João 8
Peñoles Mixtec NT (MIL_TBL) vs NAA
1 Te Jèsús cuáháⁿ‑gá yucu Òlívú.
1 Jesus, no entanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Te sátá nǐ túndaá nduu tněé, te cuáháⁿ tucu‑gá veñúhu càhnu sá ǐo cùnuu. Te ío cuéhé ñǎyiu ní chítú níhnǔ‑yu núú‑gǎ, te ní ngóo‑gá ní dánèhé ñáhá‑gǎ xií‑yu.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo se reuniu em volta dele; e Jesus, assentado, os ensinava.
3 Te ní quexìo cue tée dàcuaha ñaha xií‑yu nchaa tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés, ndɨhɨ cue tée cùu fariséú, te ndèca‑güedé ɨɨⁿ ñadɨ̀hɨ́ ní sáá, te ñaha‑áⁿ nǐ xiní ñáhǎ‑yu càháⁿ ndɨhɨ‑aⁿ ɨɨⁿ tée dico ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ‑aⁿ cuu‑dé, te ní sanutnɨ́ɨ ñaha‑güedě xii‑aⁿ tnuú nchaa ñáyiu xǐndecu núú Jèsús.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram à presença dele uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar em pé no meio de todos,
4 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii Jèsús: —Mèstrú, ñadɨ̀hɨ́‑a ní xiní ñáhá ñǎyiu xii‑aⁿ càháⁿ ndɨhɨ‑aⁿ ɨɨⁿ tée dico ñá dɨ́ú yɨ̀ɨ‑aⁿ cuu‑dé.
4 disseram a Jesus: — Mestre, esta mulher foi surpreendida em flagrante adultério.
5 Te tnúhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés càchí‑xi sá yǔú cahni‑o nchàa ñáyiu dɨ̀hɨ́ duha quìde. Te yòhó, ¿nása càchí‑n cùnduu‑i? —cachí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
5 Na Lei, Moisés nos ordenou que tais mulheres sejam apedrejadas. E o senhor, o que tem a dizer?
6 Duha ní cáháⁿ‑güedé chi cuèndá sá cuìní‑güedé coto ndeé ñáhá‑güedě xii‑gá nǔu nása cáháⁿ‑gá cuèndá nùcóo nchihi ñaha‑güedě xii‑gá ní cáháⁿ‑güedě. Te ní ngúnu ndeyɨ‑gá te ní ngüíta‑gá téé‑gǎ ndɨhɨ dɨ́quɨ́ ndáhá‑gǎ lètrá núú ñúhú.
6 Eles diziam isso tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Te xìcáⁿ tnúhú‑ní tùcu‑güedé núú‑gǎ nǔu ní ndonehe núú‑gǎ, te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Ndědani càa nchohó te núu ñá túú nǎ cuéchi quìde‑ndo te díhna nuu‑gǎ‑ndó chǐ cuǎha‑aⁿ yúú —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
7 Como eles insistiam na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse:
8 Te ní ngúnu ndeyɨ tucu‑gá téé tùcu‑gá lètrá núú ñúhú.
8 E, inclinando-se novamente, continuou a escrever no chão.
9 Te sá dúcáⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé te ní ndixi túu iní‑güedé sá ñà túú quìde váha mee‑güedě tnàhá‑güedé, núu da ɨɨⁿ da ɨɨⁿ‑güedé ní ndee, te díhna‑gá cue tée cùu sacuéhé nǐ ndee te ní ngüíta nchicúⁿ dava‑gá‑güedé. Te sátá nǐ ndɨhɨ‑güedé ní ndee, te ní quendóo mee‑nǎ Jèsús ndɨhɨ ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ.
9 Mas eles, ouvindo essa resposta, foram saindo um por um, a começar pelos mais velhos até os últimos, ficando só Jesus e a mulher em pé diante dele.
10 Te ní ndonehe núú Jèsús te ní xiní‑gá sá nǐ ndɨhɨ‑güedé cuáháⁿ te mee‑nǎ ñadɨ̀hɨ́‑áⁿ nǐ ndóo‑aⁿ, te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ: —¿Nděndɨ cuáháⁿ cue tée càchí sá nǐ quide‑n cuěchi? ¿Ni ɨ̀ɨⁿ‑güedé ñá ní cùndee tnúhu‑güedé quɨ́hɨ́ⁿ‑n càstiú‑va? —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ.
