Lucas 10
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NTLH
1 Te sátá dúcáⁿ nǐ cuu, te ní cáxi tucu Xítohó Jesucrìstú únídico úxí cue tée codonùu‑güedé quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá nchaa ñuú, ndɨhɨ nchaa dava‑gá xichi núú quɨ̌hɨ́ⁿ‑gá, te ndɨ ndúú ndɨ ndúú‑güedě tendaha ñàha‑gá xii‑güedé quɨ́hɨ́ⁿ‑güedé.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Te cùmání‑gǎ caca‑güedé, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Nchòhó xìní‑ndó sǎ òré ná sàá yóó cuu nchaa sá xítú ñǎyiu, te ío vài cuu. Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ dàtná vài sá xítú ñǎyiu cùu, ducaⁿ ǐo vài ñáyiu cùmání cundedóho tnúhu Yá Ndiǒxí te ío sacú ñáyiu dàcuaha ñaha xií‑yu tnúhu‑gá, núu xíǎⁿ xíní ñùhu‑xi cácáⁿ‑ndó nǔú Yǎ Ndiǒxí cuèndá sá ná dàcaháⁿ‑gá iní ñáyiu cáháⁿ‑yu tnúhu‑gá núú ñǎyiu cùmání cundedóho tnúhu‑gá.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Te nchòhó cúú‑ndó dàtná cue mběé cue quɨtɨ cuáháⁿ núú yɨ́hɨ́ cuè quɨtɨ dééⁿ. Chi tendaha ñaha‑ǐ xii‑ndo quɨ̌hɨ́ⁿ‑ndó nǔú xǐndecu nchaa ñáyiu cuihna ìní‑xi.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Te vá cánèhe‑ndo ñunu cuhuⁿ ndachiuⁿ‑ndo, ni nǔú cúhúⁿ dǐhúⁿ‑ndó, te ni vǎ cádá tǔha‑gá‑ndó chàú‑ndó chi dɨu‑ni chàú yɨ́hɨ́‑ndó‑ǎⁿ xíǎⁿ‑ni quɨhɨ‑ndo, te vá ǐo cuyaa‑ndo cǎháⁿ ndɨhɨ‑ndo ñǎyiu ñùhu ichi.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Te òré ná quèxio‑ndo ɨɨⁿ vehe, te duha cúñaha‑ndo xìi ñáyiu dii vèhe‑xi‑áⁿ: “Yá Ndiǒxí chindee ñàha‑gá xii‑ndo ǐo váha cuu iní‑ndó cùndecu‑ndo”, duha cúñaha‑ndo xìí‑yu.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Te núu ñáyiu‑áⁿ nǐ nduu táhǔ‑yu sá cúndècu váha iní‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, te cuu‑xi sá vǎha sá cúú‑xǐ‑yu tnúhu cúñaha‑ndo‑ǎⁿ, dico núu ñá túú ní càháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo, te cúñaha‑ndo sǎ vǎ cúú‑xí sǎ vǎha sá cúú‑xǐ‑yu. Dico núu ní cáháⁿ váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑ndo,
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 te dɨu‑ni vehe‑áⁿ cada vehe tnaa‑ndo, te ñá túú‑gǎ ndèé nducu‑ndo vèhe cundecu‑ndo, te caxi‑ndo nchàa sá ná tàxí‑yu, chi nchaa cue tée quìde chiuⁿ dacuɨtɨ́í tàú‑güedé sá nìhí‑güedé sá cáxí‑güedě cuèndá nchaa chìuⁿ quide‑güedé.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Te núu ní sáá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñuú núú nǐ queheⁿ cuèndá ñáhǎ‑yu xii‑ndo, te caxi‑ndo nchàa sá ná tàxí‑yu.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Te cada tátna‑ndo cuè ñáyiu cùhú xǐndecu ñuú‑áⁿ, te cúñaha‑ndo xìí‑yu sá sà ní sáá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xií‑yu.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Dico núu ní sáá‑ndó ɨ̀ɨⁿ ñuú núú ñà túú ní quèheⁿ cuendá ñáhǎ‑yu xii‑ndo, te tnɨɨ‑ndo ìchi cuita cáháⁿ‑ndó cuǎháⁿ, te cúñaha‑ndo xìí‑yu:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 “Ndéé tɨ́cá chúhmá nǐ tnɨ́ɨ sáhá‑ndɨ̌ ñuú‑ndó nàquɨdɨ‑ndɨ́, te duha quìde‑ndɨ́ cuèndá cutnùní iní‑ndó sǎ ñà túú quìde váha‑ndo ndècu‑ndo. Dico cunaha‑ndo sǎ sà ní sáá nduu ndɨ́hu ndaha ñàha Yá Ndiǒxí xii‑ndo ni cùu”, duha cúñaha‑ndo xìí‑yu.
