Lucas 4
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs ARA
1 Te Jèsús ní naqueheⁿ‑gá ichi yuhu yúte Jòrdán cuánuhú‑gá. Te sa ndècu ndɨhɨ‑gá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te Espíritú‑áⁿ ndécá ñàha‑xi xii‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ xɨtɨ́ yucu.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Te yàcáⁿ ní xíndecu‑gá údico nduu, te sácuíhná nǐ cuiní‑xi coto ndeé ñáhá‑xí xìi‑gá te núu ndisa sá vǎ cádá‑gǎ ɨɨⁿ sá ñà túú tàú‑gá cada‑gá. Te ñá túú tnàhí ná ní xèxi‑gá ndɨ ǔdico nduu‑áⁿ, te sátá dúcáⁿ te ní xícáⁿ iní‑gá caxi‑gá.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Te sácuíhná‑ǎⁿ nǐ xáhaⁿ‑xi xìi‑gá: —Te núu ndisa sá cúú‑n Děhe Yá Ndiǒxí, te cúñaha xìi yúú‑a na ndùu‑xi paá —càchí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi: —Núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Ñá dɨ́ú mèe‑ni paá candeca‑xi iní ñáyiu, chi tnàhá nchaa tnúhu càháⁿ Yǎ Ndiǒxí candeca‑xi iní‑yu”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Te dǎtnùní sácuíhná ndécá ñàha‑xi xii‑gá cuáháⁿ ɨɨⁿ núú tɨ̀ndúú dùcúⁿ, te uuⁿni ní dánèhé núú ñáhá‑xí xìi‑gá nchaandɨ túhú nàcióⁿ cáá ñùyíú.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑gá: —Yúhú cada‑í, te taxi tnùní‑n nchàa‑ndɨ túhú nàcióⁿ‑a ndɨhɨ nchaa sá vǎha ìó dɨu‑ni nchaa nàcióⁿ‑a, te cachí ñáyiu sá ǐo cùnuu‑n, chi yúhú cúú cuèndá‑í nchaa sá ìó nchaa nàcióⁿ‑a, te ndědani càa ñáyiu cùu iní‑í te cúñaha‑ǐ xií‑yu taxi tnùní‑yu.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Te núu nɨ yùhu nɨ iní‑n chìñuhu ñaha‑n xii‑í ñá, te nchaa taxi‑í cuu cuèndá‑n —càchí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi: —Xocuɨ̀ñɨ́ yòhó sácuíhná nǔú ndécù‑í‑a, chi vá cúú càda‑í nàcuáa càchí‑n chi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càchí‑xi: “Chiñuhu‑ndo Dǔtú Ndiǒxí Yaá cúú Ndiǒxí‑ndó, te ɨɨⁿdìi díí‑ni‑gǎ cada‑ndo nchàa nacuáa càháⁿ‑gá”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Te sácuíhná ndécá ñàha tucu‑xi xii‑gá cuáháⁿ ñuú Jerusàlén, te ní xáhaⁿ‑xi xìi‑gá cuásaá‑gá dɨ́quɨ́ veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu, te ní xáhaⁿ tùcu‑xi: —Te núu ndisa cùu‑n Déhe Yá Ndiǒxí te cuandèe ndava ndéé núú ñúhú
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 cuèndá quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi:
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí sácuíhná xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi: —Te càchí tucu‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí: “Vá cání ìní‑n còto ndeé‑n Dǔtú Ndiǒxí Yaá cúú Ndiǒxí‑n nǔu ndisa sá dácǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑n cuèndá ɨɨⁿ sá sání ìní‑n càda‑n sá cúú‑xí mèe‑n”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Te sátá dúcáⁿ te sácuíhná ñà túú‑gǎ ní cùtnuní iní‑xi nása cada‑xi Jèsús, núu xíǎⁿ ní xica‑xi cuáháⁿ‑xi ní sanaa tnaa‑xi.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Te Jèsús cuáháⁿ tucu‑gá distrìtú Galìleá, dico sa ndècu ndɨhɨ‑gá Espíritú Yǎ Ndiǒxí, te nɨ càa xico xíáⁿ nǐ níhǐ‑yu tnúhu nchaa nàcuáa quìde‑gá.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Te ndɨ tnahá ñuú cuáháⁿ‑gá ducaⁿ cuǎnguɨhu‑gá veñúhu‑yu dànehé ñáhá‑gǎ xií‑yu, te nchaá‑yu càchí‑yu sá ǐo càhnu cuu‑gá.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Te Jèsús ní sáháⁿ‑gá ñuú Nazàrét ñuú núú nǐ sahnu‑gá. Te nduu ndètatú ñáyiu ní quɨ́hu‑gá veñúhu, chi ducaⁿ tnàhí quìde‑gá, te ní ngúnutnɨ́ɨ‑gá dácuàha‑gá tutú ndèé tnúhu Yá Ndiǒxí.