10 Levantando-se, Jesus perguntou a ela:
11 Te ní xáhaⁿ‑aⁿ xìi Jesús: —Ñáhá, chi ni ɨ̀ɨⁿ‑güedé ñá ní ndàcu‑güedé —càchí‑aⁿ xǎhaⁿ‑aⁿ. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te ni yǔhú vá dáquɨ̀hɨ́ⁿ ñáhà‑í castìú xii‑n. Te vitna te núhú‑n te vá cádá‑gǎ‑n nǎndɨ sá cuèhé sá dúhá —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑aⁿ.
11 Ela respondeu: — Ninguém, Senhor! Então Jesus disse:
12 Te ní cáháⁿ tucu Jèsús núú ñǎyiu, te xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu: —Yúhú cúù‑í dàtná ɨɨⁿ ñuhú dáyèhe‑í ñuyíú‑a, te nchaa ñáyiu na chìtnahá ñáhá xìi‑í, te vá cúndècu‑gá‑yu ichi cuèhé ichi duha, chi yúhú dandìxi túu‑í iní‑yu cuèndá cutnùní iní‑yu nàcuáa ndùu cuendá Yǎ Ndiǒxí, te cundecu‑í ndɨhɨ́‑yu nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
12 De novo, Jesus lhes falou, dizendo:
13 Te ní xáhaⁿ cuè tée cùu fariséú xii‑gá: —Medìi‑n caháⁿ‑n sǎ cúú‑n těe váha, te vá yǒo ɨɨⁿ‑gá chíndèe tnúhu ñaha xìi‑n núu ná tée cùu‑n, dico xíǎⁿ ñá túú nàndɨ́hɨ‑xi —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá.
13 Então os fariseus lhe disseram: — Você dá testemunho de si mesmo. O testemunho que você dá não é verdadeiro.
14 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Cuěi càháⁿ‑í cuèndá méè‑í dico nàndɨ́hɨ tnúhu càháⁿ‑í. Chi yúhú nàha‑í ndèé ichi véxi‑í, te xìní‑í ndèé ichi núhú‑í, dico nchòhó chi ñá túú xìní‑ndó ndèé ichi véxi‑í, te ni ñà túú xìní‑ndó ndèé ichi quɨ́hɨ́ⁿ‑í.
14 Jesus respondeu:
15 Te nchòhó chi cuèndá‑ni càháⁿ‑ndó cuèndá ñáyiu núu quìde váha‑yu àdi ñá túú quìde váha‑yu. Te yúhú ñá túú càháⁿ‑í cuèndá ñáyiu núu quìde váha‑yu àdi ñá túú quìde váha‑yu.
15 Vocês julgam segundo a carne; eu não julgo ninguém.
16 Àdi núu càháⁿ‑í dico ɨɨⁿ tnúhu ndáá càháⁿ‑í chi ñá dɨ́ú‑ní mèe‑í càháⁿ, chi tnàhá Tǎtà‑í Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a càháⁿ‑gá chíndèe tnúhu ñaha‑gǎ xii‑í.
16 E, se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou só eu que julgo, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 Te tnúhu sá sánú ìchi ñaha xii‑ndo cachí‑xi sá nǔu na cùndecu úú cue tée cáháⁿ ndáá‑güedé nàcuáa cùu ɨɨⁿ sá cúndǎá, te núu ɨɨⁿ‑ni tnǔhu na càháⁿ‑güedé ndɨ ndùú‑güedé te xíǎⁿ nándɨ̌hɨ‑xi, duha càchí tnúhu‑áⁿ.