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ ná sàá nduu càda ndáá Yǎ Ndiǒxí cuéchi nchaa ñáyiu, te ñáyiu ñuú‑áⁿ ǐo‑gá ndohó‑yu dàvá‑áⁿ dàcúúxí ñǎyiu ñuú Sòdomá —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
12 E Jesus disse mais isto:
13 Te Jèsús xáhaⁿ‑gǎ xii ñáyiu dava ñuú ñá túú sàndáá iní tnúhu‑gá: —¡Ndàhú nchòhó cue ñáyiu ñuú Coràzín! ¡Te ndàhú nchòhó cue ñáyiu ñuú Bètsaidá! Chi núu dìcó ñuú Tìrú, ndɨhɨ ñuú Sìdón ní quìde‑í nchaa sá vǎ yǒo tnàhí ndàcu cada datná ní quide‑í ñuú‑ndó‑áⁿ nǐ xiní‑ndó ñá, te sá nděé ama‑gá cuihnú‑yu dóó ndàhú, te cunucóo‑yu núú yàá cuèndá sá ndíxí cuěchi iní‑yu sá ñà túú quìde váha‑yu ni cùu.
13 Jesus continuou:
14 Dico sáá nduu te ío‑gá dandòho ñaha Yá Ndiǒxí xii‑ndo dàcúúxí ñǎyiu ñuú Tìrú, ndɨhɨ ñáyiu ñuú Sìdón.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Te nchòhó ñáyiu ñuú Capèrnaúm quìde iní‑ndó sǎ sà cuándaa‑ndo àndɨu, dico ñáhá chi núú ùhú núú ndàhú cundecu‑ndo —duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii nchaa ñáyiu ñuú‑áⁿ.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xii cue tée tendaha‑gǎ quɨ́hɨ́ⁿ cáháⁿ tnúhu‑gá‑áⁿ: —Nchaa ñáyiu na cùndedóho nchaa tnúhu cáháⁿ‑ndó, te cada iní‑yu sá yǔhú càháⁿ‑í ndèdóho‑yu, te nchaa ñáyiu na dàquee tɨhú ñáhá xìi‑ndo, te tnàhá yúhú daquèe tɨ́hǔ‑yu, te nchaa ñáyiu ducaⁿ na dàquee tɨ́hú ñáhá xìi‑í, te tnàhá Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a dàquee tɨ́hǔ‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé. Te ducaⁿ te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé.
16 Então disse aos discípulos:
17 Te cue tée únídico úxí‑áⁿ nǐ nasáá‑güedé te súúní cùdɨ́ɨ́ ìní‑güedé, te xǎhaⁿ‑güedě xii Jèsús: —Mèstrú, ndéé espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha sàndáá iní ñáhá‑xí xìi‑ndɨ́ òré cácú nèhe ñaha‑ndɨ́ xii‑n —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Ndáá càháⁿ‑ndó chi yúhú ní xiní‑í cútnàhá ní xíta nihnu yucu ñǎvǎha, chi dàtná ní ngava ɨɨⁿ tasaⁿ nǐ ngava‑xi ñuyíú‑a.