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Te ní sáñaha‑güedě xii‑gá tutú ndèé tnúhu ní cáháⁿ ndíi Chàiá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te òré ní nandɨcá‑gá núú tùtú‑áⁿ te ní naníhí‑gǎ núú càchí‑xi:
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 Duha càchí‑xi núú tùtú dácuàha‑gá.
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Te Jèsús ní nacadɨ́‑gá núú tùtú‑áⁿ, te ní nacuáha‑gá ɨɨⁿ tée xìnu cuechi veñúhu‑áⁿ, te ní ngóo‑gá. Te nchaa ñáyiu yɨ̀hɨ veñúhu ñá núú nǔǔ‑yu ndèhe ñahá‑yu xii‑gá.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Te xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu: —Mei vìtna ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Te nchaá‑yu ní cáháⁿ váha‑yu cuèndá‑gá, te ní cuñúhu‑yu tnúhu váha càháⁿ‑gá, te xǐtnàhá‑yu: —¿Te náa ñá dɨ́ú těe‑a cùu‑dé déhe té Chèé‑ǎⁿ? —càchí‑yu xǐtnàhá‑yu.
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ ñúhú ìní‑ndó cǔñaha‑ndo xìi‑í ɨɨⁿ tnúhu cùtexínu sá càháⁿ méé‑ndó, te quesaha‑ndo: “Ñátátná cada tátna mee‑n”, duha quesaha‑ndo. Te cúñaha tùcu‑ndo xii‑í: “Sa ní níhí‑ndɨ̌ tnúhu nàcuáa ní quide‑n ñùú Capèrnaúm, te cada‑n tnàhá ñuú núú nǐ sahnu‑n”, duha quesaha‑ndo —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Te ní xáhaⁿ tùcu‑gá: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nì ɨɨⁿ tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ñá túú tnàhá iní ñáhá ñǎyiu ñuú‑dé.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Te na càchí tnúhu ndáá tucu‑í xii‑ndo sǎ ǐo vài ñáyiu dɨ̀hɨ́ ñáyiu quèé ní xíndecu nàcióⁿ Isràél cútnàhá ní xíndecu té Èliás cútnàhá ñá túú ní cùuⁿ dáú ǔní cuíá dava, te dàvá‑áⁿ ǐo ní ndoho ñáyiu docó nɨtùhú nàcióⁿ.
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 Dico Yá Ndiǒxí ñá túú ní tèndaha‑gá té Èliás quɨ́hɨ́ⁿ‑dé vehe ndědani càa ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ, chi vehe ɨɨⁿ ñaha ñuú Sàreptá ní xáhaⁿ‑gǎ ní sáháⁿ‑dé, te ñuú‑áⁿ cáá yàtni‑xi ñuú Sìdón.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Te ní xíndecu tucu ɨngá tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te tée‑áⁿ nǐ xínani‑dě Elìseú, te dɨu‑ni dàvá‑áⁿ nǐ xíndecu tucu vài ñáyiu cùhú nàcióⁿ Isràél, ñáyiu ní tnahá cuéhé sǎ dátèhyú nihnu‑xi yɨquɨ cùñú‑yu dico ñá túú ní ndǔha‑yu, chi ɨɨⁿdìi‑ni té Nàamán tée distrìtú Sìriá ní ndúha‑dé —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá te xíǎⁿ ní cudééⁿ víhí nchàa ñáyiu yɨ̀hɨ veñúhu‑ǎⁿ núú‑gǎ.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Te ní queñuhú‑yu Jèsús yuhu děhvá tɨ̀ndúú nǔú cáá ñùú‑yu‑áⁿ cuèndá yàcáⁿ dàquée‑yu‑gá déhvá ní cùu.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Dico Jèsús vii‑ni ní quee‑gá tnuú‑yu cuáháⁿ‑gá.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá ñuú Capèrnaúm, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Galìleá. Te yàcáⁿ ndécú‑gǎ ní tnahá nduu ndètatú ñáyiu, te ní ngüíta‑gá dácuàha‑gá ñáyiu.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Te xǐcuñúhu‑yu nchaa nàcuáa dànehé ñáhá‑gǎ xií‑yu, chi càháⁿ‑gá dàtná càháⁿ ɨɨⁿ tée cùnuu, te cùnuu ndisa‑gá.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Te xɨtɨ́ veñúhu yɨ̀hɨ ɨɨⁿ tée yɨ̀hɨ ñaha ɨɨⁿ espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha, te espíritú‑áⁿ nǐ quide‑xi níhi ní cáháⁿ tée‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑dě xii Jèsús:
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 —¿Te ná cuìní yòhó Jèsús tée ñuú Nazàrét cada ñaha‑n xìi‑ndɨ́ nǔu véxi‑n nǔú ndécú‑ndɨ̌‑i? ¿Áⁿ věxi‑n dànaa ñaha‑n xii‑ndɨ́? Chi yúhú xìní ñáhà‑í xii‑n sǎ cúú‑n ɨ̀ɨⁿ tée ñá túú tnàhí cuéchi‑xi chi núú Yǎ Ndiǒxí ní quee‑n věxi‑n ñùyíú‑a —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Te Jèsús ní tenàá‑gá espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ: —¡Cadɨ́ yuhu‑n, te taquèe yɨquɨ cuñú tée‑áⁿ! —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ. Te espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ nǐ dándùá‑xi tée‑áⁿ ndèé ñuhu tnuú ñáyiu xǐndecu‑áⁿ, te ñá túú‑gǎ ná ní quìde ñaha‑xi, te ní quee ñaha‑xi xìi‑dé.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Te nchaa ñáyiu xǐndecu‑áⁿ nǐ cuñúhu‑yu, te ní xítnàhá‑yu: —¿Te nása ndùu‑tu tnúhu càháⁿ tée‑ǎⁿ ñá? ¡Te càháⁿ‑dé dàtná càháⁿ ɨɨⁿ tée tàxi tnuní víhí, chi càháⁿ‑ni‑dé te nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha quèe‑ni‑xi yɨquɨ cuñú‑yu! —càchí‑yu xǐtnàhá‑yu.