17 Também na Lei de vocês está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Te dɨu‑ni ducaⁿ cùu‑xi yúhú chi càháⁿ‑í ɨɨⁿ tnúhu ndáá sá cúú‑xí mèe‑í, te dɨu‑ni dàtná càháⁿ‑í càháⁿ Tǎtà‑í Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Te ní xáhaⁿ‑güedě xii‑gá: —¿Te ndèé ndécú Tǎtá‑n‑í? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu dìcó xìní‑ndó yòo cuu yúhú‑á te ducaⁿ te quiní‑ndó Tǎtà‑í. Te ni yǔhú ñá túú xìní‑ndó yòo cuu‑í nǔu xíǎⁿ ñá túú xìní‑ndó Tǎtà‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
19 Então eles lhe perguntaram: — Onde está o seu Pai? Jesus respondeu:
20 Duha ní cáháⁿ Jèsús nɨni dàcuaha‑gá ñáyiu xɨtɨ́ veñúhu núú ndécú àlcanciá díhúⁿ. Te vá yǒo ɨɨⁿ ni cùyɨɨ tnɨɨ ñaha xii‑gá chi vátá sàá‑gá òré tnɨɨ ñaha‑güedě.
20 Jesus proferiu essas palavras perto da caixa de ofertas, quando ensinava no templo. Ninguém o prendeu, porque ainda não havia chegado a sua hora.
21 Te ní xáhaⁿ tùcu Jesús xii‑güedé: —Yúhú núhú‑í te nanducu ñàha‑ndo te vá nánǐhí ñáhá‑ndó, te cuú‑ndó nǔú yǐcá cuěchi‑ndo, chi vá ndácú‑ndó sǎá‑ndó nǔú nùhú‑í cundecu‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
21 Outra vez Jesus lhes falou, dizendo:
22 Te ní xítnàha cue tée isràél: —¿Te náa cahni‑dé méé‑dě nǔu càchí‑dé sá vǎ ndácú‑ó sàá‑ó nǔú quɨ̌hɨ́ⁿ‑dé‑ǎⁿ? —càchí‑güedé xǐtnàha‑güedé.
22 Então os judeus diziam: — Será que ele tem a intenção de se suicidar? Porque diz: “Para onde eu vou vocês não podem ir.”
23 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii‑güedé: —Nchòhó chi cue tée ñuyíú‑a cùu‑ndo, núu ío ñùhu iní‑ndó sǎ ìó ñuyíú‑a. Te yúhú chi tée núú nǐnu cùu‑í nǔu xíǎⁿ ñá túú sǎ ìó ñuyíú‑a ñùhu iní‑í.
23 Jesus lhes disse:
24 Te xíǎⁿ nǔu càchí‑í sá cùú‑ndó nǔú yǐcá cuěchi‑ndo, chi ñá cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó sǎ yǔhú véxi cuuⁿ‑í andɨu, te núu xíǎⁿ dɨu‑ni núú yǐcá cuěchi‑ndo cùú‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
24 Por isso, eu lhes disse que vocês morrerão em seus pecados. Porque, se não crerem que
25 Te ní xícáⁿ tnúhú‑güedě núú‑gǎ, te xǎhaⁿ‑güedě: —¿Te ná cúú yòhó nǔu ducaⁿ càháⁿ‑n‑í? —càchí‑güedé xǎhaⁿ‑güedě xii‑gá. Te ní xáhaⁿ‑gǎ: —Sa ní cachí tnúhu‑í xii‑ndo nděé díhna —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
25 Então lhe perguntaram: — Quem é você? Jesus respondeu:
26 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá: —Ndècu cuéhé tnǔhu cáháⁿ‑í cada ndáá‑í cuèndá nchòhó. Te Tǎtà‑í Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í ñuyíú‑a càháⁿ‑gá tnúhu ndáá, te tnúhu càháⁿ yúhú ñuyíú‑a cùu‑xi tnúhu ní cáháⁿ‑gá ní xíndedóho‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
26 Muitas coisas tenho para falar e julgar a respeito de vocês. Porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele ouvi, essas digo ao mundo.