18 Jesus respondeu:
19 Te dàtná quídé‑ndó òré xěnihnu‑ndo ɨ̀ɨⁿ cóó, àdi ɨɨⁿ nchacua ducaⁿ cada‑ndo daquee tɨ́hú‑ndó yùcu ñávǎha, te ñá túú nǎ cada ñaha‑xi xìi‑ndo, chi ní taxi‑í tnúhu ndee ìní ndécú ndɨ̀hɨ‑ndo.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Dico vá cúdɨ̌ɨ́ ìní‑ndó cuèndá sá sàndáá iní ñáhá cuè espíritú cúndɨ̀hɨ yucu ñávǎha xii‑ndo, chi cudɨ́ɨ́ ìní‑ndó cuèndá sá sà yodo tnuní‑ndó nǔú tùtú Yǎ Ndiǒxí Yaá ndécú àndɨu —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Te òré‑áⁿ sǔúní nǐ quide dɨ́ɨ́ ìní ñáhá Espíritú Yǎ Ndiǒxí xii Jèsús, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii Yá Ndiǒxí: —Yòhó Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí, ío chìñuhu ñaha‑í xii‑n chi dɨu‑n tàxi tnuní‑n àndɨu ndɨhɨ ñuyíú‑a, te dànehé‑n cuè ñáyiu nchaa tnúhu váha, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu ñáyiu ñá túú cùtnuní iní‑xi nchaa tnúhu càháⁿ cue tée túha, te nchaa tnúhu càháⁿ‑n‑ǎⁿ ñà túú ní dàtúu‑n nǔú ñǎyiu càchí sá ǐo túha, te ío váha sàá dɨ́quɨ́‑xi. Te ducaⁿ quìde‑n, chi ducaⁿ cuìní‑n cùnduu —cachí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii Yá Ndiǒxí.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá xii cue tée ní nasáá‑áⁿ: —Mee Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí ní cachí‑gá sá cúnùu‑í núú nchàa‑ndɨ túhú sá ìó. Te vá yǒo ɨɨⁿ xìní nàcuáa sàni iní yúhú Déhe Dútú Ndiǒxí, chi ɨɨⁿdìi díí‑ni mee‑gǎ xìní‑gá nàcuáa sàni iní‑í. Te ducaⁿ ɨ̀ɨⁿdii‑ni yúhú xìní‑í nàcuáa sàni iní méé‑gǎ, te nchaa ñáyiu càchí iní‑í sá quìní‑yu nàcuáa sàni iní Tǎtà‑í Dútú Ndiǒxí te xǐtnǔhu‑í‑yu, te vá yǒo ɨɨⁿ‑gá xìní nàcuáa sàni iní‑gá chi dɨu‑ni ñáyiu ducaⁿ xǐtnǔhu‑í‑áⁿ xìní‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Te ní nchócótó‑gǎ núú xǐndecu mee‑ni cuè tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Váha táhú nchòhó ndɨhɨ nchaa ñáyiu ndèhe nchaa nacuáa quìde‑í vitna.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Chi ío cuéhé cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, ndɨhɨ cue tée ní xɨ́ndaha ñàha xii ñáyiu ní cuiní‑güedé cundehe‑güedě nchaa sá ndéhé‑ndó quìde‑í vitna, te ñá túú ní xìní‑güedé, te ní cuiní‑güedé cundedóho‑güedé nchaa tnúhu càháⁿ‑í ndèdóho‑ndo vìtna, te ñá túú ní xǐndedóho‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Te ɨɨⁿ tée dàcuaha ñaha xii ñáyiu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ní ndacuɨ́ñɨ́‑dé xító ndèé‑dé Jèsús nǔu nása cunduu tnúhu cáháⁿ‑gá, te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —Mèstrú, ¿ná cúú sǎ cádà‑í cuèndá nduu táhù‑í cundecu‑í ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ‑i? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: —Cuìní‑í cachí tnúhu‑n nǎsa càháⁿ‑xi núú tùtú ndíi Moìsés —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
26 Jesus respondeu:
27 Te xǎhaⁿ‑dě xii‑gá: —Ndíi Moìsés càchí ndíi núú tùtú ndíi: “Cuu iní‑ndó Dǔtú Ndiǒxí Yaá cúú Ndiǒxí‑ndó nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ndó, te cani iní‑ndó càda‑ndo datná cuìní méé‑gǎ, te mee‑ni tnǔhu váha cani iní‑ndó nàcuáa cuu vii cuu váha‑ndo nǔú‑gǎ, te coo iní‑ndó cùu iní‑ndó‑gǎ. Te cuu iní‑ndó tnàha ñáyiu‑ndo dàtná cúú ìní‑ndó mèe‑ndo”, duha càchí ndíi núú tùtú ndíi —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Váha‑ni càháⁿ‑n, te núu cada‑n nàcuáa càháⁿ‑n ǎⁿ, te nduu táhú‑n cùndecu‑n ndɨhɨ Yá Ndiǒxí nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ Jèsús xii‑dé nǔu ndùcu‑dé nàcuáa cada‑dé cácu nihnu‑dé núú tnǔhu ní cáháⁿ‑dé, te ní xícáⁿ tnúhú‑dě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑dě: —¿Yoo cùu tnaha ñáyiu‑í‑i? —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá.
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Te Jèsús ní cani‑gá ɨɨⁿ cuèndú núú‑dě nàcuáa tecú tnùní‑dé tnúhu‑gá, te xáhaⁿ‑gǎ: —Ɨɨⁿ tée ní ndee‑dé ñuú Jerusàlén ñúhú‑dě ichi cuánuu‑dé cuáháⁿ‑dé ñuú Jerìcó, te ní quee ñadúhú ichi‑dé ní dúhú‑güedě dóó níhnú‑dě, ndɨhɨ nchaa sá néhé‑dě, te ní caniha vìhi‑güedé, te nchìto dɨu‑ná‑dé ní dáñá ñàha‑güedé te cuáháⁿ‑güedé.