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Te nchaa xichi ní níhǐ‑yu tnúhu nàcuáa quìde Jesús.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Te Jèsús ní ndee‑gá xɨtɨ́ veñúhu, te cuáháⁿ‑gá vehe té Xǐmú. Te nǎná ñadɨ̀hɨ́ té Xǐmú‑áⁿ cùhú‑aⁿ ñùhu vihi‑aⁿ cahni, te ní cáháⁿ ndàhú‑yu núú Jèsús cuèndá‑aⁿ.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Te Jèsús ní sáháⁿ‑gá núú ndécú‑áⁿ, te ní ngúnundeyɨ‑gá te ní xáhaⁿ‑gǎ xii cahni‑áⁿ sǎ ná xòcuɨñɨ́‑xi, te ní xócuɨ̀ñɨ́‑ni‑xi, te òré‑ni‑áⁿ nǐ ndúha ñaha cùhú‑áⁿ te ní ndacóo‑aⁿ ní xinu cuechi‑aⁿ nǔú‑güedě ndɨhɨ‑gá.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Te òré ní ngódó tnùú nchícanchii, te nchaa ñáyiu xǐndecu ndɨhɨ ñáyiu cùhú vehe‑xi ndèca ñahá‑yu cuáháⁿ núú Jèsús. Te Jèsús ní sacáⁿ ndodo‑gá ndaha‑gá dɨ́quɨ́ ɨɨⁿ ɨɨⁿ ñáyiu cùhú‑áⁿ, te ducaⁿ nǐ quide‑gá te ní ndúha‑yu. Te ndɨ dɨ́ɨ́ⁿ nǔú cuěhé tnàhá‑yu ɨɨⁿ ɨɨ́ⁿ‑yu ni cùu.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Te tnàhá dava ñáyiu cùhú‑áⁿ yɨ́hɨ́ ñàha espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xií‑yu ni cùu, te òré ní quee ñaha‑xi xìí‑yu, te xíǎⁿ ní quide‑xi níhi ní cáháⁿ‑yu, te xǎhǎⁿ‑yu xii Jèsús: —Yòhó cúú‑n Děhe Dútú Ndiǒxí —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá. Dico Jèsús níhi ní cáháⁿ‑gá ní tenàá‑gá nchaa espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha‑áⁿ, te xǎhaⁿ‑gǎ sá vǎ dúcáⁿ‑gǎ cada‑xi, chi sa xìní‑xi sá dɨ́ú‑gǎ cúú‑gǎ Crìstú Yaá ní tendaha Yǎ Ndiǒxí véxi ñuyíú‑a.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Te ɨɨⁿ nduu ní túndaá‑ni ní quee Jèsús ñuú núú ndécú‑gǎ‑áⁿ cuǎháⁿ‑gá ɨɨⁿ xichi núú ñǎ túú ñǎyiu ndècu. Te cue ñáyiu ní ngüíta‑yu nànducu ñahá‑yu xii‑gá te ní naníhí ñáhǎ‑yu, te cuìní‑yu ngani ñàhá‑yu xii‑gá cuèndá sá ñà túú‑gǎ ndèé quɨ́hɨ́ⁿ‑gá ní cùu.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Dico ní xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu: —Dacuɨtɨ́í quɨ̌hɨ́ⁿ‑í cúñaha‑ǐ xii nchaa ñáyiu dava‑gá ñuú tnúhu sá càháⁿ nàcuáa ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu, chi chìuⁿ tnahí‑ǎⁿ věxi‑í —càchí‑gá xǎhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Te ní xica cuu Jèsús ní dánèhé‑gá ñáyiu tnúhu‑gá nchaa xɨtɨ́ veñúhu ndǎa distrìtú Galìleá.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.