27 Te mee‑güedě ñá túú ní tècú tnùní‑güedé sá cuèndá Dútú Ndiǒxí ní cáháⁿ Jèsús.
27 Eles não entenderam que Jesus lhes falava do Pai.
28 Te ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé: —Òré ná cátá càa ñaha‑ndo xii yúhú Tée cùu ñaní tnáhá‑ndó nchàa‑ndo núú cùrúxí cahni ñaha‑ndo, te òré‑áⁿ cutnùní iní‑ndó yòo cuu‑í, te ñá túú quìde‑í sá cúú ìní méè‑í, chi yúhú càháⁿ‑í nàcuáa ní dánèhé ñáhá Tǎtà‑í
28 Então Jesus disse:
29 Yaá ní tendaha ñàha xii‑í véxi‑í. Te dɨu‑gá ndécú ndɨ̀hɨ ñaha‑gá xii‑í, te ñá túú dàña nihnu ñaha‑gá chi quìde‑í nchaa nàcuáa cùu iní‑gá —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xii‑güedé.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá nǔu ío vài ñáyiu ní sándáá iní ñáhá xìi‑gá.
30 Quando Jesus disse isto, muitos creram nele.
31 Te ní xáhaⁿ Jèsús xii ñáyiu isràél ñáyiu ní sándáá iní ñáhá xìi‑gá: —Te núu vá dáñá ndèé‑ndó càda‑ndo nchaa nacuáa càháⁿ‑í, te cuu ndisa‑ndo cuè tée tnàhá tnúhu ndɨhɨ‑í,
31 Então Jesus disse aos judeus que haviam crido nele:
32 te tecú tnùní‑gá‑ndó tnǔhu ndáá, te ducaⁿ te cácu nihnu‑ndo —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
32 conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.
33 Te ní xáhǎⁿ‑yu: —Nchúhú cúú‑ndɨ̌ cue ñaní tnáhá ndǐi Àbrahám, te ni ɨ̀ɨⁿ nduu ñá túú ndèé sácǔndedɨ́ nihnu‑ndɨ́ ndoho tnahá‑ndɨ́ nǔu cáchí‑ǒ sá dàcácu nihnu ñaha‑n xìi‑ndɨ́ —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
33 Eles responderam: — Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres?
34 Te ní xáhaⁿ Jèsús xií‑yu: —Na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa ñáyiu quìde nchaa sá cuèhé sá dúhá tàxi tnuní ñáhá‑nǎ‑xi xií‑yu.
34 Jesus respondeu:
35 Te cue ñáyiu xìnu cuechi te vá cúú ɨ̀ɨⁿ‑ná cuú‑yu ndɨhɨ ñáyiu dii vèhe‑xi xinu cuechí‑yu, dico cue déhe ñáyiu dii vèhe‑xi‑áⁿ chi ɨɨⁿ‑ni cùu ndɨhɨ ñaha‑güexi xií‑yu.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, fica para sempre.
36 Te núu yúhú Yaá cúú Děhe Yá Ndiǒxí dàcácu nihnu ñaha‑ǐ xii‑ndo nǔú nchàa yícá cuěchi‑ndo, te ndáá sá nchòhó cácu nihnu ndisa‑ndo.
36 Se, pois, o Filho os libertar, vocês serão verdadeiramente livres.
37 Te yúhú sa xìní‑í sá nchòhó cúú‑ndó ñàní tnáhá ndǐi Àbrahám, te dìcó‑ni sá ñǎ tnàhá iní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑í nǔu xíǎⁿ cuìní‑ndó càhni ñaha‑ndo.
37 Bem sei que vocês são descendência de Abraão; no entanto, estão querendo me matar, porque a minha palavra não está em vocês.
38 Te yúhú càháⁿ‑í nàcuáa ní dánèhé ñáhá Tǎtà‑í, te nchòhó quídé‑ndó nàcuáa càháⁿ tǎtá‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vocês, porém, fazem o que ouviram do pai de vocês.
39 Te ní xáhǎⁿ‑yu: —Ndíi Àbrahám cúú tǎtá‑ndɨ̌ —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá. Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Núu ndisa ñaní tnáhá ndǐi Àbrahám cúú‑ndó, te cada‑ndo nàcuáa ní xóo cada ndíi ni cùu.
39 Então lhe disseram: — Nosso pai é Abraão. Mas Jesus respondeu:
40 Te yúhú cuěi càháⁿ‑í ɨɨⁿ tnúhu ndáá nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí càchí tnúhu‑gá xii‑í, te cuìní‑ndó càhni ñaha‑ndo. ¡Dico ndíi Àbrahám chi ñá túú dùcaⁿ ni quide ndíi!