30 Jesus respondeu assim:
31 Te mei òré cátùu‑dé‑áⁿ ñúhú ɨ̀ɨⁿ dútú ichi‑áⁿ, te òré ní xiní ñáhá dǔtú‑ǎⁿ xii‑dé, te ɨɨⁿ xio‑ni ní xócǒo ndee‑dé ní yáha‑dé.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Te ñùhu tucu ɨɨⁿ tée cùu levítá ichi‑áⁿ, te òré ní xiní‑dé tée‑áⁿ cátùu‑dé, te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ quide‑dé ɨɨⁿ xio‑ni ní xócǒo ndee‑dé ní yáha‑dé.
32 Também um
33 Dico ɨɨⁿ tée distrìtú Sàmariá ñúhú tùcu‑dé ichi‑áⁿ te òré ní xiní‑dé tée‑áⁿ cátùu‑dé, te ní cundàhú iní ñáhá‑dě.
33 Mas um
34 Te ní sáháⁿ‑dé núú cátùu tée‑áⁿ, te ní quide tátna‑dé nchaa núú nǐ nícuèhé xii tée‑áⁿ nǐ chihi‑dé yúcú, te ní dácútú‑dě. Te dǎtnùní ní dácáá ñàha‑dé sátá quɨtɨ‑dé, te ndèca ñaha‑dé cuáháⁿ ɨɨⁿ vehe núú sácǒo cue ñáyiu sàcúhuⁿ ichi, te yàcáⁿ ní xito ñaha‑dě.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Te ɨngá nduu òré ní nucúhuⁿ tée Samaritànú‑áⁿ ichi, te ní tava‑dé úú díhúⁿ denàriú, te ní sáha‑dé tée cùu xítohó vehe‑áⁿ, te ní xáhaⁿ‑dě: “Coto saú‑n těe‑a, te núu ñá ní tnàhá díhúⁿ sǎ nǐ taxi‑í, te cuěi na dàndoñuhu‑gá‑n dǐhúⁿ‑n cuèndá‑dé, te òré ná quìxi tucu‑í te nacháhu‑í”, duha ní xáhaⁿ těe Samaritànú‑áⁿ xii tée dii vèhe xíáⁿ.
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Te vitna cáháⁿ, te núu ndědacàa cue tée úní‑áⁿ cúú‑güedě tée váha cùu iní‑güedé tnàha ñáyiu‑güedé —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii tée dàcuaha ñaha xii‑í ñáyiu‑áⁿ nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés.
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Te tée‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑dě xii‑gá: —Tée ní cundàhú iní ñáhá xìi tée ní dánǐcuèhé ñáhá cuè ñadúhú‑ǎⁿ, tée‑áⁿ cúú‑dě tée cùu iní tnàha ñáyiu‑xi —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii‑gá. Te Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Cuàháⁿ te dɨu‑ni ducaⁿ càda‑n tnahá‑n —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé.
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Te Jèsús ñúhú‑ni‑gǎ ichi cuáháⁿ‑gá ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑gá, te ní sáá‑gá ɨɨⁿ ñuú lǐhli, te xíáⁿ nǐ quee ɨɨⁿ xíchí nání Mǎrta ní cáháⁿ ñáhá‑xí xìi‑gá vehe‑xi.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Te tá Mǎrta ndècu ɨɨⁿ cúhú‑xi nàni‑xi Mariá, te xíchí‑ǎⁿ nǐ ngóo‑xi núú Jèsús ndèdóho‑xi nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Te tá Mǎrta‑áⁿ ndɨ̌hɨ vìhi‑ni iní‑xi quìde‑xi chiuⁿ‑xi, te ní sáháⁿ‑xi núú Jèsús, te ní xáhaⁿ‑xi: —Mèstrú, ¿náa ñá túú tnàhí sàni iní‑n sǎ nǐ dándǒo ndaha ñàha cúhù‑í nchaa chìuⁿ‑áⁿ? Cúñaha sàú ná quìxi‑xi chindee ñaha‑xi —cachí‑xi xǎhaⁿ‑xi xìi‑gá.
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Dico Jèsús ní xáhaⁿ‑gǎ: —Yòhó Mǎrta, ñùhu tneñu vihi‑n, te ndɨ̀hú iní‑n sǎ ǐo vài chiuⁿ‑n ñuhu,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 dico xìni ñuhu vihi‑gá‑xi cundedóho‑n tnǔhu càháⁿ‑í, chi tá Màriá‑a sa ndèdóho‑xi tnúhu‑í, te vá yǒo ɨɨⁿ ndacu xocàni tnúhu‑í sá nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑xi —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑xi.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.