁿ‑gá.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá ñuú Capèrnaúm, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Galìleá. Te yàcáⁿ ndécú‑gǎ ní tnahá nduu ndètatú ñáyiu, te ní ngüíta‑gá dácuàha‑gá ñáyiu.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Te xǐcuñúhu‑yu nchaa nàcuáa dànehé ñáhá‑gǎ xií‑yu, chi càháⁿ‑gá dàtná càháⁿ ɨɨⁿ tée cùnuu, te cùnuu ndisa‑gá.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Te xɨtɨ́ veñúhu yɨ̀hɨ ɨɨⁿ tée yɨ̀hɨ ñaha ɨɨⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha, te espíritú‑áⁿ nǐ quide‑xi níhi ní cáháⁿ tée‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús:
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 —¿Te ná cuìní yòhó Jèsús tée ñuú Nazàrét cada ñaha‑n xìi‑ndɨ́ nǔu véxi‑n nǔú ndécú‑ndɨ̌‑i? ¿Áⁿ věxi‑n dànaa ñaha‑n xii‑ndɨ́? Chi yúhú xìní ñáhà‑í xii‑n sǎ cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée ñá túú tnàhí cuéchi‑xi chi núú Yǎ Ndiǒxí ní quee‑n věxi‑n ñùyíú‑a —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Te Jèsús ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ: —¡Cadɨ́ yuhu‑n, te taquèe yɨquɨ cuñú tée‑áⁿ! —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ. Te espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ dándùá‑xi tée‑áⁿ ndèé ñuhu tnuú ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te ñá túú‑gǎ ná ní quìde ñaha‑xi, te ní quee ñaha‑xi xìi‑dé.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ cuñúhu‑yu, te ní xítnàhá‑yu: —¿Te nása ndùu‑tu tnúhu càháⁿ tée‑ǎⁿ ñá? ¡Te càháⁿ‑dé dàtná càháⁿ ɨɨⁿ tée tàxi tnuní víhí, chi càháⁿ‑ni‑dé te nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha quèe‑ni‑xi yɨquɨ cuñú‑yu! —càchí‑yu xǐtnàhá‑yu.
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Te nchaa xichi ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa quìde Jesús.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Te Jèsús ní ndee‑gá xɨtɨ́ veñúhu, te cuáháⁿ‑gá vehe té Xǐmú. Te nǎná ñadɨ̀hɨ́ té Xǐmú‑áⁿ cùhú‑aⁿ ñùhu vihi‑aⁿ cahni, te ní cáháⁿ ndàhú‑yu núú Jèsús cuèndá‑aⁿ.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Te Jèsús ní sáháⁿ‑gá núú ndécú‑áⁿ, te ní ngúnundeyɨ‑gá te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cahni‑áⁿ sǎ ná xòcuɨñɨ́‑xi, te ní xócuɨ̀ñɨ́‑ni‑xi, te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha ñaha cùhú‑áⁿ te ní ndacóo‑aⁿ ní xinu cuechi‑aⁿ nǔú‑güedě ndɨhɨ‑gá.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Te òré ní ngódó tnùú nchícanchii, te nchaa ñáyiu xǐndecu ndɨhɨ ñáyiu cùhú vehe‑xi ndèca ñahá‑yu cuáháⁿ núú Jèsús. Te Jèsús ní sacáⁿ ndodo‑gá ndaha‑gá dɨ́quɨ́ ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñáyiu cùhú‑áⁿ, te ducaⁿ nǐ quide‑gá te ní ndúha‑yu. Te ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú cuěhé tnàhá‑yu ɨɨⁿ ɨɨ́ⁿ‑yu ni cùu.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Te tnàhá dava ñáyiu cùhú‑áⁿ yɨ́hɨ́ ñàha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xií‑yu ni cùu, te òré ní quee ñaha‑xi xìí‑yu, te xíǎⁿ ní quide‑xi níhi ní cáháⁿ‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu xii Jèsús: —Yòhó cúú‑n Děhe Dútú Ndiǒxí —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá. Dico Jèsús níhi ní cáháⁿ‑gá ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ sá vǎ dúcáⁿ‑gǎ cada‑xi, chi sa xìní‑xi sá dɨ́ú‑gǎ cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Te ɨɨⁿ nduu ní túndaá‑ni ní quee Jèsús ñuú núú ndécú‑gǎ‑áⁿ cuǎháⁿ‑gá ɨɨⁿ xichi núú ñǎ túú ñǎyiu ndècu. Te cue ñáyiu ní ngüíta‑yu nànducu ñahá‑yu xii‑gá te ní naníhí ñáhǎ‑yu, te cuìní‑yu ngani ñàhá‑yu xii‑gá cuèndá sá ñà túú‑gǎ ndèé quɨ́hɨ́ⁿ‑gá ní cùu.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Dico ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu: —Dacuɨtɨ́í quɨ̌hɨ́ⁿ‑í cúñaha‑ǐ xii nchaa ñáyiu dava‑gá ñuú tnúhu sá càháⁿ nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu, chi chìuⁿ tnahí‑ǎⁿ věxi‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
43 Mas Jesus disse:
44 Te ní xica cuu Jèsús ní dánèhé‑gá ñáyiu tnúhu‑gá nchaa xɨtɨ́ veñúhu ndǎa distrìtú Galìleá.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.