40 Mas agora vocês estão querendo me matar, a mim que lhes falei a verdade que ouvi de Deus; Abraão não fez isso.
41 Te nchòhó quídé‑ndó nàcuáa quìde tátá‑ndó —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu. Te ní xáhǎⁿ‑yu: —Nchúhú, ñá túú yàyacáⁿ ndécú tǎtá‑ndɨ̌, chi ɨɨⁿdìi Yá Ndiǒxí cúú tǎtá‑ndɨ̌ —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
41 Vocês fazem as obras do pai de vocês. Eles responderam: — Nós não somos filhos ilegítimos. Temos um pai, que é Deus.
42 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Núu dìcó Yǎ Ndiǒxí ndisa cùu Tátá‑ndó te cuu iní ñáhá‑ndó xìi‑í ní cùu chi yúhú ní quee‑í núú ndécú‑gǎ véxi‑í ñuyíú‑a. Te ñá túú věxi‑í sá cúú ìní méè‑í, chi mee‑gǎ ní tendaha ñàha‑gá véxi‑í.
42 Jesus disse:
43 Te ñá túú tècú tnùní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑í chi ñá túú tnàhá iní‑ndó.
43 Por que vocês não compreendem a minha linguagem? É porque vocês são incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Te nchòhó chi tǎtá‑ndó cùu yucu ñávǎha núu cùdɨ́ɨ́ ìní‑ndó quìde‑ndo nchaa nacuáa cùu iní‑xi, chi ndéé òré ní ngáva ñuyíú ducaⁿ‑ni ndècu‑xi dacáháⁿ‑xi iní‑ndó sàhni tnaha‑ndo. Te ñá ɨ́ɨ́ⁿ ndùu cáháⁿ‑xi ɨɨⁿ tnúhu ndáá chi ñá túú xìca‑xi ichi ndáá, chi mee‑ni ìchi tnúhu ndehnde xìca‑xi chi ducaⁿ ìní‑xi. Te dɨu‑xi dàcahu‑xi iní‑ndó dàcuandehnde‑ndo.
44 Vocês são do diabo, que é o pai de vocês, e querem satisfazer os desejos dele. Ele foi assassino desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Te yúhú càháⁿ‑í tnúhu ndáá te ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní ñáhá‑ndó.
45 Mas, porque eu digo a verdade, vocês não creem em mim.
46 ¿Te ndědacàa nchohó xìní‑ndó sǎ quídè‑í ɨɨⁿ sá cuèhé sá dúhá‑í?, te yúhú ñá túú nǎ quídè‑í chi càháⁿ ndáá‑í, ¿te ná cuèndá ñá túú cuìní‑ndó quɨ̀ndáá iní‑ndó tnǔhu càháⁿ‑í?
46 Quem de vocês me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Te nchaa ñáyiu ndècu ichi Yá Ndiǒxí, ñáyiu‑áⁿ sácǔndedóho‑yu nchaa tnúhu càháⁿ‑gá. Te nchòhó chi ñá dɨ́ú ìchi Yá Ndiǒxí ndécú‑ndó nǔu ñá túú sàcúndedóho‑ndo tnǔhu càháⁿ‑gá —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, vocês não me ouvem, porque não são de Deus.
48 Te ní xáhaⁿ ñǎyiu isràél: —Váha‑ni càháⁿ‑ndɨ́ sá těe samaritànú cúú‑n, te yucu ñǎvǎha ndècu ndɨhɨ‑n —cachí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
48 Os judeus disseram a Jesus: — Será que não temos razão em dizer que você é samaritano e tem demônio?
49 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Yúhú, ñá túú yùcu ñávǎha ndècu ndɨhɨ‑í, chi Tǎtà‑í quídé càhnu‑í, te nchòhó da cùu úhú iní ñáhá‑ndó xìi‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
49 Jesus respondeu:
50 Te xǎhaⁿ tùcu‑gá: —Yúhú, ñá túú càchí‑í sá cádá càhnu ñaha‑ndo, dico Dútú Ndiǒxí cuìní‑gá sá cádá càhnu ñaha‑ndo xii‑í. Te mee‑gǎ cáháⁿ‑gá nǔu ndědacàa‑ndo quide váha, te ndědacàa‑ndo ñá túú quìde váha.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ nchàa ñáyiu na tnɨ̀ɨ tnúhu càháⁿ‑í te vá cuǐta nihnú‑yu —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
51 Em verdade, em verdade lhes digo que, se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte eternamente.
52 Te ní xáhaⁿ tùcu ñáyiu isràél: —Vitna te ní xiní ndáá‑ndɨ́ sá yùcu ñávǎha ndècu ndɨhɨ‑n, chi ndíi Àbrahám ndɨhɨ nchaa cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ xíhí‑güedé, te yòhó càchí‑tu‑n sǎ ncháá ñǎyiu na tnɨ̀ɨ tnúhu càháⁿ‑n te vá cùú‑gá‑yu.
52 Então os judeus disseram: — Agora estamos certos de que você tem demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e você diz: “Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte eternamente.”
53 ¿Náa ío‑gá càhnu cuu‑ó dàcúúxí ñàní tnáhá‑ndɨ̌ ndíi Àbrahám‑ǎⁿ? Tée‑áⁿ dai ní xíhí‑dé ndɨhɨ cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha. ¿Te yòhó nágá‑tu cùu‑n te vá cùú‑n càhaⁿ‑n‑i? —cachí‑yu xǎhǎⁿ‑yu.
53 Você não está querendo dizer que é maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem você pensa que é?
54 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te núu dìcó méè‑í quídé càhnu‑í méè‑í ñá, te ñá túú nàndɨ́hɨ sá quídè‑í nǔu ducaⁿ. Dico Tǎtà‑í quídé càhnu ñaha‑gá xii‑í, te dɨu‑ni Yaá‑áⁿ càchí‑ndó cùu Ndióxí‑ndó.
54 Jesus respondeu:
55 Te nchòhó chi ñá túú xìní‑ndó‑gǎ. Te yúhú chi xìní‑í‑gá. Te núu na càchí‑í sá ñà túú xìní‑í‑gá te dàcuandehnde‑í dàtná ndehnde mèe‑ndo. Te yúhú chi xìní ndisa‑í‑gá te tnɨ̀ɨ‑í nchaa tnúhu càháⁿ‑gá.
55 Entretanto, vocês não o conhecem; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vocês: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Te ndíi Àbrahám ñaní tnáhá‑ndó nǐ xíndecu ndéé sanaha ío ní cudɨ́ɨ́ ìní ndíi sá quìní ñáhá ndǐi xii‑í, te ní sáá nduu nǐ xiní ñáhá ndǐi xii‑í nǔu ío ní cudɨ́ɨ́ ìní ndíi —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
56 Abraão, o pai de vocês, alegrou-se por ver o meu dia; e ele viu esse dia e ficou alegre.
57 Te ní xáhaⁿ ñǎyiu isràél xii Jèsús: —Ni vǎtá cúhúⁿ‑gǎ‑n ǔdico úxí cuíá‑n te càchí‑n sǎ nǐ xiní‑n ndǐi Àbrahám, te ní cunaha vìhi ní xíhí ndíi‑áⁿ —càchí‑yu xǎhǎⁿ‑yu xii‑gá.
57 Então os judeus lhe perguntaram: — Você não tem nem cinquenta anos e viu Abraão?
58 Te ní xáhaⁿ Jèsús: —Te na càchí tnúhu ndáá‑í xii‑ndo sǎ cùmání‑gǎ cundecu ndíi‑áⁿ ñuyíú‑a te yúhú sa ndècu‑gá‑í —càchí‑gá xáhaⁿ‑gǎ xií‑yu.
58 Jesus respondeu:
59 Te sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑gá nǔu xíǎⁿ ní quehéⁿ‑yu yúú cuǎha ñàhá‑yu xii‑gá ní cùu, te ní nguɨ́vǎha‑gá núǔ‑yu te ní quee‑gá xɨtɨ́ veñúhu cuáháⁿ‑gá.
59 Então pegaram pedras para atirar nele, mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.